Αριστεράντζα: Ο Επιθανάτιος Ρόγχος

Η αριστεράντζα  πλατιά, στενή, φαρδουλή, ξεκωλη, κομμουνιστική, προοδευτική, δήθεν “πατριωτική”, ας βρουνε τις διαφορές μεταξύ τους,  είναι αλληλένδετη με την βαρβαρότητα: Τα ανθρωποειδή της Αριστεράς: ο  νεοταξίτης αριστερός λακές που ρίχνει ανάθεμα στην Ελλάδα, ο αμφισβητίας  που καταριέται την κοινωνία, οι κουκουλοφόροι , οι δολοφόνοι της Marfin, του Μανώλη και του Γιώργου, τα πρακτορίδια και οι πράκτορες των ΜΚΟ του Νεοταξισμού  που βλέπουν συνωστισμούς, οι επαναστάτες του φραπέ που αφού λεηλάτησαν τα Πανεπιστήμια  του λαού, θα ξαναμπούν στα γκέτο των ιδιωτικών τους και

μετά κατευθείαν για Εσπερία,  κατάστρεφουν τα πάντα και δεν δημιουργούν

τίποτα.  Η Αριστερά δεν υπάρχει παρά σαν αντίδραση. Μάταια προσπαθούν οι διάφοροι βαστάζοι, οι ανιματέρ, οι κατίνες, τα κορίτσια γλάστρες και τα αγόρια κόπανοι των ΜΜΣ(κοταδισμού), εκτελώντας πειθήνια τις εντολές των πλανητικών νταβάδων, να της δώσουν το φιλί της ζωής. Η θέση της αριστεράς είναι μοιραία και το αναπόφευκτο τέλος της η χωματερή της Ιστορίας.

Με το μυαλό ντοπαρισμένο απο τα αναβολικά της 40χρονης κυριαρχίας η κακομοίρα υποτακτικιά του αμερικανοσιωνισμού  αριστεράντζα μαζευεται γυρω απο τα τραπεζάκια των τηλεοπτικών συζητήσεων-σόου, και απο τις σελίδες των περιτυλιγμάτων CD και DVD για να  αναθεματίσει, με λύσσα ιεροεξεταστή, την Χρυσή Αυγή. Πρόκειται για ένα σόου περιορισμένης πολιτικής εμβέλειας. Απλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι η παρουσία της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί το τέλος αυτής της ψευδεπίγραφης ιδεολογίας και των τεχνικών συνειδησιακών μορφωμάτων της. Μας μιλάνε  για το δήθεν πρόβλημα.

Δεν λένε όμως λέξη για τους λόγους που το προκάλεσαν. Προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατήσουν στο απυρόβλητο της πολιτικής κριτικής τα πραγματικά αίτια της κόλασης που ζει η Ελλάδα. Είναι θλιβερά απομεινάρια της κατεδάφισης της Αριστεράς.  Άριστα εκπαιδευμένοι στην διαστρέβλωση των εννοιών και των λέξεων με αυταπάρνηση έχουν εκχωρήσει την κρίση, την νοημοσύνη τους ακόμη και την σκέψη τους στην δημιουργία εντυπώσεων. Είχαν εθισθεί να λατρεύουν και να χειροκροτούν τους κουκουλφόρους, τους τραμπούκους που δέρναν καθηγητές μέσα στα Πανεπιστήμια (Πανούση Γρησπολάκης, Μάνθος, Κίττας) και τους τρομοκράτες της 17Ν. Ο επί χρόνια εθισμός στην άσκηση της παρασημαντικής θέσεων και εννοιών δημιούργησε το ανθρωπολογικό τύπο της Αριστεράς με την ανάπηρη και ακρωτηριασμένη λογική στην υπηρεσία της Νέας Τάξης και του αμερικανοσιωνισμού

Η μαινόμενη αριστεράντζα κλεισμένη μέσα στην ψυχοπαθολογική μονομέρεια, στην θρησκοληψία του φανατισμού θυσιάζει την νοημοσύνη της και το όραμα μιας γενιάς για να γίνει ένα ασπόνδυλο φερέφωνο.

Τώρα μέσα από την τραυματισμένη Έλλάδα  που άφησαν οι εγκάθετοι  του πολιτικού της  συνονθυλεύματος έρχεται να βγάλει φωνή, μία εξωραϊσμένη ψευδαίσθηση αποδοκιμασίας, ή παραίτησης από τις ευθύνες της. Νομίζουν ότι χαρακτιρίζοντας την Χρυσή Αυγή με ένα “εγκληματική οργάνωση” θα λειάνουν τις γωνίες και θα σώσουν την αριστερά από την χλεύη και την απαξίωση που τις επιφυλάσσουν οι Έλληνες.  Χρόνια ολόκληρα οι τραμπούκοι του κομματικού αριστερού παρακράτους καίνε και καταστρέφουν σχολεία, πανεπιστήμια, εκκλησίες. Η τρομοκρατία της νεοταξίτικης αριστεράς, αντιεξουCIAστές, κουκουλοφόροι, το λούμπεν του φραπέ, για χρόνια λυμαίνεται τα πανεπιστήμια, τα σχολεία και η Αριστερά πρόσφερε πάντα το ιδεολογικό άλλοθι.

Η  Αριστερά πρωτοστάτησε στην οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας χαρακτηρίστηκαν "πολιτικό γεγονός" , η κατάληψη και καταστροφή "διαμαρτυρία", η παρανομία "ανυπακοή", το 'έγκλημα "παράβαση", η εγκληματικότης "παραβατικότητα", ο νόμος "αυθαιρεσία" η νόμιμη εξουσία "αυταρχισμός". Η χυδαιότης “τέχνη”  Άξιος ο μισθός σας αριστεράντζα   και σεις μαινόμενοι νεοταξίτες, καταντήσατε τον Έλληνας άνθρωπο του 21ου αιώνα να είναι ένα ηθικό ναυάγιο, κωφάλαλο, ανίκανο να ακούσει, ανήμπορο να μιλήσει και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξει. Να ζει ενστικτωδώς τον "θάνατο του Έθνους", να στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή να μην υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και να μην τα θέτει ποτέ στην ψυχή του.Για την αλλοίωση αυτή του Έλληνα ανθρώπου το έδαφος το καλλιέργησε η Αριστερά πρακτορεύοντας την Νέα Τάξη και είναι έτοιμο. Η επιχείρηση "καμμένη γη" που προετοίμασαν οι εγκάθετοι των "εθνικών" και πλανητικών νταβατζήδων έχει ολοκληρωθεί. Σήμερα ο κόσμος της Ελλάδας παρουσιάζεται αδειανός και η πίστη στο Έθνος που χαλύβδωσαν οι αγώνες της Φυλής έγινε συντρίμμια.

Έρχονται τώρα  οι διάφοροι επαγγελματίες αριστεροί σαν τους “εν πολλές αμαρτίες περιπεσώντες άνδρες”  να μας κάνουν να ξεχάσουμε τον Δεκέμβρη 2008, “τα συγκεκριμένα ποσά βίας”  το παραλήρημα της Αριστεράς για “κινηματική βία”. Δεν έχουν ούτε την στοιχειώδη ευαισθησία ή εντιμότητα να αναμετρηθούν με τις αιτίες της πρωτοφανούς κτηνωδίας που βιώνουμε σήμερα. Περιορίζονται στην προτεραιότητα των εντυπώσεων, στην κενολογία. Με πλασματικό προσωπείο προσπαθούν να ψιμυθιώσουν την στυγνή καπηλεία από την Αριστερά των αγωνιών, των φόβων μιάς νεολαίας που την δίδαξε να ζητάει τα πάντα, να μην προσφέρει τίποτα και να κάνει καβαφικά «το αύριο σαν αύριο να μη μοιάζει».

