Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Πώς.. "γίνεται".. η Ιστορία....



Ομιλία καθηγητού Κουμελη

Στις 16 Ιανουαριου 2012 ημέραν Δευτέρα και ώρα 19.00 το σώμα Ομότιμων καθηγητών του πανεπιστήμιου Αθηνών οργάνωσε ομιλία με θέμα <<το 1453 του Εικοστου Αιωνος ενενηκοντα ετη απο της Μικρασιατικης καταστροφης>. με ομιλητή τον καθηγητή Φυσικής Χρήστον Κουμέλην .Η ομιλία έγινε στο κεντρικό κτήριον επί της οδού Πανεπιστημίου 30 με προγραμματισμένη διάρκεια ομιλίας 90 λεπτά

Ο κύριος Κουμελης καταγόμενος από το χωριό Μουσταφουλι της Αιτωλοακαρνανιας είδε 17 άτομα του χωριού του να δολοφονούνται από τις σφαίρες βενιζελικών χωροφυλάκων και άρχισε να ψάχνει σε βάθος την ιστορία για να απαντήσει στο γιατί δολοφονήθηκαν;;

Εκπαιδευμένος στην έρευνα επί της φυσικής έψαξε σε βάθος την ιστορία μέσα από απόρρητα τότε, αλλά σήμερα φανερά έγγραφα ξενα αρχεία, ελληνικά αποσπάσματα εφημερίδων ένθεν και εκείθεν και κατέληξε να δωσει μια απάντηση τόσον στα αίτια του εθνικού διχασμού τα έτη 1916-1920 όσον και της Μικρασιατικής καταστροφής

Τα πορίσματα του θέλησε να τα παραθέσει στο πολυπληθές ακροατήριον που συγκεντρώθηκε να τον παρακολουθήσει, όπου πράγματι υπήρξε το αδιαχώρητο

Διένειμε μάλιστα την ομιλία του σε βιβλιαράκι
Άρχισε η εκδήλωση και ο ομότιμος καθηγητης κ Μποζώνης πρόεδρος των ομότιμων καθηγητών του πανεπιστήμιου έκανε την παρουσίαση του ομιλητή που κρατησε 25 λεπτα!!!

Ο ομιλητής άρχισε την ομιλία παραθέτοντας επίσημα έγγραφα για τον ρόλο πολλών και ειδικά του Βενιζέλου αφήνοντας άφωνο το κοινό. Τότε έγινε το ωραίο και καταπληκτκό. Κατα τις 8.20 ξαφνικά ο Μποζώνης ανακοίνωσε οτι πρέπει να σταματήσει η ομιλία για να παραδοθεί η αιθουσα!!! Που;

Σε διαμαρτυρία του κοινού ότι ο κύριος Κουμελης πρέπει να συνεχίσει την ομιλια ο κυριος αυτός,που προφανώς είχε δυσαρεστηθεί από αυτά που άκουγε που του χαλουσαν την εικονα του εθναρχου...επεμενε!!!
Ακολούθησε εκνευρισμός φασαρία. Ο κύριος Κουμελης επί τέλους πήρε τον λόγο για να κηρύξει την ομιλία του περατωθεισα!!! Ετσι αντιλαμβάνονται κάποιοι ...πνευματικοί ταγοί την Ελευθερία γνώμης στα πανεπιστήμια.....


Κάπως έτσι το παρελθόν γίνεται ιστορία. Με τσαμπουκά και νταϊλίκι μεταμορφώνουν την ιστορική συνείδηση, την ξαπλώνουν στην προκρούστεια κλίνη των σκοπιμοτήτων. Την ιστορία από συνάντηση των συλλογικών εμπειριών με τις προσδοκίες των λαών την έχουν παραδόσει στα νύχια του μονόλογου. Αν κάποιος σκεφτεί διαφορετικά θα φροντίσουν οι διάφοροι δήθεν “έγκριτοι πανεπιστημιακοί” να τον επαναφέρουν στον ορθό δρόμο της σιωπής. Θα συκοφαντήσουν, βυσσοδομήσουν: κηπουροί, βοσκοί, νοικοκυρές, και τέλος θα επιστρατεύσουν τους κουκουλοφόρους που με “συγκεκριμένα ποσά βίας” θα φροντίσουν ώστε η ιστορική έρευνα να προσανατολιστεί στις ανάγκες της Νέας Τάξης. Η καθηγήτρια Τζανη την μία ήμερα κριτίκαρε την Ρεπούση και το έκτρωμα του συνωστισμού, την επομένη οι κουκουλοφόροι την κυνηγούσαν σαν αγρίμι μέσα στις αίθουσες του πανεπιστημίου Τυχαίο; Δεν νομίζω. Ευτυχώς το διαδίκτυο εισήγαγε αντισώματα και καταλύτες δίνοντας στον καθένα μέσα για να κρίνει, να εκφραστεί και να αντιδράσει στην επέλαση των επιδοτούμενων ιστορικών.
Η ιστορία είναι μία συνεχής διαδικασία αλληλεπίδρασης, ανάμεσα στον ιστορικό και τα γεγονότα του, ένας ατέλειωτος διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. αλλά και διάλογος μεταξύ ιστορικών. Στην Ελλάδα του σήμερα διάλογος δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει είναι ένας μονόλογος. Μαζεύονται μερικοί τους απονέμεται ο τίτλος του “έγκριτου” και συζητάνε. Η συζήτηση εξ αρχής απομακρύνεται από το επίπεδο της αντικειμενικότητας, τα επιχειρήματα δεν λαμβάνονται υπόψη κατά την αξία τους, αλλά κατά το πόσο ταιριάζουν στο σύστημα, και, αν δεν ταιριάζουν, πώς μπορούν να γίνουν έτσι ώστε να ταιριάσουν. Το παρακολουθήσαμε στις συζητήσεις που ακολουθούσαν την προβολή απο το ΣΚΑΙ του 1821. Προσεκτικά επιλεγμένο πάνελ φρόντιζε ωστε τα γεγονότα να ταιριάζουν στα προαποφασισμένα παραδείγματα.

