ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ: Ο ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ

ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ: Ο ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ(κλικ)
http://www.resaltomag.gr
(του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη)

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου, οι ηγέτες του UCK που δεν άφησαν ούτε εκκλησάκι και τάφο Σέρβικο στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά και οι Κροάτες ηγέτες της Κροατίας και οι Μουσουλμάνοι της Βοσνίας είναι ευυπόληπτα πρόσωπα , μέλη της διεθνούς κοινότητος .

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου, οι Μπους, Μπλέρ , Κλάρκ , Ολμπράιτ, Χόλμπρουκ, Περλ κλπ που κονιορτοποίησαν την Σερβία χωρίς καν την συγκατάθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν είναι.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα , οι πρόεδροι Κλίντον, Μπους(πατέρας και υιός) που ευθύνονται για τον θάνατο άνω των 1.500.000 ψυχών Ιρακινών και 4.500 περίπου Αμερικανών που πέθαναν εξ αιτίας των δύο πολέμων και του εμπάργκο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, δεν είναι.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα, οι Αμερικανοί πρόεδροι(Κέννεντι, Τζόνσον, Νίξον) που επι 7ετία ισοπέδωσαν το Βιετνάμ με εκατομμύρια νεκρούς Βιετναμέζους και 45.000 χιλιάδες Αμερικανούς νεκρούς, δεν είναι .

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα , οι εγκληματίες του Ισραήλ που εκτελούν συστηματική γενοκτονία επί 60 χρόνια των Παλαιστινίων, δεν είναι.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα, οι Τούρκοι στρατοκράτες σφαγείς του Κυπριακού λαού δεν είναι . [Αυτούς όχι μόνον η Διεθνής Κοινότητα τους αναγνώρισε πανηγυρικά την σφαγή αλλά και οι ίδιοι οι σφαγιασθέντες Κύπριοι τώρα τους φιλούν τις ματωμένες μπότες για κάποια ‘λύση’ του Κυπριακού]


Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου , όχι όμως και οι Τούρκοι στρατοκράτες που έκαναν το πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης το 1955.



Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου , όπως και ο Χίτλερ ήτο εγκληματίας πολέμου, όχι όμως οι Τσώρτσιλ και Ρούσβελτ που ισοπέδωσαν τη Δρέσδη και τις άλλες Γερμανικές πόλεις με θύματα αμάχους . Αλλά και για την πυρπόληση από τα Αμερικανικά αεροπλάνα με εμπρηστικές βόμβες ναπάλμ του Τόκιο με 150.000 νεκρούς αμάχους.

Ο Ραντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου, όπως και ο Χίτλερ ήτο εγκληματίας πολέμου , αλλά ο πρόεδρος Τρούμαν που έρριξε τις ατομικές βόμβες στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι δεν είναι.

Ο Ραντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου , το κράτος των Νεοτούρκων που εξόντωσε 1,5 εκατομμύρια Αρμενίους, 750.000 Ποντίους, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Πόλης και της Μικράς Ασίας και εξερρίζωσε 3,5 εκατ. Ελλήνων από τις εστίες τους δεν είναι. Μόνον το Ολοκαύτωμα των Εβραίων θεωρείται Γενοκτονία.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου, όχι όμως και το βαθύ Τουρκικό κράτος που εξαφάνισε άνω των 5.000 Κουρδικών χωριών , σκότωσε- και συνεχίζει να σκοτώνει-δεκάδες χιλιάδες Κούρδους . Η Τουρκία είναι ο καλύτερος σύμμαχος του Ισραήλ και των ΗΠΑ .

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είναι εγκληματίας πολέμου και ευθύνεται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος, όχι όμως οι ΗΠΑ που ευθύνονται για σωρεία πραξικοπημάτων, βομβαρδισμών, εμπάργκο και άλλων πράξεων βίας , διαρπαγών και βαρβαρότητος ανά τον κόσμο.

Τώρα που είναι στα χέρια σας το θήραμα, δικάστε και καταδικάστε τον Ράντοβαν Κάρατζιτς στο Ειδικό Δικαστήριο της Χάγης-το γνωστό και ως ‘καγκουροδικείο’-για να ξεπλύνετε όλα τα αμαρτήματα σας , δεδομένου ότι δεν μπορέσατε να το κάνετε με τον Μιλόσεβιτς διότι δεν σας βγήκαν οι μαρτυρίες. Τώρα ο Κάρατζιτς είναι το εξιλαστήριο θύμα σας . Θα καθαρίσει τις αιματοβαμμένες μπότες σας και τα παπιγιόν σας από το αίμα αθώων.

