21 Απριλίου: Μία επέτειος...

21 Απριλίου: Μία επέτειος...

Σαράντα έξη  χρόνια μετά την 21 Απριλίου 1967, μέσα σε μια Ελλάδα διεφθαρμένη και συνεχώς παρακμάζουσα, οι παλαιοί γνώριμοι του Ρήγα Φεραίου ή της ΚΝΕ που αποτελούν την παρέα της Μυκόνου που κοιμήθηκαν σκατατατζήδες και ξύπνησαν πάμπλουτοι, τα  παιδιά γύρω από τον αρχηγό, τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, οι ανεπάγγελτοι γόνοι, οι φίλοι δημοσιγράφοι ενός διεφθαρμένου, διαπλεκόμενου μέχρι το μεδούλι πολιτικού συστήματος, οι τυχάρπαστοι αρχηγίσκοι μας βομβάρδισαν με κενούς λόγους  και κούφιους αφορισμούς για τους συνταγματάρχες που υποχρέωσαν έναν λαό να ζει υπό το καθεστώς απαγορεύσεων.

Δεν κοστίζει τίποτα! Είναι εύκολο και τους κάνει να αισθάνονται όμορφα με τον εαυτό τους, όπως όταν βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα των μεσημεριανάδικων.. Ακούμε τα όρνεα και τα κοράκια του “συνταγματικού τόξου” που κατασπάραξαν την Ελλάδα, τις βδέλλες της “γεννιάς Πολυτεχνείου ΑΕ” που ήπιαν το αίμα μας με άνεση και ύφος να μιλάνε για την χούντα και την δημοκρατία  και θυμόμαστε τον Σεφέρη:Ψυχές μαγαρισμένες από δημόσιες αμαρτίες.

Ας γελάσουμε! Ναι, η “χούντα” έβαλε πίσω από τα κάγκελα μερικούς και λοιπόν τί έγινε! Η “δημοκρατία 74” έχει βάλει όλη την Ελλάδα πίσω από κάγκελα. Δείξτε μου ένα σπίτι χωρίς κάγκελα στα πορτοπαράθυρα. Απαγόρευσε, λένε οι διάφοροι ρέκτες, η χούντα,την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών Η “δημοκρατία 74” είναι αυτή που παρέδωσε τα πάντα στους μουσάτους με τα αμπέχωνα και το στρατονισμένο ύφος, στις άλουστες με τις αξύριστες μασχάλες τα ταγάρια και το απλανές υφος που επέβαλαν, με θυριώδικο τρόπο, στον ελληνικό λάο την στυγνή δικτατορία της μονομέρειας των συμπλεγματικών απωθημένων τους.

Για 40 χρόνια “δημοκρατίας 74” οι Έλληνες ζούνε κάτω από το πλέον βάρβαρο απολυταρχικό καθεστώς. Δεν τολμάς  να μιλήσεις για πατρίδα, θρησκεία, Έθνος και πέφτεις θύμα της πλέον βάναυσης επίθεσης, λοιδορίας και συκοφαντίας,  κάτι σαν το κατακάθι της γής: ελληνάδες, καραγκιόζηδες με γκράδες. Οι βάκιλοι, οι ιοί, τα σαπρόφυτα της στρατευμένης δημοσιγραφίας των μυστικών κονδυλίων είναι έτοιμοι να σου ρίξουν το δηλητήριο τους. Ένας φόβος κυριαρχούσε μην πέσεις στα νύχια των κάθε λογής πρακτόρων και πρακτορίδιων της επιδοτούμενης δημοσιογραφίας.

Η “χούντα” επέβαλε λογοκρισία και όλοι το ήξεραν. Η λογοκρισία της χούντας δεν εμπόδισε τον Κέδρο να εκδώσει τα “Δεκαοκτώ κείμενα” και το περιοδικό “Συνέχεια” σαν έκφραση αντίστασης στο στρατιωτικό καθεστώς, π.χ. το τεύχος 5 του περιοδικού υποστήριζε το “οχι” στο στημένο δημοψήφισμα του Γ. Παπαδοπουλου. Η “δημοκρατιά 74” επέβαλε την πλέον στυγνή λογοκρισία, την λογοκρισία “να προσέχω τι θα πώ”. Όποιος τολμήσει  να μιλήσει, να πάει κόντρα στις ορδές των δυστυχισμένων αουτσάιντερ της πάλης των τάξεων, στους  ιδεοληπτικούς του  “αντιπατριωτικού κοσμοπολιτισμού”, στους μυξοπροοδευτικούς τον έφαγε το μαύρο φίδι του φραγκοφορεμένου διεθνισμού. Η Δημοκρατία έγινε το πρώτο καταφύγιο της κάθε αριστερόστροφης σάχλας, της κάθε σαχλής προοδευτικάντζας.

Η χούντα βίασε την δημοκρατία την 21 Απριλίου 1967. Δημοκρατία που την είχαν μετατρέψει σε πόρνη οι κεκράχτες της Βουλής. “Το 1967 το δημοκρατικό πολίτευμα καταλύθηκε μέσα σε λίγες ώρες χωρίς να προβάλει καμιά αντίσταση, επειδή πριν καταλυθεί είχε υπονομευθεί πολιτικά, ιδιαίτερα μετά τα «ιουλιανά» του 1965. Ενα παράδοξο παιχνίδι μεταξύ ακραίων δυνάμεων, μια αλληλοτροφοδοσία σε ακραία συνθήματα θα έλεγα μια υπόγεια και άτυπη συμμαχία διέβρωσε το δημοκρατικό πολίτευμα, ιδεολογικά το αχρήστευσε. Επεσε όχι σαν ώριμο φρούτο, αλλά σαν σαπισμένο.” (Αντώνης Καρκαγιάννης+ Καθημερινή, 24/4/2007) 

Σήμερα και για 40  χρόνια η Δημοκρατία βιάζεται καθημερινά από τις αλλαλάζουσες μειοψηφίες που επιβάλουν στους Έλληνες την στυγνή δικτατορία της ψυχικής τους νύχτας.

Η “δημοκρατία 74”  πέρασε την χώρα από όλα τα στάδια της παρακμής και την έφερε στην εξάρτηση και την κρίση. Για 40 χρόνια η “μεγάλη δημοκρατική παράταξη”  – δεν ασχολούμεθα με την ΝΔ ήταν, είναι και θα παραμείνει ανύπαρκτη πολιτικά, ουραγός της άξεστης αριστεροσύνης του καναπέ – καλλιέργησε τον άξεστο ατομικισμό την βλαχογκλαμουριά του ΚΛΙΚ και του ΝΙΤΡΟ. Καταρράκωσε του θεσμούς με το πάνω από τους θεσμούς είναι ο λαός. Θεσμοθέτησε την μίζα στο μεγαλύτερο φαγοπότι του αιώνα,  βάζοντας μάλιστα και όριο: είπαμε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του όχι και 500 εκατομμύρια του ολετήρα αρπακολατζη Ανδρέα  Απαξίωσε την πολιτική μέσω του σημιτικού εκσυγχρονισμού. Λήστεψε τις οικονομίες των Ελλήνων με το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου και την φιέστα των Olympic Games και πάει λέγοντας.

