Η Κανέλλη να ζητήσει συγνώμη

Η Κανέλλη να ζητήσει συγνώμη

«Είναι αυτονόητο ότι καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, είτε απο άκρα αριστερά, είτε απο άκρα δεξιά. Ήθελα ο κ. Κασιδιάρης να έχει την δυνατότητα να ζητήσει συγνώμη για την πράξη του. Αν παρεξηγείται η ψήφος μου ως άφεση αμαρτιών, ασφαλώς και δεν είναι. Δεν ξέρω εάν είμαι έξω απο την γραμμή του κόμματος, εγώ σας είπα τη θέση μου.Ο γραμματέας του κόμματος στη Βουλή εκφράζεται ως βουλευτής. Η δήλωση λοιπόν, του βουλευτή της ΝΔ Μανώλη Κεφαλογιάννη, είναι αυτή που σας είπα. Του γραμματέα είναι ό,τι λέει η επιτροπή δεοντολογίας, ό,τι λέει η πλειοψηφία. Δεν ψήφισα ενάντια στη γραμμή του κόμματος, θεώρησα ως άνθρωπος και ως πολιτικός σε αυτή την ακραία πράξη να του δώσω μια ευκαιρία να καταλάβει.

Συνειδητή πράξη είναι η πράξη καταδίκης, δεν ειναι η πράξη ψήφου. Όλες οι πράξεις ειναι συνειδητές όπως και η πράξη ψήφου. Του έδωσα ένα άλλοθι να ζητήσει συγνώμη. Ερμηνεύστε την πράξη μου όπως θέλετε, αρκεί να μου βάλετε μια καλή φωτογραφία». Πρωτο Θεμα 13/3/2013


Αγαπητέ μου κύριε αν κάποιος πρέπει να ζητήσει συγνώμη είναι η Κανέλλη. Η Κανέλλη είναι κομμάτι του συστήματος που για 40 χρόνια χαστουκίζει, ξυλοφορτώνει την Ελλάδα. Από το 1973(!) που πρωτοείδαμε την φάτσα της στην κρατική τηλεόραση  μέχρι σήμερα που το παίζει Πασιονάρια και τσαμπουκαλού, είναι ένα μπουλόνι στο μηχανισμό της μεταπολίτευσης που καταλήστεψε την χώρα. Συγνώμη πρέπει να ζητήσει από τους Έλληνες η μαφία του “συνταγματικού τόξου” και η Κανέλλη θα ήταν η πλέον κατάλληλη γιατί έχει περάσει από όλα τα χρώματα του τόξου. Τα ελληνόπουλα που πεινάνε, οι απελπισμένοι άνεργοι Έλληνες, που δεν έχουν που να ακουμπήσουν το κουρασμένο τους κρανίου, περιμένουν την συγνώμη της Κανέλλη

Ο σ. Βαξεβάνης …(...αντικειμενικος δημοσιογραφος!!!).Θυμήθηκε την Χούντα...

Ο σ. Βαξεβάνης ….Θυμήθηκε την Χούντα...

"Τέλεια χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμός, θεομπαιχτισμός, του πολιτικού μας κόσμου.."
Πολιτικό Ημερολόγιο Α, 1935-1944, Ίκαρος, 1981, σελ. 257

Μέσα στην καταιγίδα του πολέμου κατά των Ελλήνων και της ύπαρξης τους, στην μαύρη ώρα του ΔΝΤ, της ακυβερνησίας οι ολετήρες του Έθνους και τα συγκροτήματα τους ξαναθυμήθηκαν την χούντα και μας ξαναγύρισαν χρόνια πίσω.
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος "προοδευτικός", αριστερός, ξερόλας και άλλα πικρά Κώστας Βαξεβάνης απο το περιοδικό του HOTDOC ή  HOT DOG, αν προτιμάται, θυμήθηκε την χούντα με το πιασάρικο αρθρο “ΝΔ Ενας χουντικός να τη διοικεί” (7/3/2013)
Αγαπητέ σύντροφε  του HOT DOG καιρός είναι να μάθεις και αν δεν ξέρεις να ρωτήσεις...

