"διακριτικές χαρές της μπουρζουαζίας"

Μετά εκείνη την τραγική επταετία η κούφια ρητορεία, η κενή καυχησιολογία για το ιστορικό μας παρελθόν, τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη κατέρρευσαν τραγικά. Η τραγωδία της Κύπρου έδωσε την ευκαιρία στις ισοπεδωτικές κακοδαιμονίες να εγκατασταθούν θριαμβευτικά και αναπτύχθηκαν στην κυριολεξία ανεμπόδιστα, δημιουργώντας, με επιστημονικό τρόπο και μεθοδικά μια κατάσταση συλλογικής γοητείας των "προοδευτικών" ιδεών του αναχρονιστικού μαρξισμού της δεκαετίας του 1920. Η άλλοτε "δεξιά" ντρεπόταν πια έστω και να προφέρει τις λέξεις: πατρίδα, έθνος, παράδοση, ιστορικό παρελθόν. Νοχελικά, με πνευματική οκνηρία έστρωσε το κρεββάτι της αριστεράς και σαν καλή καμαριέρα πήγε και κλείστηκε στο δωμάτιο της να θρηνήσει απονέμοντας στους άλλους την ευθύνη της δικής της μοίρας.

Η άλλοτε λεγόμενη "δεξιά του κατεστημένου", γερασμένη και εσωτερικά ερειπωμένη, κουφή και τυφλή - όπως όλοι οι γερασμένοι οργανισμοί - θυμόταν μόνο τα νιάτα της και ποτέ τα λάθη της και την πικρή γεύση της ωριμότητας της, παραδόθηκε άνευ όρων σε μία σιωπηλή και γεμάτη μνησικακία και εσωστρέφεια αρτηριοσκλήρωση. Μοναδική της έγνοια ήταν να στελεχώσει τον δημόσιο βίο μόνο με καθαρόαιμους "προοδευτικούς", μήπως και αφήσει περιθώρια υποψίας ότι εμμένει στο αμαρτωλό παρελθόν της ιδεολογικής της καταγωγής. Ακόμη σήμερα, μετά από την αριστερή λαίλαπα και το οικονομικό ξεχαρβάλωμα μειονεκτεί και ντρέπεται να στυλώσει κριτική αντίρρηση στην καταστροφική μανία της ξεκουρδισμένης ανερμάτιστης αριστεράς, βρίσκοντας μέσα στα οικονομικά ερείπια και τα κατεστραμμένα νοικοκυριά την μαζοχιστική ευχαρίστηση της δικαιολόγησης της πνευματικής της οκνηρίας και ανεπάρκειας. Στυλωμένη σαν πεισματάρικο τετράποδο βρίσκεται στην θέση του γνωστού "γαϊδουριού του Μπουριντάν" το οποίο δεμένο σε ίση ακριβώς απόσταση από ένα δεμάτι σανό και ένα δεμάτι άχυρο και μη μπορώντας να αποφασίσει τι θα έτρωγε πρώτα πέθανε από πείνα!

Αλλά είναι η "αριστερά" αυτή που παρηκμασε, γέρασε, αρτηριοσληρώθηκε και πριν καλά-καλά ωριμάσει, μολυσμένη από μία τεχνική σκέψη, πέθανε. Μεθυσμένη από την παντοδυναμία της, κυλίστηκε με ηδονή μέσα στις "διακριτικές χαρές της μπουρζουαζίας". Ναρκωμένη από τις εύκολες και ενορχηστρωμένες "επιτυχίες" της, αυτοθαυμαζόμενη από κοσμικά σαλόνια και από επιτηδευμένα φερέφωνα, στο τιμόνι της BMW της περιορίστηκε τελικά στο μηρύκασμα και μονότονη επανάληψη ενός μονοδρομικού μαρξιστικού τυφλοσούρτη, συνεχώς διαψευδόμενο από τα γεγονότα και την πραγματικότητα Είχε σπασμούς μέσα σε μία φαντασίωση εξουσίας Τυλίχθηκε στον μύθο της "πάλης των τάξεων", στα αντιδραστικά της όνειρα, στις μεταφυσικές αναφορές της, την θεμελιώδη παρελθοντολογία.

Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός διανοητικού κενού, το οποίο, ως την κατ' ευφημισμό θετική πλευρά του, υποβοήθησε το έργου του αποπροσανατολισμού και της κατ' εθισμό πλέον αποδοχής πολλών από τα κηρύγματά της αριστεράς - ελλείψει αντιλόγου - και της ανατροπής των παραδεδεγμών αξιών που καθιστούσαν δυνατή την Κοινή Συγκατάθεση, χωρίς την οποία καμία κοινωνική δομή δεν μπορεί να σταθεί. Αλλά, όπως σε όλα, υπάρχει και η αρνητική πλευρά γι΄αυτήν την ίδια. Ο εθισμός στην παντοδυναμία, κάψιμο βιβλιοπωλείων, η τυφλή βία, η κυριαρχία στα ΜΜΣ(κοταδισμού) την κατέστησε ευάλωτη από τους "άγρυπνους" σκεπτόμενους της "δεξιάς", όχι του παλαιούς αρτηριοσκληρωμένους που ζητάνε συγγνώμη πριν καλά-καλά ανοίξουν το στόμα τους, αλλά τους νέους για τους οποίους οι έννοιες δεν έχουν χάσει τις λέξεις τους, ούτε οι λέξεις τις έννοιές τους.

Μπροστά σ΄ αυτήν την αξιοθαύμαστη αναίδεια των πυρομανών οπαδών ενός δόγματος, στο όνομα του οποίου παραδόθηκε στην λεηλασία και καταστράφηκε η πατρίδα μας και που παρ΄όλα αυτά εμφανίζονται , με το χέρι στην καρδιά και το γαρύφαλλο στο πέτο, σαν υπερασπιστές της ελευθερίας και της δημοκρατίας, οι νεοι της Ελλάδας ας απαντήσουν με ένα τεράστιο γέλιο και ας συνεχίσουν την αγωνιστική τους πορεία.

Χρηματοδοτήσεις....

Ο κάθε Έλληνας και Ελληνίδα, πολίτες αυτής της χώρας, έχουν την ακόλουθη ερώτηση/απορία:

Τι εμποδίζει τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, τον κ. Αντώνη Σαμαρά και τα άλλα μέλη του πολιτικού θιάσου χωρίς να συνεδριάσει προηγουμένως καμιά επιτροπή, κοινοβουλευτική ή κομματική, να ανακηρύξουν επιτέλους τα κόμματά τους σε απόλυτη διαφάνεια; Πόσοι σοφοί χρειάζεται να συνεδριάσουν για να ανέβουν στο Διαδύκτιο οι προϋπολογισμοί των κομμάτων; Λεπτομερείς, με τους μισθούς των κομματικών στελεχών, με έσοδα και έξοδα που να πιστοποιούνται από αποδείξεις. Υπάρχει πιο απλό πράγμα στον κόσμο;

