Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΠΛΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΠΛΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της Νετ "η μάχη της Αθήνας" Δεκέμβρης 1944

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της "Μηχανής του Χρόνου" για την εκπομπή "Η Μάχη της Αθήνας" (19/1/2012) και τους διάφορους που θέλησαν να μας διαφωτίσουν.


Πηγή: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944, οι ΣΦΑΧΤΕΣ της ΟΠΛΑ

Δημοσίευση Leonidas στό Τετ Dec 21, 2011 11:38 pm


Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα

Δεν έχει υπάρξει στην Ελληνική Ιστορία χειρότερος μακελάρης του λαού μας, από την ΟΠΛΑ τη διαβόητη εγκληματική πολιτοφυλακή του ΚΚΕ.
Η ιδέα για τη δημιουργία ομάδας εκτελεστών -όπως η Τσεκά και η Γκεπεού στην ΕΣΣΔ- γεννήθηκε στο ημιπαρανοϊκό μυαλό του εκ Βουλγαρίας υπαρχηγού του ΚΚΕ, Γιάννη Ιωαννίδη. Ως πρώτος αρχηγός της ΟΠΛΑ κατά τα χρόνια της Κατοχής έδρασε ο σύντροφος Σπύρος Κωτσάκης ή "Νέστορας".

Αυτός φρόντισε να στελεχώσει την τρομοκρατική οργάνωση του με τους πλέον φανατισμένους και αδίστακτους εγκληματίες. Ο αριθμός τους θα φτάσει τα 1000 άτομα από τα οποία τελικά θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν περίπου 150. Αυτοί θα αρχίσουν στην Αττική αλλά και σε όλη τη χώρα τις εκκαθαρίσεις των αντιφρονούντων. Οι πράξεις τους θα προκαλέσουν την αντίδραση του Ζέβγου ο οποίος θα χαρακτηρίσει τον Κωτσάκη "αιμοπτύοντα παράφρονα κακούργο" και τους άντρες του "δολοφόνους". Θα τον αντικαταστήσει με κάποιον που έμελλε να φανεί ακόμη πιό αιμοχαρής, τον σύντροφο Στέργιο Αναστασιάδη ή "Τάκη Πετρίτη".


Ο "μονολιθικός μπολσεβίκος" από τη Θράκη ο οποίος ανέλαβε αρχηγός της ΟΠΛΑ πριν τα Δεκεμβριανά, είχε απελευθερωθεί από το σανατόριο "Σωτηρία" από τους τρομοκράτες του Κωτσάκη. Συνωμότης, ανάλγητος, μοχθηρός και αρχιχαφιές θα δώσει διαταγή να παρακολουθείται ο αθηναϊκός λαός και να σημειώνεται οποιαδήποτε αντικομμουνιστική πράξη, κουβέντα, σχόλιο εναντίον του ΕΑΜ. Έγινε πλήρης καταγραφή όλων των αντιφρονούντων, των ανθρώπων που δεν συμπαθούσαν τον Κομμουνισμό, που είχαν συγγενείς στρατιωτικούς, αστυνομικούς, αντάρτες Εθνικών οργανώσεων, οποιουδήποτε που ΔΕΝ ήταν κομμουνιστής. Όλοι αυτοί έπρεπε να ΠΕΘΑΝΟΥΝ.


Enlarge this image


Η μάζωξη των Δολοφόνων θα γίνει στις 11-10-44 στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Ανά τριάδες, συνωμοτικά, θα προσέρχονται αυτοί που σε δύο μήνες θα κατασφάξουν τους συμπολίτες τους. Πίσω από τις κουρτίνες θα παρακολουθεί ο Αναστασιάδης, ενώ μέσα στο αμφιθέατρο κουμάντο θα κάνει ο Γιώργης Καζιάνης, παλιός καπνεργάτης ο οποίος δούλευε αρχινοσοκόμος στο σανατόριο "Σωτηρία"
(* τα Νοσοκομεία εκέινη την εποχή ήταν άντρα των κομμουνιστών λόγω του ασύλου που πρεσέφεραν, όπως σήμερα είναι τα Πανεπιστήμια)
Ο Καζιάνης θα δώσει τις κατευθύνσεις και αποχαιρετώντας τους συντρόφους θα βάλει στις τσέπες τους τα σημειώματα με τα ονόματα αυτών που θα δολοφονούνταν σε κάθε περιοχή. Σε λίγες εβδομάδες ο σύντροφος Καζιάνης θα "διακριθεί" ως στρατοπεδάρχης του Ασύλου Κοκκινιάς και θα προσφέρει στον Λαϊκό Αγώνα σφαγιάζοντας ιδιοχείρως πάνω από 200 ανθρώπους.