Πρίν από 40 χρόνια οι συνταγματάρχες μας τελείωσαν για να γεμίσει η Ελλάδα από "δεκανείς" και "λοχίες" των κομματικών στρατών της “γενιάς Πολυτεχνείου” ΑΕ και “αντιστασιακοί” ΕΠΕ που έπεσαν στην χώρα σαν τις ακρίδες και κατάφαγαν τα πάντα. Ένας νέος στρατός κατοχής. Μία νέα χούντα με δημοκρατικό μανδύα. Με λόγους κούφιους, με έντονη την ανοχή στο ψεύδος και παραίτηση από κάθε απαίτηση ορθότητας τα πολιτικά δημοκρατικά προοδευτικά σαπρόφυτα για 40  χρόνια  επέβαλαν   στους Έλληνες την πλέον στυγνή "Δικτατορία". Αν η χούντα των συνταγματαρχών ήταν  "η επτάχρονη δικτατορία", τα επτά "πέτρινα" χρόνια, αυτό που την διαδέχτηκε είναι η πλέον στυγνή "Δικτατορία" που έχει γνωρίσει ο τόπος. Η πολυδιαφημισμένη Δημοκρατία έγινε ένα πρόσχημα και κενή ρητορεία, οι θεσμοί τύπος νεκρός και η δημοκρατία κουκλοθέατρο, ούτε καν θέατρο του παραλόγου. Με δύο λόγια η Μεταπολιτευτική δημοκρατία είχε ως έμβλημά της το μίσος για τη σκέψη και τη βούληση και στόχευε στην κατασκευή ανθρώπων δειλών, μοιραίων και άβουλων οι οποίοι θα ανέχονταν τα πάντα και θα παρακολουθούσαν, δίχως να το αντιλαμβάνονται, την αποσάθρωση και αποτέφρωση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Η ύπαρξη βουλής, πολιτικών κομμάτων με κεντρικές επιτροπές και εκτελεστικά γραφεία δεν είναι αποδείξεις του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Με τη Χούντα των συνταγματαρχών είχαμε να κάνουμε με συμβατικό πόλεμο. Αυτή δίωκε,  φυλάκιζε, βασάνιζε, αλλά ο Έλληνας άνθρωπος διατηρούσε πλήρη διαύγεια του πνεύματός του, είχε επίγνωση της ήττα του. Γνώριζε δηλαδή ότι η εξωτερική ελευθερία του είχε αλωθεί, αλλά η ελευθερία της σκέψης και της βούλησής του, συνακόλουθα και της δράσης του παρέμενε αλώβητη. Συνεπώς η υποδούλωσή του ήταν προσωρινή.
Με την Μεταπολίτευση ο πόλεμος είναι αόρατος, δραματικά πιο επικίνδυνος και καταστροφικός από ένα συμβατικό πόλεμο. Στην Μεταπολίτευση  ο εχθρός ( η Δημοκρατική Χούντα) στρέφεται επιπλέον και κατά της λογικής, για να την απορυθμίσει, στρέφεται και κατά της βούλησης, για να την αλώσει. Η Δημοκρατική  Χούντα εξοντώνει δηλαδή και τη σκέψη και τη βούληση, με τα παραπλανητικά δολώματα της «ελευθερίας χωρίς όρια, χωρίς σύνορα, χωρίς περιορισμούς». Γεννά ηττημένους χωρίς διαύγεια πνεύματος, ώστε να έχουν επίγνωση της ήττας τους, ηττημένους υπερήφανους για την ήττα τους.

Στην “Μεταπολίτευση” ή“Δημοκρατία 74” τους συνταγματάρχες του τότε διαδέχθηκαν οι "δεκανείς" και οι "λοχίες" του φαυλοκρατικού στρατού κατοχής που  άπλωσαν τα λιμάρικα χέρια τους και αναίσχυντα "μπαχάλεψαν" την Ελλάδα και τους πολίτες της. Όλος αυτός ο συρφετός θυμίζει έντονα τους δεκανείς και λοχίες των πρώην αποικιακών στρατών που μετά την ανεξαρτησία ανακηρύχθηκαν σε προέδρους, δικτάτορες, αυτοκράτορες των χωρών της Αφρικής με μόνο σκοπό να πλουτίσουν, κάνοντας δώρα στον εαυτό τους, αδιαφορώντας για την μοίρα των λαών τους. Ο Μοπμπούτου του Κονγκό, Ο Μπαμπάγιντα της Νιγηρίας και τόσοι άλλοι καταλήστευαν τις χώρες τους με τον ίδιο τρόπο που οι δικοί μας καταλήστευσαν  την Ελλάδα στο όνομα της Δημοκρατίας.

Μετά 46 χρόνια η χούντα θα έπρεπε να περνάει σαν απλή υποσημείωση της ιστορίας γιατί αυτό ακριβώς ήταν. Μια υποσημείωση, ένα τίποτα. Και όμως, 46 χρόνια από την επιβολή της και 40 από την πτώση της ο σύντροφος Βαξεβάνης την θυμήθηκε...Γιατί;

Η απάντηση είναι απλή.

Μετά την χούντα και 40 χρόνια από την πτώση της, μια μικρονοϊκή μειοψηφία, με την κάλυψη των κομμάτων της αριστεράς από το "λαϊκό" ΠΑΣΟΚ, (ΠΑνελλήνια Σοσιαλιστική. Οργάνωση. Καθαρμάτων) το απολίθωμα του ΚΚΕ, και τους αριβίστες της κοινωνικής ισότητας της ροζέ αριστεράς των συνιστωσών, - δεν μιλάμε για ΝΔ αυτή δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει σαν αυτόνομη πολιτική δύναμη, άπλα Νυχτωμένη Διαχρονικά αναμασά τις ορολογίες και το λεξιλόγιο της αριστεράς -,  παραμερίσε το σύνταγμα και τους νόμους και  μετέτρεψε την Ελλάδα σε αρένα εξυπηρέτησης της πολιτικής των κομμάτων της και του "σοσιαλισμού" και χωματερή των ελπίδων και των προσδοκιών των Ελλήνων, των Ελληνίδων των ελληνόπουλων γιατί έτσι το θέλανε οι κομματικοί δεκανείς και λοχίες εγκάθετοι σύντροφοι.