Είναι μία ερώτηση/απορία που βρίσκετε στα χείλη του κάθε Έλληνα και Ελληνίδας. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Την δίνει με γλαφυρότητα ο Γ. Σεφέρης στο Πολεμικό του ημερολόγιο
...Ήτανε με τον Βενιζέλο (Σοφοκλή) στου Παπανδρέου (Γεώργιο) - προτού ορκιστεί - που έψαχνε χωρίς να τους βρίσκει συνεργάτες ή υποστήριξη. Ένα αδιέξοδο. Ξαφνικά ο Βενιζέλος του λέει. "Γιατί δεν κάνεις υπηρεσιακή κυβέρνηση;" Ο Παπανδρέου αμέσως: "Θα με υπεστήριζες εν τοιαύτη περιπτώσει;" Κι όταν ο Βενιζέλος αποκρίθηκε "ναι", δύο χέρια - του Παπανδρέου - τινάχτηκαν αμέσως στον αέρα: το ένα άρπαξε το καπέλο και το άλλο την παλάμη του Βενιζέλου. "Σε συγχαίρω δια την πατριωτική σου στάση", φώναξε ο υποψήφιος πρωθυπουργός, "πηγαίνω στην Αγγλική Πρεσβεία". Και χάθηκε. Ο Κανελλόπουλος συμπέραινε: "Σπάνια είδα στην ζωή μου άνθρωπο που να έχει τέτοια δίψα της εξουσίας." (Γιώργος Σεφέρης, Πολιτικό Ημερολόγιο, τομ. Α, 1035-1944, Ικαρος, 1981, σελ. 212)
Δίψα για την εξουσία είναι η κινητήριος δύναμης που καθορίζει τις πολιτικές και τις επιλογές των κομματανθρωπων και των παρακεντέδων τους. Δεν είναι βέβαια μόνο η λάτρεία της εξουσίας η "του πλούτου οχορταγιά, τση δόξας πείνα, - του χρουσαφιού ακριβειά καταραμένη" (Β. Κορνάρου, Ερωφίλη), που ανοίγει τα ταμεία των κομμάτων στις οποιεσδήποτε χρηματοδοτήσεις.

Οι κρυφές και μυστικές χρηματοδοτήσεις ελέγχουν ποιος θα πάρει τη εξουσία, όπως με πολύ απλότητα, αλλά και χωρίς μισές λέξεις παρατηρεί ο Καραγάτσης : "Είναι γνωστό πώς στην Ελλάδα τις εκλογές δεν τις κερδίζει το κόμμα που έχει τα ηθικότερα στελέχη, τον ικανότερο αρχηγό, το καταλληλότερο πρόγραμμα, μα εκείνο που διαθέτει τα δυνατότερα οικονομικά μέσα. Αυτό λέγεται "ελευθέρα εκδήλωσις της θελήσεως του κυρίαρχου ελληνικού λαού, εντός του πλαισίου του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος". (Μ Καραγάτση, Ο Γιούγκερμαν και τα Στερνά του, εκδ. Εστίας, σελ. 230).

Αναρωτιούνται γιατί οι κ.κ Παπανδρέου και Σαμαράς, και οι δύο σπουδασμένοι στις ΗΠΑ, δεν παίρνουν την μεγάλη απόφαση για ένα νόμο που θα ελέγχει τα οικονομικά των κομμάτων και των υποψηφίων, όπως στην χώρα των σπουδών τους.

Λυπάμαι! Αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν και δεν θα γίνει ποτέ. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος ελέγχου μιας χώρας από το να υπάρχουν ένα, δύο, τρία, τέσσερα κόμματα με σκοτεινά ταμεία. Να παίζεις το ένα κόμμα εναντίον του άλλου ανοίγοντας ή κλείνοντας τις βρύσες των χρημάτων είναι το αποτελεσματικότερο μέσο επηρεασμού των αποφάσεων και του τρόπου δράσεως της κάθε κυβέρνησης. Τα κόμματα πέραν της εσωτερικής πολιτικής, για την οποία δεν ενδιαφέρεται κανείς - ποιος δίνει δεκάρα αν τα σχολεία της χώρας είναι κερχανάδες, τα νοσοκομεία χωματερές, και τα Πανεπιστήμια αυλές των θαυμάτων - έχουν γνώμη και φωνακλάδικα επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική. Εξ άλλου η μόνη πολιτική που μετρά είναι η εξωτερική πολιτική. Από τον τρόπο που εκφράζεται και επιβάλλεται, στον εκτός των συνόρων, κόσμο, είτε λέγεται σχέδιο Ανάν, "Ευρωπαϊκή προοπτική" της Τουρκίας, η βέτο στα Σκόπια.