Τα διάφορα ευρηματικά και χαζοχαρούμενα περί “χούντας” που θα μας ξεφουρνίσουν αφήνουν αδιάφορους τους Έλληνες.

Η “δημοκρατία 74” μας πέταξε μέσα στο ευρωπαϊκό σακί και πρέπει να βολευτούμε ραγιάδικα.

Η “δημοκρατία 74” άνοιξε την πύλη της Κόλασης και μας είπε: περάστε  αφήνοντας κάθε Ελπίδα έξω.

οσοι θελουν ας κατεβασουν τα τραγουδια τςη 21ης απριλιου και ας τα συγκρινουν με τα σημερινα συχαματα ...κουλτουριαρηδων κρατικοδιαιτων ...καλλιτεχνων


rapidshare.com %CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CE%B1_21%CE%B7%CF%82_%CE%91%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%85.rar

21η Απριλίου 1967: Σαράντα έξη χρόνια μετά...

21η Απριλίου 1967: Σαράντα έξη  χρόνια μετά...

Πριν από 46 χρόνια τα άρματα των Παπαδόπουλου, Μακαρέζου, Παττακού επέβαλαν στον ελληνικό λαό την επτάχρονη δικτατορία.

46 χρόνια μετά θα ξαναγραφούν τα ίδια και τα ίδια, θα εκφωνηθούν λόγοι της δεκάρας, θα επαναληφθούν τα ίδια βαρετά κλισέ για τους πραξικοπηματίες και το πώς κατέλυσαν την Δημοκρατία.

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 παρουσιάζεται σαν ένα στιγμιαίο γεγονός. Όλοι οι ρέκτες που θα χύσουν τα κροκοδείλια δάκρυα για την δημοκρατία που χάθηκε δεν θα βγάλουν λέξη για το πώς φτάσαμε ως εκεί.

Το 1967 η βουλή είχε μετατραπεί, κατά την έκφραση του Γεωργίου Παπανδρέου, σε οίκο ανοχής και η δημοκρατία δεν ήταν παρά μία πεπειραμένη μελαχρινή με τσακίρικα μάτια, πονηρό μουτράκι και ένα κορμάκι με μικρά ηδονικά τρεμουλιαστά λακκάκια. Πόρνη που τριγυρνούσε στα έδρανα της βουλής με το βρακί της η και χωρίς βρακί. Κούναγε προκλητικά το τροφαντά πισινά και τους πουδραρισμένους γλουτούς της. Ανέμιζε δύο μαστάρια καλά κρεατωμένα, σφικτά, γεροστεκούμενα με μεγάλες καστανόμαυρες ρώγες ορθωμένες. Έβαζε χέρι στη σχισμή του παντελονιού τους και οι 300 κερατάδες με βλέμμα απλανές, με μισάνοιχτο στόμα ευχαριστούσαν εκ βάθους καρδίας την καλή κυρία που το σπίτι της ήταν τόσο εξυπηρετικό.

Μέσα σ’ αυτό το μπορντέλο δεν υπήρχαν πλέον, εκτός εξαιρέσεων, παρά βουλευτές εξαγορασμένοι και βουλευτές προς εξαγορά. Όλοι αυτοί, και ήταν 45, που σαν βουλευτές της Ένωση Κέντρου, δέχτηκαν με αυτές τις συνθήκες να εγκαταλείψουν το κόμμα τους και να γίνουν υπουργοί. Θα έπρεπε να παραμείνουν στην συνείδηση του ελληνικού λαού η ντροπή του κοινοβουλευτισμού και όμως ο Μητσοτάκης ζει και βασιλεύει και επί πλέον μας κληρονόμησε την σπορά του.

Έξω ο λαός σπρωχνόταν στα πεζοδρόμια από πολιτικατζήδες της κακιά ώρας που δεν ξέρανε τι τους γινότανε και τι θέλανε.

Το δίδυμο της αριστεράς ΕΔΑ (νόμιμη) ΚΚΕ (παράνομο) ακολουθώντας την παλιά και πάγια «πολιτική» του εναντία και κόντρα, το Viagra της ύπαρξης της, έσπρωχνε τον λαό στο αγώνα και στην πάλη, χωρίς στόχους, σκοπό και λύσεις. Το μόνο που έκανε ήτανε να επαναλαμβάνει το ηττοπαθές καλαμπούρι: «ο Θεός να βάλει το χέρι του»! για να την πιάσουν χαράματα στον ύπνο και να την σύρουν με τις πιτζάμες και τα νυχτικά στα κρατητήρια και στις εξορίες.

Ο Ανδρέας που κατέπλευσε στην Ελλάδα μετά 30 χρόνια, χρησίμευσε σαν σύνδεσμος της CIA με την Ένωση Κέντρου του πατέρα του, χειροφίλησε την Φρειδερίκη, αποφάσισε να υπερκεράσει την αριστερά ΕΔΑ/ΚΚΕ. Δημαγωγώντας ασύστολα, οδήγησε τις πλάνες του λαού και ακολούθησε την αλήθεια της ιστορίας για να βρεθεί στο Πικέρμι και από εκεί με το αμερικάνικο διαβατήριο στη τσέπη να την κοπανίσει, αφήνοντας τον λαό στο σκοτάδι.

Σήμερα 46 χρόνια μετά, οι ίδιοι άνθρωποι αδύναμοι, άβουλοι, ταπεινοί παθητικά υποταγμένοι στην οποιαδήποτε μοίρας τους και φοβερότερη μοίρα από την κομματοκρατία δεν υπάρχει, αποτελούν την άρχουσα ελίτ, μια άρχουσα ελίτ στενοκέφαλη, απαιτητική, αυταρχική, επίμονη στις ελάχιστες ηλίθιες ιδέες της τις ριζωμένες στο κουτοπουλίσιο κεφάλι της πιστό αντίγραφο της κομματικής της ρίζας με μία γερή δόση υστερίας επιπλέον.

Δεν χτυπάνε πλέον τον Αντρέα στη ταράτσα της Μπουμπουλίνας.

Η “Μπουμπουλίνας” μετακόμισε. Εγκαταστάθηκε στα ΜΜΕ(ξαπάτησης), στις ΜΚΟ, στα Πανεπιστήμια, στα Σχολεία. Εκεί χτυπάνε τους Έλληνες, τις Ελληνίδες, τα Ελληνόπουλα  οι εγκάθετοι του Νεοταξίτικου παρακράτους. Προσπαθούν να επιβάλουν στους Ελληνες την ισοπεδωτική ομοιομορφία της Νέας Τάξης του αμερικανισμου. Σήμερα, 45 χρόνια μετά,"βαράνε" τις παραδόσεις τους, την ιστορία τους, το είναι τους.

Το ΕΑΤ/ΕΣΑ μεταλλάχθηκε στην νεοταξίτικη GESTAPO του ΕΛΙΑΜΕΠ, των διαφόρων καλοταϊσμένων χωματερών και αποθετηρίων σκέψεις, των ΜΚΟ που κανείς δεν εξέλεξε και κανείς δεν ελέγχει και που με πολύ λογισμό, συμπλεγματική μανία βυσσοδομούν κατά της Ελλάδας. Πρακτορεύουν ξένα συμφέροντα προσπαθώντας να κάνουν τους Έλληνες αντικείμενα χωρίς μνήμη, χωρίς παρελθόν και μέλλον, κατακάθια δουλοπαροίκων της νέας φεουδαρχίας της Νέας Τάξης. http://tabouri.blogspot.com/2007/08/1967.html

Οι συμπλεγματικοί σκυλάνθρωποι αγράμματοι υποδεκανείς της ΕΣΑ που έπαιζαν μπάλα με το σώμα του Ανδρουλάκη -- Μίμη δεν σε πονάνε πλέον οι κατεστραμμένοι αυχενικοί σου σπόνδυλοι; -- κλονοποιήθηκαν στα σημερινά νεοταξίτικα σκυλιά του Παβλόφ, Δήμου, Σωμερίτη Μανδραβέλη, Βερέμη, Πρετεντέρη, Δραγώνα,Ρεπούση, Λιάκο......., που γαβγίζουν λυσσάρικα στο άκουσμα των λέξεων πατρίδα, έθνος, θρησκεία.

Σήμερα, 46 χρόνια μετά, τα δεκανίκια της Νέας Τάξης έχουν επιβάλλει στους Ελληνες την πλέον στυγνή δικτατορία που θέλει να καταργήσει κάθε εθνική συγκρότηση και συλλογική υπόσταση και να μας ρίξει πίσω σε μία νέα αποικιοκρατία με σύγχρονο μανδύα.

“Υπάρχει κράτος στη Μανωλάδα;”

“Κύριε Δένδια και κύριε Ρουπακιώτη, οι φραστικές καταδίκες τέτοιων φαινομένων δεν λένε πια τίποτε. Οφείλατε να  ξέρετε ότι εδώ και χρόνια  έχει δημιουργηθεί ένα δουλεμπορικό καθεστώς στη Μανωλάδα. Γιατί από το 2008  έχουν καταγγελθεί επανειλημμένα οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και εκμετάλλευσης των μεταναστών στη συγκεκριμένη περιοχή. Γιατι δεν έχουμε να κάνουμε με κάποια μεμονωμένα περιστατικά, όπως  συστηματικά τα υποβάθμιζαν εδώ και πολύ καιρό οι υπηρεσίες σας. Γιατί οφείλατε να ξέρατε ότι  αυτό το καθεστώς βαρβαρότητας, δεν θα μπορούσε να ισχύει, αν δεν υπήρχε ανοχή, για να μην πούμε συγκάλυψη  από την τοπική εξουσία, που είναι επιφορτισμένη να ελέγχει και να επιβάλλει το νόμο.” (ηλεκτρονικό ΤΟ ΒΗΜΑ 19/4/2013)

Το κράτος απουσιάζει. “Υπάρχει κράτος στη Μανωλάδα;” Ρωτάει ο δήθεν του Βήματος και οι απλοί πολίτες,  τα φορολογικά υποζύγια που κάθε μέρα δέχονται την βάρβαρη επίθεση στους μισθούς τους, τα εισοδήματα τους, τις επιθέσεις των εγκληματιών, των ληστών και οι διάφοροι άνθρωποι των ΜΜΣ(κοταδισμού) συμφωνούν και επαυξάνουν. Τώρα  ανακάλυψαν το κράτος; Που ήταν τόσα χρόνια; Καθηγητές δέρνονταν στα Πανεπιστήμια! Που ήταν το κράτος; Στην Ελλάδα γίνονται πράγματα και θάματα, μολότοφ, κουκουλοφόροι ρίχνουν “συγκεκριμένα ποσά βίας” και το κράτος απουσιάζει. Μίζα-Απάτη-Λαμογιά ή κάντε ότι θέλετε αρκεί να μας ψηφίζετε ήταν η κυρίαρχη πολιτική. 

Εκείνο το οποίο δεν μας λένε οι κύριοι και οι κυρίες που σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τα τραγικά γεγονότα της Μανωλάδας, είναι ότι το Κράτος δεν είναι παρά ένα περίβλημα που απεικονίζει την μορφή και το χρώμα του περιεχομένου του. Η ποιότης του Κράτους δεν είναι άλλη από την ποιότητα των ανθρώπων που μπήκαν στην υπηρεσία του. Ανθρώπους που εμείς διαλέξαμε.  Έκαναν δώρα στον εαυτό τους, φρόντισαν το μέλλον των παιδιών τους και εμείς εξακολουθούμε να τους διαλέγουμε είτε ψηφίζοντας είτε απέχοντας.   Το Κράτος δεν είναι παρά ένας καθρέπτης που μέσα του ο καθένας μας πρέπει πρώτα να δει τον εαυτό του και μετά να χτυπιέται: “Που είναι το κράτος;”.

Τα πραγματικά Κράτη έχουν την ισχύ και την ενέργεια της θέλησης εκείνων που τα δημιούργησαν Το σύγχρονο ελληνικό Κράτος είναι απεικόνιση εκείνων που το χρησιμοποιούν: βαρύ και αδύνατο συγχρόνως, κλυδωνιζόμενο επάνω στις βάσεις του, έρμαιο των σκανδάλων, συγκεντρώνοντας όλες του τις φροντίδες σε σκοπούς κοινωνικής πρόνοιας, καθοδηγούμενο από απόψεις καθαρά εμποροκρατικές του δούναι και λαβείν. Το ελληνικό Κράτος έχει μεταβληθεί σε "θεία πρόνοια" κάνοντας την κοινωνία εύκολη και βολική σε κάθε είδους αλισβερίσια και σχέσεις. Σήμερα στην Ελλάδα θριαμβεύουν η εξασφάλιση, η αγαθοεργία, γλυκύτης, ελεημοσύνη και πάνω από όλα το βόλεμα.

