Ο “λαουτζίκος” απαντά

Στην πρόσφατη εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη στο Mega το κύριο θέμα ήταν το προφίλ της Χρυσής Αυγής και των ψηφοφόρων της. Οι καλεσμένοι είχαν ως... αποστολή να σχολιάσουν τα ευρήματα δημοσκόπησης όπου «χαρτογραφούνταν» η Χρυσή Αυγή και οι μάζες που τη στηρίζουν. Κάποια στιγμή, όταν παρετέθη η κάρτα με τα ποσοστά των κοινωνικών τάξεων που εκφράζονται εκλογικά από το εν λόγω κόμμα, ο παρουσιαστής είπε: «Είναι ένα κόμμα ανδρών, είναι ένα κόμμα νέων, είναι ένα λαϊκό κόμμα. Απευθύνεται στον λαουτζίκο! Δύο στους τρεις ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής είναι λαουτζίκος!» Αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος το συγκεκριμένο απόσπασμα για να δει έκπληκτος με πόση αποστροφή και περιφρόνηση ξεστόμισε δύο φορές ο κ. Πρετεντέρης τη λέξη «λαουτζίκος». Επίσης έχει ενδιαφέρον η «αφωνία» των βουλευτών της Αριστεράς όταν άκουσαν τον παρουσιαστή να διατυπώνει υποτιμητικά αυτή την ήδη συναισθηματικά φορτισμένη λέξη.

Η κυρία Ρεπούση, η κυρία Κανέλλη και ο κ. Τατσόπουλος, αν και εγνωσμένης «αριστεροφροσύνης», δεν βρήκαν να πουν μια λέξη για τη δημόσια έκφραση απέχθειας του κ. Πρετεντέρη προς τις μάζες που φτωχοποίησε η πολιτική, την οποία ο ίδιος στήριξε με φανατισμό.

http://www.dimokratianews.gr/content/22636/αντουανέτες-και-δημοσιογραφία

Σε όλους αυτούς τους προοδευτικούς του “συνταγματικού τόξου”  και την αριστεράντζα Ρεπούση, Κανέλλη, Τατσόπουλο ο “λαουτζίκος” έχει την απάντηση του:

Δεν νομίζω πως ελπίζετε  πια σε κάτι, δεν περιμένετε κάτι, απλώς γίνεται αβάσταχτη, ώρες ώρες, αυτή η πτωματική γεύση στο στόμα σας, ξεχειλίζουν μέσα της  οι χυμοί της αποσύνθεσης αυτού που υπήρξατε, και τότε η στοιχειωμένη ερήμωση στις   σκοτεινές   γιάφκες και στους τεκέδες σας  θλίβει θανάσιμα. Ευτυχώς κάτι γεγονότα εδώ και εκει σας  θυμήζουν οτι κάποτε ζήσατε. Κολλημένοι στις έμμονες ιδέες σας, δέντρα ξεραμένα που δεν κυλάει ζωή μέσα τους.  Νοιώθετε οτι αποξηρενεστε σιγά-σιγά, οτι εξαερώνεστε και οτι σε λίγο θα καταντήσετε  ένα κέλυφος του εαυτού σας άχρηστο και κούφιο, ένας εμετός ύπαρξης, θληβεροί επαίτες. Αδυνατο να ξεμπλέξετε πια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Ρημαγμένοι απο την μοναξιά και την αγωνία με το μυαλό να έχει γίνει σκεπάρνι και η ψυχή κοφτερό πριόνι  ροκανίζετε την άγρια κραυγή της κενής σας ματαιοδοξίας οτι είστε  οι μοναδικοί και υπέρτατοι, οι εκλεκτοί που με αγκλίτσα την κουκουλα, την μολοτοφ και τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” θα σαλαγήσετε το κοπάδι των Ελλήνων. Σαν τα λυσσασμένα σκυλιά δηλαδή, που όλην ώρα γυρίζουν γύρω γύρω και δαγκώνουν την ουρά τους μεχρι να γεμίσει αφρούς το στόμα τους και να ξεψυχήσουν απο την εξάντληση.

Αυτό που δεν θα συγχωρέσετε ποτέ μα ποτέ στον εαυτό σας ειναι ότι, επιτέλους, βρέθηκαν  παιδιά του “λαουτζίκου” που μίλησαν για πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια και τίναξαν  στον αέρα όλα τα σχέδια των πλανητικών νταβατζήδων και τα σχεδιάκια σας και τα αλλα κουραφέξαλα που είχατε καταστρώσει μέσα στο κοτοπουλίσιο μυαλουδάκι σας!

Για πρώτη φορά στην ματοβαμμένη πορεία σας - η αριστερά δεν έχει ιστορία έχει μόνο ποινικό μητρώο -  κατάλαβατε οτι έχετε πεθάνει προ πολού. Πήγατε  στο κάτω κόσμο και γυρίσατε  ζωντανοί νεκροί. Τώρα συνειδητοποίησατε οτι όλα αυτά τα χρόνια ήσασταν   σκιές,  περιπλανώμενοι νεκροί που ζητούσατε να πάρετε πίσω την χαμένη σας ζωή. Δεν σας  φτάνει όμως μια ζωή γιατι γερνάτε  και δεν μπορείτε να την ξεχειλώνετε  και να την κάνετε να αξίζει όσο δέκα, γιατί καίγεστε και δεν αισθάνεστε τίποτα στο τέλος. Τα έχετε  χάσει όλα . Την δημιουργία, ! Την προσφορά:! Τη ζωντάνια! Την ανθρωπία! Ολα! Μία υστερία άνευ αιτίας σας μένει. Τραγικές υπάρξεις, αμετακίνητα παγιδευμένες, με το χρόνο να σας ροκανίζει τα ποδάρια και την αποτυχία να αναδύεται εμπρός στο πρόσωπο  σας σαν λευκή παγερή σελήνη, γκονγκ τεράστιο που ηχεί στα αυτια σας  το μέγα, απέραντο και ανικητο μηδέν. Τελικά παραμένετε ενστικτώδεις, ένα οχι και τόσο σπάνιο είδος. Στο Κολωνάκι, στο Ψυχικό στα βόρια προάστεια της Αθήνας, στο Πανόραμα  το είδος αυτο περισσεύει.

