Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008

ΤΙΜΩΡΙΑ



Η άρνηση της Αμερικανικής κυβέρνησης των ΗΠΑ να εντάξουν την Ελλάδα στο Πρόγραμμα Απαλλαγής από τη Βίζα προκάλεσε κάποιες χλιαρές αντιδράσεις. Δόθηκαν μερικές εξηγήσεις. Εκφράστηκαν κάποιες δυσαρέσκειες. Η ΥΠΕΞ μας μίλησε για πιέσεις. Αυτό ήτανε όλο. Εμείς οι Έλληνες είχαμε υπόνοιες ότι η άρνηση δεν είναι παρά η τιμωρία που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα για το βέτο στα Σκόπια, την υπογραφή συμφωνίας για το αγωγό South Stream που είναι καρφί στο μάτι του αμερικανισμού και μερικά άλλα(κλικ). Οι υπόνοιες γίνανε βεβαιότητα. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Τζον Μπρέιντι Κίσλινγκ(κλικ) δεν άφησε καμία αμφιβολία για το γιατί η Ελλάδα εξαιρέθηκε από το πρόγραμμα. Μας είπε αυτό που κανένας επίσημος δεν μπορεί να ξεστομίσει. Στα πλαίσια μίας συζήτησης για τις αμερικανικές εκλογές που οργάνωσε στο ξενοδοχείο Χίλτον το Ίδρυμα Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής ο κύριος Κίσλινγκ(κλικ) ανέφερε: "κατά τα φαινόμενα, όπως μαθαίνω -δεν μπορώ να αποκαλύψω τις πηγές μου, αλλά πιστεύω ότι είναι έχουν βάση - μερικά μέλη της κυβέρνησης νόμισαν ότι έτσι μπορούν να 'τιμωρήσουν' την Ελλάδα για τη στάση της στο ζήτημα της ένταξης της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ...." (Αντώνης Κράτσης "Εθνικός Κήρυξ, Νέα Υόρκη, 15/10/2008)
Περιμένουμε μία απάντηση ένα, κάποιο σχόλιο από τον αρχικαραγκιόζη Πρετεντέρη. αλλά μάλλον ο άνθρωπος έχει τους δηλητηριώδεις αδένες του νεκρωμένους όταν η Ελλάδα προσβάλλεται βάναυσα. Συνηθισμένος στους χείμαρρους της αναπάντητης βρισιάς του κατά των Ελλήνων τώρα θα καταπιεί την γλώσσα του. Η υστερική μανία των κάθε λογής Ναινέκων που με σπασμούς υψηλής υστερίας κατασπαράζουν κάθε Έλληνα η Ελληνίδα που αντιστέκεται και είναι έτοιμοι να τους παραδώσουν στους οργασμούς της Νέας Τάξης έγινε υποταγή. Τα πειθήνια όργανα του αμερικανισμού χάθηκαν. Το απύλωτο στόμα τους μπουκωμένο με άφθονο παρά δεν βγάζει άχνα. Ανθρωπάκια που με πολύ μεγάλη ευκολία και οίηση συκοφαντούν και βρίζουν την Ελλάδα γίνανε , αυτό που πάντα ήτανε τιποτένιοι, χαμηλοί, ασήμαντοι. Οι ποντικοί(κλικ) που ροκανίζουν την ύπαρξή μας τρύπωσαν στις φωλιές τους. Που να τολμήσουν να ξεμυτίσουν. Άλλωστε η υπεράσπιση της Ελλάδας δεν είναι μέρος της αποστολής τους, δεν περιέχεται στο συμβόλαιο τους και δεν είναι τρελοί να χάσουν τα perks(κλικ).

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008

Ο νοών νοείτω......


Τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι της προοδευτικής μονοκρατορίας απεγνωσμένα προσπαθούν να διαβάλουν κάθε τι το πατριωτικό σαν την μοναδική αντιπρόταση στην διανοητική τους έρημο.

Στην σημερινή Ελλάδα ο σφετερισμός των φανταχτερών επιφάσεων της "προοδευτικότητας
" έχει επιβάλει την πλέον στυγνή ιδεολογική τρομοκρατία. Μην τολμήσεις να πεις πατρίδα, έθνος, εθνικό. Μην ψελλίσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της βορείου Ηπείρου. Μη θυμηθείς Παύλο Μελά, Ιωνα Δραγούμη και Μακεδονικό Αγώνα. Μην τολμήσεις να σηκώσεις φωνή ενάντια στις μηχανορραφίες του Νίμιτς. Τελείωσες. Σε λοιδορούν, σε χλευάζουν επιστρατεύοντας τα πλέον χυδαία στερεότυπα και χλευαστικά επίθετα "Ελληναράδες", "Ελληνάρες", "υπερπατριώτες", "εθνίκια" και το τελευταίο που το χρωστάμε στον Πρετεντέρη, "καραγκιόζηδες με γκράδες".

Το νόημα της ελληνικότητας όπως εκφράζεται από την λαϊκή παράδοση, την θρησκεία, την γλώσσα, την ενσάρκωση της στην Ορθοδοξία βάλλεται ανελέητα. Ένας ιστός αράχνης έχει απλωθεί πάνω στην χώρα μέσα από εφημερίδες, περιοδικά και την τηλεόρασή που την τυλίγει ασφυκτικά και προσπαθεί να πνίξει κάθε φωνή αντίδρασης στα σχέδια εξανδραποδισμού των Ελλήνων.
Εχει στηθεί στην Ελλάδα ένα φοβερός μηχανισμός, καλοκουρδισμένος και καλολαδωμένος που συστηματικά διακωμωδεί κάθε φωνή που θα διεκδικήσει ελληνικές ιδιαιτερότητες. Είναι ένας μηχανισμός άριστα συντονισμένος που επιτίθεται με λύσσα καλογερική και με μανία ιεροεξεταστή εναντίον εκείνου ή εκείνης που θα τολμήσει 'έστω και να ψελλίσει απόπειρα κριτικού λόγου και έγκειρης αντίστασης στα σχέδια του αμερικανισμού και εναντίον της δουλοπρέπειας της κρατικής υποταγής στα μαφιόζικα διεθνή συμφέροντα.

