Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Σκέψου πριν μιλήσεις....

Εχθές το βράδυ (10/5/2011) παρακολουθήσαμε τον Λαζόπουλο και το γνωστό και μη εξαιρετέο Καφετζόπουλο να αλληλο προσφωνούνται “ρε μαλάκα” και “ρε μαλάκα”. Φαίνεται ότι η αριστερόστροφη προοδευτικάνζα έτσι χαιρετίζεται και αναγνωρίζεται .Ζητάμε συγγνώμη από τον Λαζόπουλο που σε παλαιότερες αναρτήσεις τον αποκαλούσαμε κύριο. Τότε δε ξέραμε, τώρα μάθαμε. Ο μαλάκας Λαζόπουλος μας έφερε τον άλλο μαλάκα Καφετζόπουλο για να μας διασκεδάσει με τις μαλακίες τους. Ο μαλάκας λέει μαλακίες, δεν έχει ακουστεί ποτέ ο μαλάκας να λέει εξυπνάδες.

Ο μαλάκας Καφετζόπουλος αφού μας επέδειξε και το IPad της Apple, πόσα πήρε από τους κεφαλαιοκράτες που πίνουν το αίμα των λαών για την επίδειξη δεν θα μάθουμε ποτέ, ξεκίνησε τον μονόλογο του. Είπε διάφορα πικρά, ωραία και άλλα. Μεταξύ των άλλων ξεφούρνισε και κάτι σαν το, να αφήσουμε την ατομικότητα και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε συλλογικά το κοινό καλό. Μαλάκα Καφετζόπουλε είσαι αδιάβαστος. Η συλλογική σκέψη ενάντια στην ατομικότητα είναι φασιστική θέση. Το συλλογικό έναντι του ατομικού είναι η πεμπτουσία του φασισμού. Μας έριξε κάτι για εκλογή των βουλευτών με κλήρο αυτό και αν πλησιάζει στο σύνταγμα της “Χούντας” .

Απευθυνόμενος στα μικροαστικά μορμολύκεια που απαρτίζουν το ακροατήριο, τις κυρίες που είναι ακόμη υγρές από τα γαργαλιστικά ανέκδοτα και σχόλια του έτερου μαλάκα και φαντασιώνονται με τις πατούσες τους να κοιτάνε το ταβάνι και τους κυρίους που γελάνε αμήχανα όταν ακούνε για πηδήματα και κερατώματα, ρώτησε αν θέλουμε χούντα.

Κάποιος πρέπει να του πει ότι χούντα μπορεί να ήταν δικτατορία όμως ο κόσμος κοιμότανε στις ταράτσες, τις αυλές και με τις πόρτες ξεκλείδωτες, αλλά συγχρόνως αυτός ο κόσμος ήταν ελεύθερος να σκέπτεται. Έπρεπε να προσέχει τι λέει άλλα η σκέψη ήταν ελεύθερη. Η δημοκρατία 74, μεταπολίτευση, η όπως θέλετε πες τε το επέβαλε την λογοκρισία στην σκέψη. Πρέπει να σκεφτείς πριν μιλήσεις. Υπάρχει η ελευθερία του λόγου, αλλά του μόνου λόγου που εγκρίνουν τα προοδευτικά διευθυντήρια που ελέγχουν την χώρα. Πρέπει να σκεφτείς πριν μιλήσεις για πατρίδα, θρησκεία, Έθνος και τι θα πείς. Τα πολυπολιτισμικά σκυλάκια του Παβλόφ με το άκουσμα των λέξεων αυτών θα αρχίσουν να γαβγίζουν και οι διάφοροι εγκάθετοι χωρίς κουκούλες της αριστεράς διανόησης θα σε κατασπαράξουν

Σήμερα ζούμε την χειρότερη δικτατορία που έζησε η χώρα, την δικτατορία στην σκέψη. Σε αντίθεση με την χούντα, μην μιλάς αλλά μπορείς να σκέφτεσαι και να συλλογάσαι ελεύθερα, η Δημοκρατία 74 επέβαλε το βάρβαρο σκέψου πριν μιλήσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου