Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

Αλέξη , αν δεν ξέρεις! Ρώτα... για τους συριζαιους σου


Αλέξη , αν δεν ξέρεις! Ρώτα...
                                                                       
Η αριστερά ήταν θύμα της βίας.  Η αριστερά ήταν θύμα της βίας μετά τον εμφύλιο πόλεμο με τις διώξεις και του βασανισμούς, με τα ξερονήσια. Η αριστερά ήταν θύμα της βίας κατά την δικτατορία. Παραμένει και σήμερα θύμα της βίας από τις βάναυσες τραμπούκικες επιθέσεις των μελών μιας οργάνωσης η οποία είναι μεν στο κοινοβούλιο αλλά κατά την άποψη μας είναι στα όρια της νομιμότητας της Χρυσής Αυγής

Αυτά είναι μερικά από τα τα ωραία ευρηματικά και ανεύθυνα που είπε Αλέξης Τσίπρας  στην συνέντευξή του στο  ΣΚΑΙ στον Παπαχελά της Bilderberg  των Wikileaks και των Νέων Φακέλλων (9/4/2013). Αλέξη  αν δεν ξέρεις; Ρώτα!...Ρώτησε τους Έλληνες να σου πούν...ποιός είναι θύμα της βίας.           

Για 40 χρόνια αυτό το συνονθύλευμα που εκπροσωπείς  Αλέξη Τσίπρα   και ακούει στο όνομα αριστερά και αυτάρεσκα αυτοαποκαλείται “μεγάλη δημοκρατική παράταξη” εφάρμοσε με γενιτσαρικό φανατισμό την βία.
 Ιδού, λοιπόν, μερικές από τις δημοκρατικές "αρχές" και "αξίες" του ΣΥΡΙΖΑ, που δε μοιάζουν σε τίποτα με τις  αρχές της Χρυσής Αυγής:

-Η "νομιμότητα" δεν είναι αυτονόητη και αιώνια.
 -Ούτε πιστεύουμε πως "η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων."
-Για τη στοιχειώδη κοινωνική αυτοάμυνα απαιτούνται συγκεκριμένα "ποσά" βίας.

Άρθρο του συριζαίου Παπαδάτου Αναγνωστόπουλου
«Η βία, τα δελτία τύπου και ο σοσιαλισμός», που δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ στις 21/06/2008: 

Για 40  χρόνια η Ελλάδα είχε παραδοθεί στους σκοταδιστές, στους τραμπούκους, στους λυμεώνες  της αριστεράς. Αριστερά είναι Αλέξη,  αυτή που μετέτρεψε τα Πανεπιστήμια σε χωματερές ελπίδων. Αριστερά είναι αυτή που διαστρέβλωσε και άλλαξε   με αργουελικό τρόπο τις έννοιες των λέξεων; “λαμογία” = ανακατανομή του πλούτου, “ανυπακοή” = αντίσταση, “κατάληψης”  = διαμαρτυρία, “ξυλοδαρμός των αντιπάλων”= δημοκρατική  έκφραση, “ληστεία”=απαλλοτρίωση.

Η Αριστερά  έκαψε την Ελλάδα τον Δεκέμβρη του 2008. Μία βόλτα στις εφημερίδες του τότε, ας είναι καλά το Διαδίκτυο, θα μας δείξει όλο το μυστικιστικό μίσος που κρύβει μέσα της η Αριστερά, αυτό το συνονθύλευμα ελαττωματικών όντων, κατά των Ελλήνων.
Βία της αριστεράς είναι να δολοφονούνται εργαζόμενοι από κουκουλοφόρους αναρχικούς του παρακράτους, χωρίς να οδηγηθεί κανείς ποτέ στην δικαιοσύνη. Να καίγονται και να λεηλατούνται οι περιουσίες των Ελλήνων παρουσία της αμέτοχης αστυνομίας. Να ξυλοκοπούνται ομιλητές σε πανεπιστημιακούς χώρους από ομάδες αριστερών. Να συγκρούονται κομματικές νεολαίες με βόμβες μολότοφ, φωτοβολίδες, τούβλα και καδρόνια. Να εξορμούν ομάδες κουκουλοφόρων από τους χώρους αυτούς, προστατευμένοι από το άσυλο και να τους χαϊδεύει τα αυτιά ο ΣΥΡΙΖΑ. Να οργανώνονται αντισυγκεντρώσεις, αντιδιαδηλώσεις και ομαδικές επιθέσεις κατά πάντων αντιφρονούντων στην αριστερή, διεθνιστική, παγκοσμιοποιητική δικτατορία. Να είναι η χώρα έρμαιο "γκρουπούσκουλων και συνδικάτων", σε συνεχή ομηρία υπό των φόβο επεισοδίων, εμπρησμών και καταστροφών.

Καλέ μου άνθρωπε! Αλέξη μου άσε τα σάπια! Η  “δημοκρατία 74” παρήκμασε μέσα στην πυκνή ανομία,  την απουσία κανόνων και την πλήρη ελευθεριότητα των “προοδευτικών” δυνάμεων  που επέβαλαν τις απόψεις τους στην πλειοψηφία των πολιτών με βία, τραμπουκισμό και παρανομία. Την  ανομία της βίας και την πλέον χυδαία τυραννία την επέβαλαν στην Ελλάδα οι αριστερές συμμορίες των μουσάτων με τα αμπέχονα και την νομιμοποιούσαν οι αξύριστοι  με Armani γραβάτες Ermenegildo Zegna, τα Botox των 8, τα αγόρια κόπανοι και τα κορίτσια γλάστρες των ΜΜΕ(ξαπάτησεις).  Η αριστερά είναι η αιτία της παρακμής της χώρας  

Καλή η προσπάθεια Αλέξη Τσίπρα, αλλά θα μείνει προσπάθεια. Οι Έλληνες κατάλαβαν και τα καλλίτερα έρχονται......Αν δεν φας στο πετσί σου το χειρότερο δεν θα μπορέσεις ποτέ  να εκτιμήσεις το καλλίτερο . Η Αριστερά κατέστρεψε, έφαγε, διαγούμισε, λεηλάτησε. Έφτασε το τέλος της....Η Χρυσή Αυγή δίνει ελπίδα για ένα καλλίτερο αύριο...

Όσον αφορά την αναφορά σου στην χούντα. Θα  την γνώρισες από τις αφηγήσεις του πατέρα σου και του θείου σου.
Η αποστροφή σου:  "Η αριστερά ήταν θύμα της βίας μετά τον εμφύλιο πόλεμο με τις διώξεις και του βασανισμούς, με τα ξερονήσια." ...Αυτό είναι μία άλλη ιστορία.. 

Τετάρτη 10 Απριλίου 2013

Τσιπρας: Το “πορτοκαλί” παιδί

Τσιπρας: Το “πορτοκαλί” παιδί

Πολλές συζητησεις, αρθρα, και άλλα πικρά διαβάσαμε παρακολουθησμε τις τελευταίες ημέρες για υποκλοπές, ακόμη και απόπειρα δολοφόνιας του Κώστα Καραμανλή. Εκείνο που πέρασε στο ντούκου είναι η “εξέγερση” του Δεκέμβρη 2008 που πρωταγωνιστικό ρόλο είχε παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα.

...Δικαστικές πηγές ανέφεραν στην εφημερίδα πως οι αξιωματικοί της ΕΥΠ που κατέθεσαν στο πλαίσιο της έρευνας εντάσσουν μια σειρά γεγονότων που σημάδεψαν αρνητικά την εποχή Καραμανλή σε ένα οργανωμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος.
Στις καταθέσεις τους, που ολοκληρώθηκαν πριν από λίγες ημέρες κατονομάζουν συγκεκριμένες υποθέσεις που θεωρούν ότι εντάσσονται στο εν λόγω σχέδιο. Φέρονται δηλαδή να αναφέρουν μεταξύ άλλων τα επεισόδια που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, τις πυρκαγιές του 2007, την επίθεση στην ΚΕΔ το 2007 και το χτύπημα στα δικαστήρια της Λάρισας το 2004, εν όψει της μεταγωγής εκεί των μελών της «17 Νοέμβρη».

".....Η κατάσταση όμως είναι κρίσιμη ως προς το εξής: εμφανίζεται ότι συντονίζεται πανελλαδικά. Αναρωτιέμαι πώς και γιατί. Και απαντώ: μήπως πρόκειται για προσπάθεια παρέμβασης των δυνάμεων που θέλουν να ανατρέψουν τον Καραμανλή; Τα τρία «διπλωματικά» ανοίγματα που έκανε πρόσφατα (προς τη Ρωσία, προς την Κίνα και η άρνηση της υιοθέτησης της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια) τον έχουν βάλει στο στόχαστρο... Και είναι σίγουρο ότι δεν είναι πια καθόλου ευχάριστος..."


Κάποιοι εκμεταλλεύθηκαν ένα τραγικό περιστατικό και εξαπέλυσαν μια  "πορτοκαλι εξέγερση"  στην Ελλάδα (κατά τα πρότυπα της Γεωργίας και της Ουκρανίας). Η διεθνής κοινή γνώμη έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί  ήταν η πρώτη τέτοια "πορτοκαλί εξέγερση» που επιχειρείθηκε  σε δημοκρατική χώρα δυτικού τύπου. Ακόμα και το ΚΚΕ αναγκάστηκε να κατονομάσει τους προβοκάτορες και να καταγγείλει αυτούς ( τον Αλάβάνο του ΣΥΡΙΖΑ) που τους "χαϊδεύουν"! Κα Παπαρήγα: "Οι μολότωφ και οι λεηλασίες των κουκουλοφόρων, που το καθοδηγητικό κέντρο τους συνδέεται με μυστικές κρατικές υπηρεσίες και από κέντρα που βρίσκονται στο εξωτερικό , δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τη μαζική οργή των μαθητών, των φοιτητών, γενικά του λαού"

Το Δεκέμβρη 2008 έγινε μια «πορτοκαλί» επανάστασης, πιστή αντιγραφή όσων έγιναν στην Ουκρανία το 2005 και στη Γεωργία το 2004. Αυτό το αντιλαμβάνονται  όλοι . Μόνο εδώ  το έχουμε ξεχάσει ή μας έκαναν να το ξεχάσουμε ακόμα.
Ο μηχανισμός κινητοποίησης τον Δεκέμβρη 2008 ήταν πανομοιότυπος: Μηνύματα SMS σε κινητά τηλέφωνα, κεντρικές οδηγίες από «ανατρεπτικά sites του Ιντερνετ (σε μας ενεργοποιήθηκε και το Facebook, πέρα από το γνωστό Indymedia).
Αποδέκτες αυτών των μηνυμάτων νέοι, άτομα μικρής (στην περίπτωσή μας πολύ μικρής) ηλικίας.
Τρόπος κινητοποίησης, η συντονισμένη διασπορά και συγκέντρωση δυνάμεων συνεχώς. Οι πιτσιρικάδες τρέχουν πολύ, αντέχουν πολύ κι η πόλη δίνει μεγάλη τακτικό πλεονέκτημα σ'; όποιον συντονίζει σωστά αυτό το αστείρευτο απόθεμα ζωτικότητας.
Στις «πορτοκαλί τύπου εξεγέρσεις», η διάχυση του μηνύματος από τους ξεσηκωμένους νέους στον ευρύτερο πληθυσμό γίνεται με διασπορά φημών στόμα με στόμα και με διαδικτυακά μέσα, με την «ηθική στήριξη» των ξένων ηλεκτρονικών μέσων (ραδιοφωνικών- τηλεοπτικών εκπομπών από ξένες χώρες που «συμπαθούν την εξέγερση»).
Εδώ δεν χρειάστηκε να συμβεί αυτό, διότι τα δικά μας ηλεκτρονικά ΜΜΕ μετέδιδαν live και με τον πιο στρεβλό τρόπο, όλη την «εμψύχωση» που ήταν απαραίτητη.
Τα ελληνικά ΜΜΕ και οι κάθε λογής "Χατζηνικολάου" ή "Πρετεντέρηδες"" λειτούργησαν ως ιμάντες μεταβίβασης του "επαναστατικού κλίματος" στον ευρύτερο πληθυσμό! Ακόμα κι όταν οι κάτοικοι πήραν την ευθύνη της αυτοπροστασίας τους στα χέρια τους, τους κατηγόρησαν ότι ήταν "ακροδεξιοί και χρυσαυγίτες"! Για να αναγκαστούν να σωπάσουν μετά, όταν τους έπαιρναν και τους έβριζαν από παντού - κι από την Πάτρα κι από το Βόλο κι από τη Λάρισα κι από το Ηράκλειο Κρήτης κι από τη Χαλκίδα κι από τις Σέρρες.