Ο Αναστασιάδης, θέλοντας να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο, όρισε ως όργανο του τον σύντροφο "καπετάν Ανανία"Παντελή Κιουρτζή .

Ο Κιουρτζής θα λειτουργήσει τυραννικά προς τους υφισταμένους του και με αυταρχικό τρόπο θα απαιτήσει "αποτελέσματα". Θα γίνει πολύ αντιπαθής στους αναρχικούς δολοφόνους, τόσο που εικάζεται οτι δολοφονήθηκε από τα χέρια τους στη Μακρόνησο.
Σαν δεξί του χέρι ο Κιουρτζής θα ορίσει έναν σφαγέα της Κατοχής, τον σύντροφο Ηρακλή Μπογιατζίδη ο οποίος θα ελέγχει κατά τα Δεκεμβριανά τους Τομείς των "εκκαθαρίσεων".


[ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ


Enlarge this image Click to see fullsize

Επί 33 ημέρες η Αθήνα θα μεταβληθεί σε απέραντο σφαγείο. Οι δολοφονηθέντες θα υπερβούν τους 20.000, με τους μετριότερους υπολογισμούς. Περιστέρι, Άσυλο Κοκκινιάς, Τουρκοβούνια, Ούλεν, Κυψέλη, Δρουγούτι, Υμηττός, Καισαριανή, Βύρωνας, Μπαρουτάδικο, Λατομεία Κοπανά...όλη η Αθήνα.
Από αυτούς ελάχιστοι θα πεθάνουν από σφαίρες. Οι περισσότεροι θα ξεψυχήσουν με μεσαιωνικά μαρτύρια, στα οποία θα τους υποβάλουν οι πρώην γείτονες, συνάδελφοι, γνωστοί τους...

ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΟΥΛΕΝ
Πάνω από 300 άνθρωποι θα βρουν ανηλεή θάνατο στον περίβολο των διυλιστηρίων Ούλεν στο Γαλάτσι.

Enlarge this image Click to see fullsize


Απόσπασμα από την κατάθεση του Στέφανου Λιόλιου
:
"...Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μιά τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη ώσπου "να τα βροντήξουν"...
Άλλα παλληκάρια, όπως ο Τζογανάκης και ο Μακαρώνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου..."


Ο σύντροφος Τζογανάκης επιδεικνύει τον τρόπο με τον οποίον αφαίρεσε τη ζωή άνω των 100 ανθρώπων.
Καθώς τους διέταζαν να βγάλουν τα παπούτσια τους, ο σύντροφος τους χτυπούσε ύπουλα με τσεκούρι πίσω στο κεφάλι



Ο αλήτης-λαϊκός αγωνιστής, σύντροφος Μακαρώνας.
Αυτός σκότωσε με μαχαιριές την Ελένη Παπαδάκη, ενώ μετά δήλωσε οτι λυπήθηκε μόνο επειδή δεν μπόρεσε να της πάρει το πανωφόρι της


ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΑΔΕΣ
Τα κάτωθι άτομα περιγράφονται από τις εφημερίδες να πρωτοστατούν σε σφαγές σε διάφορα μέρη της Πρωτεύουσας, κυρίως στην Καισαριανή-Βύρωνα και στον Πειραιά.
Γιώργης Κολημένος, Δημήτρης "στραβοκέφαλος" Υφαντής, Σοφοκλής Σουλιτσιδάκης, Μήτσος Αυγέρης:

Enlarge this image Click to see fullsize


ΚΑΙ ΜΙΑ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ"