Μετά την χούντα και 40 χρόνια από την πτώση της, συρρικνώνεται συνεχώς η επίγνωση του "ανήκειν", ο αυτοπροσδιορισμός μέσω των κοινών "αξιών", "παραδόσεων", "ιστορικών καταβολών". Από το 1981 το κόμμα του πατέρα του Yorgo, του "αείμνηστου" Ανδρέα, με το σύνθημα ο λαός στην εξουσία επέβαλε στην ελληνική κοινωνία πραγματική "λοβοτομή". Γεμάτο "ηχηρό πάθος" κατάργησε κάθε θεσμό και διάκριση αριστείας, κάθε έλεγχο και κάθε αξιολόγηση της ανθρώπινης ικανότητας, ευσυνειδησίας, εργατικότητας, ευφυΐας, φαντασίας, δημιουργικότητας. Εκδημοκρατικοποίησε την διαφθορά και τον νεποτισμό. Αρκούσε μία κλαδική για να φθάσεις ψηλά, να μπουκώσεις το απύλωτο στόμα σου με το βιός των Ελλήνων και η Ελλάδα να φθάσει στο κατώτερο σκαλί του "κακού τη σκάλα"

Μετά την χούντα και 40 χρόνια από την πτώση της ο πλούτος της Ελλάδας διαγουμίστηκε κανονικά. Τα χρόνια αυτά στην χώρα μπήκανε τόσα κεφάλαια όσα δεν είχαν μπει σε όλη την ιστορία της. Η Ελλάδα δεν απέκτησε ούτε σχολεία, ούτε Πανεπιστήμια, ούτε νοσοκομεία, ούτε υποδομές. Οι δεκανείς και οι λοχίες, οι διαφορές ελίτ, πολιτικαντζήδες, δημοσιογράφοι, καθηγητές-φιλόσοφοι λαμόγιες και διάφοροι επιτήδειοι μετέτρεψαν όλο αυτό τον πλούτο διαλεκτικά σε βίλες, κότερα, κτήματα, πολυκατοικίες, ένα μέγαρο στην πόλη, για να την οδηγήσουν τελικά στην χρεοκοπία και στα του ΔΝΤ. Διαβάστε το βιβλίο “Στη Φυλακη” http://dimitris-stergiou.eu/35-βιβλία/βιβλία/549-kykloforise-to-neo-ebook-tou-d-stergiou-sti-fylaki

Μετά την χούντα και την αποκατάσταση της "Δημοκρατίας" οι πολιτικά ανύπαρκτοι και κομματικά εντεταγμένοι δεκανείς και λοχίες της πολιτικής, του εργατοπατερισμού και του φοιτητοπατέρισμού δεν έχουν να δείξουν έργο. Αντλούν από την κομματική ένταξη την μεταπρατική τους πολιτική υπόσταση, εξουσιοδοτημένοι αλλότριων ιδεών και αποφάσεων. Με χαμηλούς δείκτες κατά κεφαλήν καλλιέργεια και υψηλά ποσοστά ψυχολογικής ανασφάλειας καταφεύγουν  στην χούντα. Μην έχοντας να προσφέρουν τίποτα, δείτε τα χάλια της χώρας,  ξαναθυμήθηκαν την χούντα. Την χρησιμοποιούν σαν το διαφημιστικό πανό που πάνω του κολλάνε την πολιτική τους ανυπαρξία για να της δώσουν υπόσταση και να κρύψουν τις λαμογιές τους.

Η χούντα της 21ης Απριλίου μπροστά στην Μεταπολίτευση, την Δημοκρατική Χούντα  που ζούμε σήμερα φαντάζει σαν αποκριάτικος καίσαρας. Η δικτατορία της 21ης Απριλίου φυλάκιζε τους αγωνιστές και τους αντιπάλους της. Η σημερινή δικτατορία της Μεταπολίτευσης υπερβαίνει αυτά τα όρια, είναι χωρίς όρια. Φυλακίζει και δολοφονεί ανθρώπους και ιδέες, αποδομεί την Ιστορία, ακρωτηριάζει συνειδήσεις, ανατρέπει τους μηχανισμούς της σκέψης: Επιβάλει την ενιαία σκέψη και την ενιαία ταυτότητα. Οι συνταγματάρχες δεν μπορούσαν να εξοντώσουν τις ιδέες και την ελπίδα. Σήμερα έχουν τελειοποιηθεί τα βασανιστήρια της επιβολής της σιωπής και της καλλιέργειας του τρόμου, έχει αναχθεί σε επιστήμη η τεχνική εξόντωσης των ανθρώπων, των ιδεών και της ελπίδας.

Εκτός πραγματικότητας...ο χρησιμος ηλιθιος Δενδιας

Έμμεση επίθεση στη Χρυσή Αυγή εξαπέλυσε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, τη Δευτέρα, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της Αστυνομικής Ακαδημίας στην Αμυγδαλέζα παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου.

"Έχουμε ανάγκη από το λόγο παρηγοριάς του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και όχι το λόγο και τις πράξεις πάσης φύσεως ταγμάτων εφόδου, τα οποία επικαλούνται τον μανδύα του χριστιανού για να κρύψουν το βαθύτατα αποκρουστικό και αντιχριστιανικό πρόσωπό τους» τόνισε χαρακτηριστικά ο υπουργός. (Καθημερινή 12/3/2013) και φυσικά παίζει σε όλα τα ΜΜΕ(ξαπάτησης)

Θα θυμίσουμε στον κύριο Δενδια την πλέον διάσημη παρήχηση του “τ” στην πλούσια ελληνική γλώσσα μας: “τυφλός τα τ’ωτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματ’ει” δηλαδή είσαι τυφλός στα αυτιά, στο μυαλό και στα μάτια. Η αιώνια αυτή φράση διατυπώνεται σε μία ελληνική τραγωδία τον Οιδίποδα Τύραννο