Αυτό που έγινε τον Δεκέμβρη 2008 ήταν συστηματικό, οργανωμένο και άριστα συντονισμένο. Οι διάφοροι ρέκτες δημόσιοι διανοούμενοι, ξερόλες, αναλυτές και δεν συμμαζεύεται στριμώχνονταν στα κανάλια,γράφαν στις εφημερίδες περισπούδαστα άρθρα προσπαθώντας να μας εξηγήσουν ότι αυτό που βλέπαμε καθημερινά ήταν έκρηξης αγανάκτησης της νεολαίας και τίποτε άλλο. Υπήρχε ένας κοινός τόπος, ένα κοινό σημείο μεταξύ όλων αυτών των διαμορφωτών της κοινής γνώμης που μπορεί να ήταν τυχαίος, αλλά εμείς δεν πιστεύουμε στις συμπτώσεις. Από τον Μανδραβέλη στον Μπουκάλα και πολλούς άλλους  μεταξύ τους υπήρχε και υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Τάχθηκαν και υποστήριξαν, ή έκαναν την πάπια, σε όλες τις αυθαιρεσίες του αμερικανισμού, από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, το σχέδιο Ανάν, το χρηματοδοτημένο από το State Department βιβλίο αίσχος, την ξεδιάντροπη επίθεση κατά της Εκκλησίας του πατριωτισμού των Ελλήνων, τα Σκόπια.

Ο Καραμανλής έπρεπε να φύγει. Η εποχή των αρμάτων που κατέβαιναν στους δρόμους για να βοηθήσουν στην απαλλαγή από ενοχλητικούς προέδρους ή πρωθυπουργούς πέρασε. Τώρα οι μάζες είναι το νέο εργαλείο ανατροπής. Το είδαμε στις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες όπου οι παρδαλές εξεγέρσεις ταϊσμένες κατάλληλα με άφθονο δολάριο πέτυχαν να φέρουν στην εξουσία τα δικά μας τα παιδιά,τα "πορτοκαλιά" παιδιά.
Φυσικά δεν αρκούν μόνο οι μάζες πρέπει να υπάρχει και μία ντόπια ελίτ που αφού θα ρίξει λάδι στην φωτιά να είναι έτοιμη να αρπάξει την εξουσία και να φέρει τα πάνω κάτω από το σχέδιο Ανάν, τα σχολικά βιβλία, την Εκκλησία, τους αγωγούς πετρελαίου. Λέτε να είναι σύμπτωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η μαφία του είναι το μόνο κόμμα που δεν ψήφισε υπέρ της συμφωνίας των αγωγών;

Ο Τσίπρας κεφαλαιοποιεί τον  πορτοκαλί Δεκέμβρη 2008....Ο Τσίπρας από το Langley πέρασε στην Madison Avenue που τον παρέδωσε στα επιδέξια χέρια των επικοινωνιολόγων για να του δώσουν σχήμα περιώνυμου ανδρός ώστε η ψηφομάζα, μοιραία και άβουλη  αντάμα, να ξεχάσει, να διαγράψει από την μνήμη τον τσόγλανο καταληψία, το ανεγκέφαλο schooligan και να περάσει  από το μαγαζί του ΣΥΡΙΖΑ με την έρμη ψήφο της....και η δουλειά θα έχει γίνει...


"Ας μη κάνουμε τέτοιους ιστορικούς παραλληλισμούς δεν θέλω να πω ότι εμείς σήμερα είμαστε υπό κατοχή. Δεν είμαστε.." Αυτά είπε ο Τσίπρας στον Αλέξη Παπαχελά στο ΣΚΑΙ (9/4/2013) Πάει ξεχάστηκε η ρητορική περί Τσολάκογλου, δοσίλογων, προδοτών κλπ.Με αυτή την δήλωση μετανοίας το πορτοκαλί παιδί είναι έτοιμο να γίνει πρωθυπουργός. Ξέχασε ότι η ψηφομάζα ξύπνησε. Χρυσή Αυγή για να ξεβρομίσει ο τόπος

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Τρίτη 9 Απριλίου 2013

Περαστικά

Περαστικά

Σε όλους αυτούς που τρώνε τα λυσσακά τους και θλίβονται  από την εμφάνιση των  βουλευτών της Χρυσής Αυγής στην εκπομπή του Τράγκα στο ΣΚΑΙ (7/4/2013) θα είχαμε να πούμε:

Θα παρακαλούσαμε όταν μιλάμε μεταξύ μας να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον και να μη μιλάμε κατά το δοκούν.

Οι Χρυσαυγίτες δεν υπέγραψαν συμβάσεις για υποβρύχια που γέρνουν, για βαγόνια του ΟΣΕ που δεν χωράνε στις ράγες, δεν πήραν τα λεφτά της Ζίμενς....και πάει λέγοντας. Δεν υπάρχει το όνομα κανενός Χρυσαυγίτη στις καταστάσεις της Ζίμενς. Υπάρχουν ονόματα πολλών δημοσιογράφων που σβήστηκαν με μπλάνκο τα οποία μια ιδιότυπη συντεχνιακή Omerta  κράτησε μακρυά από την δημοσιότητα.  Omerta που είναι χαρακτηριστικό της μαφίας. Δεν υπάρχουν ονόματα κανενός Χρυσαυγίτη στη λίστα Λαγκαρντ.

Που ήταν τόσα χρόνια όλοι αυτοί που λυσσάνε για την παρουσία της Χρυσής Αυγής στον ΣΚΑΙ; Μάλλον θα ζούσαν σε κάποιον άλλο πλανήτη. Δεν είδαν, δεν ήξεραν, δεν άκουσαν; Από το 1981 που αποκαταστάθηκε κατά Πάγκαλο  η δημοκρατία στην Ελλάδα με τον εμπνευσμένο μεγάλο τιμονιέρη και αρπακολατζή Ανδρέα η χώρα λεηλατήθηκε με πρωτοφανή αγριότητα. Τα πακέτα στήριξης λεηλατήθηκαν από τα δικά μας τα παιδιά, τους δικούς μας μπετατζήδες. Τα πανεπιστήμια γίνανε χωματερές ελπίδων και τα κονδύλια τους καταφαγώθηκαν από πανεπιστημιακούς φιλοσόφους.  Ο πλούτος της χώρας μετατράπηκε διαλεκτικά σε βίλες και κότερα από τους επαναστάτες με τα κόκκινα κασκόλ που μεταλάχθηκαν σε επιχειρηματίες πίνοντας το αίμα των Ελλήνων. Η Ελλάδα αποβιομηχανοποιήθκε συστηματικά στο όνομα της ανακατανομής του πλούτου. Η επιχειρηματικότητα έγινε ύποπτη.