Το αγαπημένο τους όπλο είναι τα χλευαστικά επίθετα που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από φανατικούς οπαδούς του διαφωτισμού, από αυτοαποκαλούμενους "σοφούς", ξερόλες τσανακογλείφτες του νεοφιλελευθερισμού, ακαλαίσθητους από φυσικού τους που στην όλη τους καριέρα δεν έχουν γράψει έστω και μία γραμμή θετική για αυτόν τον τόπο, πανεπιστημιακούς που τσαλαβουτάν στα μυστικά κονδύλια και συν-εδράζονται υπονομεύοντας την Ελλάδα, δυστυχισμένα τίποτα που ξέρουν τι πρέπει να γράφουνε και να λένε αλλοιώς θα πάνε πίσω στους υπονόμους, από εκεί που ήλθαν.


Η τεχνική της χρησιμοποίησης επιθέτων για την γελειοποιηση των Ελλήνων πατριωτών είναι κατευθείαν βγαλμένη από το εγχειρίδιο ψυχολογικού πολέμου τον ΗΠΑ. Επειδή η CIA δεν δημοσιεύει τα εγχειρίδια της θα χρησιμοποιήσουμε το εγχειρίδιο του Αμερικανικού Στρατού, άλλωστε δεν πιστεύουμε ότι θα υπάρχει και μεγάλη διαφορά.

Στην σελίδα 166

148 Επικοινωνιακές ετικέτες

g υπονοούμενα
(2) Τεχνικές
(β) Χιούμορ. Ανέκδοτα, γελοιογραφίες είναι πάντα χρήσιμες ειδικά όταν κατηγορίες εναντίον του στόχου δεν είναι δυνατές γιατί το κοινό της χώρας στόχος τις απορρίπτει.
(γ) συνενοχή
(δ) φωτογραφίες και γραφικά υπονοούμενα ....μπορεί να είναι ιδιαίτερα ταπεινωτικά

(ε) ΕΠΙΘΕΤΑ


Τα ανωτέρω μαζί με το σύνολο των τεχνικών που περιγράφονται στο Psychological Operation, Department of the Army Field Manual, Headquarters of the Army,
FM 33-35 (Washington, D.C.January 1962) χρησιμοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία στην Χιλή για την ανατροπή του Allende το 1973. Το συγκρότημα El Mercurio - σας θυμίζει τίποτα - εφάρμοσε όλες τις τεχνικές ώστε να προλειάνει το έδαφος για την ανατροπή του Allende που είχε εκλεγεί πρόεδρος της Χιλής, λόγω βλακείας κατά τον Κίσινγκερ, απο τον χιλιανό λαό.

Ο νοών νοείτω......



Πηγή: Fred Simon Landis, Psychological warfare and Media Operations in Chile, 1070-1973, PhD Dissertation, University of Illinois at Urbana-Champaign, 1975 pp 64-149


Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2008

Η βίζα και ....η σιωπή

«Η EΛΛAΔA δεν αποδέχεται τη λογική των πιέσεων μεταξύ συμμαχικών χωρών», ήταν η απάντηση της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη στην απόφαση της Ουάσινγκτον να μην καταργήσει τη βίζα για τους Έλληνες που επισκέπτονται τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, λίγο νωρίτερα η Αθήνα εμφανίστηκε να επιθυμεί την υποβάθμιση του θέματος θεωρώντας ότι η απόφαση προκλήθηκε λόγω του βέτο του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και είναι ζήτημα χρόνου να αλλάξει. Έτσι, δόθηκε εντολή στον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών Γ. Κουμουτσάκο να προβεί σε μια ήπιων τόνων απάντηση χαρακτηρίζοντας «αδικαιολόγητη» την απόφαση της αμερικανικής διοίκησης να μην εξαιρεθεί η Ελλάδα από το πρόγραμμα visa waiver, με το οποίο όσοι Έλληνες επισκέπτονται τις ΗΠΑ είτε για λόγους επαγγελματικούς είτε για τουρισμό είτε για να επισκεφθούν συγγενείς από την πολυάριθμη ελληνική ομογένεια, υποχρεώνονται να υποβάλλονται στη διαδικασία έκδοσης βίζας.

Μάλιστα σε μια εμφανή απόπειρα να μη δημιουργηθεί όξυνση, ο κ. Κουμουτσάκος αρκέστηκε να επισημάνει ότι η απόφαση «δεν προάγει την ενίσχυση των επαφών μεταξύ των δύο φίλων λαών και την καλύτερη αμοιβαία κατανόηση, όπως η Ελλάδα ειλικρινά το επιθυμεί» και εξέφρασε την ελπίδα της Ελλάδας ότι «αυτή δεν είναι η τελική απόφαση της αμερικανικής διοίκησης». Πηγή: Express 11/10/08