Το Κράτος δεν πρέπει να είναι "θεία πρόνοια", αλλά εξουσία. Μία εξουσία, καθαρή, δίκαια, αμερόληπτη που καθορίζει τους στόχους, που αποκτά τα μέσα για την επίτευξή τους και κάνει τις τομές.

Το Κράτος πρέπει να είναι βαθιά ριζωμένο μέσα στον λαό, με την ανεμπόδιστη και χωρίς στεγανά κυκλοφορία των επίλεκτων μέσα από τα κοινωνικά στρώματα. Πρέπει να κρατά τα ινία του λαού και συνάμα να τον βοηθά να διακρίνει τα αιώνια ένστικτα τα οποία μιλούν μέσα του.

Κράτος άξιο του ονόματός του είναι πρώτα ένας πολιτικός θεσμός. Ένα κράτος καθοδηγούμενο κατ΄ουσίαν από οικονομικές, χρηματικές ή κοινωνικές φροντίδες δεν είναι κράτος, αλλά ένας συνεταιρισμός, ευπαθής και ευάλωτος, εμπόρων. Από την στιγμή που οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική (όπως άλλωστε προσπαθούν να τους κάνουν να πιστέψουν) δεν είναι παρά θέμα τεχνικής, δημοσίων σχέσεων, Madison Avenue,  ή μεροκάματου περιορίζουν τις διεκδικήσεις τους σ' αυτόν τον τομέα μόνο. Με όλο το βάρος τους (το βάρος της μάζας) επηρεάζουν τις αποφάσεις των "ηγετών", οι οποίοι με την σειρά τους παρασύρονται στη φυγή προς το πουθενά και το τίποτα του κοινωνικού και "θειοπρονοητικού" τομέα μια τάση την πρωτοβουλία της οποίας πήραν από συγκυρία ή δημαγωγία,”Αλλαγή” “Εκσυγχρονισμός” “Λεφτά υπάρχουν!”,  “κατάργηση του μνημονίου”και που θα είναι πάντοτε η αιτία του χαμού τους. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία δεν μπορούν να συναγωνισθούν τους άλλους που είναι στην αντιπολίτευση , οι οποίοι δεν έχουν να ζητάνε πάντα περισσότερα!

Μούιζνιεκς “butt out”

Μούιζνιεκς “butt out”

Κάποιος Μούιζνιεκς ευρωπαϊκός επίτροπος για την “ιερή αγελάδα” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έβαλε την υπογραφή του κάτω από μία έκθεση που την έγραψαν τα ντόπια φερέφωνα, οι Κουίσλινγκ του Σόρος   και σαν άλλος Πιουροφόι κουνάει το δάκτυλο στους πάντες και τα πάντα. Για παράδειγμα, στην έκθεσή του ο επίτροπος στηλιτεύει δήλωση του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά τον Νοέμβριο 2012 για "ανακατάληψη" των κέντρων των πόλεων που έχουν "καταληφθεί' από μετανάστες και έχουν παραδοθεί στις "παράνομες δραστηριότητές τους' όπως και δήλωση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Ν. Δένδια τρεις μήνες νωρίτερα ότι εξαιτίας της παράνομης μετανάστευσης "η χώρα χάνεται... Πρόκειται για βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας". Οι κύριοι Σαμαράς και Δενδιας κρατάνε την αμυντική στάση του καρπαζοεισπράκτορα, αντί να πουν  στον κύριο αυτό  Butt out και επίπλεον ότι λέει μπούρδες.

Μπούρδες κάποιου που πρέπει να δικαιολογήσει τον μισθό που του δίνουν. Πάντως το καλύτερο ανέκδοτο είναι η βία που προέρχεται από την Χρυσή Αυγή  "είναι ένα διαφορετικό είδος βίας, πιο σοβαρής διότι αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία”. Ποια δημοκρατία;  ασυδοσία είναι,  εξάλλου το να βρίζεις καθηγητές και να τους κρατάς ομήρους στα πανεπιστήμια, - όπως έκανα τα προοδευτικά τσόκαρα και τσογλάνια στο ΤΕΙ Πάτρας- , να τους χτίζεις τα γραφεία , να κλέβεις τις κάλπες η να δέρνεις όσους πάνε να ψηφίσουν εκεί , να καις μαγαζιά , να πετάς μολότοφ , να κανεις πλιάτσικο στο βιός του άλλου , να καταλαμβάνεις περιουσία , να δημιουργείς ελληνοποιημένους ψηφοφόρους , να ανέχεσαι την μαύρη εργασία και το παρεμπόριο , να έχεις διαλύσει κάθε κοινωνική συνοχή σε αυτήν την χώρα δεν είναι απειλή για την "δημοκρατία".  