Μοιάζετε με ένα μπόγο απο σάρκες και οστά που προσπαθεί να ελευθερωθεί και να αναστήσει το νερωμένο του αίμα με λέξεις, λόγια φτασμένα στα άκρα. Ετσι θα περνάει η υπόλοιπη ζωή σας, δεμένοι χειροπόδαρα πάνω στις θύμησες να τρέχετε, να βογκάτε, να πασχίζετε ...την τύχη σας που ενδίδει πια, τα έργα σας  που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σας που βγήκαν όλα πλάνες, θρηνήστε τα!... Δεν μπορείτε να ξεχάσετε όσο και να κυλιέστε στο πάτωμα. Το θολωμένο σας μυαλό ...θέλει, μα δεν βουλεί να λησμονήσει... Εχετε χάψει τα δολώματα των καιρών με τέτοια βουλιμία και αφέλεια, που στο ορίζοντα της ζωής σας δεν φαίνεται καμιά περίπτωση αυτογνωσίας, ουτε βέβαια κάποια πιθανότητα για λύτρωση και γαλήνη. Ετσι θα περάσει η υπόλοιπη ζωή σας, δεμένοι χειροπόδορα πάνω στις ιδεοληψιες σας, να τρέχετε, να βογκάτε, να πασχίζετε, να καίτε και να ξεραίνετε  τα αισθήματά σας και τη χαρά της δημιουργίας  λειτουργώντας σαν έμπειροι αυτιστικοί. Εχετε μεταλλαχθεί  σε  μια μηχανή, γι’ αυτό δεν έχουν πια κανένα νόημα ο διαλογος, οι ιδέες, οι άνθρωποι. Θα ακούτε  τις λέξεις Χρυσή Αυγή και θα νομίζετε οτι ακουυε την αξίνα που γκρεμίζει την παράγκα της ματαιοδόξίας σας . Στο μυαλό σας έχετε πλέον εγκαταστήσει μπαταρίες. Δεν ζείτε  πια μέσα στην κοινωνία. Απλά περπατάτατε..

Ο “λαουτζίκος” της Χρυσής Αυγής

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ

Αμερικανισμός είναι η ιδεολογία του αυτοκρατορικού εθνικισμού που ισοπεδώνει την πολυεθνικότητα, τις πολιτισμικές κληρονομιές, την διαφορετικότητα, αποδομεί κάθε μεγάλη συλλογική αφήγηση και κάθε φαντασιακό «ανήκειν». Προς τα έξω η Αμερική αυτοδιαφημίζεται σαν η χώρα μοντέλο του «πολυπολιτισμικού», του «πολυφυλετικού» του «πολυσυλλεκτικού» κράτους. Είναι οι λέξεις παγίδες για τους λαούς, τις μικρές χώρες που τις κυβερνάν μικρονοϊκές  ή μικρόψυχες ελίτ οι οποίες, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» αποδoμούν τις αξίες των Ελλήνων για μία θέση γύρω από το τραπέζι της Bilderberg, προτρέπουν να γίνουμε η «Αμερική των Βαλκανίων» για ένα bravo. Προς τα μέσα η Αμερική είναι μία μονολιθική αυτοκρατορία, ένα έθνος ομοούσιο και αδιαίρετο  το οποίο  καλλιεργεί έναν πρωτόγνωρο, πρωτοφανή εθνικισμό με άξονα οδηγητικό την ιδιαιτερότητα των «αμερικανικών  ιδεωδών». Που δεν είναι τίποτε άλλο από μία τάση για συνεχή επέκταση, για συνεχή κυριαρχία κάτω απο το αγρυπνο βλέμμα του Θεού. « ..Και ευλόγησεν  αυτούς ο Θεός, λέγων αύξανεστε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτήν» (Γενεσις Α,28).

Με χωρισμό  του κράτους από την εκκλησία και όχι από τη θρησκεία (one Nation under God), ο Αμερικανισμός βασίζεται στο θέσφατο ενός έθνους ποιμνίου "του περιούσιου λαού" .  Στο δόγμα ότι ο Θεός στις πιο διαφορετικές εκφάνσεις του θεωρείται ότι προτρέπει την Αμερική, όπου θρησκεία και κράτος είναι σαν τους σιαμαίους αδελφούς που κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει γιατί τότε ο ένας από τους δύο θα πεθάνει,να επιτελέσει ένα παγκόσμιο καθήκον, τον α λα Αμερικάνα εκπολιτισμό του κόσμου.  Ο Θεός την καλεί να διαμορφώσει ένα βέβαιο πεπρωμένο. Είναι ο παντοδύναμος Θεός-Βούληση.  Είναι η απόλυτη βούληση που δεν δεσμεύεται από τίποτα και δεν αφήνει περιθώρια για καμιά άλλη βούληση έξω από αυτήν. Πιστεύει βαθιά ότι  έχει τον «ελέω Θεού»  προορισμό τον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας,  με κινητήριο δύναμη την μανιχαϊκή αντίληψη ότι οι Αμερικανοί εκπροσωπούν το υπέρτατο καλό που πολεμάει το υπέρτατο κακό που είναι οι "άλλοι". Από την μία οι δικοί μας, οι καλοί, οι γενναίοι, οι δίκαιοι, από την άλλη, οι κακοί, οι φονταμεταλιστές, οι βάρβαροι και οι τύραννοι.  Διαβάζει  το παρόν με τον κώδικα τον οποίο του προσφέρει η ανάγνωση του δικού του παρελθόντος. Είναι πίστη σε μία αλήθεια που ξεκινάει από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.  Αλήθεια αυταπόδεικτη που  δεν επιδέχεται ερμηνείες και αποδείξεις.  Είναι η αλήθεια που έγινε το δόγμα του αμερικανικού εθνικισμού.   Οι δυνάμεις του κακού καραδοκούν.  Όλοι μας μισούν γιατί «μισούν την ελευθερία» είναι το πρότυπο εθνικιστικό παράδειγμα. Η νίκη ενάντια στο κακό γίνεται το μέγιστο στρατηγικό καθήκον του Αμερικανισμού ως φορέα του καλού. Ο Αμερικανισμός, θρησκεία και κράτος,  γίνεται το Πιστεύω, η συνεκτική ιδεολογία της ίδιας της ταυτότητας και ύπαρξης των ΗΠΑ, όπως είχε γίνει ο μαρξισμός - λενινισμός για τη Σοβιετική Ενωση. Ο Αμερικανισμός μετά τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό, το Ισλάμ είναι η τέταρτη μεγάλη θρησκεία που μηδενίζει οτιδήποτε άλλο εκτός αυτής.