Οι ΗΠΑ ακόμη για μία φορά έριξαν ένα χαστούκι στους Ελληνες και τις Ελληνίδες με την άρνηση κατάργησης της βίζα. Είναι δικαίωμα τους και δεν πρόκειται να κάνουμε μαθήματα ηθικής στους ανθρώπους που ούτε λίγο ούτε πολύ θεώρησαν σωστό και άξιζε τον κόπο ο θάνατος χιλιάδων βρεφών από το εμπάργκο στο Ιράκ κατά την δήλωση της Albright(κλικ). ή νομιμοποίησαν τα βασανιστήρια. Εκείνο που έχει τρομερό ενδιαφέρον και λέει πολλά είναι η σιωπή της ντόπιας φράκΣΙΑς του αμερικανισμού. Που είναι ο Σωμερίτης που ευλόγησε το ξεθεμέλιωμα της Σερβίας, ή ο αγιατολάχ του νεοφιλελευθερισμού Ανδριανόπουλος του "Odd country out" αναφερόμενος στην Ελλάδα. Οι διάφοροι βαστάζοι του νεοταξισμού κάνουν την πάπια. Είναι έτοιμοι να βυσσοδομήσουν κατά της πατρίδας μας αλλά τώρα κατάπιαν την γλώσσα. Έβαλαν τις δηλητηριώδεις πένες στην άκρη. Οι διάφοροι ξερόλες τύπου Μανδραβέλη, Μπουκάλα εξαφανίστηκαν. Ο πολύς φιλόσοφος και ρέκτης του διαφωτισμού Δήμου, έτοιμος για χλεύη κατά του κάθε τι ελληνικού, σιωπά. Το δε ΕΛΙΑΜΕΠ που ξέρει τα πάντα και εκφράζει γνώμες για όλα και για όλους χάθηκε εξαφανίστηκε. Οι Βερέμης, Τσούκαλης, Κουλουμπής και οι διάφορι άλλοι οι ετοιμοι για περισπούδαστες και βαρύγδουπες αναλύσεις χάθηκαν. Γίνανε χαμηλοί - χαμηλοί ισόπεδοι ταπεινοί, "χώμα να γενώ, να με πατήσεις άρχοντα μου", δουλοπρεπείς Χατζηαβάτηδες, υπολογιζώντας πως θέσεις επισκέπτη καθηγητή, προσκλήσεις στην Bilderberg δεν τις βρίσκεις στο δρόμο. Όσον αφορά τους Παπαχελα, Ελλί είναι πολύ απησχολιμένοι να περνάνε τις γραμμές του αμερικανισμού που τους καταλαβαίνουμε. Θα περιμέναμε μια στοιχειώδη αντίδραση απο τον Καρκαγιάννη την Τασούλα ή τον Πρετεντέρη αλλά μάλλον δεν ενοχλήθηκαν. Τα μαλάκια δεν ενοχλούνται, δεν έχουν αισθήσεις δεν καταλαβαίνουν τίποτα απλά κολλάνε στις καρίνες των πλοίων και όπου τους πάνε, πάνε.

Μίκης Θεοδωράκης: ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ


Γραμμένο στις 22.9.2008, αποκλειστικά για το ΡΕΣΑΛΤΟ.
Δημοσιεύεται στο τεύχος-32, μηνός Οκτωβρίου 2008

Φαίνεται ότι οσονούπω ολοκληρώνεται και ο τρίτος κύκλος υποβάθμισης των αξιών που έως σήμερα χαρακτήριζαν κουτσά-στραβά την εθνική μας ζωή, για να ανοίξει επί τέλους η είσοδος της χώρας στην εποχή του Προτεκτοράτου, που μπορεί κανείς να διακρίνε
ι δια γυμνού οφθαλμού να ξανοίγεται διάπλατα μπροστά μας. Οι άλλοι δύο κύκλοι αφορούσαν τον ελληνικό πολιτισμό και την ηθική συγκρότηση του λαού μας. Δηλαδή τις πολιτιστικές και ηθικές μας αξίες. Ο τρίτος και τελευταίος, του οποίου τους επιθανάτιους σπασμούς ζει σήμερα η χώρα, είναι η πολιτική, που παρασύρεται προς την απαξίωσή της από τον ίδιο τον πολιτικό κόσμο μαζί με το πλέγμα των σχέσεων και των εξαρτήσεων που έχει αυτός δημιουργήσει γύρω του.

Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτή η καταστροφική πορεία οφείλεται σε λάθη του ίδιου του λαού μας είτε σε δυνάμεις μέσα και έξω από τη χώρα μας, που για δικούς τους λόγους βοήθησαν ή κατάφεραν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε σε τόσο μικρό σχετικά χρονικό διάστημα να κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε μορφές εξάρτησης παρόμοιες με κείνες της Αλβανίας, του Κόσοβου, των Σκοπίων, της Ουκρανίας, της Γεωργίας, του Ιράκ και άλλων παρόμοιων χωρών που έχουν μεταβληθεί ουσιαστικά σε μαριονέτες της αμερικάνικης πολιτικής.

Σ’ αυτό το ερώτημα μόνο μια εμπεριστατωμένη και επιστημονικά θεμελιωμένη έρευνα θα μπορούσε να δώσει την οριστική απάντηση. Όμως προς το παρόν και για λόγους εθνικού συμφέροντος, για το οποίο όλοι οφείλουμε να διατυπώνουμε θαρραλέα την όποια γνώμη μας αναλαμβάνοντας τις ανάλογες ευθύνες, εγώ θα τολμούσα να πω, ότι αυτή η αρνητική πορεία οφείλεται σε λάθη όχι του λαού μας αλλά των κάθε λογής εκπροσώπων του αλλά φυσικά και στην ενεργό ανάμειξη όλων αυτών που έχουν κάθε συμφέρον να υποτάξουν την γενική πορεία της χώρας μας στην στρατηγική που έχουν χαράξει και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Είναι γνωστές όλες αυτές οι θεωρίες για το τέλος της ιστορίας και για την ομάδα των κακών λαών που θα πρέπει να τιμωρηθούν (η πρώτη, το Ιράκ, τιμωρήθηκε ήδη), καθώς και οι νέες συνθήκες που προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση κλπ. κλπ. Τελευταία όμως υπήρξαν απρόβλεπτες και βαθύτατες αλλαγές στον χάρτη των διεθνών σχέσεων και ισορροπιών με την εκπληκτική οικονομική άνοδο της Κίνας και κυρίως την επάνοδο της Ρωσίας σε ρόλο υπολογίσιμης οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης.

