Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γενια πολυτεχνειου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γενια πολυτεχνειου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014

Γενιά Πολυτεχνείου ΑΕ

Η νεολαία, οι απλοί άνθρωποι  συμμετείχαν στην “εξέγερση του Πολυτεχνείου” αλλά δεν την διοργάνωσαν  Έπρεπε ο Παπαδόπουλος να πληρώσει πολύ ακριβά την άρνηση του να προσγειωθούν τα αμερικάνικα αεροπλάνα στην Ελλάδα για ανεφοδιασμό του Ισραήλ στο πόλεμο του Yom Kipur, 1973.  (Επιστολή πρέσβη Α.Ι Κοραντή, Το Βήμα 3/7/2011). Μήπως το ΚΚΕ ήξερε κάτι και έβγαλε την προκήρυξη 8 της Πανσπουδαστικής που μιλούσε για προβοκάτορες; Αλλωστε οι θέσεις των εκπροσώπων της “γενιάς του Πολυτεχνείου” στο σχέδιο Ανάν, η στάσης τους στον βομβαρδισμό της Σερβίας, στο θέμα των Σκοπίων, στην χρηματοδότηση των βιβλίων της ελληνικής ιστορίας από το ΝΑΤΟ (Παρασκευή+13 15/4/2011), αφήνουν πολλές υποψίες για εκλεκτικές  συγγένειες.  Η γενιά αυτή αφού έπαιξε το παιχνίδι της ανατροπής του Παπαδόπουλου μετά τον Ιούλιο 1974  συγκροτήθηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και διαγούμισε την Ελλάδα. Ανώνυμη Εταιρεία που πήρε μία Ελλάδα πλούσια και υπερήφανη και την παραδίδει στην επόμενη γενιά φτωχή και εξευτελισμένη, περίγελο του κάθε ενός.

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ έφθασε στην Ελλάδα μέσα στους σάκους, τα λουκάνικα, του τουρκικού στρατού και για  40 χρόνια λυμαίνεται τα πανεπιστήμια, την εκπαίδευση, τον τύπο, παραποιεί ή και αντιστρέφει έννοιες, αλλά δεν παραλείπει να κάνει δώρα στον εαυτό της και να φροντίζει το μέλλον των παιδιών της.

Η “ γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ πρωτοστάτησε στην οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας χαρακτηρίστηκαν "πολιτικό γεγονός" , η κατάληψη και καταστροφή "διαμαρτυρία", η παρανομία "ανυπακοή", το  έγκλημα "παράβαση", η εγκληματικότης "παραβατικότητα", ο νόμος "αυθαιρεσία" η νόμιμη εξουσία "αυταρχισμός".

Η “γενιά του Πολυτχνείου” ΑΕ ισοπέδωσε την ελληνική κοινωνία "προς τα κάτω"στο χαμηλότερο επίπεδο λειτουργίας ποιοτικών κριτηρίων, επιβάλλοντας έναν βάναυσο αμοραλισμό

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ κατάντησε τον Έλληνας άνθρωπο του 21ου αιώνα να είναι ένα ηθικό ναυάγιο, κωφάλαλο, ανίκανο να ακούσει, ανήμπορο να μιλήσει και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξει.

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ επέβαλε με τσαμπουκά, χυδαιότητα  και νταϊλίκι στον Έλληνα  άνθρωπο να ζει ενστικτωδώς τον "θάνατο του Έθνους", να στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή να μην υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και να μην τα θέτει ποτέ στην ψυχή του.

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013

Η ηρωίδα μαΐμού της "γενιάς Πολυτεχνείου" ΑΕ



Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ... ΗΛΕΝΙΑΣ!!
Δεξιά η φωτογραφία της Ηλένιας στο χώρο του Πολυτεχνείου και αριστερά η φωτογραφία ΟΛΟΚΛΗΡΗ

Για τα μάτια της μοντέλας έκλαψαν πολλά ματάκια, αλλά έκλαψε και ο εμπνευστής της απάτης με 8 μήνες φυλακή, πόσες ακόμη Ηλένιες δεν έχουμε ανακαλύψει;

Με τα τόσα ψέματα που κυκλοφόρησαν και κυκλοφορούν γύρω από το "Πολυτεχνείο", κοντεύει να χάσει την αίγλη της η Ηλένια Ασημακοπούλου, το "ωραιότερο" ψέμα της περιπτώσεως.