Ωραία!! την κοινή γνώμη την εξαπατάτε με τα ΜΜΕ, όμως πως θα βολέψετε την συνείδηση σας, αν έχει απομείνει ένας κόκκος από αυτήν;

"Δίκη..."

Δεν αναλαμβάνουμε την υπεράσπιση του Ράντοβαν Κάρατζιτς. Αναλαμβάνουμε την υπεράσπιση της αλήθειας. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει αλήθεια και μάλιστα πολύς κόσμος μας αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει. Αλλά ξέρουμε ότι το ψέμα υπάρχει, ξέρουμε ότι η συστηματική παραχάραξη των γεγονότων υπάρχει. Ζούμε μέσα σε μία παραχάραξη. Η παραχάραξη αυτή είναι πολύ επιδέξια, παρασύρει τις φαντασίες και ύστερα στηρίζεται στην ύπαρξη των φαντασιών αυτών. Εφεύραν μάλιστα και μία φιλοσοφία της παραχάραξης. Συνίσταται στο να μας εξηγούν ότι τα πραγματικά γεγονότα δεν έχουν καμία σημασία, αλλά το μόνο που μέτρα είναι η εικόνα που έχουμε για τα γεγονότα. Φαίνεται ότι η αυτή η μεταφορά της πραγματικότητας είναι η μόνη πραγματικότητα.

Η δίκη που θα γίνει έχει μία γερή βάση, πολύ πιο γερή από όσο νομίζεται γενικά. Μόνο που δεν είναι αυτό που διακηρύσσεται. Η κατάσταση στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δραματική από όσο λένε, γιατί η βάση των κατηγοριών και τα κίνητρα της , είναι πολύ πιο αγωνιώδη για τους νικητές. Η πραγματική βάση των "δικών" της Χάγης, αυτή που κανείς δεν τολμάει ποτέ να υποδείξει, είναι ο φόβος. Είναι το θέαμα των ερειπίων. είναι ο πανικός των νικητών. Πρέπει να είναι ο Ράντοβαν Κάρατζιτς που έχει άδικο. Πρέπει. Γιατί αν κατά τύχη ο Κάρατζιτς δεν είναι τέρας. Πόσο βάρος θα αντιπροσωπεύει η κατεστραμμένη Σερβία και οι χιλιάδες βόμβες για του νικητές; Είναι η φρίκη, η απελπισία των νικητών τα πραγματικά κίνητρα των "δικών".

Σκέπασαν τα πρόσωπα τους μπροστά σ' αυτό που αναγκάστηκαν να κάνουν και για να δώσουν θάρρος στον εαυτόν τους, μετέτρεψαν τις από αέρος σφαγές τους σε σταυροφορία. Εφεύραν ένα δικαίωμα σφαγών στο όνομα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Όντας φονιάδες αυτοπροήχθησαν σε χωροφύλακες. Για να συγχωρεθούν οι εγκληματικοί βομβαρδισμοί είναι απόλυτα αναγκαίο να ανακαλυφθούν πιο σοβαρά εγκλήματα από την πλευρά των ηττημένων. Πρέπει οπωσδήποτε τα ιπτάμενα einsatzgruppen του ΝΑΤΟ να εμφανισθούν σαν το ξίφος του Κυρίου. Οι "δημοκράτες" δεν έχουν άλλη εκλογή. Αν δεν διακηρύξουν επίσημα, αν δεν αποδείξουν ότι είναι οι σωτήρες της ανθρωπότητας και υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν θα είναι τίποτε άλλο από δολοφόνοι, που θα τους άξιζε μία θέση στο ίδιο σκαμνί με τον Κάρατζιτς.