Μέχρις ότου στην Ελλάδα υπάρξει η δυνατότητα πραγματικού διαλόγου χωρίς αγκυλώσεις και επιστημοσύνη της πλάκας, και οι γνώμες των διάφορων ιστορικών που ερμηνεύουν τα γεγονότα με νέους σκοπούς μπούνε στο καμίνι του διαλόγου με τους “άλλους”, τα πτυχία των διαφόρων κυρίων και κυριών νεο-ιστορικών αξίζουν όσο και οι αφίσες των Εξαρχείων.

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέθανε...Ζήτω η Δημοκρατική Αριστερά

Ο ΣΎΡΙΖΑ με την βία ή "τα συγκεκριμένα ποσά βίας" επέβαλε την στυγνή του δικτατορία. Οι κόκκινες ορδές των μουσάτων με τα αμπέχονα και το κουλτουριάρικο ύφος με την στρατωνισμένη σκέψη και την μονοτροπία του ιστορικού υλισμού περασμένων εποχών επέβαλλαν μια στυγνή δικτατορία φρίκης σε ολόκληρη της χώρα τρομοκρατώντας και προπηλακίζοντας όποιον θα τολμούσε να φέρει αντίρρηση στον πλινθοκεραμισμό των σκέψεων τους. Με άναρθρες κραυγές και υψηλή υστερία αναμασούσαν με ηδονή τα μουχλιασμένα υποπροϊόντα της ιδεοληψίας τους, χωρίς να βρίσκουν κανέναν λόγο να ξανασκεφτούν κάτι, μόνιμα ασφαλείς στις γενικολογίες και αερολογίες, μόνιμα βέβαιοι ότι αυτές δείχνουν το σωστό δρόμο. Με ιησουίτικη μονομέρεια προσπάθησαν και προσπαθούν να μας διδάξουν ότι: "η "δημοκρατία" είναι η αυθαιρεσία, η "ελευθερία" είναι να ψεύδεσαι ασύστολα και ο "στοχασμός" είναι η φθηνή προπαγάνδα των μακντολναντοποιημένων γνωμοδιαμορφωτών της παγκοσμιοποίησης Αυτός είναι ο ΣΎΡΙΖΑ. Ο ΣΎΡΙΖΑ των βανδάλων, των κουκουλοφόρων, των ληστών,των καλάσνικοφ, των μολότοφ, των τροφίμων των σκοτεινών κέντρων των μυστικών υπηρεσιών.

Έκαψε, λήστεψε,ρήμαξε. Δοσίλογος σε όλα τα προβλήματα της εποχής μας, έκανε τα πάντα για να διαλύσει την ελληνική κοινωνία και τους συνεκτικούς της ιστούς. Ποδοπάτησε κάθε αξιοπρέπεια και έννοια ανθρωπιάς, και έβγαλε από μέσα του όλο το συμπλεγματικό του μίσος κατά της Ελλάδας. Ο ΣΎΡΙΖΑ και οι αριστεροί "πολυτελείας" του λούμπεν του φραπέ της Εκάλης, του Ψυχικού, του Πανοράματος αφού συμμάχησε με τους δεδηλωμένους καταστροφείς και δολοφόνους της Ελλάδας έπαψε από καιρό να έχει απήχηση στους Έλληνες. Αφού ξεχαλινωμένος κατέστρεψε την Ελλάδα είναι ληγμένο γραμμάτιο, η κοινωνία του γυρνά την πλάτη. Δεν μπορεί να παίζει πλέον τον ιδεολογικό τρομοκράτη και πολιτικό μπράβο της Νέας Τάξης. Είναι καμμένο χαρτί.