Οι   αριστεροί του 50, του 60 του 70  ήτανε τραγικοί. Οι  αριστεροί, του είδους του σήμερα είναι φρικτοί και φαιδροί. Γιατί το παρελθόν τους είναι βουβό. Όλοι αυτοί οι αρρωστημένοι ελπίζουν ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Οι μαφιόζοι της Αριστεράς  είναι οι εκπρόσωποι ενός λούμπεν που η χαρά της ζωής και της δημιουργίας του είναι βάρος, στόματα σφιγμένα, γεμάτα μίσος και απόγνωση. Ακαλαίσθητοι από φυσικού τους, ακόμη και κάτω από το Armani παραμένει ο ψυχισμός του Μογγόλου.

Είναι τα ανθρωποειδή του όχι, του ιδεοληπτικού «εναντίον όλων». Είναι τα ανθρωποειδή της αμφισβήτησης, της μνησικακίας, του διχασμού και των παιχνιδιών της παγκοσμιοποίησης. Είναι τα ανθρωποειδή που τα υποσυνείδητα συμπλέγματα μειονεξίας τα αναγκάζουν να χαράσσουν γραμμές υπεροχής καλλιεργώντας των φιλιστινισμό των μαζών, οδηγώντας τις πλάνες των όχλων και ακολουθώντας την αλήθεια της ιστορίας. Ένας εμετός ύπαρξης δηλαδή, τυφλωμένα, κολλημένα ανθρωπόμορφα ζώα, επικίνδυνα, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό τους μήτε για τους άλλους γύρω του. Μάρτυρες τα ερείπια και ο χαλασμός που βιώσαμε τα 40 χρόνια “ΔΕΙΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”. (Δείμος ο γιος του Αρη)

Μπορούμε να παρομοιάσουμε τα διάφορα αριστερά ενεργούμενα,   με τα αιλουροειδή, που τραυματίζουν αντί να σκοτώσουν. Είναι οι αρνήσεις που ακολουθούν και συνοδεύουν κάθε θέση, το ανάποδο σε κάθε ορθό, το όχι που απαντά σε κάθε ναι.

Η αριστερά  είναι αλληλένδετη με την βαρβαρότητα: Τα ανθρωποειδή της Αριστεράς: ο  νεοταξίτης αριστερός λακές που ρίχνει ανάθεμα στην Ελλάδα, ο αμφισβητίας  που καταριέται την κοινωνία, οι κουκουλοφόροι , οι δολοφόνοι της Marfin του Μανώλη και του Γιώργου, τα πρακτορίδια και οι πράκτορες των ΜΚΟ του Νεοταξισμού  που βλέπουν συνωστισμούς, οι επαναστάτες του φραπέ που αφού λεηλάτησαν τα Πανεπιστήμια  του λαού, θα ξαναμπούν στα γκέτο των ιδιωτικών τους και μετά κατευθείαν για Εσπερία,  κατάστρεφουν τα πάντα και δεν δημιουργούν τίποτα.  Η Αριστερά δεν υπάρχει παρά σαν αντίδραση. Μάταια προσπαθεί ο κοινωνικός της ντελβές και οι βαστάζοι, οι ανιματέρ, οι κατίνες των ΜΜΣ(κοταδισμού) εκτελώντας πειθήνια τις εντολές των πλανητικών νταβάδων, να της  δώσουν το φιλί της ζωής. Η θέση της αριστεράς   είναι μοιραία και το αναπόφευκτο τέλος της η χωματερή της Ιστορίας.

Η αθλιότητα, οι βαρβαρότητες των χρόνων της μεταπολίτευσης  είναι οι τελευταίοι της σφαδασμοί. Τα δε σχόλια, άρθρα, συζητήσεις, συνεντεύξεις είναι ο μονολογος του  επιθανάτιου ρόγχου της ξεπουλημένης Νεοταξίτικης Αριστεράς και φερέφωνου του αμερικανοσιωνισμού.

Μπουλούκι: "το συνταγματικό τόξο:

Μπουλούκι: "το συνταγματικό τόξο:

…”Αλλά η πολιτική είναι όπως το πορνείο, πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας με τις περιστάσεις της στιγμής.” Γιώργος Σεφέρης, Πολιτικό Ημερολόγιο, τόμος Α 1935-1944, σελ 81.

...“Τελεια χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμός, θεομπαιχτισμός του πολιτικού μας κόσμου. [...]” σελ 257

Δύο φράσεις του Γιώργου Σεφέρη που αν και γράφτηκαν σχεδόν πριν από 70 χρόνια είναι τόσο επίκαιρες σαν να γράφτηκαν χθες, Όταν βλέπουμε αυτόν τον συρφετό των  πολιτικατζήδων να χτυπιέται στα τηλεπαράθυρα, να αρθογραφεί, να κάνει δηλώσεις κατά της Χρυσής Αυγής  και αβουλος και μοιραίος να κοιτάζεται σαν τις γάτες καταλάβαμε ότι οι μάσκες έπεσαν.

Φωνάζουν κατά της Χρυσής Αυγής οι αυλικοί του κομματισμού και οι κορώνες τους παράγουν κενά προσχήματα. Άνθρωποι ανίκανοι, κωμικοτραγικές φιγούρες πρώην πειθήνιων αφισοκολλητών επί 40 χρόνια "δημοκρατίας" μας χλευάζουν λογαριάζοντας μας αθύρματα σκηνογραφικών εντυπώσεων. 

Άνθρωποι, που πλούτισαν τσαλαβουτώντας και τρώγοντας το βιός των Ελλήνων και υποθηκεύοντας το μέλλον της χωράς, άρπαζουν την ευκαιρία της δυναμικής παρουσίας της Χρυσής Αυγής  από τα μαλλιά για να μας δείξουν το πόσο καλοί πολίτες είναι! Το πόσο ενδιαφέρονται για μας! Θέλουν να ξεχάσουμε ότι όλοι τους και “όταν λέμε όλοι εννούμε όλοι”  άρπαξαν τις μίζες του χουβαρντά Χριστοφοράκου. Ο Φλωράκης που βοήθησε τον γιό του Πέτρου, Σωκράτη Κόκαλη. Ο Κοροβέσης παραλίγο να εκπαραθυρωθεί απο τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ομολόγησε ότι και η αριστερά συμμετείχε στο μιζα-παρτι.

Είναι ένα φριχτό δράμα να ακούς, να διαβάζεις τους αφορισμούς κατά της Χρυσής Αγυγής και συγχρόνως να βλέπεις την απελπισία του κόσμου, να βλέπεις τα νέα παιδιά να γυρεύουν βοήθεια από τούτες τις ανθρώπινες χαλκομανίες που αυτοαποκαλούνται “συνταγματικό τόξο”.   “Συνταγματικό τόξο” που έχει μότο “διέλυε για να κυβερνάς.” και όπλο του είναι η αποσύνθεση. Κάθε του πράξη γεμάτη με ιδιοτέλεια και μωρία  μυρίζει πτωμαΐνη.

Έχουμε μία πολιτική τάξη ανίκανη για πλατιές χειρονομίες. Ένα θεατρικό μπουλούκι  που η ατμόσφαιρα του είναι θλιβερά ενοχλητική. Από το ΚΚΕ μέχρι τον Καμμένο, και τα διάφορα υποπροϊόντα των ΜΜΕ(εξαπάτησης) του “συνταγματικού τόξου”  με τις ιδιοσυγκρασίες τους, τις ψοφοδεείς, άνθρωποι των έμμονων ιδεών, και στα περασμένα και τα τωρινά, πως μπορούν να διευθύνουν την πολιτική του λαού που πολεμά να τα βγάλει πέρα, να ζήσει;  Άνθρωποι εύκολων καιρών, με το εμπόδιο της δυσαρέσκειας στην ψυχή τους, υπεροπτικοί, ωμά αδιάφοροι για τον λαό, στο όνομα του οποίου δήθεν αγωνίζονται, είναι εδώ περισσότερο για να μπερδεύουν τα πράγματα παρά για να τα διευκολύνουν.