Υποπτευόμαστε ότι όλα είναι μία απλή κωμωδία και η κοινή γνώμη, σήμερα δεν αγνοεί το γεγονός της σκηνοθεσίας. Τον δικάζουν γιατί νικήθηκε. Οι αγριότητες που του προσάπτουν, κάθε δίκαιος άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί ότι θα μπορούσαν να προσαφθούν στους Νατοϊκούς διοικητές. Οι βόμβες, φωσφόρου, απεμπλουτισμένου ουράνιου, Daisy Cutter Bomb, δεν είναι καλύτερες από τις σφαίρες των Καλάσνικοφ. Ένα δικαστήριο που δικάζει τον Κάρατζιτς δεν έχει μεγαλύτερη αξία από ένα Σερβικό δικαστήριο που θα δίκαζε τον διοικητή του ΝΑΤΟ Wesley Clark. Όπως με απόλυτη ειλικρίνεια δήλωσε ο Αμερικανός στρατηγός Curtis Lemay, που διέταξε την καταστροφή του Τόκιο με εμπρηστικές βόμβες το 1945: "υποθέτω ότι εάν είχαμε χάσει τον πόλεμο, θα είχα δικαστεί σαν εγκληματίας πολέμου. Ευτυχώς είμαστε οι νικητές."

Θα προτιμούσαμε τον νόμο του ισχυροτέρου γιατί είναι πιο έντιμη πράξη. Όταν o Γαλάτης Βρυέννιος φώναξε Vae Victis (ουαί τοις ηττημένοις) τουλάχιστον δεν έπαιρνε τον εαυτό του για Σολομώντα. Αλλά το δικαστήριο αυτό κατόρθωσε να είναι μία συνέλευση μαριονετών με τήβεννο, είναι το πρόγραμμα του μελλοντικού πολιτισμού μας. Μια μασκαράτα ένας εφιάλτης. Δικαστές σοβαροί και βαριοί στην πραγματικότητα δεν είναι παρά υποτακτικοί φυλάρχων και μέσα στην αίθουσα δεν ακούει κανείς πάρα τον απόηχο των τυμπάνων των νικητών που δίνουν τον ρυθμό.

Πιστεύουμε ακράδαντα στην τιμωρία των ενόχων, αλλά, όπως με πολύ σαφήνεια, έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Αμερικανός δικαστής στην δίκη της Νυρεμβέργης Telford Taylor : "Οι νόμοι του πολέμου δεν ισχύουν μόνο για τα εγκλήματα πολέμου των νικημένων. Δεν υπάρχει νομική ή ηθική βάση να απαλλάσσονται οι νικητές από την διερεύνηση των πράξεων τους. Οι νόμοι του πολέμου δεν είναι μονόδρομος". Μέχρις ότου, αυτή η ρήση του Taylor αποτελέσει την βάση πάνω στην οποία θα στηρίζεται το δίκαιο του πολέμου, oι δικαστές της Χάγης πέτυχαν χωρίς να το ξέρουν, με την πρωτόγονη απλοϊκότητα τους, ένα αποτέλεσμα που αναμφίβολα κανείς τους δεν είχε προβλέψει. Με την κακοπιστία τους αποκατέστησαν αυτούς που η υπεράσπιση τους είναι αδύνατη και έδωσαν σε εκατομμύρια ανθρώπους ανά το κόσμο, που δέχονται καθημερινά το βαρύ εκπολιτιστικό χέρι την Δύσης, το δικαίωμα να τους περιφρονούν.

"το πρωτοπαλλίκαρο τηs Χούντας που ποδοπάτησε την δημοκρατία".....

Η "έγκριτος" δημοσιογράφος και δημόσια διανοούμενη συντρόφισσα Μαριαννα Τζιαντζή με αρφομή την παρουσία του στρατηγού Παττακού στο Alter άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλία να μας ρίξει την βαθιά πολιτική της σκέψη. Αποκάλεσε τον στρατηγό μισητό δικτάτορα. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο ήτανε μισητός γιατί δεν υπήρχαμε τότε. Αλλά για να το λέει κάτι θα ξέρει. Θα ρώτησε το κολιτάρι της τον Δημητρά που σαν γυιός υπουργού του Πατακού κάτι θα ξέρει παρα πάνω απο έμας. Αποκαλεί τον στρατηγό "το πρωτοπαλλίκαρο τηs Χούντας που ποδοπάτησε την δημοκρατία". Ας γελάσω!