Η Χρυσή Αυγή δεν είπε “Τσοβόλα δώστα όλα”, ούτε έκανε δώρα στον εαυτό της Ο πολιτικός κόσμος. αυτός ο κόσμος που σήμερα αυτοαποκαλείται με αυταρέσκεια "συνταγματικό τόξο", κατάστρεψε την χώρα με φανατισμό και αμετροέπεια. Έρχονται τώρα και βυσσοδομούν κατά της Χρυσής Αυγής  για να γλιτώσουν από την απαξίωση...και να μας δείξουν πόσο δημοκράτες είναι. Όλοι αυτοί οι "δημοκράτες" φωνακλάδες θυμίζουν την ξεκωλη της γειτονιάς που θέλει να βγάλει όλες της γειτονοπούλες πόρνες για να κρύψει της δικές της τις πομπές....Περαστικά. 

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Η υπεράσπιση της Αλήθειας ΣΤΗΝ υποθεση Κασιδιαρη

Η υπεράσπιση της Αλήθειας

Δεν αναλαμβάνουμε την υπεράσπιση του Ηλία Κασιδιάρη. Αναλαμβάνουμε την υπεράσπιση της αλήθειας. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει αλήθεια και μάλιστα πολύς κόσμος μας αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει. Αλλά ξέρουμε ότι το ψέμα υπάρχει, ξέρουμε ότι η συστηματική παραχάραξη των γεγονότων υπάρχει. Ζούμε μέσα σε μία παραχάραξη. Η παραχάραξη αυτή είναι πολύ επιδέξια, παρασύρει τις φαντασίες και ύστερα στηρίζεται στην ύπαρξη των φαντασιών αυτών. Εφεύραν μάλιστα και μία φιλοσοφία της παραχάραξης. Συνίσταται στο να μας εξηγούν ότι τα πραγματικά γεγονότα δεν έχουν καμία σημασία, αλλά το μόνο που μέτρα είναι η εικόνα που έχουμε για τα γεγονότα. Φαίνεται ότι η αυτή η μεταφορά της πραγματικότητας είναι η μόνη πραγματικότητα.

Η επίθεση κατα του του Ηλία Κασιδιάρη έχει μία γερή βάση, πολύ πιο γερή από όσο νομίζεται γενικά. Μόνο που δεν είναι αυτό που διακηρύσσεται. Η κατάσταση στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δραματική από όσο λένε, γιατί η βάση της επίθεσης, των κατηγοριών και τα κίνητρα της, είναι πολύ πιο αγωνιώδη για τους λεγόμενους δημοκράτες. Η πραγματική βάση των επιθεσεων κατα του Κασιδιαρη και της Χρυσής Αυγής, αυτή που κανείς δεν τολμάει ποτέ να υποδείξει, είναι ο φόβος. Είναι το θέαμα των ερειπίων, των κατεστραμένων νοικοκυριών, των Ελλήνων που λοιμοκτονούν, τα χαράτσια. Είναι ο πανικός του πολιτικού κόσμου, Πρέπει να είναι ο Κασιδιάρης της Χρυσής Αυγής που έχει άδικο. Πρέπει. Γιατί αν κατά τύχη οι χρυσαυγίτες δεν είναι τέρατα. Πόσο βάρος θα αντιπροσωπεύει η κατεστραμμένη Ελλάδα και οι χιλιάδες πεινασμένοι για το “συνταγματικό τόξο”; Είναι η φρίκη, η απελπισία των πολιτικατζίδων τα πραγματικά κίνητρα των "επιθέσεων".

Σκέπασαν τα πρόσωπα τους μπροστά σ' αυτό που έχουν κάνει και για να δώσουν θάρρος στον εαυτόν τους, μετέτρεψαν την συκοφαντία των ελληνόψυχων  σε σταυροφορία. Εφεύραν ένα δικαίωμα “αντιφασισμού” στο όνομα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Όντας μιζαδοροι, κλέφτες, απατεώνες, ολετήρες αυτοπροήχθησαν σε χωροφύλακες. Για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους είναι απόλυτα αναγκαίο να ανακαλυφθούν πιο σοβαρες αμαρτίες από την πλευρά των Ελλήνων πατριωτών. Πρέπει οπωσδήποτε οι ανεπάγγελτοι, τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, οι γόνοι, οι φίλοι να εμφανισθούν σαν το ξίφος της “δημοκρατίας”. Οι "δημοκράτες" δεν έχουν άλλη εκλογή. Αν δεν διακηρύξουν επίσημα, αν δεν αποδείξουν ότι είναι οι σωτήρες της Ελλάδας, της "δημοκρατίας"  και υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν θα είναι τίποτε άλλο από φτηνοί διαγουμιστάδες, που θα τους άξιζε μία θέση στον απόπατο της ιστορία και στο σκαμνί της δικαιοσύνης.
Υποπτευόμαστε ότι όλα είναι μία απλή κωμωδία και η κοινή γνώμη, σήμερα δεν αγνοεί το γεγονός της σκηνοθεσίας. Οτιδήποτε που του προσάπτουν, κάθε δίκαιος άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί ότι θα μπορούσαν να προσαφθούν στα ανθρωπάρια του “συνταγματικού τόξου”. Οι μίζες, η λαμογιά, η απάτη, δεν είναι καλύτερες από τις φωνές του Ηλία Κασιδιάρη. Μία βουλη που φωνασκεί και βρίζει κατά της Χρυσής Αυγής δεν έχει μεγαλύτερη αξία από ένα αλήστου μνήμης “λαικό δικαστήριο”.
Θα προτιμούσαμε τον νόμο του ισχυροτέρου γιατί είναι πιο έντιμη πράξη. Όταν o Γαλάτης Βρυέννιος φώναξε Vae Victis (ουαί τοις ηττημένοις) τουλάχιστον δεν έπαιρνε τον εαυτό του για Σολομώντα. Αλλά η βουλή  κατόρθωσε να είναι μία συνέλευση μαριονετών. Είναι το πρόγραμμα του μελλοντικού πολιτισμού μας. μια μασκαράτα ένας εφιάλτης. Βουλευτές σοβαροί και βαριοί στην πραγματικότητα δεν είναι παρά υποτακτικοί φυλάρχων και μέσα στην αίθουσα της δεν ακούει κανείς πάρα τον απόηχο των τυμπάνων των μπεταζτήδων που δίνουν τον ρυθμό.