Ο schooligan  Τσίπρας, πολιτικό κατασκεύασμα του Σόρος, με τα συστηματικά του λαγούμια, τις συνιστώσες του και μεταφυσική Ναστραντίν Χότζα  ρουφάει τον Σιζεκ, ονειρεύεται τον Che, κλεισμένος μέσα στο βοναπαρτίστικο μηδενισμό της αριστεράς που παρέα με τον Τζέρι Καραμεσίνη, εγγονό του ιστορικού σταθμάρχη της CIA Τομ Καραμεσίνη, έκαψε την Ελλάδα τον Δεκέμβρη 2008. Σήμερα υπό το άγρυπνο μάτι σου Σόρος κεφαλαιοποιεί την “πορτοκαλί εξέγερση” του 2008. Με ατεκμηρίωτη υποσχεσιολογία, αντί ο πολιτικός του λόγος να είναι μεστός και ουσιαστικός, έχει εκπέσει, με ωραία ρητορική, σε προσβλητική και της μέσης νοημοσύνης κενολογία, σε παιδαριώδεις κομπασμούς, κυριαρχούμενος από μία εξουσιαστική λογική. Έχει ήδη υποθηκεύσει την Μακεδονία, την Θράκη, το Αιγαίο, την Κύπρο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι διάφοροι και διάφορες παρατρεχάμενοι του Τσίπρα μιλάνε για τα Σκόπια σαν Μακεδονία, οι μουσουλμανικές μειονότητες να αυτοπροσδιορίζονται, το κυπριακό να λυθεί στα πλαίσια του ΟΗΕ (σχέδιο Ανάν) κλπ. και δεν ανοίγει μύτη. Θα πουν στους μετά τις εκλογές κοψοχέρηδες. Σας το είχαμε πει. 

Ο Καμμένος φαντασιώνεται, πουλώντας αρλουμπολογία και ψευτοπατριωτισμό, ότι είναι ο μοχλός των εξελίξεων.

Ο σύντροφος Κουτσούμπας, διάδοχος της  Παπαρήγα, σαν γνήσιο άεργο επαγγελματικό στέλεχος έχει μείνει ακόμη στην δεκαετία του 20 και 30. Ανίκανος να πιάσει το μήνυμα της ιστορίας και των καιρών και για να αποφύγει την ευθύνη καταφεύγει στην προσφιλή Λενινιστική σοφιστεία ότι υπαίτιος είναι πάντα κάποιοι άλλοι. Τον εμποδίζουν τα δέντρα να δει το δάσος.

Δέντρα είναι η πολιτική των τσιτάτων ενός λενινισμού σταλισνισμού ξεπερασμένου από την ιστορία και τα γεγονότα. Το δάσος είναι ο λαός που πεινάει και διψάει για πολιτική εθνική πατριωτική που να δίνει λύσεις και όχι τις επαναστατικές γυμναστικές του όπλου πάρα πόδα.

Η ΝΔ χωρίς ιδεολογία και πιστεύω  δειλή και άβουλη αντάμα προσμένη ίσως σε κάποιο θάμα.

Οι άνθρωποι της φοβισμένοι μη “κατηγορηθούν” για δεξιά ή ουραγοί της Χρυσής Αυγής άγονται και φέρονται από τα κύματα της αριστερόστροφης σάχλας ανίκανοι να εκφράσουν πολιτική. Τρανό παράδειγμα η υπαναχώρηση για την τροπολογία που θα επανέφερε το γένος σαν προϋπόθεση εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές. Ένα βήξιμο της αριστεράς ήταν αρκετό για να κάνει πίσω.

Το ΠΑΣΟΚ της λαμογιάς και της απάτης ξέμεινε από λαμόγια και απατεώνες που μετακόμισαν στην φιλόξενη  στέγη  του ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας για νέες καλές ημέρες που θα ξαναδέσουν τα σκυλιά με τα λουκάνικα, λουκάνικα αγορασμένα με τον ιδρώτα και αίμα του λαού. Τα μπάζα του ΠΑΣΟΚ μεταφέρθηκαν με το ανατρεπόμενο στο ΣΥΡΙΖΑ του Σόρος. Θα μείνει μόνος ο κύριος Βενιζέλος που περνάει αργά αλλά σταθερά από πρωταγωνιστής, σε δευτεραγωνιστή για να καταλήξει κομπάρσος που θα παίζει για το μεροκάματο.

“Συνταγματικό τόξο” ανθρώπων τελειωμένων. Ανθρώπων που δημιουργούν γύρω τους μία ατμόσφαιρα αγοράς και φτηνής συνδιαλλαγής, όχι μία ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης. Ένας  πολιτικός κόσμος κατάβαθος περιστοιχισμένος από διάφορους παράγοντες και μύγες της πολιτικής. Είναι κιόλας για καρπάζωμα κρεμασμένος στο κενό για να τσιμπήσει ότι μπορεί.

Έχουν ξεχάσει δύο πράγματα: πώς η πολιτική έχει να κάνει με γεγονότα και πώς τα γεγονότα όταν τα νιώσεις δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσεις χωρίς την εμπιστοσύνη ανθρώπων που σ’ ακολουθούν.

Η πολιτική άποψη του ζητήματος είναι ότι με την Χρυσή Αυγή στη Βουλή, να καλπάζει, να οδηγεί τους Έλληνες και να ανοίγει το δρόμο της ιστορίας έγιναν περισσότερο κάλπηδες, περισσότερο σαράφηδες, περισσότερο μικροκολπαδόροι, περισσότερο δημαγωγοί; ΟΧΙ, δεν έγιναν, ξεσκεπάστηκαν...Χάνουνε τον καιρός τους  με δημαγωγία, αντιδράσεις, δηλώσεις και μανούβρες της εποχής του Δεληγιάννη, ενώ τα πράγματα περιπλέκονται με μίαν απολύτως σύγχρονη επιτάχυνση,  ο χρόνος τρέχει ροκανίζοντας τα ποδάρια της χώρας και το γκονγκ της ιστορίας να κτυπάει το απόλυτο μηδέν.

Είναι δράμα να σκέπτεται κανείς αυτήν την τραγωδία που ζούμε δημιουργούν πέντε δέκα παλιόπαιδα του κομματικού σωλήνα, πέντε δέκα εργατοπατέρες, πέντε δέκα ανεπάγγελτοι, πέντε δέκα άεργοι, πέντε δέκα προιόντα της Madison Avenue που πλάσαρισαν στον λαό τα κανάλια των μπετατζήδων της ενημέρωσης, οι καραγκιόζηδες με ipad  που δεν θα ήταν άξιοι να πουλούν μήτε στραγάλια στο Ζάπειο. Αυτές οι πολιτικές χαλκομανίες κάτω από το πανό του “συνταγματικού τόξου”  επιμένουν να θέλουν να διακυβερνήσουν  τις τύχες της Ελλάδας μόνο και μόνο επειδή θα αρπάξουν κάποια στιγμή, όταν οι δημοσκοπήσεις φανερές και μυστικές θα είναι ευνοικές, την ψήφο των Ελλήνων με την καλοπληρωμένη πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ(ξαπάτησης), υποσχόμενοι τα πάντα. Οι άνθρωποι του “συνταγματικού τόξου” είναι  ανίκανοι να πάν μπροστά - ενώ το λαχταρούν - αν δεν αποκτήσουν απόλυτη κι ανεξέλεγκτη εξουσία, γιατί μόνο να εξουσιάζουν είναι ικανοί.