Αυτά τα δύο φαινόμενα οδήγησαν την υπερδύναμη σε αναθεώρηση (και σε ένα βαθμό σε αναδίπλωση) της επιθετικής στρατηγικής της που την οδηγεί σε πρωτοβουλίες και τακτικές της ψυχροπολεμικής εποχής, η οποία ως γνωστόν είχε δύο χαρακτηριστικά: πρώτον την απομόνωση της τότε Σοβιετικής Ένωσης (και νυν Ρωσίας) και δεύτερον την νέα περικύκλωσή της με στρατιωτικές βάσεις όσο γίνεται εγγύτερα στα εδάφη της. Εξ ου και η εγκατάσταση πυραύλων σε Πολωνία-Τσεχοσλοβακία και η μετατροπή του Κοσυφοπεδίου, των Σκοπίων, της Γεωργίας και μιας σειράς πρώην σοβιετικών δημοκρατικών αλλά και του Αφγανιστάν και του Ιράκ σε επιθετικές βάσεις.

Το καινούριο στοιχείο σε σχέση με τον ψυχρό πόλεμο είναι ότι από το αμερικανικό νατοϊκό στρατόπεδο λείπει σήμερα η ιδεολογική κάλυψη (πρόσχημα) με την ανάγκη «άμυνας» κατά του κομμουνισμού. Σήμερα η Ρωσία έχει ήδη γίνει αποδεκτή από τη Δύση ως μια δημοκρατική χώρα με ελεύθερη αγορά, που μάλιστα συμμετέχει στο κλαμπ των οκτώ ισχυρών δυνάμεων.

Επομένως το αμερικανικό νατοϊκό στρατόπεδο δεν έχει πλέον την ευχέρεια να καταγγείλει μια δυτική χώρα είτε έναν δυτικό ηγέτη ως συνοδοιπόρο φιλοκομμουνιστή όπως έκανε άλλοτε, γιατί ακριβώς υπάρχει αυτό το έλλειμμα της ιδεολογικής κάλυψης. Λ.χ. θα μπορούσε ποτέ προχτές ένας ηγέτης όπως ο Κώστας Καραμανλής να τολμήσει να πει «όχι» πρόσωπο με πρόσωπο με τον εκάστοτε Αμερικανό πλανητάρχη; Σε μια τέτοια περίπτωση θα τον χαρακτήριζαν ως συνοδοιπόρο και πιθανώς σε συνθήκες όπως λ.χ. της δεκαετίας του ΄50, θα τον οδηγούσαν στο απόσπασμα στο πλευρό του Μπελογιάννη!

Τι γίνεται λοιπόν σήμερα χωρίς τη λεοντή του αντικομμουνισμού, όταν κάποιος αγνοεί αυτές τις δύο θεμελιώδεις εντολές της υπερδύναμης, δηλαδή απομόνωση της Ρωσίας και μεταβολή της Ελλάδας σε επιθετικό προγεφύρωμα εναντίον της; Και πώς να ξεχάσουν το «όχι» του Κυπριακού λαού -με την ουδετερότητα της Ελληνικής κυβέρνησης- που πιθανώς πήγε τα άμεσα επιθετικά τους σχέδια μια εποχή πίσω, δεδομένου ότι η Κύπρος σε έναν υποθετικό πόλεμο με το Ιράν μπορούσε να αποτελέσει το βασικό στήριγμα-ορμητήριο σε μια τόσο μεγάλου μεγέθους επιχείρηση;

Αυτά είναι σφάλματα που δεν συγχωρούνται από τους ιέρακες του Πενταγώνου που ανεξαρτήτως Κλίντον-Μπους-Ομπάμα χαράζουν απτόητοι την γενική στρατηγική των ΗΠΑ, που αποβλέπει σταθερά στην εδραίωση μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας.

Ο Ελληνικός λαός είχε την ιδιαιτερότητα σε σχέση με άλλες δυτικές χώρες να δοκιμάσει επάνω στο πετσί του τα αποτελέσματα αυτής της αδίστακτης Αμερικανικής πολιτικής που προκειμένου να πετύχει τους στόχους της είναι ικανή να πατήσει επί πτωμάτων. Όπως μετέβαλαν σε πτώμα την Ελληνική δημοκρατία και τις ελευθερίες του ελληνικού λαού με την επτάχρονη χούντα και όπως γέμισαν με ανθρώπινα πτώματα την Κύπρο με όργανό τους τον πιστό τους σύμμαχο και συνεργό, την Τουρκική στρατιωτική χούντα.

Ήταν φυσικό λοιπόν μετά απ’ αυτές τις δύο τεράστιες εθνικές καταστροφές που μας επέβαλαν με τόσο ωμό και σκληρό τρόπο, ο Ελληνικός λαός να οδηγηθεί στο σύνολό του (σχεδόν) σε μια στάση τουλάχιστον επιφυλακτική απέναντι στους παλιούς του συμμάχους. Ακόμα και οι εθνικόφρονες, που ήταν παλιοί τους φίλοι, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ δαπάνησαν εκατομμύρια δολλάρια για να τους σώσουν από τον κομμουνισμό. Γιατί κι αυτοί δεν ξεχνούν ότι τους έσωσαν μεν από τους απεχθείς Έλληνες κομμουνιστές, όμως στη συνέχεια τους παρέδωσαν δεμένους και φιμωμένους στην φιλική τους στρατιωτική χούντα, τη δε Κύπρο στους φίλους και συμμάχους των ΗΠΑ Τούρκους στρατηγούς.

Όλα αυτά οι Έλληνες δεν τα ξεχνούν και ούτε πρόκειται ποτέ να τα ξεχάσουν, πόσο μάλλον που οι Αμερικανοί δολοπλοκούν εναντίον μας χρησιμοποιώντας πότε τον ένα και πότε τον άλλο και προβάλλοντας χωρίς ντροπή τα ανθρώπινα δικαιώματα από τα ύψη των συρματοπλεγμάτων του Γκουαντανάμο, δηλαδή της πιο τρανταχτής περιφρόνησης όχι μόνο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αλλά και της ίδιας της ανθρώπινης σάρκας, μιας και δεν πρόκειται πια για ανθρώπινα όντα που φυλάσσονται εκεί μέσα αλλά για ανθρώπινες σάρκες που δέχονται επί σειράν ετών τον πόνο και τον εξευτελισμό.