Πιστεύουμε ακράδαντα στην Δημοκρατία, Οι βουλευτές μας πέτυχαν χωρίς να το ξέρουν, με την πρωτόγονη απλοϊκότητα τους, ένα αποτέλεσμα που αναμφίβολα κανείς τους δεν είχε προβλέψει. Με την κακοπιστία τους έδωσαν σε χιλιάδες Έλληνες, που δέχονται καθημερινά το βαρύ  χέρι την τρόικας, την βαρβαρότητα της ΕΕ, τις σφαίρες των Καλασνιοφ, την βία των κουκουλοφόρων, το δικαίωμα να τους περιφρονούν και να αγκαλίζουν τα αγόρια και τα κορίτσια της Χρυσης Αυγής. Την μόνη γνήσια φωνή γιατί προέρχεται απο τον λαό, εκλεγεται απο τον λάο, είναι ο λαός. Χιλιάδες Έλληνες ζήλεψαν τον Ηλία Κασιδιάρη γατί είπε στον Βενίζέλο αυτό που θέλουν να του φωνάξουν όλοι:”Να μιλάς έτσι στο συνέδριο με τους χαχόλους και τους κλέφτες του ΠΑΣΟΚ!”

Θέατρο : Βουλή

Θέατρο :  Βουλή
 
Το θέατρο που παίζεται στην επιτροπή που διερευνά  την Λίστα Λαγκαρντ γεννά το εύλογο ερώτημα: τι εκπροσωπεί  η βουλή; 

Μήπως είχε δίκιο ο Καραγάτσης;

"..το μπορντέλο, όπου τριακόσιοι μασκαράδες γαμούν τις πολιτικές ελευθερίες του ελληνικού λαού! " Μ. Καραγάτση, "Τα Στερνά του Μίχαλου"

Μήπως έχει δίκιο ο Τράγκας που την αποκάλεσε "Χαβάη του Κατελάνου"  (Kontra 4/4/2013). Η περιβόητη "Χαβάη" της οικογένειας Κατελάνου κάτω από το θέατρο "Περοκέ", όπου έγραψε ιστορία η "Βασίλω" κατά κόσμον Βασίλης και έκαναν πρόγραμμα  οι θρυλικές τραβεστί της εποχής.

Στη Βουλή της Ελλάδας υπάρχουν ουσιαστικώς δυο μεγάλες συμμορίες, δηλαδή, δυο οργανωμένα εχθρικά κομματικά στρατόπεδα, των οποίων η ψυχή είναι τα πάθη. Η μία που κατέχει την εξουσία και η άλλη που είναι μακρά της αρχής και που πάντοτε αυτοτιτλοφορείται “εκφραστές του λαού”η “δημοκρατική παράταξη”. Ο αντικειμενικός σκοπός της πολιτικής είναι φυσικά η κατάκτηση της εξουσίας. Στην χώρα μας όμως η κατάκτηση της εξουσίας επιδιώκεται, επί 40 χρόνια, όχι για την επικράτηση της μίας ή άλλης ιδεολογίας., αλλά προς εξασφάλιση θέσεων, κάτι εις χρυσόν και κυρίως προς εκδίκηση. “απόψε πεθαίνει η δεξιά” του 1981. Τα σκάγια που βρήκαν στα παράθυρά τους οι οπαδοί της ΝΔ, την επομένη του θανάτου της δεξιάς του 35% των Ελλήνων, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες. Οι πρασινοφρουροί, οι κλαδικές φρόντισαν για την ολοκλήρωση της εκδίκησης.

Στην Βουλή αντιπροσωπεύονται οι Έλληνες αλλά επίσης τα ατομικά συμφέροντα, τα φλογερά πάθη, αλλά δεν αντιπροσωπεύεται η Ελλάδα. Στην Βουλή η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει τους ειλικρινής και εύγλωττους αντιπροσώπους της. Είναι φυσικό το να διεξάγονται εκεί οι οξύτεροι των πολιτικών αγώνων, αλλά αυτό που αντηχεί είναι η κραυγή του πάθους και του ασυγκράτητου φανατισμού, το ισχυρότερο και φοβερότερο όπλο στα χέρια δημαγωγών που απομάκρυναν της ελληνική ευημερία κατασπαταλώντας ασύστολα τον πλούτο της χώρας.

Εύκολες ρητορικές εξάρσεις, ωραίες λέξεις βαλμένες πλάι-πλαί που χαϊδεύουν τα αυτιά. Κανένα επιχείρημα για  διαφώτιση, αλλά όλα τα επιχειρήματα προς ψυχική εξέγερση, προς ευκολότερη εξαπάτηση

Σήμερα η κομματική πειθαρχία έχει αντικαταστήσει την αυτόνομη σκέψη, την αυτόνομη παρουσία, την ανεξαρτησία γνώμης του βουλευτή. Μπορεί να ψελλίζουν κάποια διαφωνία από το βήμα της Βουλής ή από τα τηλεπαράθυρα. Σταματάνε εκεί, τα κεφάλια μέσα και στην ώρα της αλήθειας ψηφίζουν όπως πρέπει και όπως τους θέλει ο αρχηγός. Ο βουλευτικός θώκος είναι πολυτιμότερος από το μαρτύριο των Ελλήνων.

Οι κοινοβουλευτικές ομάδες δεν είναι πάρα μαντριά χειροκροτητων, πειθαρχημένων εκφραστών τη κομματικής γραμμής.
 
Ασφαλώς δεν έχει λησμονηθεί η ασφυκτική επιτήρηση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας το 1985                  ( υποψήφιος Χρ. Σαρτζετάκης) , οπότε κατά το Σύνταγμα ίσχυε η μυστική ψηφοφορία, με την χρησιμοποίηση εγχρώμων ψηφοδελτίων (κυανών)- εμπνευστής ο κύριος Βενιζέλος-  αντί των λευκών και την καταύγαση της αίθουσας με ισχυρούς προβολείς για να αποκλεισθεί η δυνατότητα αρνητικής ψήφου από μέρους των κυβερνητικών βουλευτών. Και όμως ούτε ένας δεν είχε την αξιοπρέπεια να υψώσει έστω να ψελλίσει κάτι για την αποξίωση του Κοινοβουλίου και την μεταχείριση των βουλευτών σαν εγκλείστους στο Μπούλκες.