Μούιζνιεκς δεν είδες, δεν ξέρεις, δεν άκουσες; Μάθε λοιπόν και μήπως καταλάβεις το γιατί η "εκθεση" σου προκαλεί ένα μεγάλο χασμουρητό. Στην λογική της στολισμένης ολόκληρης με κρατικά μπιχλιμπίδια έξαλλης αριστεράς δεν υπάρχουν συντεταγμένοι θεσμοί. Μόνος θεσμός είναι το πεζοδρόμιο “νομος είναι το δίκαιο του εργάτη”  και εξαρτάται απο το ισοζύγιο της βίας. Η αριστερά απέτυχε να πείσει την κοινωνία με τις παρωχημένες πολιτικές ιδέες και τις αντικατέστησε με την πολιτική της πλήρους άρνησης και της βίαιης επιβολής της άποψης της θεωρητικοποιώντας την βία σαν “την μαμή της ιστορίας”.   Κάθε αποδεδειγμένο “καθίκι” που με την κουκούλα του δήμιου και 45άρι ξεφώνιζε “ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός” γινόταν σημείο αναφοράς και ηρωισμού γιατί η αριστερά έχει “καθαρές απόψεις σαν γάργαρο νερό για τη βία και τους κουκουλοφόρους και δεν ζήτά πιστοποιητικά κοινωνικής νομιμοφροσύνης”. Την ίδια στιγμή κυκλοφορούσε το ημερολόγιο της “Αυγής” με 70 φωτογραφίες, προβάλλοντας την δράση των κουκουλοφόρων, δηλαδή την καταστροφή και την διαρπαγή καταστημάτων, φλεγόμενους αστυφύλακες, το κάψιμο και το χάος της Αθήνας τον Δεκέμβρη 2008. Επί πλέον η αριστερά βία δικαιώνονταν,  με ασπίδα τις ψυχώσεις τους, από τα αγόρια κόπανους, τα κορίτσια γλάστρες των ΜΜΕ(ξαπάτησεις) του "Mnimonio macht frei" και στη “τηλεοπτική δημοκρατία” οι κουκουλοφόροι και οι δολοφόνοι της αριστεράς κάναν καριέρα.. Όταν οι ιδέες της καταρρέουν η Αριστερά καταφεύγει σε εκδηλώσεις ανομίας. Εν τούτοις ισχυρίζεται πως καταδικάζει την βία. Την οποία όμως ουσιαστικά ενθαρρύνει. Με την στάση και τις επιλογές της. "Οι τρομοκράτες δεν ενοχοποιούν την Αριστερά", κάποιοι υποστήριζαν όταν συνελήφθησαν στελέχη της 17Ν. Αλλά οι ίδιοι οι τρομοκράτες υπερηφανεύονταν για τα Αριστερά τους πιστεύω. Και η Αριστερά στήριξε με πολλούς τρόπους την δικαστική τους πορεία. Το ίδιο και με τους βανδάλους των δρόμων. Από την μιά η αναποφασιστική κι' αντιφατική Νυχτωμένη Διαχρονικά (ΝΔ). Κι από την άλλη τα αντανακλαστικά της παραδοσιακής Αριστεράς που αισθάνεται σχεδόν υποχρεωμένη να υποστηρίζει τις όποιες διαμαρτυρίες - ανεξάρτητα πόσο αστήρικτες είναι - ενάντια στο κακό "αστικό " κράτος. Ακόμα κι ενάντια στις αποφάσεις της Βουλής. Την οποία, κατά τα άλλα, σέβεται!! Η άνομη βία λοιπόν εκπορεύεται από το ίδιο λίκνο που επωάζει τις Αριστερές δοξασίες. Με συνέπεια να ταυτίζονται στο μυαλό  της κοινής γνώμης!! Είναι  μικρόψυχα ανθρωπάκια ξεχαλεινωμένα στην ασυνειδησία,  αισχροί υποκριτές. Ξεχαληνωμένοι κάψαν την Αθήνα τον Δεκέμβρη του 2008, δολοφόνησαν 4 ανθρώπους στην Marfin, ρίχνουν “συγκεκριμένα ποσά βίας” σε όποιον διαφωνεί. Η ύπαρξει τους είναι ένα όργιο βίας, καταστροφής και αίματος. ". 

Ο Μούιζνιεκς χύνεται ακάθεκτος κατά της Χρυσής Αυγής “Η Χρυσή Αυγή αποτελεί μόνο ένα μέρος του προβλήματος αυτού το οποίο απαιτεί συνολική αντιμετώπιση - εφαρμογή νομοθεσίας που συχνά μένει στα χαρτιά, ρόλος Αστυνομίας, γενικότερη μεταναστευτική πολιτική...”

Έχει απόλυτο δίκιο “Δεν αντέχουμε άλλο. Δεν μπορούμε τα βράδια να βγούμε έξω από το σπίτι μας.Κλειδωνόμαστε και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε απο τον φόβο μας.Φοβόμαστε να αφήσουμε τα παιδιά μας να παίξουν στους δρόμους..Ορδές χρυσαυγιτων κυκλοφορούν με Καλάσνικοφ και δολοφονούν αστυνομικούς και πολίτες...Συμμορίες χρυσαυγιτων κάνουν δουλεμπόριο ,σωματεμπορία και εμπόριο ναρκωτικών.Οι χρυσαυγιτες έχουν γεμίσει με πρέζα και αραπινες πόρνες φορείς του AIDS όλη την Ελλάδα.Οι κλοπές και οι διαρρήξεις είναι εκατοντάδες καθημερινά σε όλη την Ελλάδα....Έχουμε συνέχεια ξυλοδαρμούς και φόνους ηλικιωμένων για 10 ευρω.Επίσης οι χρυσαυγιτες κάνουν βιασμούς μικρών κοριτσιών. Άσε που έχουν ρημάξει τα καλώδια της ΔΕΗ και του ΟΣΕ.”

Η υπερήφανη απάντηση στο άνθρωπο αυτό την δίνει ο απλός Έλληνας ο τυραγνισμένος από τα 40 χρόνια δικτατορίας που επέβαλαν τα τσόκαρα και οι τσόγλανοι της Αριστεράς του schooligan Τσίπρα. Μούιζνιεκς: Butt out! Παράτα μας. Butt out το σημερινό ΟΧΙ!

Γιατί να σε σεβαστεί ο Σόιμπλε;...

Γιατί να σε σεβαστεί ο Σόιμπλε;...

Με αφορμή την τοποθέτηση  του υπουργού  οικονομικών της Γερμανίας κυρίου Σοίμπλε για το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων ξεσηκώθηκαν οι χατζηαβάτηδες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας Ο κύριος Σόιμπλε  και δεν είναι ο μόνος, βυσσοδομεί ασύστολα κατά της πατρίδας μας και εμείς φωνάζουμε και χτυπιόμαστε σαν μαριονέτες....Κώνωψ επι κεράτου βοός.... είμαστε σίγουροι ότι οι Γερμανοί  γελάνε με την καρδιά τους με τα καμώματα της ντόπιας καμαρίλα.. Δεν μας σέβονται είναι το αγαπημένο ρεφρέν των διάφορων δήθεν. Εκείνο που δεν λένε είναι ότι για να σε σέβονται οι άλλοι πρέπει πρώτα εσύ ο ίδιος να σέβεσαι τον εαυτό σου, την ιστορία σου, το παρελθόν σου.

Γιατί να σε σεβαστούν;

Όταν την ιστορία σου  την γράφει το ΝΑΤΟ.

Όταν σε ολόκληρη Αθήνα δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο που να θυμίζει τις κρεμάλες στην Κύπρο.

Όταν κανείς δεν θυμάται τους Ευάγγελο Γεροντή 28 ετών, Ι.Κωνσταντοπουλο 21 ετών, Φραγκίσκο Νικολάου 23 ετών, ασυφύλακα Κ. Γιαννακούρη που έπεσαν απο τις σφαίρες του Καραμανλικού κράτους στις 9 Μαίου 1956 μία μέρα πριν οι Καραολής και Δημητρίου, οι νεομάρτυρες του Ελληνισμού, οδηγηθούν στην κρεμάλα, και σήμερα παρακολουθούμε στα βοθροκάναλα το πανηγύρι του Ιωβιλαίου της Ελισάβετ που είχε αρνηθεί να τους δώσει χάρι.

Όταν η “Μαύρη Βίβλος” των εγκλημάτων των Άγγλων στην Κύπρο δεν δημοσιεύτηκε ποτέ, γιατί έτσι θέλησαν οι Αγγλοι. Παραμένει ακόμη στα υπόγεια του ΥΠΕΞ και κανείς δεν τόλμάει έστω και να τη διαρρεύσει, εκτός και αν πολτοποιήθηκε.