Οι αποδομητές του Ελληνισμού κατάλαβαν ότι η κοινωνία δεν είναι οι κουκουλοφόροι αντιεξουσιαστές που τα αυτιά τους χάιδευε ο μέγας δημαγωγός της αριστερής βοναπαρτίστικης καρικατούρας Αλαβάνος. Ο Rambo επαναστάτης Τσίπρας με τα λεκτικά του πυροτεχνήματα δεν τραβάει.


Το ερώτημα που απασχολεί τους αποδομητές του ελληνισμού είναι: "τι να κάνουμε". Χρειάζεται ένας νέος πολιτικός μηχανισμός , μία νέα πολιτική στρούγκα "καθαρός" από ληστές, κουκουλοφόρους και μολότοφ που θα συνεχίσει και ολοκληρώσει την υποταγή της Ελλάδας στην Νέα Τάξη. Να εξορύξει τα μάτια της, το πνεύμα της και την ψυχή της. Δεν ήταν και πολύ δύσκολη δουλειά να βρεθούν αυτοί που σαν ποντίκια θα πηδούσαν από το καράβι του Τσιπραϊκου ΣΎΡΙΖΑ που βουλιάζει. Ένας ποντικός εγκαταλείπει το καράβι για τρεις λόγους. α) κάποιος του είπε να πηδήξει, β) ελπίζει κάποτε να επιστρέψει και γ) αν το καράβι ήταν να βουλιάζει, θα το έσωζε ένα ποντικός; Βρέθηκαν οι ποντικοί που πήδηξαν και βαφτίστηκαν "ανανεωτές". Οι "ανανεωτές" και ΣΙΑ, φωνακλάδες, υποκριτές της επιδοτούμενης αριστεράς τώρα το παίξουν αγνοί και παρεξηγημένοι, ακόμη και ο Κουβέλης χρησιμοποίησε την λέξη Έθνος, λέξη που κάποτε του προκαλούσε οργή. Με την καινούργια τους ταμπέλα, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ είναι έτοιμοι να συνεχίσουν το έργο που τους έχουν αναθέσει τα υπερεθνικά ιερατεία


Όλο αυτό το συνονθύλευμα έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό που δεν ξεφεύγει από τους Έλληνες. Τάχθηκαν με λύσσα υπέρ του σχεδίου Ανάν. Μία ματιά στην λίστα των υπογραφών υπέρ του σχεδίου και την λίστα μελών του νέου αριστερού μορφώματος θα είναι άκρως διαφωτιστική. Ούρλιαζαν για το χρηματοδοτημένο από το State Department βιβλίο αίσχος της Ρεπούση, μέλους της καινούργιας στρούγκας. Υπεραμύνθηκαν, υπακούοντας στα κελεύσματα των πλανητικών νταβατζήδων, το δικαίωμα των Σκοπίων να ονομάζονται όπως θέλουν. Σεγκοντάρησαν την εισβολή των λαθρομεταναστών και το εποικισμό και κατοχή της Ελλάδας από τα κοινωνικά και πολιτικά καθυστερημένα στίφη των αλλοδαπών. Είναι οι ίδιοι "αριστεροί πολυτελείας" που έχουν ακόμη την πολυτέλεια να παίζουν ακόμα γιατί στηρίζονται σε ένα δίκτυο τυφλοπόντικων της "διανόησης", της δημοσιογραφίας, πανεπιστημιακών και ΣΙΑ.


Ένας ολόκληρος μηχανισμός στήθηκε απο την Madison Avenue για να πλασάρει στους Έλληνες το νέο, το ανανεωτικό, το “προοδευτικό” και καθαρό από τις μισαλλοδοξίες του παρελθόντος που με όνομα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα εξακολουθήσει να παραπλανά και να εξαπατά κρύβοντας το μπασταρδο πρόσωπο της πίσω από μία δήθεν ανησυχία για το μέλλον της Ελλάδας. Ελλάδας που τα μέλη του τόσο έχουν βυσσοδομήσει εις βάρος της. Οι δημόσιες προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις συμμετέχουν με πολλή θράσος και απελπισία στην προσπάθεια να δώσουν πολιτική οντότητα στο νέο αριστερό μόρφωμα, να χειραγωγήσουν τους Έλληνες και να τους βάλουν στη κομματική στρούγκα του σύντροφου Κουβέλη.