Παραφράζοντας των κ. Κύρτσο τρεις αστερίσκοι δίπλα στο κόμμα που πρέπει να υποστηριχθεί γιατί παίζει το παιχνίδι, δυο αστερίσκοι δίπλα σε εκείνο που είναι έτσι και έτσι και ένας αστερίσκος σε εκείνα που ακόμη και το άκουσμα του ονόματός τους προκαλεί αλλεργία. (Γιώργος Κύρτσος, Ο Μυστικός Πόλεμος των Εξουσιών, Καστανιώτης, 2003, σελ. 30).

Έτσι είναι. Οι χρηματοδοτήσεις κομμάτων, παρατάξεων, οργανώσεων ήτανε, είναι και θα είναι το πλέον αποτελεσματικό μέσο υποταγής των κυβερνήσεων των κρατών στη θέληση του ισχυροτέρου της ιστορικής στιγμής και ποδηγετήσεως των λαών Οι πλουσιότατα βιβλιογραφικά τεκμηριωμένες, χρηματοδοτήσεις των αντικομουνιστικών κομμάτων στις μεγάλες εκλογικές αναμετρήσεις του 1948 σε Ιταλία και Γαλλία από την CIA και τα αποτελέσματα των εκλογών εκείνων είναι αδιάψευστες μαρτυρίες του τι γινότανε, τι γίνεται και πιθανόν θα γίνεται.

Η Εκκλησία πάντα στο πλευρό του Έθνους

Τον τελευταίο καιρό οι εφήμερίδες είναι κατάμεστες με απόψεις, θέσεις, ανάλυσεις, σχόλια για την εκκλησία και τον ρόλο της. Τα κανάλια είναι υπερφορτωμένα με τις γνώμες κάθε δημοσιογράφου και τηλεπαρουσιαστή που με αυθαίρετες απαιτήσεις υψηλής εγγυρότητας βησοδομούν κατά της Εκκλησίας. Ολοι οι κύριοι και οι κυράτσες των ΜΜΕ(ξαπάτησης) με γρανιτώδη παρακμιακό χομεϊνισμό και υστερική μονομανία αρθρογραφούν και σχολιάζουν πάνω στο ίδιο θέμα με τις ίδιες αγκυλωμένες απόψεις. Προκαλεί κυριολεκτικά τρόμο η ευκολία με την οποία οι διάφοροι μακντολαντοποιημένοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης οπισθοδρομούν ξαφνικά στην παραίτηση από κάθε εχέγγυο σοβαρότητας. Οι ιδεολογικοί αγκιτάτορες της Νέας Τάξης με φανατισμένο πάθος και παράφορο μένος συνθηματολογούν με πρωτόγνωρο παροξισμό κατά της εκκλησίας. Οι διάφοροι δήθεν, οι μεροκαματιάρηδες προοδευτικοί σαλτιμπάγκοι με φανατισμένη αντιπαλότητα προς την Εκκλησία ρίχνουν τα αποξέσματα των εντέρων τους και του συφιλιδικού μυαλού τους. Οι επαρχιώτες του ευρωπαϊκού συστήματος που υποδύονται κοσμοπολίτες βυσσοδομούν ασύστολα κατά της θρησκείας των Ελλήνων και της εκκλησίας. Οι τρόφιμοι της Bilderberg με γενιτσαρικό φανατισμό, για να δρέψουν την ξένη δάφνη, αφαιρούν απο τα ελληνόπουλα την χαρά του “ανοίκειν” και να τα μετατρέψουν κρέας για την κρεατομηχανή της Νέας Τάξης. Οι προσπάθειες τους αγγίζουν τα όρια του γελοίου σε σύγκριση με το μέγεθος της πολιτιστικής δυναμικής που παρήγαγε η εκκλησιαστική νοηματοδότηση της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων.