Από το  η Αμερική είναι "η τελευταία ελπίδα του κόσμου" του Λίνκολν, στον "Αμερικανικό αιώνα" του Λούς μέχρι την εθνικιστική κορόνα του Ομπάμα "οι Αμερικανοί παραμένουν το πλέον ευημερούν, πιο ισχυρό έθνος στον πλανήτη γή". Ο Αμερικανισμός είναι έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο. Έχει μία και μόνο αποστολή τον εξαμερικανισμό όλων ανεξαρτήτως των λαών, όχι μόνο οικονομικό, όχι μόνο πολιτικό, όχι μόνο στρατιωτικό. Σε όλες τις εκφάνσεις  της ανθρώπινης έκφρασης. Παλεύει για την προοδευτική εξαφάνιση της διαφοροποίησης του κόσμου. Επιδιώκει την ισοπέδωση των  λαών, την σμίκρυνση όλων των πολιτισμών σε ένα "παγκόσμιο πολιτισμό" ένα "αμερικανικό πολιτισμό"  κτισμένο πάνω σε ότι είναι πιο κοινό ευτελές και αμελητέο. Έχει υιοθετήσει  τις αρχές ενός βαμπιρικού χυδαίου καταναλωτισμού, χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, πέρα απο τις πιστωτικές, χωρίς οράματα ζωής, χωρίς ευαισθησίες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς πολιτισμό.  Ή όλοι θα γίνουμε αντικείμενα της ιστορίας, της αμερικάνικης ιστορίας, ή όλους  θα μας ρίξουν στα Τάρταρα. Ή όλοι θα αποδεχθούμε την ιερή αποστολή του Αμερικανισμού ή είμαστε τρισκατάρατοι αμαρτωλοί, όποτε θα έλθει ο τιμωρός Γιαχβέ να μας φέρει στο δρόμο του. Μία τάση που συνοψίζεται στο επίγραμμα του Μαρκ Τουαίν:  «Ο κανόνας είναι τέλειος: Όσον αφορά απόψεις και γνώμες οι αντίπαλοι μας είναι  παράφρονες».

Με το έτσι θέλω και μονομερώς ο Αμερικανισμός λαμπρός μέσα στην ωμότητά του, ιδεαλιστής μέσα στην κατακτητικότητά του και γενναιόδωρος μέσα στην αλαζονεία του,  κατά το Καβαφικό:  «-ασυνείδητος,ήσυχος, κ’ ευτυχής’ ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός και στης νεότητας τ’ ωραίο σφρίγος.»  χαράζει γραμμές στην άμμο,  σαν τον «Κουκόπετρο» ξεκινάει νέες σταυροφορίες του δικού του  «καλού» εναντίον των «άλλων», και κατά το μηδενιστικό του λεξιλόγιο   θέλει να καταργήσει  τα έθνη, να επιβάλει  την πολιτική του μονοπολισμού στις διεθνείς σχέσεις, την αδιαλλαξία και την μονομέρεια ως προς τη σκληρή ισχύ. Εχει αυτοανακηρυχθεί σε δικαστή, ένορκο , εκτελεστή που αποφασίζει ετσιθελικά  και  αυτοδικαίως να τιμωρεί, να συγχωρεί ή να αγνοεί. Πρόκειται για έναν τρόπο απολυταρχικής επιβολής που αρνείται το δικαίωμα στο παλιό να επιβιώσει, αν όχι σαν διαμαρτυρία, έστω σαν μαρτυρία.  Ιστορία πνιγμένη στο αίμα σελίδων.  "Μας έκοψαν στα δυο" για να είναι ο κόσμο ελεύθερος και όμως οι δεινόσαυροι εξακολουθούν να κόβουν τον κόσμο στα μέτρα τους. Τον ξάπλωσαν πάνω στο προκρούστειο κρεββάτι των ιδεολογημάτων τους και με ένα ιδιόμορφο συνδυασμό αλαζονείας και ναρκισσισμού  τον πελεκάν μέχρι να χωρέσει.

...... για να ξεβρωμίσει ο τόπος

H δημοσκόπηση της Metron που είδαμε εχθές  ( 14/2/2014) είναι ακόμη μία και όχι η τελευταία προσπάθεια ώστε  οι Έλληνες να μη βγουν από τα κομματικά μαντριά των εγκεκριμένων κομμάτων και να μη δηλώσουν με  ψήφο  στην Χρυσή Αυγή "φτάνει πια, ως εδώ και μη παρέκει". 

Επί 40 χρόνια μας έχουν κάνει λοβοτομή. Έφτασε η ώρα. Πίσω από το παραβάν της κάλπης την ημέρα των εκλογών που θα έλθουν πρέπει επιβάλλεται να ξαναβρούμε τα χαμένα αντανακλαστικά των κριτικών ιεραρχήσεων και να πάψουμε να προσφερόμαστε στον κάθε μορφής εξανδραποδισμό της κομματικής νομεκλατούρας. Πρέπει πλέον οι πολιτικατζήδες και κολλητήρια τους των ΜΜΣ(κοταδισμού) να μάθουν ότι οι ύβρεις κατά των ελληνόψυχων της Χρυσής Αυγής,  οι αστοιχείωτες γενικολογίες, η ευτελής καυχησιολογία, οι κραυγαλέα αναξιόπιστες επαγγελίες και οι παταγώδεις αποτυχίες στην παιδεία, στην άμυνα, στην υγεία δεν θα επιβραβευτούν με την ψήφο μας. Δεν μπορούν πλέον να παρακάμπτουν τις δημοκρατικές μας ευαισθησίες. 

Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να προετοιμάζονται από τώρα ώστε την ημέρα των εκλογών με την ψήφο τους στη Χρυσή Αυγή να αντεπιτεθούν στην κατάλυση κάθε αξιολογικής ιεράρχησης προτεραιοτήτων της ζωής. Η ημερομηνία των εκλογών θα πρέπει να  μείνει στην ιστορία σαν η αρχή ενός νέου απελευθερωτικού αγώνα κατά των πλαστογραφήσεων, των διαχειριστών των εντυπώσεων, στην αμνησία των πεπραγμένων, στον συμβιβασμό με την παρακμή. Έφτασε η ώρα να σταματήσουμε να ψηφίζουμε την φωτογένεια, τα λιγότερα "σαρδάμ", τις πειστικότερες συσπάσεις-χαμόγελα προσώπου, την επίκληση αριθμών που δεν ξέρουμε από έρχονται και κανείς δεν τους ελέγχει. Έφτασε η ώρα για εθνική ανάσταση. Έφτασε η ώρα για ψήφο στους ελληνόψυχους που όλοι τους τρέμουν. Εφτασε η ώρα για το μεγάλο ΟΧΙ στον εξανδραποδισμό απο τα συνδικάτα των εγκεκριμένων κομμάτων. Ψήφος στη Χρύση Αυγή είναι το νέο ΟΧΙ. Μετά τις εκλογές που έρχονται οι  Έλληνες θα είναι στους δήμους στις περιφέρειες παντού για να ξεκινήσει το νέο Έπος για την απευλευθέρωση της Ελλάδας μας.