Ο πανικός του ανθρώπου πρέπει να είναι μεγάλος. Τόσο μεγάλος που του θολώνει τη σκέψη. Πρέπει να πει κάτι και συτό το κάτι είναι το "βαθύτατα αποκρουστικό και αντιχριστιανικό πρόσωπό τους". Ούτε γέλιο δεν μπορεί να παράγει, γιατί το γελοίο δεν παράγει γέλιο. Ξαφνικά τον έπιασε ο πόνος για τον χριστιανισμό! Σε λίγο θα μας πει ότι ο Τσίπρας που δεν έχει πατήσει σε εκκλησία ούτε τα παιδιά του βάφτισε ή ο Σκουρλέτης με τα ξυνισμένα μούτρα, ή ο ποιητής-βουλευτής Κουράκης και οι ντεκαπάζ προοδευτικές είναι καλοί χριστιανοί. Για 40 χρόνια οι αριστερόστροφη σάχλα  και οι επαγγελματίες αριστεροί συνεπικουρούμενοι απο νεοφιλεύθερους "προοδευτικούς¨βησοδομούσε κατά της εκκλησίας, χλεύαζε το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων και λοιδορούσε τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που προσκυνούσαν,  άναβαν κεριά στις εκκλησίες και ακολουθούσαν την εκφορά του Επιταφίου. Κάνε μία βόλτα κύριε Δένδια στο ιντερνέτ και θα δείς το μίσος που τρέφουν οι πολιτικοί σου σύμμαχοι και τα ενεργούμενα του "συνταγματικού τόξου" κατα της θρησκείας και της εκκλησίας. Μιλούσε στην Αστυνομική Ακαδημεία αλλα ξέχασε τους δολοφονημένους αστυνομικούς απο τα πειθηνια 45αρια της αριστεράς!

Ο κύριος Δένδιας με συστολή και ευπρέπεια, με το “σας” και με το “σεις”, διεκδικεί εύσημα καθωσπρεπισμού στην λαίλαπα της ισοπεδωτικής αριστεράς σε μία προσπάθεια να μη κοπούν οι γέφυρες διαλόγου μαζί της. Το κόμμα του κυρίου αυτού είναι κόμμα χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, χωρίς κοινωνική πρόταση,  δεν είναι παρά ένα μεταλλαγμένο πολιτικό μόρφωμα, μία σχεδία πάνω στην οποία ξαπλώνουν  οι άνθρωποι της και αφήνονται  να τους πηγαίνουν τα κύματα των προοδευτικών ιδεών της διεθνιστικής θολο-κουλτούρας του αναχρονιστικού μαρξισμού της δεκαετίας του 20. Ο κύριος Δένδιας με το κλειστό στόμα  ανησύχησε μήπως δυσαρεστηθούν  τα βοθρολήμματα της μυστικοπαθούς αριστερόστοφης προοδευτικάντζας και τα ξένα κέντρα διασυρμού της Ελλάδας. Ο κύριος υπουργός ΠΡΟ-ΠΟ  έσπευσε,  όμοιος με θρησκόληπτο της παλαιάς Ρωσίας ο οποίος αχρήστευσε τα ικανότητάς του στο όνομα του ευδαιμονισμού της φακιρίκής ανυπαρξίας, να επιτεθεί κατά της Χρυσής Αυγής.  Αυτός και το κόμμα του σαν ακρωτηριασμένοι Κερένσκι σιωπούν επιτρέποντας την μονοπώληση της λαϊκής θέλησης και των ιδεών από  τα κατακάθια  της αριστεράς εγκαταλείποντας  ακίνητους τους Έλληνες στον μαρασμό και την νάρκη.

Οι χρυσαυγίτες με το παράδειγμα τους υψώνουν, φωτίζουν και ζωντανεύουν τους τυραγνισμένους Έλληνες, Λένε  αυτό που όλοι οι Έλληνες θέλουν να ακούσουν, αλλά φοβούνται. Έβαλαν με τον τρόπο τους την ταφόπετρα στην “γενιά Πολυτεχνείου” ΑΕ, μας απελευθέρωσαν. Αγωνίζονται για την ιδέα Ελλάδα και όχι γιατί ελπίζουν στο “διορισμό”.

Ακολουθούν τα βήματα του Παύλου Μελά που παραιτήθηκε από  μια “καλή ζωή” για ένα πιστεύω και θυσιάστηκε. Φωτίζονται απο το παράδειγμα των ελληνόπουλων που κοιταζαν κατάματα τα ντουφέκια των αποσπάσματων του γερμανικού κτήνους και έπεφταν τραγουδώντας τον Εθνικό Υμνο. Τα ελληνόπουλα της Χρυσής Αυγής έχουν ξεκινήσει την αγωνιστική τους πορεία. Ακούνε το βροντολόγημα των ελληνικών αρμάτων όπως ξεπηδά απο τα ποιήματα του Βαλαωρίτη. Μεθάνε απο το αθάνατο κρασί του 21 κατά το παράγγελμα του Παλαμά. Ο δρόμος του μεγάλου αγώνα ανοίγεται εμπρός τους.