"Τα τελευταία τρία χρόνια, το φαινόμενο της ανοικτά προπαγανδιστικής χρήσης των δημοσκοπήσεων, από τα Μέσα Ενημέρωσης, έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις. Το γεγονός αυτό αποτελεί άλλη μια λυπηρή ελληνική ιδιομορφία. Οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται από τα ΜΜΕ σε επιχειρήσεις «ψυχολογικού πολέμου» (PSYOPS), για την κατίσχυση στη μάχη των «εντυπώσεων». Στo πλαίσιo του κομματικού «πολέμου» (του κομματικού ανταγωνισμού), δεδομένου και του αυξημένου ρόλου που έχουν καταλάβει στην Ελλάδα τα ΜΜΕ, απέναντι στα κόμματα, ο στόχος είναι διπλός: τόσο η κοινή γνώμη, όσο και το ηθικό των (αντίπαλων) κομματικών στελεχών." Γιάννης Μαύρης (Καθημερινή 19/11/2006)

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

ΣΥΡΙΖΑ


Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι φρικτός και φαιδρός. Ονειρεύεται μια κοινωνία, της οποίας όλοι οι δρόμοι θα είναι ανήφορος και στην οποία θα πάρει την εκδίκηση του. Γιατί το παρελθόν του είναι βουβό. Όλοι αυτό το συνονθύλευμα των αρρωστημένων, που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι προσθέτοντας τις αδυναμίες θα μπορέσει να δημιουργήσει μία δύναμη. Ελπίζει να δημιουργήσει μια μονάδα προσθέτοντας συνεχώς μηδενικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν είναι παρά μία πομπή επιτηδευμένων. Ανάμεσα του υπάρχουν οι δειλοί φανατικοί της βίας, οι πεινασμένοι φλογεροί ακόλαστοι, οι αδέξιοι Δαντόν, οι διαλεκτικοί του Ψυχικού και της Εκάλης που προπαγανδίζουν την προλεταριακή απλότητα, οι εξαγνισμένοι Οιδίποδες, οι ζηλότυποι νεώτεροι αδερφοί, που αναζητούν μία αφηρημένη αδελφότητα, οι σερνικές γεροντοκόρες που ποτέ δεν τους έχει προταθεί η εξουσία, τα ανθρωποειδή του όχι, του ιδεοληπτικού «ενάντια και κόντρα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν προσφέρει τίποτα. Έχει αποκοπεί από το δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδας και δεν είναι παρά μία συλλογή από νευρωτικές Σταχτοπούτες και αιώνιους έφηβους. Ένας εμετός ύπαρξης, γεμάτη με αδυναμίες που την εμποδίζουν να ολοκληρώσει την ανάπτυξη της, τυφλωμένο, κολλημένο ανθρωπόμορφο ζώο, επικίνδυνο, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό της μήτε για τους άλλους γύρω . Βαρέθηκε τα φραπέ και τα ζιγκ-ζαγκ της άδειας και μονότονης ζωής στα χρυσά γκέτο και θέλει να ανατρέψει μία κοινωνία που του στερεί τον οργασμό της δημιουργίας.

Ο συρφετός του ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχείται από υποσυνείδητα συμπλέγματα μειονεξίας που τον αναγκάζουν να χαράσσει γραμμές υπεροχής καλλιεργώντας τον φιλιστινισμό των μαζών, οδηγώντας τις πλάνες των όχλων και ακολουθώντας την αλήθεια της ιστορίας. Παίζει το κομματικό παιχνίδι της αμφισβήτησης της μνησικακία και του διχασμού με πολύ πάθος, χωρίς λογισμό και καθόλου αυτοπεποίθηση.


Μ΄αυτό το νόημα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρά μια μάζωξη νευρωτικών που ραδιουργούν, καυγαδίζουν και πέφτουν από την μία ήττα στην άλλη που σκοτώνεται σφάζοντας, που εξαφανίζεται εξαφανίζοντας. Γιατί δεν υπάρχει παρά σαν αντίθεση. Είναι το γαγγραινιασμένο μέλος της Ελλάδας, που εμείς δεν έχουμε παρά να το κουνήσουμε λίγο για να πέσει.Το τέλος του είναι μοιραίο και αναπόφευκτο.
Αλλά αν το ΣΥΡΙΖΑ μας τελείωσε ο διάδοχος βρέθηκε....Μα αυτό είναι άλλη ιστορία....

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Η Κηδεία της Ελλάδας και οι ντόπιοι αχρείοι....



Η κηδεία της Ελλάδας σε κάποιο τοπικό καρναβάλι στην κωμόπολη Βεβτσάνι των Σκοπίων (13+14/1/2012) απεκάλυψε σε όλη της την έκταση την τελεία χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμό, θεομπαιχτισμό της άρχουσας ελίτ που δημιουργεί γύρω της μία ατμόσφαιρα αγοράς και όχι εμπιστοσύνης.