Το ΚΚΕ του 4.5%...

Απο το 1974 μέχρι σήμερα το ΚΚΕ αδιαφόρησε για τον λαό.  Το μόνο που το ενδιέφερε είναι να ανεβάζει όλο και περισσότερο τους αγώνες των μαζών κλεισμένο σε μία επαναστατική λογική περασμένων καιρών.

Για 37+1 χρόνια με έκδηλα τα στοιχεία φεουδαρχικής διοίκησης το ΚΚΕ παραμόρφωσε την σχέση κόμματος  και λαού. Έγινε κομμάτι, γρανάζι του συστήματος. Απουσίαζαν τόσον η έκφραση γνώμης όσο και η γνώμη. Αγωνιζόταν για τον λαό με αφηρημένες προσεγγίσεις όταν τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια του λαού γινόντουσαν χωματερές ελπίδων. Το ΚΚΕ γνήσιο κομμάτι του συστήματος έβλεπε τα Πακέτα Στήριξης να καταβροχθίζονται, άλλα έκανε την πάπια. Ο λαος θέλει σχολεία και πανεπιστήμια για τα παιδιά του, νοσοκομεία για την υγεία του και δουλειά. Τι του πρόσφερε το ΚΚΕ; Τίποτα! Με τα παιδιά του στο Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών και τα ιδιωτικά άφησε τα σχολεία του λαού να γίνουν απόπατος του μέλλοντος. Αγωνίστηκε για την αποβιομηχανοποίηση της χώρας, το κλείσιμο τον εργοστασίων που γίνανε τσιπουράδικα, “πολιτιστικά κέντρα”και οι  εργαζόμενοι μετατράπηκαν σε κρατικοδίαιτο λούμπεν. Γενικεύοντας, ο κακός επιχειρηματιας και οι καλοί εργάτες, οδήγησε την χώρα στην ανέχεια και στην εξάρτηση.

Οι  Έλληνες έφυγαν,  γύρισαν την πλάτη στο κόμμα της απάτης. Δεν μπορούν οι Έλληνες να καταλάβουν ότι ενώ αυτοί προσπαθούν να ξεφύγουν   την φτώχεια οι χορτασμένοι θέλουν να το παίζουν φτωχοι και κουκουέδεςί. Κατάλαβαν την μεγάλη κοροϊδία. Υπάρχει κάτι αφύσικο  οι μεγαλοκουκουέδες (Παπαρήγα) και οι διάφοροι μεγαλοαριστεροί ( Κωνσταντόπουλος....)να στέλνουν  τα παιδία τους στο Κολέγιο και στα Ιδιωτικά άντι στα δημόσια  σχολεία  και την ίδια ώρα να αγωνίζονται εκ του ασφαλούς για τον λαό.

Το ΚΚΕ είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας βυθισμένης σε χρόνια παρακμή. Παπαγαλίζει  την ξύλινη γλώσσα του "μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού", ιδεολογικά εξωραϊσμένη, ιστορικά προκαθορισμένη, ψεύτικη.  Αναμασάει μεταπρατικά διάφορα τσιτάτα, -επιστράτευσε και τον Άρη Αλεξάνδρου που τόσο τον είχε φτυσει το κόμμα -, και επιλεκτικά τα μεταφέρει στο χαρτί (“Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε) και στον λαό για το θεωρητικό περιτύλιγμα κοινότοπης πολιτικής πρακτικής ανίκανο να παράγει γνήσια πρωτότυπη σκέψη. Στην Ελάδα δεν έχει γεννηθεί ακόμα ένας Gramsci. To ΚΚΕ ξέπεσε και αχρηστεύθηκε σαν πολιτική δύναμη επειδή δεν αφορά την ζωή μας, το έχουμε σαν ένα παλιό ρούχο συμβολικό και τελετουργικό. Είναι  μία συνάθροισης παλαιοντολόγων που προσπαθούν να δώσουν ζωή σε απολιθώματα του παρελθόντος για να κατασκευάσουν ένα πολιτικό Jurassic Park. Σε στιγμές έντονης κοινωνικής κρίσης, μέσα σε μια εποχή που τα πάντα είναι ρευστά, η Νέα Τάξη έχει ορμήσει ακάθεκτη με τους ντόπιους δωσίλογους να επιβάλει τα Diktat της, το ΚΚΕ πάει πίσω στις εποχές του ενάντια και κόντρα. Χωρίς τίμιες και καθαρές επιλογές επιστρέφει στις πολιτικές διδαχές και παρακαταθήκες του Στάλιν, στα Γκούλαγκ, στην Γκεπεού στον ζντανοφισμό και στις "δίκες της Μόσχας". Είναι εμφανής η απουσία πολιτικού λογου, ακριβώς επειδή οι εξαγγελίες του έχουν πάψει να εκφράζουν σκοποθεσίες κοινωνικής συνοχής και λειτουργούν ερήμην των πραγματικών αναγκών της συλλογικής συμβίώσης. Το ΚΚΕ  βλέπει τους Έλληνες σαν μικρά παιδιά, ηλίθια μικρά παιδιά που έχουν ανάγκη από μπροστάρη. Με τα συστηματικά του λαγούμια, πολιτική τσιτάτων, και μεταφυσική Ναστραντίν Χότζα  ονειρεύεται τον Λένιν, αλλά σήμερα δεν υπάρχει Parvus.  

Η μόνη ικανότητα που του έχει μείνει είναι να μαζεύει τους οπαδούς μαριονέτες και να τους κατεβάζει κοπαδιαστά σε μαζώξεις γεμάτες πάθος, υστερικούς σπασμούς, και κούφια συνθήματα χωρίς στόχο και σκοπό παρά μια κούφια, ξεπερασμένη ρητορεία περί "ταξικών αγώνων". Μας κατακλύζει με μια συνθηματολογία επαρχιώτικης νοοτροπίας και αφέλειας που μάχεται την κριτική σκέψη προκειμένου να πιστέψει ότι μπορεί να καταφέρει τα πάντα με παιδαριώδεις μανιχαϊστικές πολώσεις.

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της Νετ "η μάχη της Αθήνας" Δεκέμβρης 1944

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της "Μηχανής του Χρόνου" για την εκπομπή "Η Μάχη της Αθήνας" (19/1/2012) και τους διάφορους που θέλησαν να μας διαφωτίσουν.

Πηγή: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944, οι ΣΦΑΧΤΕΣ της ΟΠΛΑ

Leonidas στό Τετ Dec 21, 2011 11:38 pm

Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα

Δεν έχει υπάρξει στην Ελληνική Ιστορία χειρότερος μακελάρης του λαού μας, από την ΟΠΛΑ τη διαβόητη εγκληματική πολιτοφυλακή του ΚΚΕ.
Η ιδέα για τη δημιουργία ομάδας εκτελεστών -όπως η Τσεκά και η Γκεπεού στην ΕΣΣΔ- γεννήθηκε στο ημιπαρανοϊκό μυαλό του εκ Βουλγαρίας υπαρχηγού του ΚΚΕ, Γιάννη Ιωαννίδη. Ως πρώτος αρχηγός της ΟΠΛΑ κατά τα χρόνια της Κατοχής έδρασε ο σύντροφος Σπύρος Κωτσάκης ή "Νέστορας".