 Στις επόμενες εκλογές κόντρα στις προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις ψηφίζουμε για Παιδεία, Εθνική Άμυνα, Εθνική αξιοπρέπεια, Μακεδονία. Ψηφίζουμε για την Ελλάδα. Μακριά από τους γενικόλογους κεκράκτες της νομενκλατούρας του ΝΔΠΑΣΟΚΚΚΕΣΥΡΙΖΑ που έχουν κάνει τις ελπίδες μας βίλες και κότερα, το Πράσινο κολλητήρι τους, τον απο το πουθενά Τζίμερο. Μακριά από τους λακέδες που θέλουν την Ελλάδα αντικείμενο της ιστορίας και παλεύουν με λύσσα καλοπληρωμένου γενιτσάρου να την παραδώσουν άδειο κέλυφος, χωρίς Μνήμη, χωρίς Πίστη, χωρίς Ιστορία στα νύχια του Μολώχ της Νέας Τάξης. 

Η έσχατη ταπείνωση των Ελλήνων τον "Δεκέμβρη 2008"- κανείς δεν τον θυμάται, όλοι να βοηθήσουμε τον Τσίπρα και το κόμμα των ληστών και των κουκουλοφόρων - όταν επί ημέρες τα πάντα είχαν διαλυθεί και καλά οργανωμένες συμμορίες με τις πλάτες γερά καλυμμένες πλιατσικολογούσαν μεθοδικά τα όνειρα τους, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο κόμπος της οργής έφθασε στο χτένι  του όταν οι λαθρολάγνοι της Υπατίας του Τσίπρα έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια το δράμα των Ελλήνων στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας . Και αυτό το ξέρουν. Η επέλαση του ΔΝΤ, του εθνομιδενισμού της Ρεπούση και των λακέδων του Soros και των λαθροστυφών καλά ενορχηστρωμένες ρήμαξαν το είναι της χώρας και έγινε η σταγόνα που ξεχείλισε το βαρέλι της οργής. 

 Οι Ελληνες απαντούν: Χρυσή Αυγή για να ξεβρωμίσει ο τόπος

Χρυσή Αυγή....Χρυσή Ελπίδα

 

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επίθεσης κατά της Χρυσής Αυγής και των γνήσιων εκφραστών του Ελληνισμού. Ένας συρφετός από σημαδεμένους ανθυποκουλτουριάρηδες ομαδοποιημένος στο "εκφράζεσθαι" του διανοουμενισμού της χορτασμένης "αριστεράς"και των νεοφιλελεύθερων βαστάζων της  έχει στήσει ένα καλολαδωμένο και καλοκουρδισμένο μηχανισμό προπαγάνδας εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Η Χρυσή Αυγή έδωσε φωνή στους ταπεινομένους Ελληνες. Ο Ελληνάρας, βρήκε φωνή. Οι Ελληνάδες Βλέπουν! Τα νεοταξίτικα φερέφωνα άρχισαν να τρέμουν. Το παρακράτος των αντιεξουCIAστών των δολοφόνων της Αριστεράς και των κουκουλοφόρων δε είναι πλέον αρκετό να σταματήσει τον χείμαρρο που παρασέρνει τον σοφό μηχανισμό αλλοτρίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Οι δημόσιοι διανοούμενοι, τα εγκεκριμένα κόμματα, οι γενίτσαροι του αμερικανισμού, όλοι οι νεοταξίτες λακέδες ανησύχησαν. Κάτι πρέπει να γίνει!

Η ένοια του Εθνους πρέπει να κατεδαφισθεί. Το έθνος "η σταθερή κοινότητα ανθρώπων σχηματισμένη ιστορικά και που γεννήθηκε πάνω στη βάση μιάς κοινής γλώσσας, κοινού τόπου διαμονής, κοινής οικονομικής ζωής και ψυχικού σχηματισμού που εκδηλώνεται με ένα κοινό πολιτισμό" (Στάλιν: "Ο Μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα") επιβάλλεται να αντικατασθεί με τις ουδέτερες λέξεις πατρίδα, λαός. Πρέπει το τοπίο να ξεκαθαρίσει. Επιβάλλεται ο Ελληνας άνθρωπος να γίνει καταναλωτικό αντικείμενο πειθήνιο υποτακτικό στα κελεύσματα των πλανητικών νταβατζήδων. Οι ντόπιοι ερωμένοι του Huntington μηρυκάζοντας Sizek, Hobsbawm , άκουσαν τη φωνή του κυρίου τους. Θα ανταποκριθούν με συνέπεια στις απαιτήσεις του αμερικανισμού και θα απωθήσουν στο κοινωνικό περιθώριο τις τάσεις υπεράσπισης "εθνικών" ιδιαιτεροτήτων. Οι εντολές δόθηκαν.Οι πολιτικοί και στοχαστικοί υπεύθυνοι αυτής της γιγάντιας προπαγανδιστικής μηχανής που ξερνάει ενορχηστρωμένα και διατεταγμένα όλο το παθολογικό της μίσος εναντίον της Χρυσής Αυγής έχει ταυτότητα και ιδεολογικοπολιτικό ονοματεπώνυμο  Είναι το ιδεολογικοπολιτικά εκφυλισμένο συνονθύλευμα τα μέλη του οποίου διαδοχικά τάχθηκαν:

• Με την από αέρος γενοκτονία των Σέρβων
• Υποστήριξαν με λύσσα το σχέδιο Αναν και σήμερα υποστηρίζουν τον Ανάν 2
• Κατασυκοφάντησαν και εξακολουθούν να συκοφαντούν όσους αγωνίστηκαν εναντίον του βιβλίου αίσχους,
• Υποστηρίζουν αναίσχυντα, ανερυθρίαστα και κόντρα στην θέληση των Ελλήνων τις ιταμές προκλήσεις του Γκρουσέφσκι,
• Μιλάνε για “μουσουλμανικές μειονότητες” στην Ελλάδα. “SYRIZA has always been the responsible political force that wants to guarantee the rights of minorities, especially during these very difficult times,” Dourou said. Today’s Zaman 2012/5/9
• Διαγράφουν την ιστορία χιλιάδων χρόνων για να γίνουν δεχτοί στην Ευρώπη του Καρλομάγνου
• Υιοθετούν την λογική του Χατζηβάτη που με το απλοικό και ανιστόρητο “ανήκομεν στην Δύση” ξεπουλάει την Ελλάδα για ένα χτύπημα στην πλάτη, ένα χαιδεμα των αυτιών ένα ανάκτορο στην πόλη μία βιλα στην Αράχωβα ή μία υποτροφία για τους κανακάρηδες  στο Harvard
• Χωρίς ντροπή και αιδώ και με τσαμπουκά χαρίζουν για ψηφοθηρικούς λόγους την Ελληνική υποικοότητα στις ορδές των λαθρομεταναστών.
• Ξαναγράφουν, υπό το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού την ιστορία της Ελλάδας και του 1821 ακολουθώντας τις επιταγές του  USAID και του Soros.
• Χλιμιντρίζουν καλπάζοντας στα λιβάδια του παραλογισμού αναγνωρίζοντας τα “αιτήματα και διεκδικήσεις” των Μογγόλων ετοιμοι να διαπραγματευτούν τα πάντα και το μέλλον.

Θηρευτές-τυχοδιώκτες φιλοφρονήσεων διπλωματικών αντιπροσώπων των Μολιερικών αρχοντοχωριατών της Νέας Τάξης,"σοφοί" αναρριχητές ενός παραδοσιακά ιδεολογικοπολιτικά έξωθεν εξαρτημένου πολιτικά συστήματος αδιάντροπα ξερνάν τον οχετό τους κατά της Χρυσής Αυγής επειδή  τολμάει να μιλήσει για έθνος, πατρίδα, Ελλάδα και καταμαρτυρούν μια ανανεωμένη, εξεζητημένη και επιμελώς καλλιεργημένη εξάρτηση. "Όλως περιέργως" όλοι μαζί μονοπωλούν, την αυθεντία και το "τα ξέρουμε όλα". Η γλώσσα, η ιστορία, η θρησκεία θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται κάθε έθνος και κάθε βιώσιμο κράτος, έχουν γίνει στόχος μόνιμης αμφισβήτησης από έναν πρωτεϊκό πυρήνα της "προοδευτικής" Αριστεράς και των συνοδοιπόρων της  η οποία από γενιά σε γενιά παραπαίει διεθνιστικά και κοσμοπολίτικα υποβαθμίζοντας, περιπαίζοντας και καταπολεμώντας αρχές, κριτήρια και παράγοντες που σε κάθε βιώσιμο κράτος θεωρούνται θέσφατα της συλλογικής ύπαρξης και τα θεμέλια της συλλογικής ελευθερίας-ανεξαρτησίας.

Η Χρυσή Αυγή σαν ιδέα, τρόπος και σκοπός ζωής αποτελεί την μοναδική αντιπρόταση στην νεοταξίτικη ισοπέδωση. Η Νέα Τάξη σήμερα είναι ασυμβίβαστη με κάθε κοινωνικό, εθνικό και πνευματικό συνεκτικό κρίκο. Η Ομηρική αλυσίδα που δένει την μία γενιά με την άλλη πρέπει να σπάσει γιατί αυτοί οι κρίκοι της αποτελούν κύτταρα κοινωνικής αντίστασης στην ομοιομορφία που θέλει να επιβάλει. Η Παράδοση, η Ιστορία, η Γλώσσα, η Θρησκεία είναι οι φορείς της συλλογικής μας συνείδησης "θεματοφύλακες των ιερών και οσίων του Γένους". Ενσωματώνουν την ενότητα του Έθνους, την αντίσταση, την συνοχή του κατά του εφιάλτη της παγκοσμιοποίησης.

Ο λόγος των πατριωτών της Χρυσής Αυγής απηχεί για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες, την ώριμη ανάγκη των Ελλήνων για κοινωνική συνοχή, πολιτιστική συσπείρωση, ρεαλιστική βάση εθνικής αξιοπρέπειας. Την εποχή μας που ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος υπηρετεί πειθήνια τις λογικές εξουσίας της Νέας Τάξης. Ο πατριωτικός Λόγος της Χρυσής Αυγής συσπειρώνει μία κοινωνική μερίδα που η μονοκρατορία της Αριστεράς από το 1974 της είχε στερήσει την έκφραση, αφού κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα δεν τολμούσε να μιλήσει για πατρίδα, εθνικοαπελυθερωτικούς αγώνες, θυσίες. Είναι μεγάλος ο αριθμός των Ελλήνων που απαιτώντας ευδιάκριτη πολιτιστική ιδιαιτερότητα στα πλαίσια των διεθνών συγκυριών της εποχής μας στράφηκε στην Χρυσή Αυγή και ρούφηξε με αγαλλίαση, με υπερηφάνεια τον μεστό λόγο των πατριωτων που μίλησαν για εθνική αξιοπρέπεια. Η τραγική μειονεξία έναντι των εθνοφοβικών χολερικών αρλουμπολόγων της "αριστεράς" και της προοδευτικής σάχλας που πρακτορεύει την Νέα Τάξη δεν υπάρχει πλέον.

Τα καλά σκυλάκια του Παβλόφ σήμερα γαβγίζουν και ξελαρυγγιάζονται σαν υστερικές πουτάνες: "Θέλουν να'ναι Ελληνες; Άρον! Άρον! Σκοτώστε τους!". Μαζί του όλες οι έμπουσες και οι τσούλες, τα δεκανίκια και οι βαστάζοι, οι δημόσιοι και οι δημόσιες της "αριστεράς" που με σπασμούς υψηλής υστερίας, τρέμοντας απο λύσσα αλλαλάζουν και βρίζουν όπως μόνον οι πουτάνες ξέρουν να βρίζουν. Το μαζικό κτήνος έχει ξυπνήσει μέσα τους.

Μάταια! Η Χρυσή Αυγή είναι εδώ και ξανακούγεται το “έλληνες εσμέν”...