Όλες οι διάφορες τσούλες της πολιτικής, που παρακαλούσαν να πάρει ο αέρας την σημαία στα Ιμια, και οι γελοίοι σαλτιμπάγκοι των ΜΜΣ(κοταδισμού), με εκείνη την περιποιημένη βλακεία ορισμένων ανθρώπων με νεοταξίτικη ανατροφή, έγιναν ξαφνικά από σπιτικοί γάτοι που τσιμπούσαν ό,τι μπορούσαν απο τα ταμεία του Σόρος σκαντζόχοιροι. Μετατράπηκαν σε χαμαιλέοντες με πληκτρολόγια και μικρόφωνα, καμιά συγκράτηση, υπολογισμός, ούτε μέτρημα. Οι ανθρώπινες χαλκομανίες που λέγονται η ελίτ μας και που συστηματικά, στάζοντας φαρμάκι από την μύτη τους, διαλύουν κάθε έννοια Ελλάδας εξεγέρθηκαν κατά του Καρναβαλιού στην Βεβτσάνι που κήδευε την Ελλάδα

Αφού για 36+1ετία χλεύασαν, με ένα είδος μεταφυσικής Ναστραντίν Χότζα, κάθε έννοια Έθνους, κάθε ιερό και όσιο και την ίδια την Πατρίδα μας έρχονται σήμερα οι έμπουσες και οι μποβαρίζουσες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας να λοιδορήσουν τους σκοπιανούς για την απρεπή χειρονομία και τα χυδαία σχόλια μιας τρίτης κατηγορίας χώρας.

Η ατμόσφαιρα αυτού του καραβανιού των όψιμων υπερασπιστών της εθνικής μας αξιοπρέπειας και υπόστασης είναι θλιβερή. Ενοχλήθηκαν από την κηδεία στα Σκόπια αλλά δεν ενοχλήθηκαν από τον αυνανισμό της Στεφανής υπό τους ήχους του Εθνικού Ύμνου.

Πρέπει να θυμίσουμε σε όλους αυτούς τους καραγκιόζηδες που ανέλαβαν μονοπωλιακά να υπερασπιστούν τον Ελληνισμό και της Ελλάδα ότι, στο καρναβάλι της Βεβτσάνι οι καρναβαλιστές δεν είπαν τίποτα διαφορετικό από εκείνο που υποστηρίζουν εδώ και χρόνια οι διάφοροι φραγκοφορεμένοι, Ρεπούση, Δραγώνα, Λιάκος, Φραγκουδάκη, Δήμου, Βερέμης κ.ά, βαστάζοι της Νέας Τάξης.

Το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ....



Θεσσαλονίκη 15/1/2012 το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ. Τρομαγμένο το σύστημα καταδυνάστευσης της χώρας από την προγραμματισμένη συγκέντρωση των Ελλήνων που αντιστέκονται κινητοποίησε τους καλοταΪσμένους και ασύδωτους μηχανισμούς του. Μάζεψε από τα καταγώγια καμιά τριανταριά μεροκαματιάρηδες, έναν κοινωνικό ντελβέ για μία αντι συγκέντρωση που έδωσε το άλλοθι στις δυνάμεις καταστολής για να αποκλείσουν τους πατριώτες της Χρυσής Αυγής από το άγαλμα του Βενιζέλου.

Να θυμίσω απλώς, έτσι για την ιστορία, ότι μετά το 1974 η ελληνική πολιτική σκηνή μπορούσε να επαίρεται ότι είχε διαγράψει το παρακράτος της Δεξιάς της εποχής του 60, ένα κατακερματισμένο κόσμο χαφιέδων και χαφιεδομένων, παπατζήδων, τεμπέληδων και ακαμάτηδων έτοιμων για κάθε λαμόγια και κάθε μορφής βίας οργανωμένο κάτω από ταμπέλες σαν την "Συντονιστική Επιτροπή Εθνικών Οργανώσεων" την οργάνωση της "Καρφίτσας", κλπ. Έναν κόσμο που το πρωί έπαιζε πρέφα στο Ideal, το γνωστό καφέ τραμπούκ και το βράδυ έβγαινε παγανιά για να ξυλοκοπήσει "κουμούνια", να κατέβει σε "αντισυγκεντρώσεις" με ευγενές πάθος χωρίς να ξέρει το γιατί και τελικά να δολοφονήσει τον Λαμπράκη. Εναν κόσμο που κινείτο στους δυσώδεις διαδρόμους των μυστικών υπηρεσιών, τον κοινωνικό ντελβέ και την βρωμιά του τότε, το λούμπεν αυτή την κοινωνική σαπίλα, τα αποβράσματα που πάνω τους στηρίχτηκε ένας ολόκληρος τρομοκρατικός μηχανισμός. Ένας μηχανισμός αναιδέστατος ασήμαντος που φυτοζοούσε με ψίχουλα και εκινείτο στα περιθώρια του νόμου με την πλάτη καλυμμένη από τους αόρατους προστάτες του Gladio και της "Κόκκινης Προβιάς" που ανάγκασαν τον τότε πρωθυπουργό, Καραμανλή Α', να ξεφωνίσει το γνωστό "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;".