Αυτός φρόντισε να στελεχώσει την τρομοκρατική οργάνωση του με τους πλέον φανατισμένους και αδίστακτους εγκληματίες. Ο αριθμός τους θα φτάσει τα 1000 άτομα από τα οποία τελικά θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν περίπου 150. Αυτοί θα αρχίσουν στην Αττική αλλά και σε όλη τη χώρα τις εκκαθαρίσεις των αντιφρονούντων. Οι πράξεις τους θα προκαλέσουν την αντίδραση του Ζέβγου ο οποίος θα χαρακτηρίσει τον Κωτσάκη "αιμοπτύοντα παράφρονα κακούργο" και τους άντρες του "δολοφόνους". Θα τον αντικαταστήσει με κάποιον που έμελλε να φανεί ακόμη πιό αιμοχαρής, τον σύντροφο Στέργιο Αναστασιάδη ή "Τάκη Πετρίτη".


Ο "μονολιθικός μπολσεβίκος" από τη Θράκη ο οποίος ανέλαβε αρχηγός της ΟΠΛΑ πριν τα Δεκεμβριανά, είχε απελευθερωθεί από το σανατόριο "Σωτηρία" από τους τρομοκράτες του Κωτσάκη. Συνωμότης, ανάλγητος, μοχθηρός και αρχιχαφιές θα δώσει διαταγή να παρακολουθείται ο αθηναϊκός λαός και να σημειώνεται οποιαδήποτε αντικομμουνιστική πράξη, κουβέντα, σχόλιο εναντίον του ΕΑΜ. Έγινε πλήρης καταγραφή όλων των αντιφρονούντων, των ανθρώπων που δεν συμπαθούσαν τον Κομμουνισμό, που είχαν συγγενείς στρατιωτικούς, αστυνομικούς, αντάρτες Εθνικών οργανώσεων, οποιουδήποτε που ΔΕΝ ήταν κομμουνιστής. Όλοι αυτοί έπρεπε να ΠΕΘΑΝΟΥΝ.


Enlarge this image


Η μάζωξη των Δολοφόνων θα γίνει στις 11-10-44 στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Ανά τριάδες, συνωμοτικά, θα προσέρχονται αυτοί που σε δύο μήνες θα κατασφάξουν τους συμπολίτες τους. Πίσω από τις κουρτίνες θα παρακολουθεί ο Αναστασιάδης, ενώ μέσα στο αμφιθέατρο κουμάντο θα κάνει ο Γιώργης Καζιάνης, παλιός καπνεργάτης ο οποίος δούλευε αρχινοσοκόμος στο σανατόριο "Σωτηρία"
(* τα Νοσοκομεία εκέινη την εποχή ήταν άντρα των κομμουνιστών λόγω του ασύλου που πρεσέφεραν, όπως σήμερα είναι τα Πανεπιστήμια)
Ο Καζιάνης θα δώσει τις κατευθύνσεις και αποχαιρετώντας τους συντρόφους θα βάλει στις τσέπες τους τα σημειώματα με τα ονόματα αυτών που θα δολοφονούνταν σε κάθε περιοχή. Σε λίγες εβδομάδες ο σύντροφος Καζιάνης θα "διακριθεί" ως στρατοπεδάρχης του Ασύλου Κοκκινιάς και θα προσφέρει στον Λαϊκό Αγώνα σφαγιάζοντας ιδιοχείρως πάνω από 200 ανθρώπους.

Ο Αναστασιάδης, θέλοντας να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο, όρισε ως όργανο του τον σύντροφο "καπετάν Ανανία"Παντελή Κιουρτζή .

Ο Κιουρτζής θα λειτουργήσει τυραννικά προς τους υφισταμένους του και με αυταρχικό τρόπο θα απαιτήσει "αποτελέσματα". Θα γίνει πολύ αντιπαθής στους αναρχικούς δολοφόνους, τόσο που εικάζεται οτι δολοφονήθηκε από τα χέρια τους στη Μακρόνησο.
Σαν δεξί του χέρι ο Κιουρτζής θα ορίσει έναν σφαγέα της Κατοχής, τον σύντροφο Ηρακλή Μπογιατζίδη ο οποίος θα ελέγχει κατά τα Δεκεμβριανά τους Τομείς των "εκκαθαρίσεων".


[ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ


Enlarge this image Click to see fullsize

Επί 33 ημέρες η Αθήνα θα μεταβληθεί σε απέραντο σφαγείο. Οι δολοφονηθέντες θα υπερβούν τους 20.000, με τους μετριότερους υπολογισμούς. Περιστέρι, Άσυλο Κοκκινιάς, Τουρκοβούνια, Ούλεν, Κυψέλη, Δρουγούτι, Υμηττός, Καισαριανή, Βύρωνας, Μπαρουτάδικο, Λατομεία Κοπανά...όλη η Αθήνα.
Από αυτούς ελάχιστοι θα πεθάνουν από σφαίρες. Οι περισσότεροι θα ξεψυχήσουν με μεσαιωνικά μαρτύρια, στα οποία θα τους υποβάλουν οι πρώην γείτονες, συνάδελφοι, γνωστοί τους...

ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΟΥΛΕΝ
Πάνω από 300 άνθρωποι θα βρουν ανηλεή θάνατο στον περίβολο των διυλιστηρίων Ούλεν στο Γαλάτσι.

Enlarge this image Click to see fullsize


Απόσπασμα από την κατάθεση του Στέφανου Λιόλιου:
"...Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μιά τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη ώσπου "να τα βροντήξουν"...
Άλλα παλληκάρια, όπως ο Τζογανάκης και ο Μακαρώνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου..."


Ο σύντροφος Τζογανάκης επιδεικνύει τον τρόπο με τον οποίον αφαίρεσε τη ζωή άνω των 100 ανθρώπων.
Καθώς τους διέταζαν να βγάλουν τα παπούτσια τους, ο σύντροφος τους χτυπούσε ύπουλα με τσεκούρι πίσω στο κεφάλι


Ο αλήτης-λαϊκός αγωνιστής, σύντροφος Μακαρώνας.
Αυτός σκότωσε με μαχαιριές την Ελένη Παπαδάκη, ενώ μετά δήλωσε οτι λυπήθηκε μόνο επειδή δεν μπόρεσε να της πάρει το πανωφόρι της

ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΑΔΕΣ
Τα κάτωθι άτομα περιγράφονται από τις εφημερίδες να πρωτοστατούν σε σφαγές σε διάφορα μέρη της Πρωτεύουσας, κυρίως στην Καισαριανή-Βύρωνα και στον Πειραιά.
Γιώργης Κολημένος, Δημήτρης "στραβοκέφαλος" Υφαντής, Σοφοκλής Σουλιτσιδάκης, Μήτσος Αυγέρης:

Enlarge this image Click to see fullsize


ΚΑΙ ΜΙΑ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ"