Από τον Ζήκο στην Δούρου

“Ο εθνικισμός, αυτή η βασανιστική εμμονή στο εθνικό Πράγμα” (Ρένα Δούρου, η Απόλαυση του Εθνικισμού, 2007, σελ 16). Είναι μία απο τις πολλές και επίμονες προσπάθειες να ταυτισθεί ο Πατριωτισμός με τον εθνικισμό, τον σωβινισμό, τον ρατσισμό, την μισαλοδοξία. Κάθε αυτονόητη, ακόμη και η μετριοπαθέστατη, άποψη για την υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας και την αντιμετώπηση ξένης επιβουλής συκοφαντείται ως “εθνικιστική υστερία” και αντιπροτείνεται ο “διάλογος” για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ο κατευνασμός....αναγνωρίζοντας  τα “αιτήματα και διεκδικήσεις” των Μογγόλων της Τουρκίας. Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι ψυχικά σύνδρομα ενοχής, έλλειψης αυτοπεποίθησης, ανασφάλειας και κυρίως έλλειψης αυτοεκτίμησης κρύβονται πίσω απο τέτοιες απόψεις. Δεν είναι δυνατόν, να σε προσλαμβάνουν σε ένα μαγαζί και εσύ να κακολογείς το εμπόρευμα που πουλάς, σαν το Ζήκο τον μπακαλόγατο, και σήμερα να διεκδικείς την νομαρχία.

Η κυρία Δούρου και οι διάφοροι  κοσμοπολίτες πανεπιστημιακοί, δημοσιογραφούντες ιστορικοί σαν άλλοι  Ζήκοι  μπακαλόγατοι, επειδή δεν έχουν την ικανότητα σκληρής επιστημονικής εργασίας και παραγωγής πραγματικού έργου, κάνουν κάτι πολύ απλό και πιό εύκολο: αντιγράφουν και εισάγουν ατελώς κάποιες άσχετες προς τα ελληνικά δεδομένα θεωρητικές κατασκευές απο την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ή ξεσηκώνουν κάποιες πολιτικώς ορθές ιδέες της μόδας απο πολιτικά περιοδικά της Νέας Υόρκης ή του Άμστερνταμ και τις υψώνουν ώς λάβαρο πανεπιστημιακής σταδιοδρομίας και επιστημονικής ανέλιξης. (Μελέτης Μελετόπουλος, Το Ζήτημα του Πατριωτισμού, εκδόσεις Παπαζήση, 2010). Η κυρία Δούρου και οι όμοιοί της μισούν την Ελλάδα που δεν τους επιτρέπει παρά ταπεινώσεις και θέσεις δευτερεύουσες και αισθάνονται την σχεδόν φυσική ανάγκη να κατασκευάσουν μίαν άλλη στην διάσταση και στα μέτρα του μίσους τους και των επιδιώξεών τους. Το ιδεώδες τους άλλωστε δεν είναι ποτέ στο παρόν (αντιληπτό σαν επικαιρότης αυτού που προϋπήρξε) αλλά σε ένα ουτοπιστικό μέλλον που θα «τραγουδά». Υπηρετούν τον διεθνιστικό τους φανφαρονισμό και με τυραννικό τρόπο θέλουν να επιβάλουν το ιδεολόγημα: “το έθνος συνιστά μία σχετικώς πρόσφατη και χωρίς ιστορικό προήγουμενο “κατασκευή” με την οποία τα ανθρώπινα όντα μπόρεσαν να συγκροτήσουν ταυτότητα” (Ρένα Δούρου, στο ανωτέρω, σελ 11). Ετσι εκφράζεται η ιεραποστολή της Δούρου και των Ζήκων της αριστεράς και  της προόδου σήμερα, αυτή η πνευματική έκλυση ελαττωματικών όντων, που δεν έχουν παρά έναν «άλλο κόσμο» για να εκδικηθούν αυτόν εδώ!

Αλλά η Δούρου και οι Ζήκοι της πολιτικής και ιδεολογικής μας πραγματικότητας δεν διέκριναν, φαίνεται  πως ο ελληνικός πατριωτισμός δεν έχει καμμία σχέση με τον δυτικό εθνικισμό. που τον διδάχθηκαν στα ξένα πανεπιστήμια και δεν έκαναν, λογω πνευματικής νωθρότητας και ευκολίας,  τον κόπο κριτικής ανάλυσης και σύγκρισης. Είναι κομμάτι δύσκολο και χρειάζεται πολύς πονόματος και ιδρώτας και κυρίως υψηλές διανοητικές ικανότητες και όχι παπαγαλία για να καταλάβουν ότι ο πατριωτισμός των Ελλήνων είναι πατριωτισμός πολιτισμού και ελευθερίας.  Ο ελληνικός πατριωτισμός δεν έχει ποτέ τραφεί με τις ανθρώπινες  σάρκες πολέμων αποικοκρατικών, ιμπεριαλιστικών ακολουθώντας το  “ White man’s  burden” (υποχρέωση του λευκού ανθρώπου), την εξόντωση αλλοφύλων στο όνομα του Manifest Destiny (πρόδηλο πεπρωμένο). Ο Ελληνικός πατριωτισμός ή εθνικισμός, αν το προτιμάν οι Ζήκοι, γνωρίζει μόνο να διεκδικεί εκείνο που απο αιώνων είναι δικό του και που αμύνεται να το διατηρήσει. Ό,τι κληρονομήσαμε δεν μας το έδωσε καμμιά διαθήκη. Δεν το κατασκεύασε καμμιά "πληβεία ηρωϊδα" αλλά άνθρωποι Έλληνες μεγάλοι στο πνεύμα, στην ψυχή, στην θυσία.

Για όλα φταίει ο άλλος...Ηλίθιε!

Κάθε μέρα ακούμε και διαβάζουμε ότι για την κατάντια μας σαν χώρα φταίνε οι άλλοι, το ΔΝΤ, η τρόικα, οι διεθνείς τοκογλύφοι και οτιδήποτε άλλο κατεβάσει ο συφιλιδικός εγκέφαλος των παρεκεντέδων της εξουσίας. Κανείς δεν έχει το θάρρος να πάρει τις ευθύνες στα χέρια του και να πει επιτέλους στους ΄Ελληνες: Δεν φταίει το κακό το ριζικό μας ή ο Θεός που μας μισεί. Εμείς φταίμε, Η ελληνική ελίτ, τρομάρα της να την πεις ελίτ, φταίει για το δράμα που ζούμε. Αλλά αντί της αυτοκριτικής της αντρίκειας ανάληψης ευθυνών  ακολουθεί την παλιά καλή συνταγή να περνάει το φταίξιμο στους άλλους, τους ξένους. Βγάζει  τον εαυτόν αθώο για να πείσει την ψηφομάζα να περάσει ξανά από το κομματικό παραμαγαζο με την έρμη την ψήφο της,  
Καιρός είναι να πούμε κατάμουτρα σ΄αυτους τους άχρηστους που μας κυβερνάνε ή φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν: Δεν φταίνε οι άλλοι...ηλίθιοι. Φταίει η αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας. 