Σε αντίθεση με τον πολιτικό κόσμο που πάντα με το ένα χέρι αρπάζει το καπέλο και με το άλλο σφίγγει το χέρι των δυνατών της κάθε εποχής εκληπαρώντας την εξουσία. Η Εκκλησία ήταν, είναι και θα είναι στο πλευρό του αγωνιζομένου Έθνους. Αυτό ενοχλεί. Η υπερπολιτική Εκκλησία εκπροσωπεί την λαϊκή αντίστασή στον αφελληνισμό. Συνδέεται στην συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων με τον ρόλο του "θεματοφύλακα των ιερών και οσίων του δοκιμαζόμενου Γένους". Η Εκκλησία είναι η αντίσταση, η τελευταία "γραμμή αμύνης", των Ελλήνων στην προσπάθεια της ντόπιας δουλικής ελιτ που δεν ανέχεται έστω και ενδεχομένως τον αντίλογο στην προσπάθεια της να ανταποκριθεί στις νεοταξίτικες απαιτήσεις της παγκοσμιοποίησης.

Στην προσπάθεια να απωθηθούν στο κοινωνικό περιθώριο οι τάσεις υπεράσπισης παραδοσιακών και ιστορικών ιδιατεροτήτων η Εκκλησία σαν υπερπολιτικός εκφραστής αυτών των ιδιαιτεροτήτων πρέπει να κτυπηθεί.

Απάντηση σε όλους αυτού την έχει ήδη δώσει ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Όταν οι πολιτικές ελίτ εκλιπαρούσαν του Άγγλους για την εξουσία ή συνεργαζόντουσαν με τους Γερμανούς καταχτητές ο Δαμασκηνός προσέφερε τον λαιμό του στο σκοινί του Γερμανού μπόγια για την σωτηρία του δοκιμαζόμενου Γένους.

Καληνύχτα σας...και καλό κουράγιο...

"Φταίει το κακό το ριζικό μας...."

Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή θέση τίποτα δεν προχωράει τίποτα δεν κινείται. Οι Έλληνες σταθερά χάνουν κάθε δικό τους εθνικό αλλά και ηθικό προσανατολισμό. Ο εαυτός τους λιγοστεύει και όλο και περισσότερο γίνονται αντικείμενα χωρίς συνείδηση, χωρίς παρελθόν, χωρίς παρόν, χωρίς μέλλον. Το νόημα της ζωής είναι ένα Logo.

Ο πολιτισμός έπαψε να είναι ουσία και τρόπος ζωής. Μεθοδικά και συστηματικά οι εθνικές ευαισθησίες, η θρησκεία, η ιστορία νεκρώνονται βαλσαμώνονται. Η σκέψη ακρωτηριάζεται. Το πνεύμα αυτοπεριορίζεται. Οι ιδέες μεταλλάσσονται μέσα στο εργαστήρι των αλχημιστών της πολυπολιτισμικότητας. Η επιβολή της σιωπής είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία. Οι πνευματικές ελίτ έχουν μεταλλαχθεί σε ένα ιδεολογικό ιερατείο, μία Ιερά Εξέταση που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια το μονοπώλιο της νοσηρής εξουσίας του λόγου τους και ασκούν μία βία χυδαία και καταθλιπτική. Εξαναγκάζουν τους πολίτες στην σιωπή. Έχουν εγκαινιάσει το παγκόσμιο πολυπολιτισμικό ολοκληρωτικό κράτος, μια βαρβαρότητα μέσα στον πολιτισμό.

Μας απομυζούν από το 'Εθνος το αίμα και την δύναμή του. Και εμείς αδρανούμε. Το Έθνος μας είναι αναιμικό, γιατί αυτό το πολύτιμο αίμα, που έβραζε άλλοτε για αυτό, τροφοδοτεί σήμερα άυλα τέρατα, άπληστους θεούς από άργιλο, που λιβανίζονται σε ξένες πόλεις από άγνωστα πλήθη.

