Ο άλλος συνωστισμός της Ιστορίας
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.
Σ'αυτή τη χώρα σκοτωνόμαστε για την Ιστορία. Αν κανείς τολμήσει να αναγνώσει διαφορετικά ένα ιστορικό συμβάν, θα είναι «προδότης» ή «ανθέλλην». Πολλοί απέκτησαν ιδιαίτερη ευαισθησία ακόμη και στις λέξεις. Καταστράφηκαν χιλιάδες δένδρα για να τυπωθούν επιχειρήματα κατά του «συνωστισμού στην αποβάθρα της Σμύρνης». Ξοδεύονται εκατομμύρια λεπτά τηλεοπτικού χρόνου για να στηλιτευτεί κάθε απόπειρα προσβολής της Ιστορίας μας από εσωτερικούς και εξωτερικούς παραχαράκτες της.
Σχόλιο: Του έχει καθίσει στο στομάχι του Μανδραβέλη ο αγώνας των Ελλήνων για το βιβλίο αίσχος. Ναι ακριβώς όπως το λέει. Εκείνο που δεν μας λέει έχει μεγαλύτερη σημασία από εκείνο που λέει. Ο «συνωστισμός στην αποβάθρα της Σμύρνης» χρηματοδοτήθηκε από τους απέξω και οι Ελληνες δεν το ανέχθηκαν. Μην ανησυχεί όμως κανένα δένδρο δεν καταστράφηκε για να θυμηθούν οι Ελληνες το πογκρόμ της Πόλης το 1955. Επειδή δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στις λέξεις, αν τον αποκαλέσουμε καραγκιόζη δεν θα πρέπει να ενοχληθεί
Παρά την ευαισθησία μας, όμως, η ιστορική έρευνα ήταν ελάχιστη. Μόνο τα τελευταία χρόνια είδαμε μια έκρηξη διδακτορικών και μελετών με βάση τις πηγές.
Σχόλιο: Για ποιες πηγές μιλάει το άτομο; Σε ποιες διδακτορικές διατριβές αναφέρεται; Μα για αυτές που χρηματοδοτούνται και εξυπηρετούν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων. Δεν πρόκειται να δείτε ποτέ διατριβή, τουλάχιστον στην Ελλάδα, για τον ρόλο του Αγγλικού αποκλεισμού στην πείνα του 41. Μην ψάχνεται δεν θα βρείτε διατριβή για τον ρόλο της Αγγλίας στην αντιμεταξική εξέγερση του Μάντακα στην Κρήτη. ¨Όσον αφορά τον ρόλο τον ΜΚΟ στην επιβολή των εντολών του αμερικανισμού ανά τον κόσμο αυτό και αν είναι πράγματι ταμπού.
Τώρα όμως που αποκτάμε ιστορική έρευνα, πιθανότατα δεν θα έχουμε ιστορικά αρχεία. Μετά την «πυρά της συμφιλίωσης» στην δεκαετία του ’80 (όταν καταστράφηκαν με αλαλαγμούς ενθουσιασμού οι διαβόητοι «φάκελοι»), θα υπάρξει και η «πυρά του συνωστισμού»
Σχόλιο: Υπάρχει ένα μεγάλος συνωστισμός στα ΜΜ(Σ)κοταδισμού πρακτώρων και πρακτωριδίων. Ασχέτων και σχετικών ξερόλων. Οι «φάκελοι» κάηκαν στην πυρά όχι για καμία συμφιλίωση, ποιος δίνει δεκάρα για συμφιλίωση, αλλά΄γιατί μέσα στους φακέλους υπήρχαν τα αλληλοκαρφώματα, και οι χαφιεδισμοί των «δημοκρατικών» πολιτών. Θα μπορούσαν οι φάκελοι να είχαν δημοσιοποιηθεί και ο καθένας από τους φακελωμένους να έπαιρνε ένα αντίτυπο. Μέσα εκεί ο καθένας θα έβρισκε ποιος καλός σύντροφος τον έστειλε στα μπουντρούμια της Ασφάλειας για μία μικρή ανακρησούλα. Με έκπληξη θα διάβαζε ότι όταν το ακτίφ του ή η ΚΟΒΑ του είχε μαζευτεί στη γιάφκα Ψ οι σύντροφοι είχαν καπνίσει τσιγάρα σέρτικα είχαν πει τα σχετικά ανέκδοτα και μια πλήρη λίστα με την παρέα και θα έτριβε τα μάτια του.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ: «την καταστροφή του αρχειακού υλικού από το 1914 έως το 1996, στο οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται η υπόθεση Λαμπράκη και η δολοφονία Πολκ, αποφάσισε λόγω έλλειψης χώρου η επιτροπή του Εφετείου Θεσσαλονίκης» («Εθνος» 11.11.2008), επειδή δεν υπάρχει χώρος. Ετσι, στις 30 Οκτωβρίου «η επιτροπή απεφάνθη πως το παραπάνω αρχείο “ουδεμία χρησιμότητα ή ιστορική αξία έχει” που να δικαιολογεί τη φύλαξή του, και με επίκληση ενός βασιλικού διατάγματος του 1966 αποφάσισε την εκποίησή του προς πολτοποίηση για βιομηχανική χρήση ή την καταστροφή του διά πυρός». Σημειώνεται πως ανάμεσα στις δικογραφίες χωρίς «ουδεμία χρησιμότητα ή ιστορική αξία» είναι η υπόθεση Λαμπράκη, η δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ στον Εμφύλιο, οι δίκες αντιστασιακών και βασανιστών της χούντας, άλλες της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου, ακόμα και ποινικές υποθέσεις που έγραψαν ιστορία, όπως η δίκη του λεγόμενου «δράκου» του Σέιχ Σου, Αριστείδη Παγκρατίδη.
Σχόλιο:Τα αρχεία και οι δικογραφίες τον μαράνανε! Τα σχολεία τα πανεπιστήμια που έχουν μετατραπεί σε κέντα αθλιότητας και βαρβαρισμού δεν φαίνεται να τον απασχολούν ιδιαίτερα. Η βία η οποία ενδημεί στον Πανεπιστημιακό χώρο και νομιμοποιείται από διαφόρους τενεκέδες ξεγάνωτους δε φαίνεται να τον ενοχλεί σοβαρά. Οι διάφοροι νεοταξίτες εγκάθετοι που συνωστίζονται στα ΜΜ(Σ) είναι τα δικά μας τα παιδιά
Το ευχάριστο είναι ότι υπήρξαν αντιδράσεις και τελικά το αρχείο μάλλον θα διασωθεί. Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η ευαισθησία μας στην Ιστορία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ευαισθησία για τα στοιχεία που την τεκμηριώνουν. Τα αρχεία είναι δύσκολα προσβάσιμα στους ερευνητές και η ελληνική Ιστορία συνωστίζεται σε κούτες. Ενίοτε, δε, παραδίδεται και στην πυρά.
Στην πυρά παραδόθηκαν και τα αρχεία των διαφόρων στρατιωτικών ακολούθων της χούντας, όπως στο Παρίσι, αλλά εδώ η πυρά είχε ιερό σκοπό. Έπρεπε να εξαφανίσει τα ονοματάκια αυτών που συνωστίζονταν έξω από τα γραφεία των χουνταίων για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.'ώστε γυρίζοντας στην Ελλάδα και να το παίξουν "αντιστασιακοί" με το αζημίωτο βέβαια.
Αλήθεια μεγάλε Μανδραβέλη! Ξέρεις τίποτα, έστω το κάτι τι, για τα αρχεία του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Αυτά που συνωστίζονται;