Οι Αμερικανοί λοιπόν μας τιμωρούν μόνο και μόνο γιατί έχουμε μνήμη και εθνική αξιοπρέπεια και επομένως για να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους πρέπει να εξαλειφθεί η εθνική μας μνήμη και αξιοπρέπεια δηλαδή ο πολιτισμός και το ήθος μας -πράγμα που εν πολλοίς το επέτυχαν σ΄ ένα μεγάλο βαθμό με την βοήθεια των Ελλήνων ισχυρών τους φίλων πρακτόρων, προπαγανδιστών, παραγόντων της οικονομικής κυρίως ζωής, καθώς και μωροφιλόδοξων πολιτικάντηδων- για να έρθει η σειρά της Πολιτικής και των πολικών, γιατί απέτυχαν στην πλειοψηφία τους να «συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις» και να επιβάλουν ένα καθεστώς πλήρους ευθυγράμμισης με την γενική στρατηγική των ΗΠΑ. Ένα καθεστώς ουσιαστικά προτεκτοράτου.

Και γι’ αυτό προετοιμάζεται ολοταχώς το πολιτικό σκηνικό από το οποίο θα ξεπηδήσει το νέο σύστημα (ποιο άραγεWink που με πομπώδεις, ως συνήθως, διακηρύξεις, καταδίκες και ευχολόγια θα ακολουθήσει τον δρόμο που χάραξαν οι Μπερίσα, Γκρουεφσκ, Γκουσένκο, Θάτσι, Σακασβίλι και τόσοι και τόσοι άλλοι ιππότες της ελεεινής μορφής.

Εάν όμως θέλετε την γνώμη μου, πιστεύω ότι αυτή τη φορά δεν θα τα καταφέρουν. Ο Ελληνικός λαός ωρίμασε ύστερα από τις τόσες και τόσες δοκιμασίες, το μορφωτικό του επίπεδο έχει ανεβεί και έχει ήδη δημιουργηθεί μια πλατειά βάση παραγωγικών δυνατοτήτων, που μας προσφέρει σε μεγάλο βαθμό οικονομική αυτοτέλεια. Τέλος η θέση μας στον κόσμο γενικά έχει βελτιωθεί, ώστε φίλοι και εχθροί να μας υπολογίζουν.

Βεβαίως στα θέματα του πολιτισμού και του ήθους έχουν γίνει ρήγματα. Όμως δεν πιστεύω ότι έχουν φτάσει σε τόσο βάθος, ώστε να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα του λαού μας, που σε μεγάλο βαθμό διατηρεί την αγάπη, την πίστη και την προσήλωσή του στις εθνικές μας παραδόσεις, πολιτιστικές και ηθικές.
Στον χώρο της πολιτικής επίσης η κρίση είναι επιφανειακή. Η μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού μας κόσμου αντανακλά το ήθος και τον πολιτισμό του λαού μας παρ’ όλη τη λυσσαλέα προσπάθεια που καταβάλλεται από την προπαγάνδα για να φανεί στο σύνολό της ξεκομμένη από τον λαό, τις ανάγκες του και τις αξίες του.

Ας μη μας εντυπωσιάζουν τα παιχνίδια που παίζονται στην επιφάνεια από μια μεγάλη μερίδα του τύπου και της τηλεόρασης, που σε έναν επικίνδυνο βαθμό έχουν γίνει φερέφωνα των μαύρων δυνάμεων που επιζητούν την καταστροφή μας.

Έτσι για άλλη μια φορά καλώ την πολιτική κυρίως τάξη να δώσει λίγη προσοχή στην παραπάνω ανάλυσή μου, για να δει πού βρίσκεται το κύριο εθνικό μας πρόβλημα, ώστε να παραμερίσουν τις δευτερεύουσες κατά τη γνώμη μου διαφορές τους επικεντρώνοντας την προσοχή τους στον κύριο εθνικό κίνδυνο που μας απειλεί, δηλαδή την καταβαλλόμενη ασφυκτική προσπάθεια να μεταβάλουν τη χώρα μας σε προτεκτοράτο. Γεγονός που πιστεύω ότι δεν μπορεί να υπάρξει Έλληνας που να το επιτρέψει να πραγματοποιηθεί.

Αθήνα, 22.9.2008




ΥΓ. Θα περίμενα από την Κυβέρνηση, τη στιγμή που ο υποτιθέμενος διαπραγματευτής κ. Νίμιτς τόλμησε να θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θέμα της δήθεν «μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας» να δώσει εντολή στον εκπρόσωπο της Ελλάδας να εγκαταλείψει πάραυτα τις συζητήσεις και να αποσυρθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Όμως δεν το έκανε κι αυτό με βάζει σε μαύρες σκέψεις. Ελπίζω αυτό το σφάλμα να μην επαναληφθεί. Έχω ήδη τονίσει από το 1992 και μάλιστα στο Υπουργικό Συμβούλιο, ότι όλα ξεκινούν από το όνομα «Μακεδονία» σαν πρώτο βήμα, για να ακολουθήσουν η Εθνότητα, η Γλώσσα και οι μειονότητες των … «μακεδόνων» στην Ελληνική Μακεδονία, ώστε το έδαφος να προετοιμαστεί για να αρχίσει η αμερικανική πολιτική τους εκβιασμούς και τις απειλές για την ίδια την εδαφική μας ακεραιότητα σε περίπτωση που δεν θα συμμορφωθούμε πλήρως προς τας υποδείξεις…




Πηγή: ARCADIA - It hurts!: Μίκης Θεοδωράκης: ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Στους Νεοταξίτες