Αυτή η αλλοτρίωση των ψυχών είναι ο τελικός στόχος, όχι των πολιτικών μας, που είναι ύπουλοι μύωπες, "μπάσταρδοι, ψεύτες, κλέφτες, πόρνοι", που δεν βλέπουν πέρα από τη βίλα, το κότερο ή το μέλλον των παιδιών τους, αλλά των "σοφών" που ασχολούνται δήθεν προς το συμφέρον μας , δήθεν με το πεπρωμένο των λαών.

Αυτοί οι "σοφοί" οι διαβασμένοι είναι οι πρυτάνεις και οι ιθύνοντες της αλλοτρίωσης μας. Είναι ισχυροί, γιατί δεν είμαστε πλέον τίποτα, και για να συνεχίσουν να είναι ισχυροί πρέπει η πατρίδα μας να συνεχίσει να είναι τίποτα. Αντιπροσωπεύουν την λέπρα, την ακρίδα, την διαίρεση, τον διαχωρισμό, την ανυπαρξία, τον αφανισμό. Το ξέρουν αλλά ζουν από αυτό, "κ΄είναι η κακία τους χωρίς φωτιά κι ανάστημα κι αέρα.....και ζουν εδώ και ζουν εκεί, και παραδέρνουν πάντα, γύφτοι καθιστικοί". Ξέρουν ότι αν, από κάποιο θάμα, συνειδητοποιήσουν τι κάνουν τους περιμένει η σκληρή τιμωρία της ανυπαρξίας, η επιστροφή στους οχετούς από εκεί που βγήκαν.

Για να συνεχίσουν να υπάρχουν πρέπει να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Πρέπει η θέληση της δύναμης του Έθνους των Ελλήνων να διαμελισθεί και να καταδικασθεί στην αδυναμία. Γιατί αν αυτή η δύναμη δεν έχει πρώτα μετριασθεί, εξατμισθεί από κάποια αινιγματική σπατάλη, θα τινάξει στο αέρα το ωραίο σύστημα υποταγής που μηχανεύονται. Οι "σοφοί" είναι λεπτολόγοι έμποροι σκλάβων. Ξέρουν ότι οι φιλές που δαμάζονται είναι αυτές που αποδυναμώνονται. Πρώτα θα εξορίσουν κάθε ενοχλητική ιδέα, θα καταδικάσουν στη σιωπή κάθε αντίσταση και καθετί που στρέφεται κατά της σοφίας τους. Με διάφορα λοιπόν δηλητήρια, που η ιατρική δεν γνωρίζει, με δηλητήρια καθαρώς ηθικά, αργά, σταγόνα-σταγόνα μας ρίχνουν αυτό το κώνειο, όπως οι άποικοι της Αμερικής μοίραζαν μολυσμένες με ανεμοβλογιά κουβέρτες στους αυτόχθονες λαούς από τους οποίους ήθελαν να απαλλαγούν.

Κάποια μέρα, χωρίς αμφιβολία, όπως οι απόγονοι των Ινδιάνων, αυτό που θα έχει απομείνει από το άλλοτε υπερήφανο γένος μας θα βρεθεί σε περιχαρακωμένους χώρους (reservations) όπου θα χορεύουμε προς χάριν των τουριστών και θα τα κονομά με πουλώντας σουβενίρ made in China. Που και πού κάποιος ή κάποια με μυαλό θολωμένο από Scotch θα ψελλίζει "Φταίει το κακό το ριζικό μας.."

Τότε, εκείνη την ημέρα, οι έρημες πολιτείες του Ελλιοτ και οι αποικίες των κολασμένων του Κάφκα θα μοιάζουν με παράδεισο.

Οχι κύριε Πεταλωτή....