Όταν ακόμη μαθαίνουμε ότι τα Επτάνησα μας τα χάρισαν, αγνοώντας τους αγώνες των Επτανησίων και τις κρεμάλες.

Όταν στην Αθήνα δεν υπάρχει ούτε μία κολόνα που να μας θυμίζει  τις χιλιάδες νεκρούς απο την πείνα του 1941. Δεν υπάρχει γιατί θα τους κρατά ζωντανούς στην μνήμη του έθνους και θα αρχίσει το “ψάξιμο” και θα μάθουμε το ρόλο που έπαιξε ο Αγγλικός αποκλεισμός στην σύγχρονη γενοκτονία των Ελλήνων.

Όταν κάποιος κύριος Lauder στην Θεσσαλονίκη κουνάει το δάκτυλο στην ελληνική πολιτική ελίτ και τους προστάζει να θέσουν εκτόν νόμου ένα ελληνικό κόμμα.

Όταν κάποιος κύριος Muižnieks κάνει υποδηξεις στην κυβέρνηση και τους κυρίους Δένδια και Σαμαρά και αυτo;i αντι να του πούνε άντε πηγαινε κάπου αλλού να μιλήσεις για ανθρώπινα δικαιώματα τον ακούνε και απολλογούνται σας δειλές αρσακειάδες.

Ας αποκτήσουμε εθνική υπερηφάνεια. Ας απαντήσουμε στα παραπάνω που είναι μερικά από τα όταν και μετά θα μας σεβαστούν.

Ας θυμηθούμε ένα άλλο περιστατικό. Μήπως και καταλάβουμε τι είναι εθνική υπερηφάνεια και γιατί ορισμένα κράτη είναι φτιαγμένα να υπαγορεύουν την θέληση τους στα άλλα ή όπως λέει ο φίλος Π να τα πηδάνε.  Το 1985 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Reagan θα επισκεπτόταν την Γερμανία στα πλαίσια της συνάντησης  G7. Το πρόγραμμα περιλάμβανε κατάθεση στεφάνου στο νεκροταφείο Bitburg όπου ήταν θαμμένοι άνδρες των Waffen-SS. Αμέσως άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου.  Αρθρα, επιστολές, και κάθε είδους πιέσεις,  ζητούσαν την ακύρωση της κατάθεσης στεφάνου στο νεκροταφείο. Ο καγκελάριος της Δ. Γερμανίας Kohl με θάρρος είπε τότε ότι η κατάθεση στεφάνου θα γίνει γιατί τυχόν ακύρωση  θα προσβάλει τον γερμανικό λαό, θα προτιμούσε να ακυρωθεί η επίσκεψη Reagan παρά να προσβάλει τον λαό του...

Καταλάβατε; Αν όχι; Ας πάτε μία βόλτα στο άγαλμα του Τρούμαν...

Το Γερμανικό Κτήνος: Η απαντηση μας στο Der Spiegel

Το Γερμανικό Κτήνος: Η απαντηση μας στο Der Spiegel 

http://www.scribd.com/doc/93478466/Το-γερμανικό-κτήνος

Το περιοδικό Der Spiegel , με λόγο που έχει απαλλαγεί από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος του Arbeit macht frei και του Αουσβιτς βυσσοδομεί ασύστολα κατα των Ελληνόψυχων της Χρυσή Αυγή,  Ευχαριστούμε το Der Spiegel και τα ντόπια φερέφωνα του. Ευχαριστούμε το δωσιλογικό (Ελεύθερο) ΒΗΜΑ, κάτι ξέρουν αυτοί από SS. Τους ευχαριστούμε γιατί έτσι ξανα διαβάσαμε την ιστορία, την πραγματική ιστορία μας. Δεν υπάρχει καλλίτερη πηγή ιστορίας από ότι γράφηκε την εποχή των τραγικών γεγονότων. Σε ένα μικρο βιβλιαράκι “Το Γερμανικό Κτήνος” που τυπώθηκε τον Αυγουστο 1944 μέσα στην γερμανική κατοχή διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

Ανακοίνωση του Γερμανού Στρατιωτικού Διοικητού Ελλάδος, κατα την οποίαν “δια κάθε φονευόμενο Γερμανό στρατιώτη θα εκτελλούνταν 50 Έλληνες και δια κάθε τραυματιζομενο 10 Έλληνες” σελ 42

Καλαβρυτα: “...όλα αυτά τα αιματηρά γεγονότα ωχριούνε μπροστά στο γερμανικό έγκλημα του αφανισσμού των Καλαβρύτων. Η ημέρα του φοβερού αυτού εγκλήματος, η 13 Δεκεμβρίου 1943, θα παραμείνει ιστορική για την απεριόριστη φρίκη και για χωρίς προήγουμενο γερμανική κακουργία...” σελ 45

Δίστομο: “Ο Γερμανικός στρατός αφου επυρπολησε τα επιταγμένα αυτοκίνητα επανεστράφη παρευθύς στο Δίστομο. Στρατιωτική πορεία, στρατιωτική διαδρομή φρικιαστική” σελ 55.

Γερμανοί ήταν οι δολοφόνοι και οι σφαγείς. Όλα άλλαξαν μέσα στο Ψυχρό Πόλεμο όταν η Γερμανία εγινε κομμάτι της Ατλαντικής Συμμαχίας εναντίον της επάρατου Σοβιετικής Ένωσης. Μία μεγάλη προπαγανδιστική προσπάθεια ξεκίνησε ώστε το Γερμανικό Κτήνος να συγχωρεθεί να απαλλαγεί απο τα εγκλήματα του παρελθόντος. Ανακάλυψαν το σαθρό επιχείρημα ότι οι Ναζί ήταν εγκληματίες.  Ξαναγράφτηκε η ιστορία. Τα γερμανικά εγκλήματα έγιναν, το πολιτικά ορθό, ναζιστικά. Η πλάκα έξω από το κτίριο του Παρνασσού στην οδό Χρήστου Λαδά που έγραφε ¨εδω ήταν το Γερμανικό στρατοδικείο" αντικαταστάθηκε με μια πολιτικά ορθή το "ναζιστικό στρατοδικείο". Το παραμύθι το τελείωσε ο Γκολντχάγκεν, Ντάνιελ Τζόνα στο βιβλίο “Πρόθυμοι δήμιοι- Οι εκτελεστές του Χίτλερ”. Ο Γερμανός της διπλανής πόρτας ήταν ο εκτελεστής του Χιτλερ.