Απο την «Φλογέρα του Βασιλιά» του Κωστή Παλαμά
Λόγος Δέκατος

Οχτρός μου εμέν κ΄η άσοφη σοφία του διαβασμένου
όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας.
Φύτρα κακή, γραμματικοί, ρητόροι, φιλοσόφοι,
με τα γεμάτα ονόματα και τα άδεια τα κεφάλια,
πλέχτες των αερόλογων και των ανόητων ψάλτες!
Είν’ όμορφος ο θάνατος απ’ ό,τι μέσα του έχει
αξήγητο κι απέραντο κι αθάνατο και μέγα,
κ’ εσείς, αντι να γίνετε των κρίνων τρυγητάδες
που μέσα απο τα μνήματα σαν πιό χλωρά φυτρώνουν,
(γιατί τα πότισαν καρδιές με δάκρυα καί με αίμα),
και κάτου από των αμάραντων κυπαρισσιών τους ίσκιους
αντί να μελετήσετε τον κόσμο που διαβαίνει
κι όλο είν’ ο ίδιος κι όλο αλλάζει, - εσείς γυρτοί στούς τάφους
ταράζετε τα κόκκαλα κια ψηλαφολογάτε
τις κάμπιες, κι απ’ του θανάτου την νέκρα έίναι η ζωή σας.
Καί ζήτε από την ασκήμια σαν καταχωνιασμένοι,
κι’ όλο φανταζεστε πώς είναι αχτίδα της αλήθειας
τάχνόφεγγο του σκέλεθρου και της πυφολαμπίδας,
πάντα στραβοί, κι αγγρίκητα κι αμίλητα σάς είναιv
όλα τα ωραία και ταγαθά, δειχτά ή κρυφά της Πλάσης.
Η γλώσσα που βροντομαχά στο λογο μου είν’ η γλώσσα
Της αργατιάς, της λεβεντιάς, και των ακέριων, και είναι
με τι δική σας άμοιαστη πόχει τα λόγια πάντα
ξεθωριασμένα σα νεκρά και σα μπαλσαμωμένα.
Εμένα ροδοκόκκινα τα λόγια μου σαλεύοθν
σαν του ματού το παίξιμο, και σαν την όψη αλλάζουν,
γιατί στην γλώσσα των απλών, κάθε που την αφήσουν
όλο να δώσει τάνθος της, το Πνεύμα τάγιο πνέει
που χέρια πάει και λογισμούς προς τα μεγάλα έργα.
Και ρίμες και πιττάκια σας κι όλα σας τα γραμμένα,
φύτρα κακή, σχολαστικοί, ξυλόσοφοι, λογάδες,
δεν είναι τίποτε, μπροστ’α στο καταφρονεμένο,
στα άγραφο, σταποσπερινό τραγούδι που ταρχίζει
σάν κατεβαίνη απο το χλωμό βουνόπλαγο ο τσοπάνος
καί του ταρπάζει η θάλασσα και του ταποτελειώνει
στη μέρα που αργοσβύνοντας τακούει, κι αναγαλλιάζει!

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008

Όταν ο Χρήστος Γιανναράς ονειρεύεται...ο Λουκάς Τσούκαλης τρομάζει...


Ο Γιανναράς ονειρεύτηκε έναν Ελληνα Πούτιν(κλικ) που θα κόψει την πολυκέφαλη Λερναία Υδρα που βασανίζει και μαστίζει την Ελλάδα του σήμερα και απομυζά κάθε ζωντανό χυμό. Θα σηκώσει κεφάλι στον Μολώχ του βαμπιρικού καταναλωτισμού, Θα συντρίψει τους μηχανισμούς που σοφά και συστηματικά αλλοιώνουν τις θελήσεις μας. Θα μας απαλλάξει από τα ζεϊμπέκικα του Yorgo, τα πλατιά και ηλίθια χαμόγελα και τους άχαρους ακκισμούς της Dora, τις αδυναμίες του Καραμανλή Β'. Θα αγωνιστεί για την Ελλάδα, την ιστορία της το μέλλον της ώστε να πάψει να φαίνεται σαν πειθήνιος λακές των ξένων διευθυντηρίων.

Ο ονειρικός Ελληνας Πούτιν θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το δίδυμο κόμμα κράτος. Τα κόμματα να πάψουν να είναι ιδιοκτησία των κοτζαμπάσηδων της κυβερνητικής κάστας που επιτρέπουν ή απαγορεύουν την είσοδο σ΄αυτή. Η κοτζαμπασήδικη ολιγαρχία των προνομιούχων της πολιτικής και των προνομιούχων των business που έχει αντικαταστήσει την λαϊκή εξουσία με την δική της εξουσία πρέπει να τελειώσει. Τα πολιτικά κόμματα είναι καιρός να πάψουν να είναι η τσόχα στο δίσκο για να μη ακούγεται ο ήχος του παρά που πέφτει.

Η Ελλάδα σήμερα είναι μία χώρα υπό κατοχή και ένας ηρωικός πολιτικός χρειάζεται. Είναι απαραίτητος, αναγκαίος. Οι Ελληνες τον ζητάν τον απαιτούν τον περιμένουν και είναι έτο
ιμοι να τα δώσουν όλα για να αποκτήσει η Ελλάδα φωνή και αξιοπρέπεια τις οποίες οι σημερινοί κοτζαμπάσηδες τις έχουν βάλει υποθήκη για το μέλλον των παιδιών τους. Να ξεκαθαρίσει την Ελλάδα από τούς τερμίτες των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) που την ροκανίζουν ασταμάτητα καλλιεργώντας το πλέον αβυσσαλέο μίσος εναντίον του κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα το παρελθόν της, την ιστορία της και την οδηγούν στο δρόμο του πουθενά και την ανυπαρξία μετατρέποντας τους Ελληνες σε κατακάθια δουλοπάροικων των κοτζαμπάσηδων της Νέας Τάξης και κάνουν "το αύριο σαν αύριο να μη μοιάζει"

Ο Λουκάς Τσούκαλης τρόμαξε διαβάζοντας το όνειρο του Γιανναρά: " μ
ε τρομάζουν τα όνειρα του Χρ. Γιανναρά για τον Ελληνα Πούτιν"(κλίκ).
Τον φαντάζομαι να παρακολουθεί σαν φρόνιμος μαθητάκος όσα διδάσκουν στους υπηκόους- καλεσμένους τους στις συναντήσεις της Bilderberg. Να κάθεται στην πρώτη σειρά και να ρουφάει την σοφία του Willam Kristol ή του Richard Perle και κατόπιν με βαρεία έπαρση και οίηση να προσπαθεί να μας την μεταλαμπαδεύσει μη σηκώνοντας μύγα στο σπαθί του. Βλέπεται ό κύριος καθηγητής είναι φορέας της απόλυτης σοφίας, όλοι οι άλλοι είναι κηπουροί, βοσκοί, καπετάνιοι, ένα τίποτα μπροστά στους καλοταϊσμένους ρέκτες του νέου και του ψεύτικου.