Για 40 χρόνια η ελληνική κοινωνία είχε παραδοθεί στα νύχια των χούλιγκαν των  “προοδευτικών” δυνάμεων που διέλυσαν τα πάντα.  “Προοδευτικές” δυνάμεις που αναδείχθηκαν σε εκτροφείο συνδικαλισμένων τυράννων της κοινωνίας, ψυχανώμαλων βανδάλων, μονοδιάστατης υστερίας συμφεροντολόγων. Πανεπιστήμια καταστρέφονται. Καθηγητές προπηλακίζονται και τους κυνηγούνε σαν αγρίμια μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας στο όνομα του Πανεπιστημιακού ασύλου και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Χτίζουν τα γραφεία των καθηγητών ( δεν θυμάμαι να γίνεται κάτι τέτοιο στην Οξφόρδη). Τέσσερεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν στην Marfin υπό τους αλαλαγμούς των αφιονισμένων “προοδευτικών” αφήστε τους να καούν τραπεζίτες είναι. Η Αθήνα κάηκε τον Δεκέμβρη 2008 με τις ευλογίες των “προοδευτικών δυναμεων”. Επί  τέσσερεις δεκαετίες οι κάπηλοι της “προοδευτικότητας” παράγουν μαζικά βανδάλους, καταληψίες, ευνουχισμένους διαδηλωτές που αναμηρυκάζουν τον κρετινισμό της κομματικής ντουντούκας.   Ο πλούτος των Ελλήνων καταβροχθίστηκε ασύστολα και μετατράπηκε χωρίς ντροπή και αιδώ σε βίλες και κότερα. Οι μίζες της Siemens τροφοδότησαν ένα πολιτικό σύστημα που ανερυθρίαστα μας λέει: “πιθανολογούμε κάτι έχει συμβεί, ίσως σοβαρό”. Η επιτροπή της λιστας Λαγκαρντ θα βγάλει άραγε το ίδιο συμπέρασμα; 

Όλα αυτά και άλλα χυδαία συνέβησαν, συμβαίνουν, πιθανόν να ξανασυμβούν και όμως  τα σπάσιμο ενός η δύο ποτηριών από τον Ηλία Κασιδιάρη έγινε πολιτικό θέμα και ξεσήκωσε τους ολετήρες που έχουν αράξει στα έδρανα της. Αστυνομικοί δολοφονούνται, ηλικιωμένες πέφτουν νεκρές από ληστές, δεν ξέρεις αν είναι καλύτερα να σε κλέψει ληστής ή το κράτος, πολιτικοί συναγωνίζονται ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα, κρύβονται τρομαγμένοι κι όποιος σηκώσει φωνή χαρακτηρίζεται φασίστας, ναζί. Πόσο καλύτερα θα ήταν αν βάζαμε μια τσατσά να συγυρίσει την Βουλή όπως συγύριζαν την Χαβάη..

Ένα ποιηματάκι αφιερωμένο στη Βουλή μιας και θυμήθηκε ο Τραγκας την Χαβάη…
,
Στη κανουλού…
Στο Γερμανόγκρεμα ματώνουν οι μωροί
στην Κανουλού, τώρα φωνάζουν άλλοι
ο Μπρουμελο-λατσός τη βγάζει καθαρή
αργά το τζιναβίσαμε, και μείναμε στο χάλι.
 
Και τώρα μαέστροι γίναν στο πιασμάν
της πούλης μας, στο πρεζαντέ επάνου
και το τσουρνό το σέρνει ρουλεμάν
ντάνες εκαταντήσαμε, Χαβάη Κατελάνου.

Μα ο μπερντές έχει φτερά, αλέ πάει στη χάλω
και λούγκρα ο λαός , κατσικές και προβατές
ταπί από τους ψαλιδόκωλους, η πόλη εάλω
αβέλει τα ντουλά και σέρνεται πανωκατές….



  • © 2013 Microsoft
  • Ό

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

Χρυσή Αυγή:Πατρις Θρησκεία Οικογένεια

Χρυσή Αυγή:Πατρις Θρησκεία Οικογένεια 

Ένας δημόσιος διανοούμενος ο καλός κύριος Τάκης Θεοδωρόπουλος από την  Καθημερινή (2/4/2013) με  ένα πιασάρικο άρθρο “Χρυσή Αυγή και εκκλησία” αναρωτιέται: Για ποιο λόγο ένας ιεράρχης, όπως ο Πωγωνιανής Ανδρέας, αποκαλεί τα μέλη της Χρυσής Αυγής «τα παιδιά τα καλά, τα αγωνιστικά»; Ή τους καλεί, όπως ο Αιγιαλείας Αμβρόσιος, να αποφεύγουν «κάποιες ανωφελείς ακρότητες» ώστε «να είναι περισσότερο ωφέλιμοι και να καταστούν μια γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πολίτη». Τις απαντήσεις τις βρήκε στο βιβλίο ενός άλλου δημόσιου διανοουμένου ( μου διαφεύγει το όνομά του)  από μία ενδιαφέρουσα οπτική γωνία: Πρώτον, γιατί αποσυνδέει τη ρητορική της Χρυσής Αυγής από την παράδοση του τρίγωνου «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Δεύτερον, γιατί προτάσσει ένα δέον: θεωρεί ότι μόνον η επίσημη Εκκλησία έχει τη δυνατότητα και οφείλει να απομονώσει κοινωνικά και πολιτικά το νεοναζιστικό μόρφωμα..Το άρθρο είναι σχοινοβασία ενός μυαλού μεταξύ κενότητας και ανοησίας. Μυαλού που βγήκε από τα σπλάχνα μιας διεφθερμένης μεταπολίτευσης που έφαγε τα πάντα για να μας πει μετά ότι μαζί τα φάγαμε. Το κείμενο του μυρίζει πτωμαΐνη γιατί ο άνθρωπος αυτός είναι ένας εθελούσιος δούλος της νεοταξίτικη πολιτικής καμαρίλας και προσπαθεί με φαυλοκυκλικά επιχειρήματα να προστατεύσει το σαθρό πολιτικό σύστημα που τον συντηρεί. Έχει σκαρφαλώσει πάνω σε έναν άμβωνα και μιμείται τους Αμερικανούς ιεροκήρυκες που με τεντωμένο δάκτυλο προσπαθούσαν να νουθετήσουν τα απολωλότα πρόβατα. Η σκέψη του βγήκε από κονσέρβα και μάλιστα ληγμένη και έχει χάσει την φρεσκάδα της . Επαναλαμβάνει ωραίες καινοτομίες με το θράσος ένος ανθρώπου που τα ξέρει όλα και όλοι εμείς οι άλλο είμαστε από άλλο ανέκδοτο. Προσπαθώντας να εξαπατήσει το κοινό του καταφεύγει στη επιτηδειότητα λόγω των πενιχρών πνευματικών του μέσων. Έχει συγγράψει πολλά βιβλία και αυτό του δίνει την εξουσία να λέει και να γράφει ότι θέλει.  Αλλά πρέπει κάποιος να του θυμίσει ότι η εξουσία γιγαντώνει την βλακεία. Η “εξουσία αποβλακώνει”, έγραψε ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε. Άτομα, σαν του λόγου του που έχουν την εξουσία στην διανόηση, εξουσία που του την παρέχουν οι καλοταϊσμένοι και καλοκουρδισμένοι μηχανισμοί των ΜΜΕ(ξαπάτησης), πέφτουν στο λάκο με τα φίδια της φαντασίωσης ότι είναι οι καλύτεροι, οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, οι πιο σοφοί από όλου εμας τους άλλους του βοσκούς, του κηπουρούς τις νοικοκυρές.