 Τα Λιπάσματα, την Pirelli, την Eskimo, Πιτσο, την IZOLA και πάει λέγοντας τις εκλεισε η "μεγάλη δημοκρατική παράταξη" σε αγαστή συνεργασία με μία ομάδα στελεχών της νυχτωμένης διαχρονικά ΝΔ με επικεφαλής τον Καραμανλή Α' που χρειαζότανε ένα μεγάλο κοινωνικό στρατό για να πάρει στα χέρια της το κράτος. Ο στρατός αυτός είναι το διεφθαρμένο και τεμπέλικο τμήμα της γραφειοκρατίας των υπουργείων, των Δήμων και των κρατικοδίαιτων εργατοπατέρων των συνδικάτων που ζει σαν παράσιτο απο το σώμα των Ελλήνων και όλου του παραγωγικού 'Εθνους.

Αφού έκλεισαν τις περισσότερες και τις μεγαλύτερες βιομηχανίες έρχονται τώρα να πουν στους Ελληνες ότι για την αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας φταίνε οι βιομήχανοι, κυρίως το διεθνές κεφάλαιο που φεύγει επειδή, λένε, προτιμάει χώρες με φτηνά εργατικά χέρια...

Πρόκειται για αισχρή και χυδαία απάτη. Είναι όντως γεγονός ότι οι καπιταλιστές πάνε όπου τους συμφέρει. Αλλά οι πιο πολλές βιομηχανικές επενδύσεις στο πλανήτη γίνονται στις αναπτυγμένες χώρες που έχουν μεροκάματα διπλάσια απο τα ελληνικά και όχι στις χώρες με τα χαμηλά μεροκόματα. Στις ανεπτυγμένες χώρες δεν γίνονται επενδύσεις σε βιομηχανίες με πολλά χέρια (σε σχέση με τα μηχανήματα εργαλεία παραγωγής), αλλά γίνονται επενδύσεις σε βιομηχανίες με πολλά μηχανήματα εργαλεια παραγωγής (σε σχέση με τα χέρια) και υψηλή τεχνολογία. Έτσι όταν σε τέτοιες χώρες φεύγουν οι βιομηχανίες του σώβρακου και τις φανέλας για να πάνε με φτηνά εργατικά, στη θέση τους στήνονται άλλες πιο βαριές.

Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει απόλυτη αποβιομηχανοποίηση γιατί εδώ σκότωσαν την βαριά βιομηχανία, συνέτριψαν την τεχνολογία και έκαναν την χώρα ανίκανη να σταθεί στον καπιταλιστικό ανταγωνισμό. Αυτή είναι η διαφορά της ελληνικής οικονομικής κρίσης απο την ερωπαική ή αμερικανική. Εδώ έχουμε κρίση αποβιομηχανοποίησης, εκεί κρίση καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων. Αυτό εκφράζεται στο ότι εδώ οι εξαγωγές έχουν καταποντιστεί στο τίποτα, ενώ εκεί βρίσκονται στο 30-40% του ΑΕΠ. Στην Ελλάδα εχουμε κρίση εξ αιτίας ενός αντιβιομηχανικού και αντιαναπτυξιακού πολέμου 37+1 ετών. Αυτόν τον πόλεμο τον διεξάγει ένα πολιτικό σύμπλεγμα που έχει κλείσει εκατοντάδες εργοστάσια, ματαιώσει χιλιάδες επενδύσεις και χάσει χιλιάδες θέσεις εργασίας..

Πώς έγινε η αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας....

Α. Η μεγάλη δημοκρατική παράταξη σκάρωνε "επιτροπές κατοίκων" εναντίον της εγκατάστασης των βιομηχανιών, μία βόλτα στα αρχεία των εφημερίδων της 35ετίας θα σας πείσει. Αυτές οι επιτροπές κατέφευγαν στους Δήμους και τις Νομαρχίες που με την ανοχή και ακόμη και την ενθάρρυνση του πολιτικού κατεστημένου (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝ) υιοθετούσαν το αίτημα τους. Τελικά όλοι μαζί, σαν "κίνημα" προσέφευγαν στο διαβρωμένο από αντιβιομηχανιστές Συμβούλιο Επικρατείας που ακύρωνε τις επενδύσεις. Έτσι έκλεισαν τα Λιπάσματα Δραπετσώνας και ακύρωσαν τεράστιες στρατηγικές επενδύσεις, όπως του χρυσού (TVX) και στη Θράκη, της Πετρόλα, του Πετροχημικού Αγρινίου κά.

Β. Με άλλοθι αυτά τα "κινήματα" οι κυβερνήσεις του λαού φτιάξανε νόμους και διατάγματα που απαγόρευαν τις νέες βιομηχανίες και τον εκσυγχρονισμό των παλιών στην Αττική, δηλαδή στο κέντρο της βιομηχανικής παραγωγής στην Ελλάδα (Νόμοι 84/84 και 2965/2001). Επίσης έδωσαν κίνητρα για να φύγουν τα εργοστάσια μακριά από το βιομηχανικό κέντρο της χώρας μέχρι και να μεταφερθούν στο εξωτερικό.

Γ. Αλλά χρησιμοποίησαν και πιο "ταξικά" μέσα. Κατέστρεψαν την φαρμακοβιομηχανία (ΧΡΩΠΕΙ) υποχρεώνοντάς την να πουλάει διατιμημένα τα φάρμακα της στο όνομα του "φτηνού λαϊκού φάρμακου". Με ειδικούς δασμούς κατέστρεψαν την πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία (Νισσάν Βόλου). Επέβαλαν σε εργοστάσια σε κρίση το απεργιακό αίτημα καμία απόλυση ή το επέβαλαν διοικητικά (Pirelli, Izola), ή γέμιζαν τα κρατικοποιημένα εργοστάσια με υπεράριθμους διορισμένους κηφήνες και ταυτόχρονα δεν τους ανέθεταν έργα του Δημοσίου (Πειραϊκή-Πατραϊκή, ΠΥΡΚΑΛ, Σκαραμαγκάς κά)

Δ. Το μεγαλύτερο όπλο τους ήταν οι πολύχρονες καθυστερήσεις από τα  διάφορα υπουργεία στις άδειες εγκαταστάσεων ή στις άδειες για νέα προϊόντα ή στις άδειες εξαγωγών που τις εμφάνιζαν σαν "γραφειοκρατικό πρόβλημα" ενώ επρόκειτο για βιομηχανικό σαμποτάζ.