Ο Αγώνας των χρυσαυγιτών είναι ο αγώνας που έχουν ανάγκη οι Έλληνες. Θα καταλάβουμε επιτέλους ότι υπάρχει κάτι παραπάνω από το βόλεμα και την ραστώνη. Υπάρχει η Ελλάδα σαν τρόπος και σκοπός ζωής.  Υπάρχει η  ελευθερία απο τον φόβο, η ελευθερία από την φτώχεια, η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της λατρείας του Θεού. Οι χρυσαυγίτες είναι παιδιά δικά μας. Είναι παιδιά από τα σπλάχνα του λαού και όχι αρσακειάδες και κολεγιόπαιδα απόφοιτοι του Harvard, MIT, LSE που με τα μεγάλα ονόματα και τα άδεια τα κεφάλια μας έφεραν στην απόγνωση και στην δυστυχία. Βγάζουν το ψωμί τους με ιδρώτα. Δεν είναι καλοζωισμένοι αριβίστες, κηφήνες θιασώτες της κοινωνικής ισότητας απο το Κολωνάκι, την Κηφισιά, την Εκάλη, το Πανόραμα που ξαφνικά ανακάλυψαν τον λαό.....για να ικανοποιήσουν συμπλεγματικές ανάσφάλειες.

"Το αμόρφωτο κοινό"...

“Πείθει το αμόρφωτο κοινό του ότι τα βάζει με τους εργολάβους και τους καναλάρχες. “ Αυτό τα βαθύ έγραψε κάποια Κέζα Λώρη στο ηλεκτρονικό δωσιλογικό ΤΟ (ελευθεροο) ΒΗΜΑ (8/3/2013) για αυτούς που επευφήμησαν, έξω από τα δικαστήρια, τον βουλευτή Κασιδιάρη μετά την αθώωση του.Οι πολιτικατζήδες και η μελίγκρα των ΜΜΕ(ξαπάτησης), των κοινωνικών συναναστροφών του Χριστοφοράκου, πανικοβλήθηκαν.  

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η αριστερόστροφη σάχλα χωρίζει τους ανθρώπους σε μορφωμένους και αμόρφωτους. Όπως κάποτε  στις νότιες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών οι άνθρωποι ήταν χωρισμένοι σε άσπρους και μαύρους στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης χωρίζονται σε μορφωμένους και αμόρφωτους. Μορφωμένοι είναι  οι χούλιγκαν των  “προοδευτικών” δυνάμεων που διέλυσαν τα πάντα.  Μορφωμένες είναι οι  “Προοδευτικές” δυνάμεις που αναδείχθηκαν σε εκτροφείο συνδικαλισμένων τυράννων της κοινωνίας, ψυχανώμαλων βανδάλων, μονοδιάστατης υστερίας συμφεροντολόγων. Επί  τέσσερεις  δεκαετίες οι μορφωμένοι κάπηλοι της “προοδευτικότητας” παράγουν μαζικά βανδάλους, καταληψίες, ευνουχισμένους διαδηλωτές που αναμηρυκάζουν τον κρετινισμό της κομματικής ντουντούκας.   Ο πλούτος των Ελλήνων καταβροχθίστηκε ασύστολα και μετατράπηκε χωρίς ντροπή και αιδώ σε βίλες και κότερα από του μορφωμένους της μεταπολιτευτικής παράγκας, τους απόφοιτους του, Harvard, MIT, LSE, CUNY...

Η “μορφωμένη” αριστερά για 40 χρόνια καπηλεύτηκε τα πάντα. Έσπειρε την διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό, τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” του κόμματος του ληστή και του κοινωνικού ντελβέ, έκαψε την Αθήνα το 2008.  

Η εποχή της αδιαμαρτύρητης ομηρίας στο βωμό των κομματικών συμφερόντων παρήλθε. Οι τυραγνισμένοι  από την μορφωμένη “προοδευτική” ασυδοσία Έλληνες απελευθερώνονται. Οι αμόρφωτοι  που για 40 χρόνια έφαγαν στο πετσί του την επίπλαστη μορφωμένη ασυδοσία της προοδευτικής σάχλας Έλληνες βρήκαν την θέληση της δύναμης.

Μία ερώτηση στην καλή κυρία αρθρογράφο. Στην χώρα από όπου μας ήλθε θα τολμούσε να γράψει ότι οι ψηφοφόροι του Α ή Β κόμματος είναι αμόρφωτοι. Πολύ αμφιβάλω. Θα είχε πάρει το πανί της....

Καραμανλής Α’ ο υπερβατικός..

Καραμανλής Α’ ο υπερβατικός..

Σύσσωμη η πολιτειακή, πολιτική και θρησκευτική ηγεσία της χώρας παραβρέθηκε στην εκδήλωση «Κωνσταντίνος Καραμανλής τότε και τώρα» του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του, με αφορμή την συμπλήρωση δεκαπέντε χρόνων από τον θάνατό του.
«Οφείλουμε να γίνουμε συνεχιστές του έργου του και να αντιληφθούμε τις αρχές και τις αξίες του και να πάμε πιο πέρα την κληρονομιά του» ανέφερε ο κύριος Σαμαράς. (Καθημερινή 6/2/2013)