Εχει απόλυτο δίκιο να τρομάζει. Δεν είναι δυνατόν σήμερα, που η Ελλάδα απειλείται από παντού, ο ¨Ελληνας Πουτιν να ανεχόταν την σκοτεινή ύπαρξη του ΕΛΙΑΜΕΠ. Αυτού του αποθετηρίου σκέψης που βυσσοδομεί ανεξέλεγκτα κατά της πατρίδας μας υποσκάπτοντας τις Ελληνικές θέσεις. Συγκεκριμένα η τετράτομη έκδοση της "Κοινής Βαλκανικής" ιστορίας του ιδρύματος του Soros "Ανοιχτές Κοινωνίες" την προλογίζει ο "σοφός" και μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ Βερέμης, που συν τοις άλλοις αφηρημένα αλλά με μεγάλη σημασία υποστηρίζει το δικαίωμα του καθενός να αυτοπροσδιορίζεται, αλλά και αρνείται την γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Η ερευνήτρια του ΕΛΙΑΜΕΠ Τριαντάφυλλίδου και η παρέα της (Καλλονή και Μικράκη), οι ανάγκες της ζωής υπαγορεύουν τις διεργασίες της συνείδησης, όχι μόνο αναπαράγει τις θέσεις εχθρικών προς την Ελλάδα χωρών, αλλά προχωράει και ένα βήμα παρά πέρα καταγγέλλοντας την χώρα μας για γενοκτονία.

Ένας Ελληνας Πούτιν θα ξεκαθαρίσει το ΕΛΙΑΜΕΠ και τα παρακράτος των ΜΚΟ. Θα απαιτήσει την δημοσιοποιήση των οικονομικών τους πόρων. Ποιος πληρώνει του κλαριτζήδες; Επιτέλους να μάθουν οι Ελληνες από πού και πόσα. Όλος αυτός ο μηχανισμός του νεοταξίτικου αγκιτ-προπ να βγει στην επιφάνεια. Αν χρηματοδοτείται από ξένα κέντρα να χαρακτηρισθεί σαν όργανο ξένης προπαγάνδας, να πάψει να καταβροχθίζει το είναι των Ελλήνων και συνάμα να τους υπονομεύει. Να υποχρεωθεί να υποβάλλει δημόσια και ανοιχτά καταστάσεις μελών και φίλων και να αναφέρει και το τελευταίο δολάριο που μπαίνει στα ταμεία. Να μάθουμε και εμείς οι ξωμάχοι τι γίνεται. Δεν είναι κακό. Ο κύριος Βερέμης θέλει να γίνουμε η Αμερική των Βαλκανίων. Να η ευκαιρία. Αυτό που ζητάμε εφαρμόζεται στην Αμερική. Οποιοσδήποτε τα παίρνει από έξω χαρακτηρίζεται σαν Foreign Agent (Ξένος Πράκτορας) και πρέπει να δίνει τακτή αναφορά στο υπουργείο δικαιοσύνης για το πόθεν και από που έσχες.

Γι αυτό η ιδέα ενός Ελληνα Πουτιν τρόμαξε τον κύριο Τσούκαλη. Τον έλουσε κρύος ιδρώτας μόνο η ιδέα ότι κάποια στιγμή δεν θα μπορούν οι χατζηαβάτηδες και τα κολλητήρια τους, οι έμπουσες και οι μποβαρίζουσες της νεοταξίτικης καμαρίλας ανεξέλεγκτα να παίζουν το παιχνίδι και με ξένους παράδες να τζογάρουν την ύπαρξη της Ελλάδας.
Οι βακέτες, οι σερβιέτες, και τα κωλοσφούγγια πρέπει να δώσουν λόγο. Γιατί τόσο ενδιαφέρον, τόσο πάθος για το περιβάλον στον Εβρο και τόση αδιαφορία για το περιβάλλον στην Ελαφόνησο; Ας ανοίξουν επιτέλους τα λογιστικά βιβλία τους να δούμε τι και από που μπαίνει.

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2008

QUIZ 1

Ποιας μισητής για τους Έλληνες χώρας —κρίνοντας από τα δρακόντεια μέτρα ασφάλειας— είναι η εικονιζόμενη πρεσβεία;



Των ΗΠΑ;

Της Μ. Βρετανίας;

Του Ισραήλ;

ή κάποιου άλλου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ


Και όμως....
Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είναι έδρα καμίας πρεσβείας.Καμία πρεσβεία δεν είναι —ή τουλάχιστον δεν θεωρεί ότι είναι— τόσο μισητή,ώστε να δηλώνει τον φόβο της με τόσο ορατό τρόπο.
Το κτίριο αυτό είναι η έδρα του ΚΚΕ.
Αυτό είναι το περίφημο "Σπίτι του Λαού" στον Περισσό.