Το 1967 η βουλή είχε μετατραπεί, κατά την έκφραση του Γεωργίου Παπανδρέου, σε οίκο ανοχής και η δημοκρατία δεν ήταν παρά μία πεπειραμένη μελαχρoινή με τσακίρικα μάτια, πονηρό μουτράκι και ένα κορμάκι με μικρά ηδονικά τρεμουλιαστά λακκάκια. Πόρνη που τριγυρνούσε στα έδρανα της βουλής με το βρακί της η και χωρίς βρακί κούναγε προκλητικά το τροφαντά πισινά και τους πουδραρισμένους γλουτούς της, ανέμιζε δύο μαστάρια καλά κρεατωμένα, σφικτά, γεροστεκούμενα με μεγάλες καστανομαυρες ρώγες ορθωμένες. Έβαζε χέρι στη σχισμή του παντελονιού τους και οι 300 κερατάδες με βλέμμα απλανές, με μισάνοιχτο στόμα ευχαριστούσαν εκ βάθους καρδίας την καλή κυρία που το σπίτι της ήταν τόσο εξυπηρετικό.

Μέσα σ’ αυτό το μπορντέλο δεν υπήρχαν πλέον, εκτός εξαιρέσεων, παρά βουλευτές εξαγορασμένοι και βουλευτές προς εξαγορά. Όλοι αυτοί, και ήταν 45, που σαν βουλευτές της Ένωση Κέντρου, δέχτηκαν με αυτές τις συνθήκες να εγκαταλείψουν το κόμμα τους και να γίνουν υπουργοί, θα έπρεπε να παραμείνουν στην συνείδηση του ελληνικού λαού η ντροπή του κοινοβουλευτισμού και όμως ο Μητσοτάκης ζει και βασιλεύει και επί πλέον μας κληρονόμησε την σπορά του.

Έξω ο λαός σπρωχνότανε στα πεξοδρόμια από πολιτικατζήδες της κακιά ώρας που δεν ξέρανε τι τους γινότανε και τι θέλανε. Το δίδυμο της αριστεράς ΕΔΑ (νόμιμη) ΚΚΕ (παράνομο) ακολουθώντας την παλιά και πάγια «πολιτική» του εναντία και κόντρα, το μαντζούνι της ύπαρξης της, έσπρωχνε τον λαό στο αγώνα και στην πάλη, χωρίς στόχους, σκοπό και λύσεις. Το μόνο που έκανε ήτανε να επαναλαμβάνει το ηττοπαθές καλαμπούρι: «ο Θεός να βάλει το χέρι του»! για να την πιάσουν χαράματα στον ύπνο και να την σύρουν με τις πιτζάμες και τα νυχτικά στα κρατητήρια και στις εξορίες.

Το 1967 το δημοκρατικό πολίτευμα καταλύθηκε μέσα σε λίγες ώρες χωρίς να προβάλει καμιά αντίσταση, επειδή πριν καταλυθεί είχε υπονομευθεί πολιτικά, ιδιαίτερα μετά τα «ιουλιανά» του 1965. Ενα παράδοξο παιχνίδι μεταξύ ακραίων δυνάμεων, μια αλληλοτροφοδοσία σε ακραία συνθήματα θα έλεγα μια υπόγεια και άτυπη συμμαχία διέβρωσε το δημοκρατικό πολίτευμα, ιδεολογικά το αχρήστευσε. Επεσε όχι σαν ώριμο φρούτο, αλλά σαν σαπισμένο(κλικ)

Επέτειος.....Ήτανε όλοι τους εκεί

Ήτανε όλοι τους εκεί, Καραγκιόζηδες και Κολλητήρια, Χατζηαβάτηδες και Μπάρπα-Γίωργηδες. Κορδωμένοι για την προσφορά τους στην δημοκρατία κρύβανε το μπασταρδο πρόσωπο τους πίσω από το όνομά της. Γιόρταζαν την αποκατάσταση της που ήλθε μετά από μια εθνική τραγωδία που όλοι τους, άλλος πολύ άλλος λίγο, είχαν παίξει τον ρόλο τους, είχαν βάλει το δαχτυλάκι τους. Παρέλασαν στο Προεδρικό μέγαρο σαν τις πριμαντόνες. Ένα πραγματικό θέατρο σκιών. Οι έμπουσες και οι μπωβαρίζουζες της δημοκρατίας με τα καλοβαμμένα πόδια τους και τα μούτρα τεζαρισμένα από το Botox, οι κύριοι με τα σκούρα κι τις γραβάτες, που και που κανένα μειράκιον μπλουτζηνάτο, σε ένδειξη λαϊκής συμπαράστασης, οι Κρύσοι ανεξέλεγκτης εξουσίας και πλούτου, ήταν ένα θέαμα χυδαίο και αισχρό.