Το παρακράτος του τότε πήγε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όμως δεν χάθηκε. Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και το ζούμε σήμερα με την καινούργια του ταμπέλα και τους καινούργιους μηχανισμούς, Antifa, Αντιεξουσιαστές, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ(ξαπάτησης) για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά". Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης. Το ΑΡΙΣΤΕΡ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ξαναβγαίνει ανανεωμένο και δυνατό κινώντας τα νήματα του καινούργιου μεταλλαγμένου Gladio με τις νέες του ταμπέλες. Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων. Η βρωμιά του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από την ανίκανη για δημιουργία έτοιμη να πουληθεί για το τίποτα να καίει, να καταστρέφει,να λεηλατεί, να βυσσοδομεί, να συκοφαντεί βρωμιά του σήμερα. Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα περιτρίμματα του "αντιεξουσιαστικού" χώρου, τους μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακούς, τους παρακοιμώμενους δημοσιογράφους, του σήμερα που πάνω του στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων. Οι εγκάθετοι του σημερινού ΑΡΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ καίνε βιβλιοπωλεία, προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, κάνουν "αντισυγκεντρώσεις" οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν. Μέρα μεσημέρι σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, μέσα σε πολύ κεντρικούς και γεμάτους κόσμο δρόμους γίνονται σημεία και τέρατα και δεν συλλαμβάνεται κανένας, δεν εντοπίζεται τίποτα.

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.
Βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας, προάγγελων άλλων κακών που έρχονται, και διαισθανόμαστε ότι η ΚΑΡΦΙΤΣΑ είναι εδώ. Βλέπουμε τις "αντισυγκεντρώσεις" των εγκαθέτων αφιονισμένων τραμπούκων που κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του τότε παρακράτους και καταλαβαίνουμε ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν πολιτική κάλυψη, την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι πολιτικές κακουργίες του παρακράτους του 60.

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Η ύβρις του Αμερικανισμού......

Είδαμε όλοι τους supermen το αμερικανικού στρατού στη υπέρτατη ύβρι. Να ουρούν πάνω στα πτώματα των untermensch αντιπάλων τους. Η πράξη τους δεν είναι παρά η επιτομή του θράσους της κοινοτοπίας του κακού που εκπροσωπεί η ιδεολογία του αμερικανισμού.

Αμερικανισμός είναι η ιδεολογία του αυτοκρατορικού εθνικισμού που ισοπεδώνει την πολυεθνικότητα, τις πολιτισμικές κληρονομιές, την διαφορετικότητα, αποδομεί κάθε μεγάλη συλλογική αφήγηση και κάθε φαντασιακό «ανήκειν». Προς τα έξω η Αμερική αυτοδιαφημίζεται σαν η χώρα μοντέλο του «πολυπολιτισμικού», του «πολυφυλετικού» του «πολυσυλλεκτικού» κράτους. Είναι οι λέξεις παγίδες για τους λαούς, τις μικρές χώρες που τις κυβερνάν μικρονοϊκές ή μικρόψυχες ελίτ οι οποίες, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» αποδoμούν τις αξίες των Ελλήνων για μία θέση γύρω από το τραπέζι της Bilderberg, προτρέπουν να γίνουμε η «Αμερική των Βαλκανίων» για ένα bravo. Προς τα μέσα η Αμερική είναι μία μονολιθική αυτοκρατορία, ένα έθνος ομοούσιο και αδιαίρετο το οποίο καλλιεργεί έναν πρωτόγνωρο, πρωτοφανή εθνικισμό με άξονα οδηγητικό την ιδιαιτερότητα των «αμερικανικών ιδεωδών». Που δεν είναι τίποτε άλλο από μία τάση για συνεχή επέκταση, για συνεχή κυριαρχία κάτω απο το αγρυπνο βλέμμα του Θεού. « ..Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός, λέγων αύξανεστε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτήν» (Γενεσις Α,28).