Η "θλιβερή" ιστορία της Ηλένιας(κλικ) -για όσους δεν την ξέρουν ή δεν την θυμούνται- έχει έτσι: Την πρώτη επέτειο του "Πολυτεχνείου", το 1974. ανάμεσα στα λουλούδια και τις φωτογραφίες υπαρκτών και ανύπαρκτων "νεκρών" (σύγχρονων και παλαιότερων, μια και είχαν βάλει φωτογραφίες σκοτωμένων του 1944, του 1950 κλπ) που γέμισαν το πολυπαθές κτίριο, τις μάντρες, τις αυλές και τα κάγκελα του, ήταν και το σκίτσο μιας ωραιότατης κοπέλας. Δίπλα του, στο ίδιο κάγκελο -που έμεινε στην "ιστορία" σαν της Ηλένιας το κάγκελο"- υπήρχε ένα σημείωμα με τα εξής δακρύβρεχτα: "Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει.

Το "δράμα" το πήραν οι εφημερίδες, μία από αυτές δε - η "Αυγή"- έγραψε κατά λέξη, τα εξής κάτω από το σπαραξικάρδιο τίτλο: ΤΙ ΑΠΟΓΙΝΕ Η ΗΛΕΝΙΑ ΜΟΥ; Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ και τον υπότιτλο: "Ηλένια Ασημακοπούλου. Χτυπήθηκε στις 17 Νοέμβρη στη Στουρνάρη οπό σφαίρα. Τι απόγινε", λέει:

Το σκίτσο της μικρής κοπέλας με το τραγικό ερώτημα κρεμόταν από τα κλαδιά της ελίτσας που φυτεύτηκε στο χώρο του Πολυτεχνείου. Αργότερα τοποθετήθηκε κι αλλού, κι αλλού, ανάμεσα στα λουλούδια. Με το ίδιο πάντα ερώτημα "Τι απόγινες". Ολότελα τυχαία χθες βρεθήκαμε δίπλα σε ένα αγόρι κι από εκεί ξεκινάει μια ακόμα τραγωδία όπως την αφηγείται το ίδιο:

"Ήμασταν μαζί με την Ηλένια μέσα στο Πολυτεχνείο. Μετά την εισβολή, βγήκαμε δίπλα δίπλα οπό την έξοδο της Στουρνάρη. Ένας οπλισμένος τη σημάδεψε εν ψυχρώ και οι σφαίρες τη βρήκαν στην πλάτη. Ακούμπησε πάνω μου βγάζοντας αίμα από το στόμα κι έπειτα έπεσε. Με συλλάμβανε και στην Ασφάλεια μου πήραν το πουλόβερ μου που ήταν κόκκινο από το αίμα της. Δεν τους μίλησα καθόλου για την Ηλένια, για να την προφυλάξω, αν ζούσε... Όταν με άφησαν, το Φλεβάρη του '74. πήγα στο Χαλάνδρι όπου έμενε με την οικογένεια της. Μα οι γονείς της με τον μικρότερο αδερφό της είχαν εξαφανιστεί και στο σπίτι έμεναν άγνωστοι. Όσο κι αν ρώτησα δεν ήξεραν τίποτα. Ούτε κι από το σχολείο της. το Κολέγιο Αγ. Παρασκευής, έβγαλα άκρη. Ίσως οι γονείς της φοβήθηκαν για το δεύτερο παιδί τους κι εξαφανίστηκαν. Όλα αυτά δεν τα κατέθεσα στον κ. Τσεβά. γιατί φοβόμουν." Ο νεαρός σπουδαστής εγκατέλειψε αυτές τις μέρες τα μαθήματα του, τοποθέτησε, όπου νόμιζε καλύτερα στο χώρο του Πολυτεχνείου, ένα σκίτσο της φτιαγμένο πριν το γεγονότα, προσθέτοντας την αγωνία του: "Τι απόγινε:". Το όνομα του νέου είναι Γιάννης Ηλιόπουλος της Ηλεκτρονικής Σχολής".