Δήλωση Γ. Πεταλωτή σχετικά με την ομιλία Α. Σαμαρά για τον έναν χρόνο διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
(ANA) – 3 ώρες πριν
"Σήμερα, για ακόμα μια φορά, ο κ. Σαμαράς απέδειξε στους πολίτες πως δεν έχει αντιληφθεί - ή δεν θέλει να αντιληφθεί - την κατάσταση, στην οποία άφησε η παράταξή του τη χώρα, φυγομαχώντας από τα προβλήματα, ένα χρόνο πριν", ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής, σχολιάζοντας την ομιλία του προέδρου της ΝΔ για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Σαμαράς, "δέσμιος του κομματικού του παρελθόντος, θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις της ΝΔ τα είχαν όλα καλώς καμωμένα και έρχεται σήμερα για να συνεχίσει το “έργο” τους", δήλωσε ο κ. Πεταλωτής και πρόσθεσε: " Έρχεται σήμερα, αμετανόητος, ο κ. Σαμαράς ενώπιον του ελληνικού λαού να προτείνει δήθεν λύσεις. Προτείνει ένα “άλλο μείγμα πολιτικής” τόσο αόριστο και γενικό που μόνο ο ίδιος αντιλαμβάνεται. Ταυτόχρονα, την ίδια στιγμή μηδενίζει, με τρόπο μαγικό, το έλλειμμα και μάλιστα χωρίς θυσίες, εξαλείφοντας την ύφεση. Αυτά είναι τα μαγικά για τα οποία δεν μπορεί ούτε καν την παράταξή του και τα στελέχη του να πείσει ο κ. Σαμαράς". Η χρονιά που μας πέρασε -είπε ο κ. Πεταλωτής- ήταν μόνο το πρώτο βήμα προς μια διαφορετική Ελλάδα, ανταγωνιστική, δίκαιη, με επιτελικό κράτος, φιλικό προς του πολίτες. "Απέναντι στις “χειροπιαστές ελπίδες” του κ. Σαμαρά και της ΝΔ εμείς προτάσσουμε τις ρεαλιστικές, συνεπείς και αποτελεσματικές πολιτικές μας και τη δίψα των πολιτών μας για ουσιαστικές αλλαγές σε όλους τους τομείς", πρόσθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Αυτά τα μεστά και γεμάτα περιεχόμενο δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σχολιάζοντας την ομιλία Σαμαρά για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΚΚΚΑΣΟΡ. Κάποιος πρέπει να του θυμίσει ότι ο πάγκος του κυβερνητικού εκπροσώπου δεν είναι μπαλκόνι από όπου μπορεί να διαβουκολίζει τους Ελληνες υπο τους ήχους της Carmina Burana.. Δεν έχει από κάτω εκείνο το λοβοτομημένο άμορφο συνονθύλευμα που παγιδευμένο στο σύνδρομο σκλάβου-αφέντη χειροκροτούσε ακούγοντας το “λεφτά υπάρχουν”, χωρίς να καταλαβαίνει τι του γίνεται και δεχόταν ουρλιάζοντας τον βιασμό της βούλησης του από την πλύση εγκεφάλου, την προπαγανδιστική ψευδολογία. Δεν αρκούν πλέον επικοινωνιακές σαπουνόφουσκες Οι πολίτες μετά την φορομπηχτική λαίλαπα και το χυδαίο και ανερμάτιστο “μαζί τα φάγαμε τα λεφτά” δεν είναι το ανθρωπολογικό υλικό, η μάζα η παραιτημένη από την σκέψη, την κρίση, την αξιοπρέπεια του λογικού υποκειμένου.

1 Χρονος ΠΑΣΟΚ.... 1 Χρόνος.....ΚΚΚΑΣΟΡ...Χρόνια Πολλά

1 χρόνος ΠΑΣΟΚ | COSCO - Το ΠΡΙΝ και το ΜΕΤΑ
Ανέβηκε από kkostakos. - Νέα video που σας ενδιαφέρουν.