Με χωρισμό του κράτους από την εκκλησία και όχι από τη θρησκεία (one Nation under God), ο Αμερικανισμός βασίζεται στο θέσφατο ενός έθνους ποιμνίου "του περιούσιου λαού" . Στο δόγμα ότι ο Θεός στις πιο διαφορετικές εκφάνσεις του θεωρείται ότι προτρέπει την Αμερική, όπου θρησκεία και κράτος είναι σαν τους σιαμαίους αδελφούς που κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει γιατί τότε ο ένας από τους δύο θα πεθάνει,να επιτελέσει ένα παγκόσμιο καθήκον, τον α λα Αμερικάνα εκπολιτισμό του κόσμου. Ο Θεός την καλεί να διαμορφώσει ένα βέβαιο πεπρωμένο. Είναι ο παντοδύναμος Θεός-Βούληση. Είναι η απόλυτη βούληση που δεν δεσμεύεται από τίποτα και δεν αφήνει περιθώρια για καμιά άλλη βούληση έξω από αυτήν. Πιστεύει βαθιά ότι έχει τον «ελέω Θεού» προορισμό τον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας, με κινητήριο δύναμη την μανιχαϊκή αντίληψη ότι οι Αμερικανοί εκπροσωπούν το υπέρτατο καλό που πολεμάει το υπέρτατο κακό που είναι οι "άλλοι". Από την μία οι δικοί μας, οι καλοί, οι γενναίοι, οι δίκαιοι, από την άλλη, οι κακοί, οι φονταμεταλιστές, οι βάρβαροι και οι τύραννοι. Διαβάζει το παρόν με τον κώδικα τον οποίο του προσφέρει η ανάγνωση του δικού του παρελθόντος. Είναι πίστη σε μία αλήθεια που ξεκινάει από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Αλήθεια αυταπόδεικτη που δεν επιδέχεται ερμηνείες και αποδείξεις. Είναι η αλήθεια που έγινε το δόγμα του αμερικανικού εθνικισμού. Οι δυνάμεις του κακού καραδοκούν. Όλοι μας μισούν γιατί «μισούν την ελευθερία» είναι το πρότυπο εθνικιστικό παράδειγμα. Η νίκη ενάντια στο κακό γίνεται το μέγιστο στρατηγικό καθήκον του Αμερικανισμού ως φορέα του καλού. Ο Αμερικανισμός, θρησκεία και κράτος, γίνεται το Πιστεύω, η συνεκτική ιδεολογία της ίδιας της ταυτότητας και ύπαρξης των ΗΠΑ, όπως είχε γίνει ο μαρξισμός - λενινισμός για τη Σοβιετική Ενωση. Ο Αμερικανισμός μετά τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό, το Ισλάμ είναι η τέταρτη μεγάλη θρησκεία που μηδενίζει οτιδήποτε άλλο εκτός αυτής.

Από το η Αμερική είναι "η τελευταία ελπίδα του κόσμου" του Λίνκολν, στον "Αμερικανικό αιώνα" του Λούς μέχρι την εθνικιστική κορόνα του Ομπάμα "οι Αμερικανοί παραμένουν το πλέον ευημερούν, πιο ισχυρό έθνος στον πλανήτη γή". Ο Αμερικανισμός είναι έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο. Έχει μία και μόνο αποστολή τον εξαμερικανισμό όλων ανεξαρτήτως των λαών, όχι μόνο οικονομικό, όχι μόνο πολιτικό, όχι μόνο στρατιωτικό. Σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης έκφρασης. Παλεύει για την προοδευτική εξαφάνιση της διαφοροποίησης του κόσμου. Επιδιώκει την ισοπέδωση των λαών, την σμίκρυνση όλων των πολιτισμών σε ένα "παγκόσμιο πολιτισμό" ένα "αμερικανικό πολιτισμό" κτισμένο πάνω σε ότι είναι πιο κοινό ευτελές και αμελητέο. Έχει υιοθετήσει τις αρχές ενός βαμπιρικού χυδαίου καταναλωτισμού, χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, πέρα απο τις πιστωτικές, χωρίς οράματα ζωής, χωρίς ευαισθησίες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς πολιτισμό. Ή όλοι θα γίνουμε αντικείμενα της ιστορίας, της αμερικάνικης ιστορίας, ή όλους θα μας ρίξουν στα Τάρταρα. Ή όλοι θα αποδεχθούμε την ιερή αποστολή του Αμερικανισμού ή είμαστε τρισκατάρατοι αμαρτωλοί, όποτε θα έλθει ο τιμωρός Γιαχβέ να μας φέρει στο δρόμο του. Μία τάση που συνοψίζεται στο επίγραμμα του Μαρκ Τουαίν: «Ο κανόνας είναι τέλειος: Όσον αφορά απόψεις και γνώμες οι αντίπαλοι μας είναι παράφρονες».