Σε λίγο όμως αποκαλύφθηκε πως το σκίτσο της "δολοφονημένης" Ηλένιας -στο οποίο τόσοι φοιτητές και τόσες φοιτήτριες γονυπέτησαν δακρυσμένοι- ήταν παρμένο από διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας "ΜΠΡΕΚ" και είχε δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και στην αγγλική έκδοση του τριμηνιαίου "Βογκ" (το σκίτσο της διαφημίσεως -είναι "παστέλ"- το φιλοτέχνησε ο Άγγλος ζωγράφος Νίκολας Ήγκον και ως μοντέλο ποζάρησε η Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ. γνωστό και πανάκριβο φωτομοντέλο, που από ηλικίας 4 χρονών ζει στο Λονδίνο). Μετά τη διαπίστωση της απάτης, πανικόβλητοι οι διοργανωτές του πανηγυριού έσπευσαν να παραπέμψουν σε δίκη τον Ηλιόπουλο -από το όνομα του φαίνεται "γέννησε" την Ηλένια-ο οποίος καταδικάστηκε (άρον- άρον στις 18/2/75) σε φυλάκιση οκτώ μηνών. Πάντως, μπορεί να καταδικάστηκε και όλοι οι κουλτουριαραίοι να έριξαν σ' αυτόν όλες τις κατάρες του "απάνω κόσμου", αλλά εκείνος είχε κερδίσει: Το όνομα της Ηλένιας εκφωνήθηκε πρώτο στον πίνακα των νεκρών και σε αυτήν , κατατέθηκαν τα περισσότερα στεφάνια, με πρώτο και καλύτερο εκείνο της Ιωάννας Τσάτσου -συζύγου του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας- η οποία μάλιστα, γονάτισε μπροστά, στο σκίτσο και δάκρυσε. Ο πανίσχυρος, δε. τότε Καραμανλής, ζήτησε φωτογραφία του σκίτσου.


Η περίπτωση, όμως. έχει και ένα δίδαγμα. Και στο θέμα αυτό την "πλήρωσε" ένα απλό ανθρωπάκι, ενώ ολόκληρα χρόνια τώρα οι βιαστές της μνήμης του Έθνους -με τους ψιθύρους και τις "διαβεβαιώσεις" τους νια "εκατόμβες" κλπ- κλονίζουν την εμπιστοσύνη του Λαού στη Δικαιοσύνη και με τα ολέθρια ψέματα τους. αναμοχλεύουν πάθη και μίση. χωρίς να πάθουν τίποτα. Οι ίδιοι, μάλιστα, κάθε φορά "παράγοντες" με υποκρισία -αφού ξέρουν ποια είναι η αλήθεια!- μετέχουν στις παραπλανητικές τελετές, θεατρινίζουν και κάνουν το κάθε τι για "να τους πιάσει ο φακός" και να φιγουράρουν "θλιμμένοι προσκυνητές" στις εφημερίδες και την τηλεόραση. Και φτάσαμε σε σημείο να πάει "εν σώματι" η Βουλή, πριν από λίγα χρόνια, εκεί και να αφιερώσει ο αλήστου μνήμης Παπασπύρου τη συνεδρίαση "σε εκείνους που θυσίασαν ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΧΩΡΟ τη ζωή τους", χωρίς να τον "τσιμπήσει" ο Εισαγγελέας για τη βάναυση προσβολή της Δικαιοσύνης που διέπραττε αφού εκείνος -καθώς και οι άλλοι που τον συνόδευαν- γνώριζε ότι το δικαστήριο είχε δεχτεί πως κανένας δεν είχε σκοτωθεί στο πολυτεχνείο.(Κλικ)