Ακούσαμε τα άκριτα φληναφήματα περί δημοκρατίας να ξεστομίζονται από τα χείλια κορακιών και ορνέων σαν ρητορικά παραμύθια για την αποχαύνωση μας. Ήτανε ένα πανηγύρι κυνισμού. Χωρίς να πιστεύουν λέξη από τις ωραίες φράσεις και τα παχιά λόγια τα μεγάλα που σερβίριζαν γιόρτασαν. Λίγο πιο πέρα τα αποκαΐδια και οι στάχτες από τα καμένα βιβλιοπωλεία, τα κατεστραμμένα σχολεία σύμβολα βαριά της χρεωκοπίας ενός πολιτικού συστήματος που υποσχέθηκε πολλά και δεν προσέφερε τίποτα.

Η σημερινή επέτειος θα περάσει σαν μία ωμή καπηλεία της συλλογικής πίστης σε ένα ανώτερο ιδεώδες. Από την αποφράδα εκείνη ημέρα στους Έλληνες και τις Ελληνίδες επιβλήθηκε αργά αλλά σταθερά ο στυγνότερος κομματισμός. Οι θεσμοί καταρρακώθηκαν στο όνομα του λαού, αυτού του αφηρημένου πλάσματος. Καταργήθηκε κάθε θεσμός και διάκριση αξιοκρατίας, κάθε έλεγχος και αξιολόγηση της ανθρώπινης ικανότητας, ευσυνειδησίας,ανιδιοτέλειας , εργατικότητας, ευφυΐας, φαντασίας και δημιουργικότητας. Η Ελλάδα ισοπεδώθηκε προς τα κάτω: στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο λειτουργίας ποιοτικών κριτηρίων. Στα 34 αυτά χρόνια μεθοδικά, επιστημονικά ο Έλληνας άνθρωπος, από υπερήφανος, δημιουργικός στην σύλληψη και ηρωικός στην πράξη μεταβλήθηκε σε μιζαδόρος, ζήτουλας,λαμόγιας, ζητιάνος των κομματικών μαγειρείων.

Σήμερα, 34 χρόνια μετά οι άνθρωποι που γιορτάζουν αδύναμοι, άβουλοι, ταπεινοί παθητικά υποταγμένοι στην οποιαδήποτε μοίρας τους και φοβερότερη μοίρα από την κομματοκρατία δεν υπάρχει, αποτελούν την άρχουσα ελίτ, μια άρχουσα ελίτ στενοκέφαλη, απαιτητική, αυταρχική, επίμονη στις ελάχιστες ηλίθιες ιδέες της ριζωμένες στο κουτοπουλίσιο κεφάλι της πιστό αντίγραφο της κομματικής της ρίζας με μία γερή δόση υστερίας επιπλέον.

Δεν χτυπάνε πλέον τον Αντρέα στη ταράτσα της Μπουμπουλίνας. Η Μπουμπουλίνας μετακόμισε στη Χρήστου Λαδά. Εκεί βαράνε τον Ελληνικό λαό οι εγκάθετοι του Νεοταξίτικου χουντισμού. Προσπάθησαν να επιβάλουν το σχέδιο Ανάν, το βιβλίο αίσχος και τώρα βαράνε τις παραδόσεις του, την ιστορία του το είναι του...

Το ΕΑΤ/ΕΣΑ μεταλλάχθηκε στην νεοταξιτικη(κλικ) GESTAPO του ΕΛΙΑΜΕΠ, των διαφόρων καλοταϊσμένων χωματερών και αποθετηρίων σκέψεις των ΜΚΟ που με πολύ λογισμό, συμπλεγματική μανία βυσσοδομούν κατά της Ελλάδας. Πρακτορεύουν ξένα συμφέροντα προσπαθώντας να κάνουν τους Έλληνες αντικείμενα χωρίς μνήμη, χωρίς παρελθόν και μέλλον.

Οι συμπλεγματικοί σκυλάνθρωποι αγράμματοι υποδεκανείς της ΕΣΑ που έπαιζαν μπάλα με το σώμα του Ανδρουλάκη -- Μίμη δεν σε πονάνε πλέον οι κατεστραμμένοι αυχενικοί σου σπόνδυλοι; -- κλονοποιήθηκαν στα σημερινά νεοταξίτικα σκυλιά του Παβλόφ, Δήμου, Σωμερίτη Μανδραβέλη, Κρεμμύδα , Πρετεντέρη......., και τους διαφόρους δημόσιους διανοούμενους που γαβγίζουν λυσσάρικα στο άκουσμα των λέξεων πατρίδα, έθνος, θρησκεία. Συμμαχούν με τα ποιο σκοτεινά στοιχεία της δημόσιας ζωής, ξεπουλάνε την ψυχή τους όχι μόνο στον διάβολο αλλά και στον Μαμμωνά απαλλοτριώνοντας τον ελληνισμό και προδίδοντας την ίδια την Δημοκρατία.