Όσον αφορά την αποστροφή για τα οικονομικά της Χρυσής Αυγής. ¨Ενα είναι σίγουρο. Δεν τα παίρνει από την CIA όπως τα έπαιρνε Adenauer και οι διάφοροι επίγονοι των δολοφόνων.

This is Sparta!

This is Sparta!

«This is Sparta!». Οι «300» υπήρξαν φαινόμενο. Θα 'πρεπε από τότε να μας βάζει σε σκέψεις το πόσο η ταινία εκείνη τόνωσε το «εγώ» πλήθους συμπατριωτών μας/ Νέα ταινία για το έπος των Σπαρτιατών, του Νόαμ Μούρο. Διότι πέρα από το χαβαλέ του πράγματος («Hot Gates» κ.λπ.), έφερε στην επιφάνεια διάφορα εθνικιστικά και σεξιστικά (βλ. τον θηλυπρεπή Ξέρξη) απωθημένα. Και μάλιστα σε χρόνια πολύ λιγότερο ταπεινωτικά από τούτα εδώ που ζει σήμερα η Ελλάδα.Φαντάζεστε λοιπόν τι έχει να γίνει τον Αύγουστο (22/8) που θα βγει η -τρόπον τινά- «συνέχεια» των «300»! Πάρτι θα κάνει η Χ.Α!

Ευάννα Βενάρδου (Ελευθεροτυπία (11/4/2013)

Κυρά μου..συντροφισσά μου..Αγαπούλα..

Βλέποντας την ταινία 300, στάθηκε αδύνατο να μην παραλληλίσουμε το τότε με το σήμερα. Δεν είναι απλά μια αναφορά, απόδοση, μεταφορά στην οθόνη ενός ιστορικού γεγονότος που συνέβη πριν από 2500 χρόνια. Είναι μια αλληγορία του τι γίνεται σήμερα. Η ταινία δεν είναι απλά μια αναπαράσταση, ενός ιστορικού συμβάντος. Είναι ένα κατηγορώ κατά της αυθάδειας, του θράσους, της βαρβαρότητας της σημερινής Νέας Τάξης που η αριστερά την πρακτορεύει στην Ελλάδα. Είναι ύμνος σ’ αυτούς που αγωνίζονται στο όνομα του καθήκοντος, της τιμής, στο όνομα της πατρίδας και για το μέλλον των επερχομένων γενεών.

Τα λόγια του Ξέρξη δεν διαφέρουν σε τίποτα από το αυθάδες και αλαζονικό της αριστεράς που τα ξέρει όλα.Οι αγγελιαφόροι του Ξέρξη δεν είναι τίποτε άλλο παρά  η Αριστερά, οι σημερινοί ανθύπατοι του αμερικανισμού, της Νέας Τάξης,  οι οποίοι στολισμένοι με φρουρού και λιλιά, κρατώντας τα κεφάλια όσων αρνήθηκαν υποταγή, ξητούν να πατήσουν την γή μας , να αλλοιώσουν την ύπαρξη μας. Απαιτούν να πάψουμε να αγωνιζόμαστε, να ξεχάσουμε την ιστορία μας, να απαρνηθούμε το παρελθόν μας και να γίνουμε αντικείμενα χωρίς παρελθόν και αμφίβολο μέλλον. Να γίνουμε μία άμορφη μάζα θεραπαινίδα της κατανάλωσης, της ηδονοθηρίας, της κερδομανίας και φυσικά υποταγμένη στα κελεύσματα των αφεντικών της Νέας Τάξης. Θέλουν να μετατραπούμε σε αδιαφοροποίητο πολτό χωρίς αντιστάσεις, σε παρίες με νεκρωμένες μνήμες, χωρίς εθνικές ευαισθησίες, θρησκεία, φιλοσοφία, βαλσαμωμένες υπάρξεις. Αλλιώς! Θα μας στείλουν πίσω, στην εποχή της πέτρας

.

Ο φοβερός και τρομερός ρινόκερος που στέλνεται να ποδοπατήσει τον Έλληνα άνθρωπο είναι τα  einsatzgruppen της Νεοταξίτικης αριστεράς που προσπαθούν να επιβάλουν την ισοπέδωση των λαών συκοφαντώντας και βρίζοντας , όταν η καλλιέργεια της βλακείας από τα ΜΜΕ(ξαπάτησης) αποτυγχάνει. Ρινόκερος είναι η μεταπρατική αριστερά της πολιτικής καριέρας, της κομματικής δημοσιότητας, της άκοπης ανέλιξης στην πανεπιστημιακή ιεραρχία που μάχεται την Ελλάδα, πρακτορεύει την Νέα Τάξη ελπίζοντας να πάρει την ιδεολογική ρεβάνς της ήττας της στο Γράμμο, στο όνομα των φατριαστικών ιδεολογημάτων της «προόδου», του «εκσυχρονισμού» και της «παγκοσμιοποίησης».

Ο ρινόκερος της παγκοσμιοποίησης προσπαθεί με λύσσα να συνθλίψει, να σπάσει, να κόψει την χρυσή αλυσίδα που δένει και ενώνει την μία γενιά με την άλλη, την αλυσίδατης κοινής καταγωγής, της κοινής γλώσσας, της κοινής θρησκείας, των κοινών τρόπων ζωής, των κοινών αγώνων, των κοινών πόνων, των κοινών αγωνιών του κοινού πιστεύω και της κοινής ιστορίας.

Τον ρινόκερο της Νέας Τάξης ο Έλληνας άνθρωπος,ο Χρυσαυγίτης αγωνιστής απτόητος, σταθερός, ακλόνητος στην πίστη και στις παραδόσεις του, δημιουργικός στη σύλληψη και ηρωικός στην πράξη τον «καμακώνει με το καμάκι του ήλιου» και προχωρεί.

Οι λεπροί έφοροι του τότε διεφθαρμένοι, δολοπλόκοι, διαπλεκόμενοι υποταγμένοι στην διατήρηση της ταλαιπωρημένης τους ύπαρξης, και των προνομίων τους υπάρχουν σήμερα. Ζουν ανάμεσα μας και κυβερνούν, γιατί εμείς τους διαλέξαμε. Για μία ώρα εξουσίας και μια χούφτα χρυσάφι. είναι πρόθυμοι να υποθηκεύσουν το μέλλον, την ελευθερία της πατρίδας μας υπομονεύοντας την ζωή την δική μας και την ζωή των παιδιών μας. Ασελγούν στην προσωπική μας αξιοπρέπεια, και επιδιώκουν να μας μετατρέψουν σε Κάφρους, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους την απόλαυση της εξουσίας και σε άλλους την δυνατότητα να θησαυρίζουν ασύδοτα απομυζώντας τον μόχθο των πολλών.