Γενιά Πολυτεχνείου ΑΕ

Η νεολαία, οι απλοί άνθρωποι  συμμετείχαν στην “εξέγερση του Πολυτεχνείου” αλλά δεν την διοργάνωσαν  Έπρεπε ο Παπαδόπουλος να πληρώσει πολύ ακριβά την άρνηση του να προσγειωθούν τα αμερικάνικα αεροπλάνα στην Ελλάδα για ανεφοδιασμό του Ισραήλ στο πόλεμο του Yom Kipur, 1973.  (Επιστολή πρέσβη Α.Ι Κοραντή, Το Βήμα 3/7/2011). Μήπως το ΚΚΕ ήξερε κάτι και έβγαλε την προκήρυξη 8 της Πανσπουδαστικής που μιλούσε για προβοκάτορες; Αλλωστε οι θέσεις των εκπροσώπων της “γενιάς του Πολυτεχνείου” στο σχέδιο Ανάν, η στάσης τους στον βομβαρδισμό της Σερβίας, στο θέμα των Σκοπίων, στην χρηματοδότηση των βιβλίων της ελληνικής ιστορίας από το ΝΑΤΟ (Παρασκευή+13 15/4/2011), αφήνουν πολλές υποψίες για εκλεκτικές  συγγένειες.  Η γενιά αυτή αφού έπαιξε το παιχνίδι της ανατροπής του Παπαδόπουλου μετά τον Ιούλιο 1974  συγκροτήθηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και διαγούμισε την Ελλάδα. Ανώνυμη Εταιρεία που πήρε μία Ελλάδα πλούσια και υπερήφανη και την παραδίδει στην επόμενη γενιά φτωχή και εξευτελισμένη, περίγελο του κάθε ενός.

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ έφθασε στην Ελλάδα μέσα στους σάκους, τα λουκάνικα, του τουρκικού στρατού και για  40 χρόνια λυμαίνεται τα πανεπιστήμια, την εκπαίδευση, τον τύπο, παραποιεί ή και αντιστρέφει έννοιες, αλλά δεν παραλείπει να κάνει δώρα στον εαυτό της και να φροντίζει το μέλλον των παιδιών της.

Η “ γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ πρωτοστάτησε στην οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας χαρακτηρίστηκαν "πολιτικό γεγονός" , η κατάληψη και καταστροφή "διαμαρτυρία", η παρανομία "ανυπακοή", το  έγκλημα "παράβαση", η εγκληματικότης "παραβατικότητα", ο νόμος "αυθαιρεσία" η νόμιμη εξουσία "αυταρχισμός", η δολοφονία "εκτέλεση".

Η “γενιά του Πολυτχνείου” ΑΕ ισοπέδωσε την ελληνική κοινωνία "προς τα κάτω" στο χαμηλότερο επίπεδο λειτουργίας ποιοτικών κριτηρίων, επιβάλλοντας έναν βάναυσο αμοραλισμό

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ κατάντησε τον Έλληνας άνθρωπο του 21ου αιώνα να είναι ένα ηθικό ναυάγιο, κωφάλαλο, ανίκανο να ακούσει, ανήμπορο να μιλήσει και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξει.

Η “γενιά του Πολυτεχνείου” ΑΕ επέβαλε με τσαμπουκά, χυδαιότητα  και νταϊλίκι στον Έλληνα  άνθρωπο να ζει ενστικτωδώς τον "θάνατο του Έθνους", να στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή να μην υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και να μην τα θέτει ποτέ στην ψυχή του.

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Οι εταίροι, η λιτότητα και το αυγό του φιδιού




Με αυτό τον πιασάρικο τίτλο ο γνωστός και μη εξαιρετέος αρθρογράφος της Καθημειρνής  προσπαθεί  να δικαιολογήσει να δώσει μια εικόνα του τι γίνεται σήμερα

Όμως, το ερώτημα που τίθεται πλέον όλο και πιο πιεστικά προς τους εταίρους είναι εάν θα συνεχίσουν να λειτουργούν μόνο με ψυχρά οικονομικά κριτήρια ή θα αρχίσουν να λαμβάνουν υπόψη τους και τους κοινωνικούς και πολιτικούς κινδύνους που ελλοχεύουν από τα αυξανόμενα φαινόμενα εθνικισμού τα οποία δεν περιορίζονται στη μικρή Ελλάδα, ή ακόμη και στον ελλειμματικό Νότο, αλλά αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη πραγματικότητα την οποία οι εταίροι μας δεν δικαιούνται να αγνοήσουν. Ιδιαίτερα, η Γερμανία, με την ευαισθησία που δημιουργεί το παρελθόν της, έχει έναν επιπλέον λόγο να ανησυχεί για τη συμβολή της στο κλίμα που διαμορφώνεται στην Ελλάδα και στην άνοδο της Χρυσής Αυγής. Αθανάσιος ΄Ελλις Καθημερινή 1/82013