Άννα Λώρη

Στον ΥΜΗΤΤΟ, σύμφωνα με μαρτυρίες ρόλο στρατοπεδάρχη έπαιξε η συντρόφισσα Άννα Λώρη, ηθοποιός και πρώτη σύζυγος του Εαμοελασίτη ηθοποιού Μάνου Κατράκη.
Εφημερίδα ΕΛΛΑΣ 18-1-1945
"Αυτή η θεατρινούλα υπεδύθη κατά την Δεκεμβριανή μαύρη περίοδο της Ελλάδος πρωτεύοντα ρόλον στο έγκλημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο: ¨Το Μακελλειό της Αθήνας".
Και διατάσσει! Και χοροπηδά πάνω σε μισοπεθαμένους πατριώτες από τα μαρτύρια που τους έκαναν οι ...λαοκράτες,...οι οπαδοί που εκήρυτταν στο λαό ζωή μιάς καλύτερης ημέρας, γιά να μεταβάλλουν την Αθήνα και τους συνοικισμούς της σε απέραντο νεκροταφείο!
Διατάσσει και πάλι αφρίζοντας:
-Σκοτώστε κι αυτόν. Και εκείνον. Σπάστε τους τα χέρια πρώτα. Βγάλτε τους τα μάτια. Και τη γλώσσα! Κόφτε και τη γλώσσα!
Από τους εκτελεστάς ζητούσε, όπως λένε, σαν νέα Ηρωδιάς, και τα κεφάλια μερικών γνωστών της, αντιθέτων φρονημάτων, κατοίκων του συνοικισμού και του Μπραχαμίου, να της τα φέρουν μπροστά της να τα ...θαυμάση, να τα καμαρώση και να εξαφθή πιό πολύ το μένος της κατά των αόπλων, των φιλησύχων, των απροστάτευτων κι' ανυποστηρίκτων ανθρώπων.
Ο δάσκαλος Ματζούρης δεν χαλούσε το χατήρι της καλλιτέχνιδος Άννας Λώρη, της δικαστίνας, γιατί περί αυτής πρόκειται, και σαν συνεκτελεστικό όργανο προσπαθούσε να την ικανοποιήσει περισσότερο, μεταχειριζόμενος κι αυτός με βαναυσότερο τρόπο τα θύματα του, που άθελα των έπεφταν στα αιματοβαμμένα χέρια του".

Ο ΕΚΔΟΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΚΙΔΗΣ
Ο εκδοροσφαγέας σύντροφος Νίκος Ανδρικίδης μαζί με τους Κομσομόλους του, θα εφαρμόσει την τέχνη του επί ανθρώπων στο Μπαρουτάδικο και σε άλλα μέρη της Αθήνας:


Enlarge this image


Enlarge this image Click to see fullsize


ΚΥΨΕΛΗ
Στην περιοχή της Κυψέλης θα απολαύσει το ματωμένο όργιο του, ο γιαννιώτης σύντροφος Ι. Έξαρχος:


Enlarge this image


ΑΣΥΛΟΝ ΑΛΗΤΟΠΑΙΔΩΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ
Ένα από τα μεγαλύτερα σφαγεία των Δεκεμβριανών. Γέμισε όλη τη νοτιοδυτική Αττική με πτώματα. Στρατοπεδάρχης ο διαβόητος "Μπάρμπας", σύντροφος Γιώργης Καζιάνης.



Μεγάλα "μαχαίρια" του Ασύλου ο σύντροφος Αντώνης Μπουρδής ο οποίος σκότωσε 165 ανθρώπους,...



...καθώς και ο Χάνιμπαλ Λέκτερ του Λαϊκού Κινήματος, ο σύντροφος Μιχάλης Μονέδας.



Ο Μονέδας 23 χρονών, σιδηροδρομικός από την Καλαμάτα, δολοφόνησε δεκάδες ανθρώπων, ακόμα και στενούς του συγγενείς. Μόνο και μόνο επειδή δεν αποδέχονταν την κομμουνιστική κοσμοθεωρία του. Αλλά δεν σκότωνε απλά με κονσερβοκούτι. Του άρεσε, καθώς το θύμα ψυχοραγούσε, να του βγάζει τα μάτια με τα δάχτυλα ή -σε κάποιες περιπτώσεις- να του χώνει στο στόμα τα σπλάχνα του.



Enlarge this image Click to see fullsize


Πολλοί άλλοι μανιακοί δολοφόνοι - "λαϊκοί αγωνιστές" της ΟΠΛΑ θα διαφύγουν τη σύλληψη. Άλλοι θα φύγουν στο Μπούλκες και θα σκοτωθούν αργότερα κατά τον Συμμοριτοπόλεμο, ενώ πολλοί άλλοι θα γλυτώσουν και θα δραπετεύσουν στο Παραπέτασμα. Ίσως κάποιοι απο αυτούς να ζουν σήμερα με τις συντάξεις που τους παρέχει το Κράτος...

Εκλογές 2009: Τέλος στα κόμματα εξουσίας

Είμαστε έτοιμοι όποτε αποφασίσουν οι μεγάλοι σκηνοθέτες του σύμπαντος να ξανατρέξουμε στις κάλπες. Θα μας φορέσουν τον μανδύα του ωρίμου δημοκρατικού λαού και εμείς με χαρά και ευτυχία θα εκτελέσουμε το μεγάλο και ιερό μας καθήκον. Θα βάλουμε σιωπηλοί, πίσω από το παραβάν, ένα όνομα μέσα σε ένα φάκελο και έτσι απλά θα εξαντλήσουμε όλη μας την εξουσία. Από την στιγμή εκείνη έχουμε γίνει η σιωπηλή λεία των αφεντικών που διαλέξαμε, όπως η μάντης , το αλογάκι της Παναγίτσας που έχει στην διάθεσή του μόνο μία νύχτα έρωτα και καταβροχθίζεται αμέσως μετά από το θηλυκό του.
Έτσι και φέτος θα διαλέξουμε ένα από τα εγκεκριμένα συνδικάτα ελέγχου της λαϊκής θέλησης και θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Ας μη το ξεχνάμε τα κόμματα και οι πολιτκατζήδες είναι ο καθρέφτης όπου ο καθένας βλέπει τον εαυτό του. Κάηκε η Αθήνα τον Δεκέμβρη του 2008. Εμείς την κάψαμε! Τα Πανεπιστήμια είναι χωματερές. Εμείς τα κάναμε. Τα σύνορα μας κινδυνεύουν να συρρικνωθούν! Εμείς τα συρρικνώνουμε. Η Ψαρούδα Μπενάκη δεν μιλάει για περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας. Εμείς μιλάμε για τον περιορισμό της. Ο Χατζηγάκης δεν αποποιείται του εθνους. Εμεις αποποιούμεθα το έθνος! Ο Αλαβάνος δεν "χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων". Εμείς τα χαϊδεύουμε! Ο Yorgo δεν θέλει να δώσει "μερικά στρέμματα" για να κοιμάται ήσυχος. Εμείς δίνουμε τα στρέμματα! Αυτά και άλλα πολλά είναι αυτά τα οποία ξεπουλάμε. Τα ξεπουλάμε με μία ψήφο, για μία βραδιά έρωτα.

Αυτά είναι τα κόμματα που εμείς διαλέξαμε για να μετατρέψουν την Ελλάδα απόπατο των ελπίδων μας και των ονείρων μας

Πράσινοι: Είναι οι πραγματικοί χαμαιλέοντες. Ενα μόρφωμα που κάτω απο ένα φευδεπιγραφο σύνθημα και με κλαψιαρικο λόγο κοβεται δήθεν για το περιβάλον άλλα μόνο εκεί που περνάνε αγωγοί πετρελαίου! Καρφί δεν τους καίγεται για την Ελαφονησο της Λακωνίας που ετοίμαζεται να τσιμεντοποιηθεί. Μία πραγματική, συνειδητή και παραδεκτή πέμπτη φάλαγγα.