Με το έτσι θέλω και μονομερώς ο Αμερικανισμός λαμπρός μέσα στην ωμότητά του, ιδεαλιστής μέσα στην κατακτητικότητά του και γενναιόδωρος μέσα στην αλαζονεία του, κατά το Καβαφικό: «-ασυνείδητος,ήσυχος, κ’ ευτυχής’ ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός και στης νεότητας τ’ ωραίο σφρίγος.» χαράζει γραμμές στην άμμο, σαν τον «Κουκόπετρο» ξεκινάει νέες σταυροφορίες του δικού του «καλού» εναντίον των «άλλων», και κατά το μηδενιστικό του λεξιλόγιο θέλει να καταργήσει τα έθνη, να επιβάλει την πολιτική του μονοπολισμού στις διεθνείς σχέσεις, την αδιαλλαξία και την μονομέρεια ως προς τη σκληρή ισχύ. Εχει αυτοανακηρυχθεί σε δικαστή, ένορκο , εκτελεστή που αποφασίζει ετσιθελικά και αυτοδικαίως να τιμωρεί, να συγχωρεί ή να αγνοεί. Πρόκειται για έναν τρόπο απολυταρχικής επιβολής που αρνείται το δικαίωμα στο παλιό να επιβιώσει, αν όχι σαν διαμαρτυρία, έστω σαν μαρτυρία. Ιστορία πνιγμένη στο αίμα σελίδων. "Μας έκοψαν στα δυο" για να είναι ο κόσμο ελεύθερος και όμως οι δεινόσαυροι εξακολουθούν να κόβουν τον κόσμο στα μέτρα τους. Τον ξάπλωσαν πάνω στο προκρούστειο κρεββάτι των ιδεολογημάτων τους και με ένα ιδιόμορφο συνδυασμό αλαζονείας και ναρκισσισμού τον πελεκάν μέχρι να χωρέσει.

Η Γκε Μπε Ου του συντρόφου Παπαδημούλη



Ο σύντροφος Παπαδημούλης κατέθεσε επερώτηση στην Βουλή σχετικά με τον υποτιθέμενο διορισμό στελεχών του Ελληνικού Μετώπου στο υπουργείου του κυρίου Βορίδη.

Ο καλός και δημοκρατικός Παπαδημούλης δεν ενδιαφέρθηκε αν οι άνθρωποι αυτοί έχουν τα τυπικά προσόντα για να φέρουν σε πέρας το έργο τους΄αλλά τον ενδιαφέρει τι σκούφο φοράνε. Αυτό που υποψιαζόμαστε τώρα έγινε βεβαιότητα. Στην δημοκρατία που, κατά Πάγκαλο,η ήλθε στην Ελλάδα το 1981 οι άνθρωποι κρίνονται από τι σκούφια φοράνε. Από τότε μέχρι σήμερα στην χώρα λειτουργεί μία άτυπη Γκε Μπε Ου που μοιράζει πιστοποιητικά αριστρεροφρωσύνης. Δεν έχουν σημασία οι σπουδές, οι γνώσεις, οι ικανότητες, ο χαρακτήρας αρκεί να σε εγκρίνουν οι διάφοροι Μπιστηδες, η Ξένια Κουναλάκη και άλλοι της αριστερόστροφης προοδευτικάντζας. Με αυτόν τον τρόπο αναρριχήθηκαν στην εξουσία οι ανίκανοι και οι άχρηστοι του αριστερού σωλήνα για να μας φέρουν στην σημερινή κατάντια. Από το καταραμένο 81 και μετά το μόνο που μέτραγε ήταν να ανήκεις στον εσμό της αριστεράς για να γίνεις κάποιος. Άνθρωποι ανίκανοι για το οτιδήποτε που δεν τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους με τις ευλογίες της Γκε Μπε Ου σε μία νύχτα γίνανε φωστήρες. Αγράμματοι που τους ακούμπησε το ραβδί της αριστερόστροφής λέρας γίνανε ποιητές, λογοτέχνες, καθηγητές πανεπιστημίου και πάει λέγοντας. Η Siemens δεν τους είναι άγνωστη. Ποιός θέλει να θυμάται τον Κοροβέση και τις δηλώσεις του για τα λεφτά της Siemens και παρά λίγο να διαγραφεί.

Η συμμορία του συντρόφου Παπαδημούλη χάιδεψε τα αυτιά των κουκουλοφόρων τον Δεκέμβρη 2008, έκανε τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια κρανείου τόπου μοιράζοντας “συγκεκριμένα ποσά βίας και έχει το θράσος να κάνει επερωτήσεις στην Βουλή. για τους ανθρώπους του Ελληνικού Μετώπου. Η Γκε Μπε Ου της αριστεράς που καταδιναστευσε την Ελλάδα και την πήγε στον πάτο δεν μπορεί να χωνέψει ότι ήλθε το τέλος της μονοκρατορίας της.