Το Παρακράτος είναι εδώ...

Να θυμίσω απλώς, έτσι για την ιστορία, ότι μετά το 1974 η ελληνική πολιτική σκηνή μπορούσε να επαίρεται ότι είχε διαγράψει το παρακράτος της Δεξιάς της εποχής του 60, ένα κατακερματισμένο κόσμο χαφιέδων και χαφιεδομένων, παπατζήδων, τεμπέληδων και ακαμάτηδων έτοιμων για κάθε λαμόγια και κάθε μορφής βίας οργανωμένο κάτω από ταμπέλες σαν την "Συντονιστική Επιτροπή Εθνικών Οργανώσεων" την οργάνωση της "Καρφίτσας", κλπ. Έναν κόσμο που το πρωί έπαιζε πρέφα στο Ideal, το γνωστό καφέ τραμπούκ και το βράδυ έβγαινε παγανιά για να ξυλοκοπήσει "κουμούνια", να κατέβει σε "αντισυγκεντρώσεις" με ευγενές πάθος χωρίς να ξέρει το γιατί και τελικά να δολοφονήσει τον Λαμπράκη. Εναν κόσμο που κινείτο στους δυσώδεις διαδρόμους των μυστικών υπηρεσιών, τον κοινωνικό ντελβέ και την βρωμιά του τότε, το λούμπεν αυτή την κοινωνική σαπίλα, τα αποβράσματα που πάνω τους στηρίχτηκε ένας ολόκληρος τρομοκρατικός μηχανισμός. Ένας μηχανισμός αναιδέστατος ασήμαντος που φυτοζοούσε με ψίχουλα και εκινείτο στα περιθώρια του νόμου με την πλάτη καλυμμένη από τους αόρατους προστάτες του Gladio και της "Κόκκινης Προβιάς" που ανάγκασαν τον τότε πρωθυπουργό, Καραμανλή Α', να ξεφωνίσει το γνωστό "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;".

Το παρακράτος του τότε πήγε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όμως δεν χάθηκε. Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και το ζούμε σήμερα με την καινούργια του ταμπέλα ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ και τους καινούργιους μηχανισμούς, Antifa, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ(ξαπάτησης) για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά". Το ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης. Το ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ ξαναβγαίνει ανανεωμένο και δυνατό κινώντας τα νήματα του καινούργιου μεταλλαγμένου Gladio με τις νέες του ταμπέλες. Το ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων. Η βρωμιά του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από την ανίκανη για δημιουργία έτοιμη να πουληθεί για το τίποτα να καίει, να καταστρέφει,να λεηλατεί, να βυσσοδομεί, να συκοφαντεί βρωμιά του σήμερα. Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα περιτρίμματα του "αντιεξουσιαστικού" χώρου, τους μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακούς, τους παρακοιμώμενους δημοσιογράφους, τ του σήμερα που πάνω του στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων. Οι εγκάθετοι του σημερινού ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΥΣ καίνε βιβλιοπωλεία, προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, κάνουν "αντισυγκεντρώσεις" οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν. Μέρα μεσημέρι σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, μέσα σε πολύ κεντρικούς και γεμάτους κόσμο δρόμους γίνονται σημεία και τέρατα και δεν συλλαμβάνεται κανένας, δεν εντοπίζεται τίποτα.

Το ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.
Βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας, προάγγελων άλλων κακών που έρχονται, και διαισθανόμαστε ότι η ΚΑΡΦΙΤΣΑ είναι εδώ. Βλέπουμε τις "αντισυγκεντρώσεις" των εγκαθέτων αφιονισμένων τραμπούκων που κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του τότε παρακράτους και καταλαβαίνουμε ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΥΣ έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΥΣ έχουν πολιτική κάλυψη, την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι πολιτικές κακουργίες του παρακράτους του 60.

Το ΠΑΣΟΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...