Άννα Λώρη

Στον ΥΜΗΤΤΟ, σύμφωνα με μαρτυρίες ρόλο στρατοπεδάρχη έπαιξε η συντρόφισσα Άννα Λώρη, ηθοποιός και πρώτη σύζυγος του Εαμοελασίτη ηθοποιού Μάνου Κατράκη.
Εφημερίδα ΕΛΛΑΣ 18-1-1945
"Αυτή η θεατρινούλα υπεδύθη κατά την Δεκεμβριανή μαύρη περίοδο της Ελλάδος πρωτεύοντα ρόλον στο έγκλημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο: ¨Το Μακελλειό της Αθήνας".
Και διατάσσει! Και χοροπηδά πάνω σε μισοπεθαμένους πατριώτες από τα μαρτύρια που τους έκαναν οι ...λαοκράτες,...οι οπαδοί που εκήρυτταν στο λαό ζωή μιάς καλύτερης ημέρας, γιά να μεταβάλλουν την Αθήνα και τους συνοικισμούς της σε απέραντο νεκροταφείο!
Διατάσσει και πάλι αφρίζοντας:
-Σκοτώστε κι αυτόν. Και εκείνον. Σπάστε τους τα χέρια πρώτα. Βγάλτε τους τα μάτια. Και τη γλώσσα! Κόφτε και τη γλώσσα!
Από τους εκτελεστάς ζητούσε, όπως λένε, σαν νέα Ηρωδιάς, και τα κεφάλια μερικών γνωστών της, αντιθέτων φρονημάτων, κατοίκων του συνοικισμού και του Μπραχαμίου, να της τα φέρουν μπροστά της να τα ...θαυμάση, να τα καμαρώση και να εξαφθή πιό πολύ το μένος της κατά των αόπλων, των φιλησύχων, των απροστάτευτων κι' ανυποστηρίκτων ανθρώπων.
Ο δάσκαλος Ματζούρης δεν χαλούσε το χατήρι της καλλιτέχνιδος Άννας Λώρη, της δικαστίνας, γιατί περί αυτής πρόκειται, και σαν συνεκτελεστικό όργανο προσπαθούσε να την ικανοποιήσει περισσότερο, μεταχειριζόμενος κι αυτός με βαναυσότερο τρόπο τα θύματα του, που άθελα των έπεφταν στα αιματοβαμμένα χέρια του".

Ο ΕΚΔΟΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΚΙΔΗΣ
Ο εκδοροσφαγέας σύντροφος Νίκος Ανδρικίδης μαζί με τους Κομσομόλους του, θα εφαρμόσει την τέχνη του επί ανθρώπων στο Μπαρουτάδικο και σε άλλα μέρη της Αθήνας:


Enlarge this image


Enlarge this image Click to see fullsize


ΚΥΨΕΛΗ
Στην περιοχή της Κυψέλης θα απολαύσει το ματωμένο όργιο του, ο γιαννιώτης σύντροφος Ι. Έξαρχος:


Enlarge this image


ΑΣΥΛΟΝ ΑΛΗΤΟΠΑΙΔΩΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ
Ένα από τα μεγαλύτερα σφαγεία των Δεκεμβριανών. Γέμισε όλη τη νοτιοδυτική Αττική με πτώματα. Στρατοπεδάρχης ο διαβόητος "Μπάρμπας", σύντροφος Γιώργης Καζιάνης.



Μεγάλα "μαχαίρια" του Ασύλου ο σύντροφος Αντώνης Μπουρδής ο οποίος σκότωσε 165 ανθρώπους,...



...καθώς και ο Χάνιμπαλ Λέκτερ του Λαϊκού Κινήματος, ο σύντροφος Μιχάλης Μονέδας.



Ο Μονέδας 23 χρονών, σιδηροδρομικός από την Καλαμάτα, δολοφόνησε δεκάδες ανθρώπων, ακόμα και στενούς του συγγενείς. Μόνο και μόνο επειδή δεν αποδέχονταν την κομμουνιστική κοσμοθεωρία του. Αλλά δεν σκότωνε απλά με κονσερβοκούτι. Του άρεσε, καθώς το θύμα ψυχοραγούσε, να του βγάζει τα μάτια με τα δάχτυλα ή -σε κάποιες περιπτώσεις- να του χώνει στο στόμα τα σπλάχνα του.



Enlarge this image Click to see fullsize


Πολλοί άλλοι μανιακοί δολοφόνοι - "λαϊκοί αγωνιστές" της ΟΠΛΑ θα διαφύγουν τη σύλληψη. Άλλοι θα φύγουν στο Μπούλκες και θα σκοτωθούν αργότερα κατά τον Συμμοριτοπόλεμο, ενώ πολλοί άλλοι θα γλυτώσουν και θα δραπετεύσουν στο Παραπέτασμα. Ίσως κάποιοι απο αυτούς να ζουν σήμερα με τις συντάξεις που τους παρέχει το Κράτος...

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2007

Μνήμη Ελένης Παπαδάκη


Την δολοφόνησαν οι σκυλάνθρωποι του ΚΚΕ την νύχτα 21-22 Δεκέμβρη 1944.