 Στην αξιοθαύμαστη αναίδεια της υπαλληλικής δημοσιογραφίας  του κυρίου Θοδωρόπουλου και του άλλου του κατά παραγγελία συγγραφέα που βυσσοδομούν ασύστολα, η Χρυσή Αυγή   απαντάει  με ένα μεγάλο γέλιο και συνεχίζει  την αγωνιστική της πορεία για την απελευθέρωση και αναγέννηση του Ελληνισμού...

Γράφει: Παιδιά της εθνικιστικής και ξενόφοβης Ακροδεξιάς, οι ιδεολόγοι της Χρυσής Αυγής έχουν κάνει κι αυτοί τη μικρή τους επανάσταση. Εκεί που οι πρόδρομοι τους στήριζαν την ύπαρξή τους στον ιερό δεσμό έθνους και Εκκλησίας, οι ίδιοι ανακάλυψαν τη γοητεία του παγανισμού. 

Εμείς του δίνουμε την αγωνιστική απάντηση;

Χρυσαυγίτες είναι η γενιά που άρχισε να σκέφτεται μετά τον κατακλυσμό, το μεταπολιτευτικό τσουνάμι. Είναι η γενιά που παρά τις προσπάθειες των σεσημασμένων διαγουμιστάδων του Ελληνισμού να της κόψουν τον ομφάλιο λώρο με το παρελθόν, την ιστορία, τις παραδόσεις ξεκίνησε τον αγώνα. της τιμής και της αξιοπρέπειας. Τιμή είναι να υπηρετείς την Ελλάδα χωρίς ματαιοδοξία, χωρίς να λυπάσαι τον εαυτό σου, και μέχρι την τελευταία συνέπεια.

Οι Χρυσαγίτες βγήκαν απο τα σπλάχνα του λαού. Πήγαν στα δημόσια σχολεία και όχι στα Αρσάκεια, τα Κολέγια, του Κωστέα-Γείτονα (ξέρουν αυτές), ούτε στην Εσπερία. Δουλεύουν την γη και την έχουν ποτίσει με ιδρώτα. Είναι παιδιά δικά μας. Είναι παιδιά της Ελλάδας.  Είναι οι άριστοι, οι μοναδικοί, οι ευγενείς, οι τυραννοκτόνοι.  Στους αρίστους, στους μοναδικούς, στους ευγενείς ανθρώπους οι φιλοδοξίες, όσο και αν είναι μεγάλες, είναι πάντοτε υψηλές, όχι βέβαια, επειδή “χτυπούν” ψηλά, αλλά επειδή αναφέρονται σε στόχους που δεν έχουν επίκεντρο το άτομο που τις τρέφει. Από την μία πλευρά έχουμε την φιλοδοξία της  αριστεράς που σημαίνει απλά κοινωνικό ανελκυστήρα, ένα σπίτι η μία επαυλη…και απο την άλλη την φιλοδοξία της Χρυσής Αυγής, αυτή που σημαίνει ετοιμότητα θυσίας, προσφοράς και αγάπης για την αιώνια Ελλάδα.

Στην Ελλάδα σήμερα, σε μία εποχή που όλος ο κόσμος αυτοδιακηρύσσεται στ' αριστερά, ή σχεδόν, το να είναι κανείς Χρυσαυγίτης, είναι ακόμη ο καλύτερος τρόπος να είναι αλλού...Οι Χρυσαυγίτες είναι σήμερα η βαθύτερη συνείδηση μιάς πάσχουσας κοινωνίας. Είναι οι άριστοι, οι μοναδικοί, οι ευγενείς που δεν επιτρέπουν στους  ημιμαθείς σαν τον κύριο αυτό (που το όνομά του μου διαφεύγει) με τα πασσαλείματα γνωσεων, τις συλλογές τσιτάτων και τα πιασάρικα, κατα παρεγγελία, άρθρα τους να υποθηκεύουν το μέλλον της Ελλάδας. Προχωρούν ίσα μπροστά δεν στέκονται στην άκρη με ρεβεράντζες και τσιριμόνιες στην απολυταρχία των οπαδών του δόγματος του αίματος.

Η Χρυσή Αυγή,  με τις καθαρές ιδέες της, έχει δικαίωμα και υποχρέωση να αρνηθεί τις "αλήθειες" της μεταπρατικής αριστεράς, των νεοφιλελεύθερων άσχετων  και να τις αντιπαρατάξει με τις πιο δυνατές δικές της αλήθειες. Εκεί που υπάρχει θέληση υπάρχει ένας δρόμος. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Η Χρυσή Αυγή   διακηρύσσει αυτό που είναι.  Αναγνωρίζει τον κυριότερο εχθρό της Ελλάδας, τον ισοπεδωτισμό, αρνητή και μειωτή της διαφοροποιήσεως του κόσμο και το κυριότερο,   ότι τίποτα δεν είναι ουδέτερο στην ύπαρξη και ότι σε κάθε θέμα πρέπει να έχει τον λόγο της.

Μία τελευταία λέξη για το γελοίο: Ποια κρυφά -ή όχι και τόσο κρυφά- χαρίσματα συνθέτουν τη γοητεία που ασκεί η Χρυσή Αυγή σε ορισμένους λαλίστατους ιεράρχες; Ο αταβιστικός αντικομμουνισμός που κληρονόμησε η Ορθοδοξία από την εποχή του Εμφυλίου και τη συνόδευσε σε όλη τη μεταπολεμική της θητεία.