Εμείς θα “γιορτάσουμε” την συμπλήρωση 15 χρόνων απο το θανατό του με τα δικά μας σχόλια.
Ο Καραμανλής Α’ με την επιστροφή του, καβάλα στα τουρκικά άρματα μάχης, στην Ελλάδα το 74 δημιούργησε το κόμμα της ΝΔ. Κόμμα χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, χωρίς κοινωνική πρόταση, το οποίο δεν ήτανε παρά ένα μεταλλαγμένο πολιτικό μόρφωμα, χωρίς ιδεολογικό προσανατολισμό λειτουργώντας όχι σαν πολιτικό κόμμα με πιστεύω και ιδεολογία, αλλά σαν σωματείο. Ένα γερασμένο και εσωτερικά ερειπωμένο, κουφό και τυφλό σωματείο που παρέδοσε ανευ όρων την Ελλάδα σε μία σιωπηλή και γεμάτη μνησικακία και εσωστρέφεια αριστερά. Μοναδική έγνοια του Καραμανλή Α’  ήταν να στελεχώσει τον δημόσιο βίο μόνο με καθαρόαιμους "προοδευτικούς", μήπως και αφήσει περιθώρια υποψίας ότι εμμένει στο παρελθόν της ιδεολογικής του καταγωγής.

Αφού απογύμνωσε την Ελλάδα από κάθε περιεχόμενο πολιτιστικής ιδιαιτερότητας, γόνιμης ετερότητας ιστορικών εθισμών και συλλογικών αναγκών: «ανοίκομεν στην Δύση», περιορίστηκε στην διαχείριση της εξουσίας χωρίς την μεγάλη σύνθεση που θα έφερνε την Ελλάδα σε μία δημιουργική επαφή με την κληροδοτημένη πείρα της παράδοσης . Την παράδοση που δεν είναι αντίθετη με τον νεωτερισμό , αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να γίνονται οι νεωτερισμοί, ώστε να έχουν σημασία και διάρκεια. Όχι αυτό που είναι «πίσω μας», αλλά αυτό που είναι μόνιμο, αυτό που είναι «μέσα μας». Ο «εθνάρχης» Καραμανλής μπόλιασε το κόμμα του με ανεξίτηλη φοβία μήπως και χαρακτηριστεί «εθνικιστικό» και παρέμεινε προσκολλημένο στην παθητική μίμηση της «προοδευτικής» χολερικής αρλουμπολογίας. Κόμμα ουραγό του «προοδευτικού» μηδενισμού και λακέ της ιμπεριαλιστικής απανθρωπιάς της «Νέας Τάξης».

Απο το 1974 η Μεταπολίτευση έγινε η συνέχεια ενός εμφυλίου πολέμου με άλλα μέσα, ένα ζωντανό πολιτικό διακύβευμα. Το τσουνάμι του αριστερίστικου λαϊκισμού της μεταπολίτευσης μας είχε μετατρέψει σε μία κοινωνία που θεοποιούσε την έν ψυχρώ δολοφονία κάποιου, τις καταστροφές, τις λεηλασίες, την βία,  το βρώμισμα της τέχνης.  Η σεσημασμένη δημοσιογραφία των μυστικών κονδυλίων  και των μπετατζήδων τα νομοιμοποιουσε έμμεσα. Επικροτώντας τους τρομοκράτες επειδή φροντιζαν να μη χτυπάν “αθώα θύματα”, λες και τα θύματά τους ήταν εξ’ ορισμού ένοχα επειδή η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα αποφάσισε να το παιξει δικαστής, ένορκος και δήμιος, εκτελώντας όποιον θεωρούσε ένοχο. Θεοποιούσε την βία επειδή είναι η μαμή της ιστορίας και η αντεπίθεση στο αστικό κράτος που τους έδωσε τις βίλες, τα Armani, τα Rolex τις Ferrari και το Αμερικάνικο Κολέγιο. Λάτρευε τα καλλιτεχνικά σκουπίδια που ξέρναγε η αριστερόστροφη προοδευτική σάχλα. Σφύριζε αδιάφορα στην εισβολή των λαθροστιφών.

Η Αριστερά  άρπαξε την καρέκλα που της πρόσφερε ο κυριαρχούμενος απο ενοχικά  σύνδρομα και ανασφάλειες Καραμανλής Α’. Με τον φόβο, τον τρόμο να φωλιάζει στην ψυχή του, αν είχε ποτέ ψυχή,  πήρε “χάος και έκανε κράτος” και για να επιβιωσει παρέδωσε τα πάντα στα χέρια της Αριστεράς, επειδή είχε ανάγκη τους παράνομούς μηχανισμούς της για να κοιμάται ήσυχος τα βράδια. Το καραμανλικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υφάρπαξε τις ψήφους των Ελλήνων και απελάκτισε την ίδια ιστορία της ηρωικής παράταξης. Ξεκίνησε την αποβιομηχανοποιηση της χώρας καταδιώκοντας με μανία μιγάδα σημμαδεμένου απο διάφορα συμπλέγματα τους ανθρώπους που έφτιαξαν εργοστάσια και έδωσαν δουλειές.  Δημιούργησε ένα κράτος παρασινοφρουρών και ερυθροφρουρών φακελλώνοντας και στέλνοντας στον εισαγγελέα όσους παρέμεναν πιστοί σε εθνικές ιδέες και αξίες και δεν παραδέχονταν ότι οι μεγαλύτεροι προασπιστές της δημοκρατίας είναι ο αιμοσταγής Αρης βελουχιώτης και ο πίθηκος του Στάλιν Νίκος Ζαχαριάδης η αναρωτιόνταν: “ως πότε οι δολοφόνοι του 5/42 θα είναι αναμεσά μας”. Οι τοίχοι της Ελλάδα γέμιζαν με κόκκινα σφυροδρέπενα.  Αλοίμονο σε εκείνον που ζωγράφιζε ένα στέμα, απο το αυτί και στο εισαγγελέα. Το σύστημα της μεταπολίτευσης που ίδρυσε ο Καραμανλής Α’ βολεύτηκε και άραξε και σε όλες  της εκφάνσης της όχι μόνο κατάκλεψε τους Έλληνες (Πάντειο, Υποβρύχια, Χρηματιστήριο....), όχι μόνο έφαγε με δέκα μασέλες (ευρωπαϊκά προγράμματα, ΜΚΟ αλά Soros....), όχι μόνο μεταβλήθηκε σε ένα απεριγραπτο κηφηναριό που δεν παράγει τίποτα, αλλά με τα Adidas και τα Nike αποδύθηκε, με την ελευθερη διακίνηση της βίας, σε ένα ηροστράτειο έργο (ημέρες οργής) κατεδάφισης κάθε αξίας, κάθε έννοιας δικαίου.