........Το φινάλε γράφεται τη νύχτα της 21ης προς 22 Δεκεμβρίου 1944. Ο πολιτοφύλακας της ΟΠΛΑ με το ψευδώνυμο καπετάν Ορέστης την καταδικάζει σε θάνατο με τσεκούρι και την παραδίδει στον σκληροτράχηλο Βλάση Μακαρώνα. «Τη διέταξαν να γδυθεί, ενώ εκείνη είχε αντιληφθεί ότι πλησιάζει το τέλος της και είχε τρομάξει πολύ. Έτρεμε από το κρύο και τον φόβο και κλαίγοντας τους παρακαλούσε. Έβγαλε τη γούνα της την οποία παρέλαβε ο Ορέστης και, όταν τη διέταξε να βγάλει και τα υπόλοιπά της ρούχα, αναλύθηκε σε δυνατές κραυγές απελπισίας και σε γόους. Όρμησαν τότε σαν αφιονισμένοι πάνω της και μέσα σε έναν καταιγισμό από προπηλακισμούς την έσυραν κοντά σε ανοιγμένο λάκκο και εκεί την έγδυσαν με τη βία. Ο Βλάσης Μακαρώνας ξαφνικά δείλιασε, τον πείραξαν και οι κραυγές της και τελικά καθίζοντάς την χάμω τράβηξε το περίστροφό του και της φύτεψε μια-δυο σφαίρες στον αυχένα (...)» Λίγο αργότερα, στη δίκη του, ο Μακαρώνας δήλωσε ότι ο Ορέστης τον κατηγόρησε πως έκανε σαμποτάζ που δεν τη σκότωσε με το τσεκούρι αλλά με το περίστροφο.
Και πρόσθεσε: «Δεν
λυπήθηκα τίποτα άλλο παρά το γούνινο παλτό της που το πήρε ο Ορέστης».

Πέρασε πάνω από μήνας, όταν στις 26 Ιανουαρίου του 1945, κατά την εκταφή των πτωμάτων στον περίβολο των Διυλιστηρίων της Ούλεν, βρέθηκε το πτώμα της Παπαδάκη σε μια κατηφόρα φυτεμένη με πεύκα, σ’ ένα λάκκο μαζί με τρεις τέσσερις άλλους. Με μια κομπινεζόν ανασηκωμένη γύρω απ’ το θώρακα, με τις ζαρτιέρες
ζωσμένες στη μέση και με το σώμα της γεμάτο κακώσεις και μια σφαίρα φυτεμένη στον αυχένα. . Μόλις διαδόθηκε το νέο, μαθητές και μαθήτριες της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου προσήλθαν και κάλυψαν το σώμα με κλαριά. . Κηδεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση σε μια ατμόσφαιρα βαθύτατου πένθους και αγανάκτησης και με πλήθος καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου.

«…Χρειάζεται να φανούμε μεγάλοι, να φανούμε τέλειοι(…)για να μπορέσουμε να ονομαστούμε χωρίς τύψεις, συνάδελφοι της Ελένης Παπαδάκη(…). Χάσαμε ένα απ’ το πιο τρανά κι απ’ τα πιο σπάνια καυχήματα της ελληνικής σκηνής-χάσαμε έναν καλό φίλο κι έναν ωραίο άνθρωπο(…). Κοιμήσου ειρηνικά, αγαπημένη φίλη…Ίσαμε επάνω δεν φτάνουν μήτε η αρρώστια μιας εποχής, μήτε μιας φυλής η παραφροσύνη. Μια λέξη ακόμα: συγχώρεσέ μας…» Αλέξης Σολομός, 28.11.1945

Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά
άστραψε κι όλος ο Θεός της Τραγωδίας εφάνη.
Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που άξαφνα κι οι εννιά αδερφές, εσκύψαν να της βάλουνε των αιώνων το στεφάνι.
Άγγελος Σικελιανός

Η ψυχή της Ελένης Παπαδάκη μπορεί να αναπαυθεί με τη συναίσθηση ότι εξετέ
λεσε τον προορισμό της, έστω κι αν δεν πρόφθασε να τον συμπληρώσει. Όσοι δημιουργούν και χαρίζουν ομορφιά, δεν ματαιοπονούν(…). Η Ελένη Παπαδάκη δεν πέθανε: Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε όταν τους λησμονάνε, λέει ο ποιητής». Άλκης Θρύλλος , «Νέα Εστία», 1.10.1945