Αδειασμα Μπαρόζο...Ας γελάσω!

'Αδειασμα Μπαρόζο σε Γκρουέφσκι(κλικ)

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο απάντησε στον Σκοπιανό πρωθυπουργό, Νίκολα Γκρούεφσκι πως η ΕΕ είναι αναρμόδια να ασχοληθεί με ζητήματα μειονοτήτων και ανάκτηση περιουσιών στα κράτη-μέλη.

Αυτό το ωραίο μας έγραψε η Καθημερινή 27/7/2008.

Εκείνο το οποίο δεν μας λέει όμως, είναι ο,τι ο κύριος Μπαρόζο έκρινε ότι «Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει κάποια γενική αρμοδιότητα σε θέματα μειονοτήτων», όχι γιατί ξαφνικά αντιλήφθηκε τα δίκαια της Ελλάδας, άλλα γνωρίζει πολύ καλά ότι μια απόφαση υποστηρικτική των θέσεων του κυρίου Γκρούεφσκι θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου μέσα στην ΕΕ.

Εκατομμύρια Γερμανοί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους στην Τσεχοσλοβακία, στην Πολωνία, στην (τότε) Γιουγκοσλαβία και άλλες χώρες. Μισό αιώνα μετά οι απόγονοι τους ζητάνε αποζημιώσεις και επιστροφή περιουσιών (Prussian Trust).

Καταλαβαίνεται λοιπόν, ότι δεν χρωστάμε καμία χάριν στον Μπαρόζο ούτε κανένα Μπαρόζο. Ο άνθρωπος θα είχε γράψει στα παλιά του τα παπούτσια τις όποιες ελληνικές αντιδράσεις και θα είχε δείξει κατανόηση στον Σκοπιανό κύριο αν δεν υπήρχε το μεγαλύτερο πρόβλημα των απαιτήσεων των Γερμανών προσφύγων

Και όμως οι δημόσιοι διανοούμενοι...το βουλώνουν!

Ημέρα Γιορτής για το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής...(κλικ)

Δεν το χωράει ο νους μου... Ήρθε μία δασκάλα σε ένα μουσουλμανικό σχολείο στο Μεγάλο Δέρειο, στον Ν. ¨Εβρου, στα όρια με το Ν. Ροδόπης με διάθεση να προσφέρει όλο της "το είναι" για να ανεβάσει το επίπεδο αυτών των παιδιών ... Να συμμετέχει ακόμη και στα παιχνίδια της, ακόμη και ποδηλασία να κάνει μαζί τους ... Να τους μαθαίνει πράγματα που κανείς άλλος δάσκαλος δεν τους είχε μάθει... Άλλωστε είναι κοινό μυστικό ότι για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Χριστιοανών δασκάλων τα μουσουλμανικά σχολεία είναι ένα χώρος για κάποιο έξτρα επίδομα κάνοντας ταυτόχρονα ....τουρισμό, πηγαίνοντας στο ότι ώρα θέλουν....

Και ήλθε μία δασκάλα, Η Χαρά Νικοπούλου, η οποία χαλάει την ...."πιάτσα"!!!.... Και έκανε τα παιδιά αυτά να τη λατρέψουν... Γιατί προσπαθεί να πάει μέχρι και στο Μέγαρο Μουσικής τα παιδιά αυτά προκειμένου να αποκτήσουν άλλες παραστάσεις, να ανοίξουν οι ορίζοντες τους... Το Τουρκικό Προξενείο με συντονισμένες ενέργειες κάποιων φανατικών κατορθώνει τελικά να ακυρώσει αυτή την προσπάθεια... Δικαολογημένη η προσπάθεια του αφού βλέπει για πρώτη φορά μία δασκάλα να σταματάει τις προσπάθειές του για Τουρκοποίηση των Πομάκων της περιοχής... Αυτό που όμως δεν δικαιολογώ είναι η προσπάθεια πολιτικών της περιοχής μας να εκδιώξουν τη συγκεκριμενη δασκάλα από την περιοχή μας...

Κατηγορήθηκε η δασκάλα αυτή για ...εθνικισμό! Αν είναι δυνατόν!... Εθνικισμός σημαίνει να αγαπάς μόνο τους ομοεθνείς και να μισείς του όλους τους αλλοεθνείς.... Μα η Χαρά Νικοπούλου, η δική μας Χαρά, ποτέ δεν έκανε κάτι τέτοιο... Δεν θα της επέτρεπαν τα πιστεύω της, η ιδεολογία της... Η Χαρά μαθαίνει στα παιδιά απλώς ότι είναι μουσουλμάνοι μεν στο θρήσκευμα, αλλά Έλληνες Πολίτες και ως εκ τούτου αξίζει ν΄αγαπούν την Ελλάδα...

Αποτελεί ένα αγκάθι για το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής η δασκάλα αυτή γιατί, οπως είπε και φανατικός μουσουλμάμος δημοσιογράφος- όργανο του Προξενείου- τα μουσουλμανόπαιδα πηγαίνουν το πρωί στο σχολείο με Τουρκική συνείδηση και το μεσημέρι φεύγουν με Ελληνική!!!

Και έρχεται τώρα με έγγραφο του Δήμαρχος του Ορφέα και απαιτεί με έγγραφό του εντός 10ημέρου η δασκάλα να εγκαταλείψουν το σπίτι που δίνει Δήμος στον εκάστοτε χριστιανό δάσκαλο της περιοχής... Ουσιαστικά όμως τους διώχνει από την περιοχή αφού ειναι ενελώς αδύνατον να βρουν κάποιο άλλο κατάλυμμα για να μείνουν...

Είναι άραγε τυχαίο ότι οι ψήφοι του μουσουλμανικού στοιχείου καθορίζουν το αποτέλεσμα των εκλογών στο συγκεκριμενο Δήμο;

Ειλικρινά ντρέπομαι γιατί κανείς από τους πολιτικούς παράγοντες του ¨Εβρου δεν είχε "τα κότσια" να στηρίξει μία πραγματικά ηρωίδα Ελληνίδα δασκάλα.... Μονος στόχος όλων η επανεκλογή τους...Γιατί -κακά τα ψέμματα- γλυκειά η καρέκλα της εξουσίας...

Αλλά κι εγω ως απλός πολίτης τι κάνω; Περιμένω ενέργειές από αυτούς που δε θα κάνουν ποτέ τίποτα, γιατί πάνω από όλα βάζουν τις προσωπκές τους φιλοδοξ;iες;

Και όμως ο καθένας από μας τους απλούς πολίτες μπορεί να κάνει πάρα πολλά.... Μπορεί να ενημερώσει όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους πολίτες, να διαμαρτυρηθούν όλοι μαζί και να κάνουν σαφές ότι πέρασε η εποχή που ψηφίζαμε τους πολιτικούς ανάλογα με τα ρουσφέτια που μας υπόσχονταν την τελευταία στιγμή... Τώρα πλεον ολοι κρίνονται από τη στάση τους σε κρίσιμα θέματα όπως αυτό... Προσωπικά με αφήνει εντελώς αδιάφορο αν κάποιος ανήκει στο δεξιό ή στον αριστερό ή στον κεντρώο χώρο ...Προσωπικά θα αγωνιστώ με τις λίγες δυνάμεις μου για όποιον μου αποδείξει ότι εχει ιδανικά και δεν φοβάται το πολιτικό κόστος... Αν την ιδια στάση κρατήσει κρατήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες, χωρίς κομματικές παρωπίδες ίσως ...ίσως κάποια πολιτικά πρόσωπα αρχίζουν να "ταρακουνούνται" και στηρίξουν στο πρόσωπο της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου την ίδια τη Θράκη μας...

Τυχόν απομάκρυνση της παραπάνω δασκάλας απο το Μ. Δέρειο θα είναι ημέρα γιορτής για το Τουρκικό Προξενειο Κομοτηνής αλλά και ημέρα ντροπής για τον Ελληνισμό...

Εσύ Εβρίτη, θα το ανεχθείς;

Εσύ Θρακιώτη, θα ανεχθείς;

Εσύ Έλληνα πατριώτη, θα το ανεχθείς;

Από citizenofdidymoteicho on Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008 @ Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008 12:00 πμ

Π.Σ ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ: ΤΑ BLOG ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ

Π.Σ ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ: ΤΑ BLOG ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