Ε. Όταν παρ όλες τις προσπάθειες μία βιομηχανία επέμενε να υπάρχει, ειδικά μία βαριά, αναλαμβάνανε τα ιδεολογικά και πολιτικά προστατευόμενα απο αυτούς πειθήνια 45 της 17Ν να δώσουν το έσχατο των χτυπημάτων στερώντας από τον φορέα του κεφαλαίου ακόμη και την φυσική του ύπαρξη.

Αυτά...Καληνύχτα σας και καλή τύχη...

Οι διαχειριστές...

Η σύγχρονη Ελλάδα δυστυχώς μέχρι σήμερα έχει προσφέρει μόνον διαχειριστές ως κυβερνήτες οι οποίοι έχουν στο μυαλό τους μόνον ένα πράγμα, την προσωπική τους πολιτική επιτυχία εις βάρος των συμπολιτών τους, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Κάνουν ό,τι μπορούν για να επανεκλεγούν με τις ευλογίες του πολιτικού μηχανισμού του κόμματός τους. Τίποτε περισσότερο. Από την ημέρα που παίρνουν το πανεπιστημιακό πτυχίο στα χέρια τους αφιερώνουν τη ζωή τους μόνο για τους εαυτούς τους, και δεδομένου ότι η πολιτική στην Ελλάδα είναι ένα πολύ επικερδές επάγγελμα, ακολουθούν την πολιτική. Πώς αλλιώς θα κέρδιζαν υπέρογκους μισθούς για μια θέση που προϋποθέτει επιρροή και πρόσθετες παροχές, συχνά μάλιστα με ανήθικο ή παράνομο τρόπο ατιμωριτί, ενώ προσποιούνται ότι βοηθούν τη χώρα; Έλληνες αναρωτηθήκατε πριν πάτε να ψηφίσετε!...  Πόσοι απο δαύτους, αν για κάποιο θαύμα έχαναν την επαγγελατική ιδιότητα του πολιτικατζή και τον πλούτο που συσσώρευσαν, θα ήταν σε θέση να κερδίσουν το ψωμί τους;

Η διαφορά μεταξύ διαχειριστών και ηγετών είναι ότι οι διαχειριστές κάνουν μόνο αυτό που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν διαχειριζόμενοι τους πάντας και τα πάντα. Από την άλλη πλευρά, οι ηγέτες κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν, πράγμα που σημαίνει ότι οι ηγέτες κάνουν όλα τα απαιτούμενα βήματα για την εκτέλεση της αποστολής τους φροντίζοντας την ευημερία της χώρας. Επιπλέον, οι ηγέτες καθοδηγούν τον λαό, ενώ συγχρόνως διαχειρίζονται την λειτουργεία, τις επιχειρήσεις, και τις υποθέσεις της χώρας. Είναι το παράδειγμα του ενάρετου πολίτου.

Επί πλέον, υπάρχει σαφής αποσύνδεση μεταξύ της ελληνικής Βουλής και του ελληνικού λαού. Ο λαός της Ελλάδος ψηφίζει ανίκανους ή αναρμόδιους ανθρώπους γιατί είναι η μόνη επιλογή που παρέχουν οι πολιτικοί μηχανισμοί των κομμάτων και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ(ξάπατησης). Αλλά η ανικανότητα γεννά ανασφάλεια και αυτή η ανασφάλεια είναι η ουσία του προβλήματος. Ανασφαλείς άνθρωποι φοβούμενοι την έκθεση της ανικανότητάς τους προτιμούν να προσλαμβάνουν υποτελείς και χωρίς προσόντα υφισταμένους. Ικανοί υφιστάμενοι θα μπορούσαν άθελά τους να εκθέσουν τα ανίκανα αφεντικά τους. Εδώ θα έπρεπε να επισημάνουμε ότι συνέπεια της ανικανότητας είναι η αλαζονεία που μας φέρνει στην επόμενη φάση, τον κόσμο του ξερόλα.

Οι ξερόλες είναι ασυνηδήτως ανίκανοι και γι’αυτόν τον λόγο είναι οι χειρότεροι από ανθρώπους με τους οποίους κάποιος μπορεί να κάνει μια σοβαρή συζήτηση. Δεν γνωρίζουν ότι δεν γνωρίζουν ό,τι δεν γνωρίζουν. Για αυτούς τους ημιμαθείς δεν υπάρχει περίπτωση να μάθουν τίποτε περισσότερο δεδομένου ότι έχουν εμπεδώσει στο μυαλό τους ότι ξέρουν τα πάντα. Πώς μπορεί κανείς να διδάξει κάτι καινούριο σε άτομο που γνωρίζει τα πάντα;

Είναι ευρέως γνωστό το γεγονός ότι κάποιος δεν πρέπει να είναι ευφυής για να αποκτήσει πλούτο ή να γίνει πολιτικός. Δυστυχώς, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν πρέπει να είναι κανείς υπερβολικά ευφυής για να πάρει πανεπιστημιακό πτυχίο. Ενας από τους γυμνασιακούς καθηγητές μου είπε κάποτε ότι το πιο δύσκολο πράγμα για ένα άτομο είναι να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο. Μάλιστα αλλοδαποί φοιτητές δεν χρειάζεται καν να περάσουν εισαγωγικές εξετάσεις ώστε να μπούν σε πανεπιστήμια ή κολέγια ξένων χωρών. Βεβαίως οι προαναφερθείσες καταστάσεις δεν ισχύουν για όλους. Απλώς σημαίνει ότι επειδή ορισμένα άτομα έχουν ένα πτυχίο στο χέρι τους, συμπεριλαμβανομένων και διδακτορικό, δεν σημαίνει οτι είναι κατ’ανάγκη ευφυείς. Έχουμε ως παράδειγμα πολλούς υποτίθεται «επιστήμονες» με διδακτορικά πτυχία που έχουν γράψει μελέτες που η ποιότητά τους είναι συνώνυμη με σκουπίδια η κάνουν για αφίσες στην πλατεία Εξαρχείων.