Η αποστροφή περί εθνικισμού,  αποτελεί  πράγματι τίτλο τιμής να σε αποκαλούν εθνικιστή οι διάφοροι κεκράχτες του αμερικανοσιωνισμού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δικαίωση από το να σε αποκαλούν εθνικιστή ο Βερέμης και τα πουλημένα παραπαίδια του ΕΛΙΑΜΕΠ, οι πράκτορες του Ελσίνκι, η νεοταξική αριστερά, το φερέφωνο των ΗΠΑ φραγκολεβαντίνος Μανδραβέληςτ ,οι διάφοροι Ιοί και γασμούλοι.. Εθνικισμός είναι το σήμα του θάρρους των λαών του κόσμου από αγωνίζονται κατά του οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης. Εθνικιστές βαφτίζονται όσοι αντιστέκονται στις μεθοδεύσεις των υποκατάστατων της CIA, National Endowment for Democracy και Freedom House που με τις «πολύχρωμες επαναστάσεις» και βάσει προδιαγεγραμμένου στρατηγικού σχεδίου  προσπαθούν να μετατρέψουν τους λαούς του κόσμου από υποκείμενα της ιστορίας σε απλά καταναλωτικά αντικείμενα.

 Όσον αφορά τα περί “το αυγό του φιδιού” Αθανάσιε ή Θάνο ή Θανάση μου! Οι ένοχοι, κατά τον λόγο του Μωριάκ, έχουν πληθύνει τόσο πολύ, ώστε περνούν για ένοχοι οι αθώοι.

Για 40  χρόνια η Ελλάδα είχε παραδοθεί στους σκοταδιστές, στους τραμπούκους, στους λυμεώνες  της αριστεράς. Η Αριστερά είναι αυτή που καταβρόχθισε τον πλούτο της χώρας. Αριστερά είναι αυτή που μετέτρεψε τα Πανεπιστήμια σε χωματερές ελπίδων. Αριστερά είναι αυτή που διαστρέβλωσε και άλλαξε  με αργουελικό τρόπο τις έννοιες των λέξεων; “λαμογία” = ανακατανομή του πλούτου, “ανυπακοή” = αντίσταση, “κατάληψης”  = διαμαρτυρία, “ξυλοδαρμός των αντιπάλων”= δημοκρατική  έκφραση.
Είχα κάποτε διαβάσει πως εάν ποτέ γίνει πυρηνικός πόλεμος, τα μόνα όντα, που θα επιβιώσουν απ’ τον πυρηνικό όλεθρο, θα είναι οι κατσαρίδες. Τα «ορφανά του Μαρξ» δεν είναι τίποτε άλλο, παρά «οι κατσαρίδες του ιδεολογικού ολέθρου», που προέκυψε από την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων και τώρα υπηρετούν πιστά την «παγκοσμιοποίηση».

 Απο το 1974 η Μεταπολίτευση έγινε η συνέχεια ενός εμφυλίου πολέμου με άλλα μέσα, ένα ζωντανό πολιτικό διακύβευμα. Το τσουνάμι του αριστερίστικου λαϊκισμού της μεταπολίτευσης μας είχε μετατρέψει σε μία κοινωνία που θεοποιούσε την έν ψυχρώ δολοφονία κάποιου, τις καταστροφές, τις λεηλασίες, την βία,  το βρώμισμα της τέχνης.  Η σεσημασμένη δημοσιογραφία των μυστικών κονδυλίων  και των μπετατζήδων τα νομοιμοποιουσε έμμεσα. Επικροτώντας τους τρομοκράτες επειδή φροντιζαν να μη χτυπάν “αθώα θύματα”, λες και τα θύματά τους ήταν εξ’ ορισμού ένοχα επειδή η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα αποφάσισε να το παιξει δικαστής, ένορκος και δήμιος, εκτελώντας όποιον θεωρούσε ένοχο. Θεοποιούσε την βία επειδή είναι η μαμή της ιστορίας και αντεπίθεση στο αστικό κράτος που τους έδωσε τις βίλες, τα Armani, τα Rolex τις Ferrari και το Αμερικάνικο Κολέγιο. Λάτρευε τα καλλιτεχνικά σκουπίδια που ξέρναγε η αριστερόστροφη προοδευτική σάχλα. Σφύριζε αδιάφορα στην εισβολή των λαθροστιφών.