ΝΔ: Έχει στερήσει από τον εαυτό της την δυνατότητα να κυβερνήσει την χώρα. Παίζει ρόλο διακοσμητικό του πολιτικού σκηνικού, άκρως παθητικό. Κυριαρχείται από ανθρώπους με αποξεραμένους τους γεννητικούς αδένες της δράσης χωρίς ιδεολογία και πιστεύω. Όσα χρόνια κυβερνάει δεν έχει κατορθώσει να ψελλίσει ούτε απόπειρα κριτικού λόγου και έγκυρης αντίστασης στην ιδεολογική τρομοκρατία της Νεοταξίτικης αριστεράς. Κυριαρχούμενη από βαθιά συμπλέγματα μειονεξίας περιφέρεται στην πολιτική σκηνή σαν ηττοπαθής Λευκορώσος χωρίς πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική εκδοχή, άλλη οπτική. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πολιτικά και κοινωνικά ανύπαρκτη, γιατί έχει κυριολεκτικά απορροφηθεί από την κυρίαρχη μόδα του αριστερισμού. Πανικοβάλλεται, κυριολεκτικά τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί "ελληνοκεντρική", "εθνικιστική", "αντιδραστική". Τα στελέχη της τρέχουν να υιοθετήσουν τη γλώσσα, τα κριτήρια, τις αξιολογήσεις της νεοταξίτικης αριστεράς. Όλο αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα ΝΔ δεν έχει τίποτα δικό της να αντιτάξει στον ιδεολογικό μονόδρομο της κατεστημένης "προοδευτικής" ασυδοσίας γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα, το πνευματικό της κενό είναι ολοφάνερο.

ΠΑΣΟΚ: Από την στιγμή που ανέβηκε στην εξουσία το 1981 ισοπέδωσε την ελληνική κοινωνία "προς τα κάτω" στο χαμηλότερο επίπεδο λειτουργίας ποιοτικών κριτηρίων, επιβάλλοντας έναν βάναυσο αμοραλίστικο, μονοκομματικό καθεστώς. Ένα καθεστώς που τυράννησε την Ελλάδα και την ξεκούρδισε. Σήμερα ονειρεύται την επιστροφή του και ελπίζει ότι θα το περιμένει ο "μόσχος ο σιτευτός" και μέχρις τότε ο πολιτικός του λόγος έχει εκπέσει σε προσβλητική και της μέσης νοημοσύνης κενολογία, σε ατεκμηρίωτη υποσχεσιολογία, σε παιδαριώδεις κομπασμούς, κυριαρχόυμενος από μία εξουσιαστική λογική στην υπηρεσία της Νέας Τάξης. Ο Yorgo έτοιμος να δώσει μερικά στρέμματα, από αυτά που κληρονόμησε, για να μπορεί να κοιμάται ήσυχος παραληρεί αντιπροσωπεύοντας μονοπωλιακά την δημοκρατία και τους Έλληνες Οι άλλοι που δεν έχουν τις πολιτικές του ιδέες, μοιάζουν να είναι για δαύτον από άλλο ανέκδοτο. Καθαρά ψυχολογία πανικού τελειωμένου ανθρώπου. Ανίκανος να αρθρώσει πολιτικό λόγο, τα ελληνικά του είναι πολύ φτωχά, αναμασά την συνθηματολογία παλαιών εποχών. Πλαστογραφεί ανετότατα της λέξεις πρόοδος και δημοκρατία μας προφέρει την πράσινη ανάπτυξη συρρικνώνοντας την πολιτική σε φύκια και μεταξωτές κορδέλες.



ΣΥΡΙΖΑ: Έχει καλουπωθεί μέσα σε ιδεολογήματα και νεκρές πολιτικές οριοθετήσεις, αναμασώντας δογματικές θέσεις και επαναστατικές φράσεις όπως τα "συγκεκριμένα ποσά βίας" του Παπαδάτου-Αναγνωστοπουλου ή την "κινηματική βία" του Βέλτσου. Είναι ένα γρανάζι του συστήματος, ή ουρά της παγκοσμιοποίησης που λόγο αδράνειας το ονομάζουμε Αριστερά. Πρακτορεύει ασύστολα τον υπερεθνικό πλανητικό Μολώχ κομπάζοντας κατενθουσιασμένο που υπηρετεί τόσο πιστά την Νέα Τάξη. Ανίκανο να δημιουργήσει, να εκφράσει την λαϊκή οργή, καλλιεργεί την καταστροφική μανία των μαζών οδηγεί τις πλάνες τους και ακολουθεί την αλήθεια της ιστορίας. Ξεριζώνει μεθοδικά κάθε έρεισμα πολιτιστικής ιδιαιτερότητας και
πνευματικής αντίστασης των ελλήνων στην απανθρωπιά της Νέας Τάξης.


ΚΚΕ Έχει φορέσει τα "ενάντια και κόντρα" που λειτουργούν σαν το πολιτικό του Viagra. Κλεισμένο μέσα στο κάστρο του Περισσού κινείται από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν έμπειρο αυτιστικό. Μη έχοντας ξεπεράσει το παρελθόν του προσπαθεί να πάρει την ιδεολογική ρεβάνς της ήττας του το 1949, στο όνομα του ελληνικού λαού που έχει κατά προδώσει και εξακολουθεί να προδίδει. Δεν μπορεί να διακρίνει τον Οργουελικό εφιάλτη της εποχής της Νέας Τάξης και βυθίζεται με γρανιτώδη αυτοπεποίθηση σε μια οπισθοδρόμηση που φοβίζει.




Στις εκλογές που έρχονται ας σκεφτούμε. Ας βάλουμε να λειτουργήσει αυτό το κουρκούτι που κάποτε ήταν ο εγκέφαλό μας. Πίσω από το παραβάν έφτασε η ώρα να πάψουμε να είμαστε έντομα. Ας ψηφίσουμε το οτιδήποτε ή τον οποιοδήποτε άλλο έξω από τα "εγκεκριμένα" κόμματα. Έστω και για μία φορά ας αρπάξουμε την ευκαιρία να τους δείξουμε ότι υπάρχουμε, ότι θέλουμε να ζήσουμε σαν Ελληνες...

Ας μη τους περάσει. Η Ψήφος μας πρέπει να είναι αγωνιστική.

Έξω τα κόμματα εξουσίας...

Πριν από 42 χρόνια

Πριν από 42 χρόνια

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

Οταν πολύ πρωί της 21ης Απριλίου του 1967, ακριβώς πριν από 42 χρόνια, με έπιασαν κυριολεκτικά στον ύπνο και στο κρεβάτι μου, με έπιασε μια μεγάλη στενοχώρια. Οχι τόσο γιατί με συνέλαβαν, αλλά γιατί άφησα τον εαυτό μου να συλληφθεί και μάλιστα στον ύπνο. Ενιωθα σαν στρατιώτης που αποκοιμήθηκε στη σκοπιά του, συνελήφθη από τους εχθρούς και αφοπλίσθηκε. Λίγο αργότερα με μετέφεραν στον Ιππόδρομο στο Δέλτα του Φαλήρου. Εκεί, προς μεγάλη μου έκπληξη, βρήκα σχεδόν ολόκληρη την ηγεσία της Αριστεράς, τη νόμιμη (βουλευτές, δημάρχους, συνδικαλιστές) και την παράνομη ή μισοπαράνομη (του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ). Ολους τους έπιασαν στον ύπνο, στα κρεβάτια τους, και τους συνέλαβαν. Κάπως ησύχασα στη σκέψη ότι δεν ήμουν ο μόνος φρουρός που αποκοιμήθηκε στη σκοπιά του. Ηταν και οι άλλοι, οι επώνυμοι και σημαντικοί, που αποκοιμήθηκαν, τελικά μια ολόκληρη παράταξη. Ως το μεσημέρι μάθαμε ότι όχι μόνο η ηγεσία της Αριστεράς, αλλά και οι ηγεσίες των άλλων κομμάτων, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί πιάστηκαν επίσης στον ύπνο και αφοπλίσθηκαν.