Ώριμε σοφέ ρεαλιστή, αρθρογράφε, επιμελητή εκδόσεων συγγραφέα, δημόσιε διανοούμενε:

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (Ταμείο Ασφαλίσεως Κλήρου Ελλάδος), ιδού ποιός έσφαζε τους ιερείς κατά την Κατοχή: 26 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Βούλγαρους επιδρομείς, 20 ιερείς δολοφονήθηκαν από τους Ιταλούς φασίστες, 75 ιερείς από τους Γερμανούς ναζιστές και… 224 (!!!) από το ΚΚΕ, το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και την ΟΠΛΑ. Φυσικά και μετά το τέλος της Κατοχής οι κομμουνιστές συνέχισαν με την ίδια και μεγαλύτερη αγριότητα το “έργο” τους.

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

Απο τον Αμερικανο πρεσβη Πιουριφόι στον Λόντερ

Απο τον Πιουριφόι στον Λόντερ

Εποχή Πιουριφόι, του περιβόητου Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα την δεκαετία του ΄50, μας θύμισε ο κ. Λόντερ, επικεφαλής  του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου (World Jewish Congress).  Ο Πιουριφόι, ήταν ο άνθρωπος – σύμβολο της μετεμφυλιακής αμερικανοκρατίας στην Ελλάδα. Ο πρέσβης της Ουάσιγκτον στην Αθήνα στη δεκαετία του 1950, που παρενέβαινε στα εσωτερικά της χώρας σαν να ήταν υποθέσεις του Κεντάκι – αν και μάλλον με το Κεντάκι δεν θα τολμούσε να φέρεται έτσι γιατί θα τον έβαζαν στη θέση του- συναντούσε πρωθυπουργούς και βασιλείς στα γραφεία τους φορώντας κοντομάνικα, έκανε τις πιο απίθανες δηλώσεις με την λογική ανθύπατου και προκαλούσε όχι μόνον το δημόσιο αίσθημα, αλλά ακόμα και την πολιτική τάξη που την έφερνε κάθε δεύτερη μέρα σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Τι μας είπε ο πολύς κύριος Λόντερ ; πως η Ελλάδα, όπου αιώνες τώρα υπάρχει δημοκρατία, "θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα, θέτοντας εκτός νόμου κάτι, όπως η Χρυσή Αυγή". Ότι πρέπει να διαλέγουμε κόμματα που αρέσουν στους διεθνείς τοκογλύφους. Ο κύριος αυτός με λίγα λόγια χώρισε τα ελληνικά πολιτικά κόμματα σε νόμιμα και αρεστά (αυτά που πρέπει να ψηφίζονται) και σε παράνομα (αυτά που πρέπει να εξαφανιστούν ως επικίνδυνα).

Και καλά ο κ. Λόντερ. Είναι προκλητικός, απαράδεκτος και κάνει την δουλειά του. Υπάρχει Ελληνική Δημοκρατία; Υπάρχουν θεσμικοί εκπρόσωποί της; Υπάρχει Έλληνας Πρωθυπουργός να του απαντήσει υπερασπιζόμενος την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων; Που είναι ο schooligan Τσίπρας; Που είναι ο Καμμένος;  Η σ. Παπαρήγα έκανε την πάπια αυτή και αν θα έπρεπε να θυμάται την εποχή Πιουριφόι. Όλοι αυτοί, τρομάρα τους,  πιπιλάνε την καραμέλα της  “εθνική αξιορέπειας”, της "εθνικής ανεξαρτησίας" αλλά μπροστά στο κύριο Λόντερ γίνανε χαμηλοί, υποτακτικοί, χατζηαβάτηδες: “χωμά γιοφύρι να γενώ να με πατήσεις άρχοντά μου”.

Τι θα έπρεπε να πουν; Τι θα έπρεπε να απαντήσουν; Αυτό που εκτιμούμε ότι θα απαντούσε ο κάθε αξιοπρεπής Έλληνας ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων: ότι η Ελλάδα είναι ανεξάρτητη χώρα που οι πολίτες της είναι αυτοί που αποφασίζουν ποιους και γιατί θα εκλέξουν και πως θα κυβερνηθούν... 

Είναι βέβαιο ότι ο κ. Λόντερ αγνοεί το όνομα Πιουριφόι και τους πολύ ηχηρούς  συμβολισμούς του. Δεν έχει ασφαλώς και κανένα λόγο και πολύ περισσότερο καμία υποχρέωση να το γνωρίζει. Όμως η άγνοια δεν του δίνει και το δικαίωμα να τον αντιγράφει και να τον φέρνει στον… 21ο αιώνα.

Για το τι ήταν ο Πιουριφόι και πως συμπεριφερόταν θα μεταφέρουμε ένα μικρό απόσπασμα από το σημαντικό ιστορικό αφήγημα του Σπύρου Λιναρδάτου: “Από τον Εμφύλιο στη Χούντα (εκδόσεις Παπαζήση). Μάιος 1951, γεγονότα με συνέχεια ως τη χούντα των συνταγματαρχών...”
                                                     
Ξεσπάει κίνημα ​ 30-31 Μαΐου ​ των αξιωματικών του ΙΔΕΑ το οποίο καταστέλλεται... Μία ημέρα προηγουμένως παραιτείται ο Αρχιστράτηγος Παπάγος... Στις 6 Αυγούστου ανακοινώνει την ίδρυση του Ελληνικού Συναγερμού (διάδοχοι η ΕΡΕ και η ΝΔ).
Ο Πιουριφόι βρίσκεται στην Αμερική. Γυρίζει εσπευσμένα, δεν του αρέσει η παραίτηση Παπάγου...
                                                     
Ο Σπύρος Λιναρδάτος γράφει:
                                                     
“Ο Πρεσβευτής φτάνει στην Αθήνα τα χαράματα της 2ας Ιουνίου. Το ίδιο πρωί επισκέπτεται τον Πρωθυπουργό (Σοφοκλή Βενιζέλο) στο Πολιτικό Γραφείο. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται την άλλη μέρα στις εφημερίδες παρουσιάζουν τον Πιουριφόι, χωρίς σακάκι, με κοντομάνικο πουκάμισο, καθισμένο σε μια πολυθρόνα απέναντι στον Πρωθυπουργό, να κουνάει επιτιμητικά το χέρι του προς τον Βενιζέλο που τον κοιτάζει με μάτια έκπληκτου και τρομαγμένου μαθητή”.