Κάθε δημόσιος διάλογος σε αυτήν την χώρα είναι στην πραγματικότητα ένας εσωτερικός διάλογος μέσα στους κόλπους της αριστεράς, αφού εθνική ή έστω και δεξιά διανόηση φρόντισε ο Καραμανλής Α’  να μη υπάρχει. Έτσι, λοιπόν, και από την μία πλευρά και από την άλλη στέκονται «τα ορφανά του Μαρξ». Αυτοί που από τις γιάφκες της δεκαετίας του ’70 βρέθηκαν στις πολυεθνικές και από τις γενικές συνελεύσεις των σχολών με τα κόκκινα «κασκόλ» βρέθηκαν διευθυντές, παρουσιαστές και δημοσιογράφοι στα πολύχρωμα κανάλια της αποχαύνωσης του Ελληνικού λαού.Φαίνεται πως σκέφθηκαν ότι αφού δεν μπορούν να… σώσουν τους προλετάριους, καλύτερα θα ήταν να σώσουν τουλάχιστον τους εαυτούς τους και έτσι είναι σήμερα τα πιο σκληρά σκυλιά του καπιταλιστικού «παραδείσου». Δεν είναι τυχαίο ότι από έρευνα που είχε δημοσιευθεί προ καιρού, προέκυπτε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων της "γενιάς του Πολυτεχνείου" ΑΕ  οι περισσότεροι σήμερα είναι δημοσιογράφοι…”

Η εκτραχηλισμένη Αριστερά πορνομανιακά κατέστρεψε κάθε έκφραση δημιουργίας, επέβαλε στην Ελλάδα μία άνευ προηγουμένου απολυταρχία. Εξευτέλισε κάθε έννοια λόγου, έργου και πράξης. στο όνομα της “δημοκρατίας που επανήλθεν στην κοιτίδα της”. Αντικατέστησε το πνεύμα με συνθηματολογία της δεκάρας. Και είναι,  ίσως, η πρώτη φορά που για 40 χρόνια στην ιστορία της λεγόμενης “δημοκρατίας”  η Αριστερά με τον μανδύα του προοδευτισμού και του εκσυγχρονισμού  συσσώρευσε τόσα σκουπίδια. Το αποτέλεσμα αυτής της προοδευτικής και εκσυγχρονιστική επέλασης ήταν η δημιουργία  πραγματικού αισθητικού, ηθικού και πολιτικού χάους, ο θρίαμβος της ασυνειδησίας και της ασυδοσίας, και ο βαρύτατος τραυματισμός της πολιτικής αισθητικής των υποταγμένων Ελλήνων χωρίς κανένα αντιστάθμισμα

Τώρα όμως η προοδευτική και εκσυγχρονιστή Αριστερά προκαλεί ένα ασυγκράτητο χασμουρητό, η δε κανθαριδίνη της Αριστεράς  ενδιαφέρει μόνο τους ανώριμους και τους ανίκανους, το λούμπεν (τσογλαναρία στην μαρξιστική) του Ψυχικού, της Πολιτείας, της Εκάλης που βαρέθηκε το αποστειρωμένο περιβάλλον των ιδιωτικών σχολείων και τις βουτιές στην πισίνα και κατεβαίνει στα Εξάρχεια να ρίξει καμιά μολότοφ ή συγκεκριμένα ποσά βίας για να γεμίσει την άδεια του ζωή.