Τι είδους "σπίτι του λαού" είναι αυτό, που έχει εξοπλιστεί ακριβώς για ν' αντιμετωπίζει μαζικές εισβολές, αυτό είναι ένα μυστήριο. Τι ακριβώς σπίτι έχει ο λαός, που δεν μπορεί να μπει μέσα σ' αυτό, είναι ένα μυστήριο. Ούτε για συμβολικούς λόγους το ΚΚΕ δεν έδωσε έναv λαϊκό χαρακτήρα στο κτίριό του. Δεν έκανε προσβάσιμο ούτε έναν μικρό χώρο. Δεν έφτιαξε έναν κοινόχρηστο χώρο δήθεν για το κοινό. Δεν έφτιαξε ένα υποτυπώδες κυλικείο, για να μπορεί να ξεδιψάσει ένας περαστικός. Δεν έφτιαξε έναν χώρο, όπου δήθεν θα μπορούσε να τον παραχωρεί σε ιδιώτες. Δεν έφτιαξε καν ένα υποτυπώδες μουσείο, για να μπορεί το κοινό να το επισκέπτεται, χωρίς να παραδώσει το "γενεαλογικό του δέντρο" στην ασφάλεια του ΚΚΕ.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί το ΚΚΕ έφτιαξε ένα απόρθητο φρούριο προσβάσιμο μόνον στα στελέχη του; Προς τι οι εκατοντάδες τόνοι σίδηρου περίφραξης και οι δεκάδες κάμερες παρακολούθησης; Το κτίριο του ΚΚΕ απλά αποκαλύπτει με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο αυτά τα οποία δεν θ' αποκαλύψει ποτέ και κανένας Γραμματέας του.

Το ΚΚΕ φοβάται. Φοβάται και γι' αυτό προσαρμόζει τα μέτρα ασφάλειάς του στα μέτρα αυτού που τον φοβίζει. Αυτό είναι το όλο θέμα. Ποιος τον φοβίζει; Το αστικό κράτος; Το αστικό κράτος είναι αυτό που του δίνει δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση. Το αστικό κράτος, όταν σε απειλεί, δεν σταματά από φράχτες. Το αστικό κράτος είναι "οπλισμένο" με νόμους και εξουσίες και αυτά δεν σταματάνε μπροστά σε φράχτες. Άρα κάτι άλλο φοβίζει το ΚΚΕ. Τι είναι αυτό; Ο λαός. Τον ελληνικό λαό φοβάται το ΚΚΕ.

Φοβάται μαζική αντίδραση και γι' αυτό έχει χτίσει ένα πραγματικό φρούριο. Αυτό είναι που μας δείχνει με τον πιο απόλυτο τρόπο η θωράκισή του. Η συγκεκριμένη θωράκιση. Μια θωράκιση, η οποία απλά μπορεί να εμποδίσει όχλους να παραβιάσουν πόρτες. Μια θωράκιση, που προστατεύει ένα κτίριο από επίθεση με πέτρες, τούβλα και καδρόνια. Αυτή η θωράκιση αποκαλύπτει τις μύχιες σκέψεις του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ φοβάται αυτόν που κατ’ επανάληψη έχει προδώσει.

Φοβάται έναν λαό που βύθισε σε έναν εμφύλιο, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τον Στάλιν. Φοβάται έναν λαό που τον έλεγχε στις διάφορες "Γιάρους", επειδή αυτό βόλευε τον Τσόρτσιλ. Φοβάται έναν λαό, που τον βύθισε στον δικομματισμό της μεταπολίτευσης, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τους Αμερικανούς.

Το ΚΚΕ τα φοβάται όλα αυτά, γιατί αυτό είναι που μεταφέρει τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στο "πεζοδρόμιο". Τα αστικά κόμματα μπορεί να κάνουν τα ίδια, αλλά δεν είναι αυτά τα οποία έχουν "τριβή" με τον κόσμο. Από απόσταση τα κάνουν. Για' αυτόν τον λόγο η Ρηγίλλης ή η Χαριλάου Τρικούπη δεν έχουν ανάγκη θωράκισης.

Το ΚΚΕ έχει αυτήν την ανάγκη, γιατί έχει επαφή με τον κόσμο. Τον χαφιέδισε, όταν παρίστανε τον συγκρατούμενο στα κελιά του φασισμού. Τον χαφιέδισε, όταν παρίστανε τον συναγωνιστή στις πορείες διαμαρτυρίας. Τον χαφιέδισε, όταν προσπάθησε να κάνει χρήση των δημοκρατικών του δικαιωμάτων. Τον χαφιέδισε, όταν έκλαιγε νεκρούς στα εργοστάσια.
Τον χαφιέδισε, όταν στεναχωριόταν για την ανεργία του.

Γι' αυτόν τον λόγο φοβάται. Έχει αναλάβει τη "βρόμικη" δουλειά του φασιστικού δικομματισμού.

Το ΚΚΕ "δουλεύει" τον κόσμο και γι' αυτό τον φοβάται.

Το ΚΚΕ "καπελώνει" τις αντιδράσεις του και γι' αυτό τον φοβάται.


Το ΚΚΕ "καπηλεύεται" τους αγώνες του και γι' αυτό τον φοβάται.


Το ΚΚΕ "εισπράττει" τις αγωνίες του και γι' αυτό τον φοβάται.


Από αυτόν τον φόβο ξεκινάνε όλα. Ο τρόμος του ΚΚΕ είναι μήπως σε κάποια στιγμή χάσει τον έλεγχο του κόσμου που "δουλεύει" και κατά τη διάρκεια μιας μαζικής και βίαιης αντίδρασης, αντί αυτός ο κόσμος να πάει προς την Αμερικανική Πρεσβεία, αλλάξει πορεία και πάει προς τον Περισσό και τους εγκλωβίσει όλους μαζί σαν τα ποντίκια. Αυτός είναι ο τρόμος του.

Είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο διαφυγής από εκεί. Σχέδιο, που προβλέπει τα πάντα. Από μυστικές εξόδους και μεταμφιέσεις μέχρι κρυμμένα οχήματα. Σχέδιο, που δεν έχει σχέση με τους φαινομενικούς εχθρούς του. Οι "προστάτες" του λαού τον λαό φοβούνται και αυτό φαίνεται.
EAM B': QUIZ (Κλικ)