Ο Καραμανλής Α’ “έκανε υπερβάσεις και άλματα” κατά τον κύριο Σαμαρά. Ο Έλληνας άνθρωπος ντρεπόταν πια έστω και να προφέρει τις λέξεις: πατρίδα, έθνος, παράδοση, ιστορικό παρελθόν. Η καραμανλική ΝΔ νοχελικά, με πνευματική οκνηρία έστρωσε το κρεββάτι της αριστεράς και σαν καλή καμαριέρα πήγε και κλείστηκε στο δωμάτιο της να θρηνήσει απονέμοντας στους άλλους την ευθύνη της δικής της μοίρας.

Στον Λαζόπουλο

Στον Λαζόπουλο απο τον Κούνδουρο

"Οι ασκήσεις ύπνωσης από την Χρυσή Αυγή συνεχίζονται...¨, είπε ο Λάκης Λαζόπουλος, αναφερόμενος στο θέμα του κατηχητικού για μικρά παιδιά της Χ.Α. Ο παρουσιαστής πρόβαλε τη δήλωση του Ηλία Κασιδιάρη ότι με αυτόν τον τρόπο διδάσκουν την αρχαία ελληνική ιστορία και σκέψη στα παιδιά και αμέσως μετά έδωσε την τεκμηριωμένη απάντησή του στον βουλευτή:

"Να προσθέσουμε λοιπόν στην αρχαία ελληνική σκέψη που διδάσκουν από το βιβλίο Αρχαίο Ελληνικό Δίκαιο στη σελίδα 103 ότι: Οι πόλεις - κράτη στην αρχαία Ελλάδα εγγυώνται σε κάθε ξένο την ασφάλειά του, τόσο κατά την είσοδο όσο και κατά την έξοδο από τα εδάφη της. Ιδιαίτερης βαρύτητας αδίκημα θεωρείται η ξενοδέκτα, δηλαδή ο φόνος ξενιζόμενου ξένου. Όποιος έκανε έναν τέτοιο φόνο, τιμωρούταν με την μεγίστη των ποινών, δηλαδή τον θάνατο... στην αρχαία Ελλάδα της αρχαίας ελληνικής σκέψης". Αυτά τα βαθυά είπε ο εθνικός μας σαλντιμπάκος (5/3/2013)

Απάντηση στο Λάκη

Ο κ. Κούνδουρος δέχθηκε επίθεση τον περασμένο Οκτώβριο 2010 στο σπίτι του, το οποίο λεηλατήθηκε από τέσσερις αλλοδαπούς οι οποίοι τον κακοποίησαν και παραλίγο να τον σκοτώσουν. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», στις 3/4/11 (Νίκος Κούνδουρος: «Σήμερα ο τρομοκράτης έχει όνομα και ΑΦΜ») περιέγραψε το συμβάν και τις (νέες) θέσεις του έναντι των μεταναστών. Μεταξύ των άλλων δήλωσε:

«Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Έλεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα.
Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την πουτάνα που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Έλληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως, έγινε. Αυτά είναι συνέπειες του κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν οι Έλληνες. Να ΄ναι καλά οι κυβερνήσεις. Οι Γερμανοί θα έπρεπε να έχουν το κόμπλεξ, όχι εμείς».

Ο Λάκης θα χαρακτηρίσει τον μαχητή του ΕΑΜ Νίκο Κουνδουρο Χρυσαυγίτη...