Θήρων ο προδότης ωραίος ευσταλής ερωτικός, δολοπλόκος, οσφυοκάμπτης«ασυνείδητος και ευτυχής» με το κεμέρι του γιομάτο χρυσές λίρες μεταλλάχθηκε στη νεοταξίτικη αριστερή φράξια που μπουκωμένη με τα φακελάκια του State Department και Soros ξεπουλάει την ιστορία μας, ασελγώντας αδίσταχτα πάνω στην εξουθενωμένη οργανικά και ηθικά Ελλάδα, αλυχτώντας τον πανικόβλητο μηδενισμό της. Εκκρίνει μίσος από τους ιοβόλους αδένες της για τον πολιτισμό του τόπου μας τον αρθρωμένο στο άθλημα της κρυστάλλινης φιλοσοφίας και σκέψης, κτισμένο με κόκαλα και ζυμωμένο με αίμα. Προσπαθεί να μας κάνει κλάσματα ανθρώπων χωρίς ταυτότητα, χωρίς όραμα, τίποτα το συλλογικό έτοιμους για την κρεατομηχανή της παγκοσμιοποίησης,

Η βασίλισσα Γοργό, η Ελλάδα του σήμερα,η Χρυσή Αυγή του τώρα μπήγει το ξίφος στα σωθικά του πουλημένου και προχωράει προς την δόξα και την αθανασία, αρνούμενη τον συμβιβασμό με τα απατηλά αυτονόητα.

Ο εφιάλτης παραμορφωμένο παράξενο παιχνίδι της φύσης και της μοίρας απορρίπτεται και προδίδει, για μία νύχτα χλιδής και ηδονής. Πιθανό να έχει το ελαφρυντικό της άρνησης., της απόρριψης να λάβει μέρος στην τιτάνια μάχη. Nα αισθανθεί Σπαρτιάτης, έστω και πεθαίνοντας. Του αρνήθηκαν την υπέρτατη τιμή, να πεθάνει για την πατρίδα και αυτός εκδικείται προδίδοντας. Η λίγη αγάπη που μπορεί να είχε για την χώρα του έγινε μίσος βαθύ, πάθος, βρασμός ψυχής και οδύνης. Mε θολωμένο το μυαλό ήθελε εκδίκηση. Χωρίς αμφιβολία ο εφιάλτης του τότε ήτανε πρόσωπο τραγικό και φρικτό.

Οι κλωνοποιημένοι εφιάλτες του σήμερα είναι φαιδροί. Η μάχη για βιβλίο της ιστορίας μας, το 1821 του ΣΚΑΙ, έδειξε την γύμνια τους, απλοί υπάλληλοι αποθετηρίων σκέψης, ανθρωπάρια χωρίς οίκτο μήτε για τον εαυτό τους μήτε για τους άλλους. Ρεπούση, Δραγώνα, Λιάτσου Φραγκουδάκη στρυγγόφωνες κηρύχτρες του δαίμονα της Νέας τάξης, που το παρελθόν τους είναι βουβό. Πρόβατο του Λαμπράκη ο Λιάκος φοβισμένος μην ξεφύγει από το μαντρί και τον φαει ο λύκος της ανυπαρξίας, και μέχρι τότε τρώει κατά βούληση και βυσσοδομεί κατά παραγγελία.Ο Βερέμης που το όνομα του στα τούρκικα είναι ο φυματικός

«Να! Διαγουμιστάδες όλοι των όλων. Τίμιων μαγαριστές και σφάχτες.», μας κοιτάνε πίσω από τα καθωσπρεπίστηκα γυαλάκια τους, με το αγέρωχο ύφος ενός Πρετεντέρη, τα χατζηαβάτικα δουλικά ματάκια του Δήμου, τα γλυκερά του Ανδρουλάκη η τα απλανή χωρίς νόημα και πάθος του Σκουρλέτη και προσπαθούν να πούνε κάτι. Τι μπορούν άλλωστε, να μας πουν «οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας....με τα γιομάτα ονόματα και τάδεια τα κεφάλια, πλέχτες των αερόλογων και των ανόητων ψάλτες!» Τι λόγο να αρθρώσουν τα νεοταξίτικα μαλάκια, ο Μανδραβέλης, ο Μπουκάλας ή ο Ανδριανόπουλος, που έχουν κολλήσει στη καρίνα του καραβιού της Ελλάδας τρέφονται από τους οχετούς των επιδοτήσεων και των μυστικών κονδυλίων και εμποδίζουν το καράβι να αναπτύξει ταχύτητα.

Στις Θερμοπύλες τότε οι 300 θυσιάστηκαν και οι κάτοικοι αυτής της ξέρας που κατοικούμε ενώθηκαν κατά του κοινού εχθρού. Εμείς σήμερα στα σύγχρονα Θερμοπύλια ενωθήκαμε «για πάλεμα για μάτωμα για την καινούργια γέννα» ενάντια στην διαστρέβλωση της ιστορίας μας από τους εγκάθετους της Νέας τάξης «ιστορικούς». Ο αγώνας και η πάλη για την αναγέννηση του Ελληνισμού ας γίνει το ΟΧΙ του 21ου αιώνα για αξιοπρέπεια και ειρήνη. Επιτέλους οι λακέδες της παγκοσμιοποίησης της πολυπολιτισμικότητας δεν μπορούν να παίζουν άλλα με την υπομονή μας. Ο αγώνας είναι κοινός. Δεν υπάρχουν δεξιοί, αριστεροί η ουδέτεροι.. Υπάρχουν μόνο Έλληνες που θέλουν και αγωνίζονται να παραμείνουν υποκείμενα της ιστορίας και να μην τους μετρεψει το ραβδί της νεοταξίτικης Κίρκης σε καταναλωτικά αντικείμενα, σε πολτώδες υλικό και άμορφη μάζα. Η Χρυσή Αυγή φυλάει τις Θερμοπύλες. Οι ρινόκεροι δεν θα περάσουν..Όλοι οι Ελληνες ΕΔΩ...Τα λόγια του Ηγέτη Ιωάννη Μεταξά είναι ο φάρος που δείχνει τον δρόμο..

Σήκω λοιπόν, Ελληνική Νεολαία, απόβαλε μακράν σου τας αγυρτείας και τα ψεύδη, με τα οποία σού εδηλητηρίασαν την ψυχήν. Πέταξε μακράν σου τα ελεεινά αναγνώσματα, τα οποία σε διδάσκουν την ανηθικότητα και την ανανδρίαν, ακόμα και εκείνα τα οποία, δήθεν φιλολογικά έργα, σε διδάσκουν να φοβάσαι τους αγώνας τής ζωής και να μη σκέπτεσαι παρά το άτομόν σου και την υλικήν απόλαυσίν σου.