Από τότε με απασχολεί το ερώτημα και απάντηση δεν βρήκα: Πώς φτάσαμε στο σημείο ένα πολιτικό σύστημα να καταρρεύσει μέσα σε λίγες ώρες και να παραδοθεί αμαχητί, χωρίς μια τουφεκιά για την τιμή των όπλων; Αργότερα, οι τότε πολιτικοί ηγέτες έδωσαν απαντήσεις και γράφτηκαν πολλά βιβλία. Εμφαση δόθηκε στη συνωμοτική οργάνωση και δραστηριότητα των πραξικοπηματιών, του παρακράτους και στον ρόλο των «ξένων πρακτόρων». Δεν αμφισβητώ τίποτα από όλα αυτά, μερικές έρευνες μάλιστα ήσαν σοβαρές και αξιόλογες.

Δεν συνθέτουν όμως πλήρη απάντηση στο ερώτημα «πώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο». Η «νίκη» του πραξικοπήματος, η ακαριαία επικράτησή του σε όλη τη χώρα δεν ήταν μόνο η επιτυχής έκβαση μιας καλά οργανωμένης στρατιωτικής επιχείρησης από δυνάμεις που κρύβονταν πίσω από το παραπέτασμα του νόμιμου κράτους. Ηταν και αυτό, αλλά και κάτι παραπάνω και πολύ ουσιαστικό. Ηταν πολιτική «νίκη» του πραξικοπήματος, δηλαδή πολιτικό αίτημα που διατυπώθηκε σε πολιτικό κενό.

Το πολιτικό κενό άρχισε να διαμορφώνεται μετά το «παλατιανό» πραξικόπημα, όταν καμιά κοινοβουλευτική κυβέρνηση δεν μπορούσε να κυβερνήσει. Οταν κομματικές συναλλαγές και αντιπαραθέσεις (που αργότερα αποκαλύφθηκε η ασημαντότητά τους) απαξίωσαν και εκμηδένισαν την πολιτική και τους πολιτικούς. Η μόνη σοβαρή και με συγκεκριμένους σκοπούς πολιτική πρωτοβουλία εκείνης της περιόδου ήταν η συμφωνία του Γεωργίου Παπανδρέου και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου να σχηματίσει ο δεύτερος κυβέρνηση μειοψηφίας και να οδηγήσει σε εκλογές εντός του Μαΐου του 1967. Το ερώτημα ήταν όχι ποιος θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά αν θα γίνουν εκλογές. Οι «πούροι δημοκράτες» της εποχής εκείνης δεν κατάλαβαν το νόημα της συμφωνίας και έσπευσαν να την καταγγείλουν ως «προδοσία». Το κατάλαβαν όμως οι πραξικοπηματίες και έσπευσαν να ματαιώσουν τη μόνη συναινετική λύση.

Αυτό ήταν το πολιτικό κενό. Το πολιτικό αίτημα των πραξικοπηματιών ήταν απλό: Μια στρατιωτική κυβέρνηση συνταγματικής εκτροπής που με τη βία, την αστυνόμευση, τα βασανιστήρια και τα στρατόπεδα, με την καταπίεση και τον καταναγκασμό θα έκανε αυτό που δεν μπορούσαν να κάνουν τα πολιτικά κόμματα: να κυβερνήσει. Πράγματι κυβέρνησε επί εφτά χρόνια και βύθισε τη χώρα στην προδοσία και το χάος.

Μη μου πείτε ότι και σήμερα δεν παρατηρείτε φαινόμενα απαξίωσης του πολιτικού κόσμου και της πολιτικής. Μερικοί εκβιάζουν την κυβερνητική παράταξη σε θέματα ηθικής τάξης και η αντιπολίτευση, για δικούς της λόγους, πιέζει για πρόωρες εκλογές. Μη μου πείτε ότι δεν είναι ορατό το πολιτικό κενό. Ευτυχώς, δεν υπάρχουν συνταγματάρχες....

Καθημερινη: 22-04-09

Ζήτω ο Στάλιν

Το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ τέλειωσε και μας τελείωσε. Κάνοντας ένα μεγάλο άλμα προς τα πίσω. Εξετάζοντας και εκτιμώντας τα συμπεράσματα "από την σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ο αιώνα, με επίκεντρο την ΕΣΣΔ" το συνέδριο του ΚΚΕ δεν ήταν συνέδριο κόμματος του 21ου αιώνα αλλά μία συνάθροισης παλαιοντολόγων που προσπαθούν να δώσουν ζωή σε απολιθώματα του παρελθόντος για να κατασκευάσουν ένα πολιτικό Jurassic Park. Σε στιγμές έντονης κοινωνικής κρίσης, μέσα σε μια εποχή που τα πάντα είναι ρευστά, η Νέα Τάξη έχει ορμήσει ακάθεκτη με τους ντόπιους δωσίλογους να επιβάλει τα Diktat της, το ΚΚΕ πάει πίσω στις εποχές του ενάντια και κόντρα. Χωρίς τίμιες και καθαρές επιλογές επιστρέφει στις πολιτικές διδαχές και παρακαταθήκες του Στάλιν, στα Γκούλαγκ, στην Γκεπεού στον ζντανοφισμό και στις "δίκες της Μόσχας".

Σώπα γιαγιά και σκούπισε με το τσεμπέρι σου τα μάτια σου.

Όταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου

Είναι ο Στάλιν που σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν' ανάψει.(Γιάννης Ρίτσος).

...Χίλιες χιλιάδες αδελφοί στηρίξανε τον Μαρξ

Χίλιες χιλιάδες αδελφοί στηρίξανε τον Λένιν

Κι ο Στάλιν είναι πια παρών, για τ΄αύριο είναι δω

Κι ο Στάλιν σήμερα για μας διαλύει τη δυστυχία

Εμπιστοσύνη ειν' ο καρπός τού όλο αγάπη νου του

Το συνετότατο τσαμπί έτσι που τέλειο είναι... (Πωλ Ελυάρ)

Με τσεμπέρια, καπνισμένα τσουκάλια, τσαμπιά σταφύλια και λιγόλογους νοικοκυραίους, όλα τα σύμβολα του αριστερού φολκλόρ της Δημοκρατίας 74 θα προσπαθήσει να δώσει ζωή στην νεκρωμένη του σάρκα και τελικά μέσα σε ονειρική παράκρουση θα ζητήσει μια Γκεπεού:

..να ετοιμάσει το τέλος του κόσμου

να υπερασπιστεί τους προδομένους

να υπερασπιστεί τους πάντα προδομένους..(Λουϊ Αραγκόν)

Το ΚΚΕ είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας βυθισμένης σε χρόνια παρακμή. Μιλάει την ξύλινη γλώσσα του "μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού", ιδεολογικά εξωραϊσμένη, ιστορικά προκαθορισμένη, ψεύτικη. Ξέπεσε και αχρηστεύθηκε σαν πολιτική δύναμη επειδή δεν αφορά την ζωή μας, το έχουμε σα ρούχο συμβολικό και τελετουργικό. Η μόνη ικανότητα που του έχει μείνει είναι να μαζεύει τους οπαδούς μαριονέτες και να τους κατεβάζει κοπαδιαστά σε μαζώξεις γεμάτες πάθος, υστερικούς σπασμούς, και κούφια συνθήματα χωρίς στόχο και σκοπό παρά μια κούφια, ξεπερασμένη ρητορεία περί "ταξικών αγώνων".

Θα ξαναθυμηθούν το "ένδοξο":

Ζήτων ο Λένιν

Ζήτω ο Στάλιν

Ζήτω ο Κόκκινος Στράτος

Ζήτω κι ο Ζαχαριάδης των κουκουέδων αρχηγός

και τραγουδώντας το θα τραβήξουν για τη χωματερή της ιστορίας...να τους κάνουν παρέα

Ριζοσπαστικές μέθοδες....

ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ: Ριζοσπαστικές μέθοδες