¨Γονιός Χρυσαυγίτης"‏

"Τι σόι γονιός μπορεί να κουβαλάει το εξάχρονο παιδί του στα κρυφά σχολειά της Χρυσής Αυγής; Τι σόι πατέρας είναι εκείνος που το Σάββατο, αντί να το πάει σε καμιά παιδική χαρά, το τραβολογάει στους παλικαράδες;"...
Αυτή την απορία έχει κάποιος κύριος Στέφανος Τζανάκης από το δωσιλογικό ΤΑ (ελεύθερα) ΝΕΑ 2/3/2013. Ο καλός αυτός άνθρωπος πρέπει να έμενε εκτός Ελλάδος τα 40 χρόνια μεταπολίτευσης ή να είχε κλειστεί στα χρυσά γκέτο των βορείων προαστίων. Άραγε ξέρει κατά που πέφτει η Αρτέμιδα; Δεν πειράζει είμαστε έδω να τον βοηθήσουμε να καταλάβει. Αν καταλάβει!
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο γονιός που είδε κατά την "πορτοκαλί εξέγερση" του Δεκέμβρη 2008 τις αριστερόστροφες σαχλές δασκάλες να κλέβουνε την ψυχή των παιδιών του δημοτικού,  να τα παίρνουν, να τα πηγαίνουν έξω από το σπίτι του Καραμανλή στη Ραφήνα για να φωνάξουν δολοφόνε ή να πετροβολήσουν τα αστυνομικά τμήματα.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο γονιός που για 40 χρόνια δεν τολμούσε να προφέρει τις λέξεις πατρίδα, Έθνος, Κύπρος χωρίς να παίσει θύμα των πλέον βάρβαρων σχολίων και χλευασμού.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο κηπουρός, ο βοσκός, η νοικοκυρά που αρνείται τον "συνωστισμό της Σμύρνης"

"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι αυτός που δεν θέλει να πιστέψει ότι ο πίθηκος του Στάλιν Ζαχαριάδης είναι μεγάλη προσωπικότητα της πολιτικής και της τέχνης και ότι ο αιμοσταγής Βελουχιώτης μέγας λαικός ήρωας.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο γονιός που θέλει το παιδί του να μάθει την ιστορία του τόπου του αυτή που γράφτηκε με ιδρώτα, αίμα και θυσίες. Την πραγματική ιστορία του τόπου, όχι την ιστορία που γράφεται σύμφωνα με τις εντολές του USAID, του State Department, του Soros.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο γονιός που θέλει το παιδί του να ακούσει, να μάθει για την θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου, τον αετό του Μαχαιρά, που σαν σήμερα 3 Μαρτίου 1957 οι πολιτισμένοι αποικιοκράτες τον έκαψαν με φλογοβόλα γιατί ήθελε λέει νάναι λεύτερος.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο μεροκαματιάρης Έλληνας που θέλει το παιδί του να διαβάζει Πηνελόπη Δέλτα, Μ Καραγάτση, να απαγγέλει Παλαμά και όχι τον Μπιντέ του Χακκά ή τα ποήματα του βουλευτή-ποιητή Κουράκη.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι άνθρωπος της φτώχειας, του μεροκάματου των Δυτικών συνοικιών της Αθήνας, της Αρτέμιδας που δούλεψε δυο δουλειές - μία δουλειά την ημέρα και ταξιτζής την νύχτα - για να μπορέσει το παιδί του να μπει στο Πανεπιστήμιο. Όταν μπήκε είδε με τρόμο το Πανεπιστήμιο να έχει μετατραπεί από τους λημεώνες της πανεπιστημιακής κοινότητας παρέα με τους τραμπούκους της αριστεράς σε "Αυλή των Θαυμάτων"
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" θέλει να πάει το παιδί του το Σάββατο στην παιδική χαρά όπως τον πήγαινε ο πατέρας του, άλλα δεν μένει στην Πολιτεία, στην Εκάλη, στο Ψυχικό. Μένει στο Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αμερικής, στις φτωχογειτονιές της Αθήνας που "κει συν δυό δεν περπατούν συν τρείς δεν κουβεντιάζουν, παρά πενήντα κι εκατό και πάλι φόβο έχουν"
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο γονιός που δούλεψε, εργάστηκε για ένα καλλίτερο αύριο, έσκυψε στο χωράφι του και το καλλιέργησε και έβλεπε τους πρασινοφρουρούς και τις συμμορίες τους να κλέβουν τον ιδρώτα του, τα κόπια του, τις δουλεψιές τους και να σε μία νύχτα απο σκατατζίδες του χωριού να γίνονται άρχοντες με πρώτο τραπέζι πίστας στα σκυλάδικα της επαρχίας.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" ήτανε στο Πολυτεχνείο το 1973. Φώναξε με ηχηρό πάθος, ηρωική αυταπάρνηση, νεανική ανιδιοτέλεια Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία. Μέσα σε 40 χρόνια είδε τους πονηρούς να παίρνουν την φωνή του και με πάθος, ιδιοτέλεια και κούφια λόγια  να την κάνουν Μίζα-Απάτη-Λαμογιά.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" ακούει τον μεστό λόγο και καταλαβαίνει ότι η μεταπολίτευση δεν ήταν παρά το διαγούμισμα της χώρας από την "γεννιά του Πολυτεχνείου" ΑΕ
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" είναι ο φτωχός, ο μεροκαματιάρης, που είδε....ότι δεν τον εκπροσωπούν πλέον οι κολεγιόπαιδες, οι αρσακειάδες, οι απόφοιτοι των ιδιωτικών σχολείων, των Πανεπιστημίων της Εσπερίας που μάθανε για την φτώχεια διαβάζοντας πλάι στην πισίνα του μπαμπά τους.
"Ο γονιός χρυσαυγίτης" κατάλαβε ότι η αξυρισιά και η εμφάνιση χωρίς γραβάτα είναι απάτη που προσπαθεί να πείσει τους Έλληνες: περάστε από το μαγαζί μας με την έρμη ψήφο σας. Άραγε όλοι αυτοί οι αγραβάτοτοι και αξύριστοι που το παίζουν λαϊκοί έχουν πάει ποτέ Κυριακή σε κάνα χωριό;