Η Αριστερά  έκαψε την Ελλάδα τον Δεκέμβρη του 2008. Μία βόλτα στις εφημερίδες του τότε, ας είναι καλά το Διαδίκτυο, θα μας δείξει όλο το μυστικιστικό μίσος που κρύβει μέσα της η Αριστερά, αυτό το συνονθύλευμα ελαττωματικών όντων, κατά των Ελλήνων.
Καλή η προσπάθεια Θάνο ή Athan μου. αλλά θα μείνει προσπάθεια. Οι Έλληνες κατάλαβαν και τα καλλίτερα έρχονται......Αν δεν φας στο πετσί σου το χειρότερο δεν θα μπορέσεις ποτέ  να εκτιμήσεις το καλλίτερο . Η Αριστερά κατέστρεψε, έφαγε, διαγούμισε, λεηλάτησε. Έφτασε το τέλος της.

Σήμερα μετά 40 χρόνια η αριστερά είναι κλινικά νεκρή. Διατηρείται στη ζωή  διασωληνωμένη  με τα λεφτά  των διάφορων κέντρων,  παράκεντρων και παρασυναγωγών και με την μηχανική υποστήριξη των ΜΜΣ(κοταδισμού) για να φέρει σε πέρας την αποστολή που της έχουν αναθέσει, τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων και την μετατροπή του Ελληνα ανθρώπου από υποκείμενο στης ιστορίας σε άψυχο αντικείμενο χωρίς παρελθόν, αβέβαιο παρόν και ακόμη χειρότερο μέλλον. Ο σύντροφος Τσίπρας και  η συμμορία του ουρλιάζοντας “το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει” έκαψαν την Αθήνα τον “πορτοκαλή” Δεκέμβρη του 2008 τώρα μονοπωλεί τα ΜΜΕ(ξαπάτησης) με ωραία λόγια και παχιά. Ο Κουβέλης με δημώδη βλακεία το παιζει καλός καγαθός. Ο Καμμένος αγόρασε αραμπά τον φόρτωσε με ότι βρήκε από ταλαιπωρημένους νεοφιλελεύθερους, κλαψιάριδες πασόκους, πρώην ΚΝΙτες και ξαπολύθηκε να πουλήσει την πραμάτεια του.

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Η Μπούρδα του Πολυτεχνείου...


Ο νεαρός Εύελπις με θάρρος και αυταπάρνηση αποφάσισε να πάψει να είναι σκυφτός.


Με την πράξη του ξεβράκωσε το οικοδόμημα που χτίστηκε πάνω στην μπούρδα του Πολυτεχνείου Η δημοκρατία 74 έχει πάψει προ πολλού να είναι πολίτευμα έχει γίνει ιδεολόγημα και η Βουλή τσαντίρι. Η γενιά του Πολυτεχνείου συμμετείχε αλλά δεν την διοργάνωσε Έπρεπε ο Παπαδόπουλος να πληρώσει πολύ ακριβά την άρνηση του να προσγειωθούν τα αμερικάνικα αεροπλάνα στην Ελλάδα για ανεφοδιασμό του Ισραήλ στο πόλεμο του Yom Kipur, 1973. (Επιστολή πρέσβη Α.Ι Κοραντή, Το Βήμα 3/7/2011). Μήπως το ΚΚΕ ήξερε κάτι και έβγαλε την προκήρυξη 8 της Πανσπουδαστικής που μιλούσε για προβοκάτορες; Αλλωστε οι θέσεις των εκπροσώπων της γενιάς στο σχέδιο Ανάν, η στάσης τους στον βομβαρδισμό της Σερβίας, στο θέμα των Σκοπίων, στην χρηματοδότηση των βιβλίων της ελληνικής ιστορίας από το ΝΑΤΟ (Παρασκευή+13 15/4/2011), αφήνουν πολλές υποψίες για εκλεκτικές συγγένειες.

Η γενιά αυτή αφού έπαιξε το παιχνίδι που της είχαν αναθέσει συγκροτήθηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και διαγούμισε την Ελλάδα. Ανώνυμη Εταιρεία που πήρε μία Ελλάδα πλούσια και υπερήφανη και την παραδίδει στην επόμενη γενιά φτωχή και εξευτελισμένη, περίγελο του κάθε ενός.