Προπαγανδιστές για γέλια και για κλάματα

Για δύο και πλέον εβδομάδες οι Έλληνες γίνονται μάρτυρες μίας πρωτόγνωρης για την Ελλάδα "εξέγερσης". Άριστα σχεδιασμένη, καλά οργανωμένη και συντονισμένη μετέτρεψε την χώρα σε ερείπια. Κατέστρεψε περιούσιες μεροκαματιάρηδων, μικρο εμπόρων και άφησε χιλιάδες ανέργους. Τα χρυσά γκέτο της Φιλοθέης, του Ψυχικού και της Πολιτείας που θα έπρεπε να είναι ο λογικός στόχος μιας "ταξικής" εξέγερσης εξακολουθούν να είναι φωτισμένα και όμορφα σαν να μην συνέβη τίποτα. Στην οδό Φιλαδελφέως στο Κεφαλάρι ούτε ένα κάδος σκουπιδιών δεν κάηκε. Τα μικρομάγαζα διαγουμίστηκαν κανονικά. Κανείς από του αγριεμένους "νέους" δεν άγγιξε τα Χοντος η το Αttica ή τον περιώνυμο Mall. Συστηματικά, μεθοδικά το εμπόριο των μικρομεσαίων καταστράφηκε για να κάνει χώρο στα πολυεθνικά μεγαθήρια.

Ο γνωστός και μη εξαιρετέος φραγκολεβαντίνος Σωμερίτης μας είχε προειδοποιήσει από τις σελίδες του Βήματος όταν για πολλοστή φορά ο Καραμανλής συναντήθηκε με τον Πούτιν.

Με ολίγη ομόδοξη Ορθοδοξία και με τη γενική αίσθηση ότι με αυτά τη «φέρνουμε» στους μισητούς Αμερικανούς και στους ανθέλληνες Ευρωπαίους- μείον ο Σαρκοζί, αλλά ως πότε; Δοκίμασαν το «κόλπο» ο Νάσερ και ο Μακάριος. Απέτυχαν. (Το Βήμα 30/4/2008)

Ο Νάσερ άρπαξε τον πόλεμο των "έξη ημερών" ο Μακάριος άρπαξε το πραξικόπημα του 74 και σήμερα ο Καραμανλής αρπάζει την μήνη των κουκουλοφόρων αντιεξουCIAστων.

Μαζεύτηκαν όλα τα λιανοτούφεκα της νεοταξίτικης διανόησης να μας το κάνουν όμορφο. Να ερμηνεύσουν τα γεγονότα ώστε να τα καταλάβουμε καλύτερα.

Ο Μπουκάλας έσπασε πλάκα από την Καθημερινή (19/12/08) προσπαθώντας να μας διασκεδάσει και να μας χλευάσει μιλώντας για τους "έξωθεν οχτρούς" και "έξωθεν επεμβάσεις", για πράκτορες σκοτεινούς και φοβερούς, για μυστηριώδεις χημικές ουσίες και για τραμπούκους εισαγμένους από Ιταλία, μεταμφιεσμένους σε Αγιοβασίληδες . Ξέχασε να μας πει για το δολάριο που λαδώνει την προπαγανδιστική μηχανή, αλλά δεν πειράζει αυτό μας το είπε η κυρία Plame.

Ο Γιανναράς τα φόρτωσε στον δύστυχο Αλαβάνο και στον πεθαμένο φασισμό.

Ανενδοίαστα και ανερυθρίαστα, θα έλεγα. Την περασμένη Κυριακή η πρώτη αντίδραση του Αλαβάνου μετά τη δολοφονία του μαθητή ήταν να δηλώσει ότι στη σημερινή Ελλάδα «είναι κακούργημα να είσαι νέος». Να πει, δηλαδή, στα παιδιά όλης της χώρας ότι ένα παιδί δολοφονήθηκε όχι επειδή το σκότωσε ένας δολοφόνος αλλά επειδή ήταν παιδί.

Αλλά ο πραγματικά ωραίος. Ο απόλυτος ρέκτης είναι ο φιλόσοφος, συγγραφέας, ποιητής, ξερόλας Δήμου. Διαβάστε και προσοχή μην τρελαθείτε.

Ο θάνατος του Αλέξη ήταν η αφορμή. Ποιες ήταν οι αιτίες; Η τριτοκοσμική καθυστέρηση της χώρας, η περιθωριοποίηση των νέων, η απίθανη μουσειακή παιδεία μας (19^ος αιώνας: αποστήθιση και απομνημόνευση!), ο αυταρχισμός, η φαυλότητα και ανικανότητα του κράτους, η ατιμωρησία των πάντων;

Ιστορικοί του μέλλοντος εδώ ξεκινάτε εσείς!

Και ψυχίατροι του παρόντος συμπληρώνουμε εμείς!

Για όλα φταίει η παιδεία, του έχει κάτσει στο στομάχι η απόσυρση του βιβλίου αίσχους, η αποστήθιση και η απομνημόνευση. Οι αγωνιστές του 114 θα ήταν από άλλο ανέκδοτο. Φαίνεται η αποστήθιση και η απομνημόνευση του 60 ήταν καλής ποιότητας. Μέσα στις βίαιες συγκρούσεις του τότε δεν είχε σπάσει ούτε μία βιτρίνα στην Πανεπιστημίου και στην Σταδίου. Εποχή που η καταστολή δεν καταλάβαινε και πολλά πράγματα από δικαιώματα και σχετικές παρλαπίπες. Αν δεν πιστεύει! Ας ρωτήσει τον Φαράκο ή τον Καρκαγιάννη ή το Θεοδωράκη να του πουν. Η "απίθανη μουσειακή παιδεία μας". Εδώ το χολερικό φωτισμένο κολεγιόπαιδο αρλουμπολογώντας έχει ξεπεράσει τον εαυτό του. Την δεκαετία του 60 το Δημόσιο Σχολείο ήταν πανίσχυρο. Οι μαθητές του σάρωναν το βραβεία της Μαθηματικής Εταιρείας και περνούσαν στα Πανεπιστήμια με το σπαθί τους. Τα ιδιωτικά, Λύκειο Μακρή, σχολή Μωραΐτη, Μαρούδα, Λαζαροπούλου, Τυχόπουλου ήταν το καταφύγιο των ανικάνων και των ηλιθίων που έπρεπε να δώσουν απολυτήριες εξετάσεις ώστε τα απολυτήρια τους να είναι ισότιμα των απολυτηρίων του Δημοσίου. Όσον αφορά το Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών, από ότι μου λένε οι παλαιότεροι, απλά ξέρανε ότι υπάρχει. Το μόνο που ζήλευαν ήταν το γήπεδο μπάσκετ με το παρκέ που όμως δεν το έσωζε από την ομάδα του 10ου.

Φαίνεται ότι τα λιανοντούφεκα της Νέας Τάξης, Μπουκάλας, Δήμου, Γιανναράς δεν έχουν κατορθώσει να πείσουν τους Έλληνες ότι αυτό που ζούμε και και βιώνουμε τις τελευταίες ήμερες είναι έκρηξη οργής. Ο Έλληνας βλέπει, ακούει, μαθαίνει. Το διαδίκτυο είναι όργανο ανατροπής αλλά και πληροφόρησης. Οι Έλληνες κατάλαβαν ότι η Ελλάδα δεν έπεσε θύμα οργής ενός τυχαίου πλήθους που εξοργίστηκε από ένα φόνο, άλλωστε δεν είναι ο πρώτος φόνος. Ο Μπουκάλας μιλάει ειρωνικά για "έξωθεν οχτρούς". Αποφεύγει όμως να εξηγήσει μερικές απορίες που βασανίζουν το μυαλό των τρισκατάρατων νοικοκυραίων. Που βρέθηκαν οι χιλιάδες πέτρες μέσα σε μία τσιμεντούπολη όπως η Αθήνα; Που βρέθηκαν οι χιλιάδες βόμβες Μολότοφ την επομένη του θανάτου του Αλέξη; Που βρέθηκαν τα πανίσχυρα λαιζερ που λούζαν τους άνδρες της αστυνομίας;

Επιστρατεύθηκε λοιπόν ο πολύς Παπαχελάς που βλέπει οράματα και ακούει φωνές να μας διασκεδάσει. Με άφθονη ειρωνική διάθεση από τις στήλες της Καθημερινής (24/12/08) μας έριξε το ακόλουθο ευτράπελο και διασκεδαστικό.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο εγγονός του ιστορικού σταθμάρχη της CIA Toμ Καραμεσίνη, ο Τζέρι Καραμεσίνης, εμφανίσθηκε προχθές στη Νομική Σχολή και πέταξε δύο μολότοφ στη Σόλωνος. Ανήκε σε μια ειδική επιχειρησιακή ομάδα του αμερικανικού Πενταγώνου, που έχει ως σχέδιο να κάψει σιγά - σιγά ένα μεγάλο μέρος ελληνικού εδάφους και στο τέλος να πυρπολήσει το ελληνικό κομμάτι του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Πρόκειται για καλά μελετημένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας...

Ξέχασε να προσθέσει ότι ο ιστορικός σταθμάρχης της CIA Τομ Καραμεσίνης ήταν και ο υποδιευθυντής (Deputy) της CIA επικεφαλής της Chile Task Force που ανέτρεψε τον Allende.
Ο Παπαχελάς αφου είδε τον Τζέρι έξω από την Νομική Σχολή μάλλον θα σταμάτησε να πιάσει ψιλοκουβέντα μαζί του και κόλλησε εκεί.

Αν είχε προχωρήσει πιο κάτω, στην γωνία Σίνα και Ακαδημίας μπροστά στο καμένο κτίριο του Πανεπιστημίου θα είχε δει το φάντασμα του Allende να περιφέρεται μελαγχολικό. Να κοιτάζει τις καταστροφές και να θυμάται την απεργία των φορτηγατζήδων, την απεργία της κατσαρόλας, και το αντιεξουCIAστικό παρακράτος του Patria Y Libertad, τότε η πατρίδα φοριόταν, πατριώτες εναντίον των απάτριδων κομουνιστών, όλα καλοστρωμένα από τον θείο του Τζέρι που μαζί με το δημοσιογραφικό συγκρότημα El Mercurio δημιούργησαν το ανάλογο χάος ώστε να περάσουν τα άρματα του Pinochet.

Λίγο ποιο κάτω θα είχε δει τα φαντάσματα του Chris Woodhouse και Kermit Roosvelt να κάθονται στα σκαλάκια της Ακαδημίας και συγκινημένοι να θυμούνται τις ωραίες εκείνες ημέρες που η επιχείρηση Ajax στο Ιράν ανέτρεψε τον κακό δαίμονα των πετρελαιάδων, πάλι τα πετρέλαια στη μέση, Μοσσαντέχ.
Γεμάτοι υπερηφάνεια βλέπανε τους εγκάθετους να καταστρέφουν, να καταστρέφουν και αναπολούσαν το τότε. Όταν ο ένας από την Κύπρο και ο άλλος στο πεδίο της μάχης του Ιράν πλήρωναν τον υπόκοσμο και τους μπαχαλάκηδες της Τεχεράνης να καίν να λεηλατούν και να καταστρέψουν ώστε ο σατανάς Μοσσαντεχ να ανατραπεί και να επιστρέψει ο εκλεκτός του αμερικανισμού Σάχης.

Ο Παπαχελάς μπορεί να το παίζει αυθεντία αλλά την εποχή του διαδικτύου δεν υπάρχουν αυθεντίες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Είτε του αρέσει του Παπαχελά είτε δεν του αρέσει. Η Ελλάδα αυτή την στιγμή υφίσταται επίθεση ανατροπής. Τα διαμάντια του στέμματος της CIA για το σήμερα θα ανοίξουν μετά εξήντα ή εκατό χρόνια. Υπάρχουν τόσα πολλά ιστορικά προηγούμενα και η μεθοδολογία της ανατροπής έχει τόσο μεγάλη βιβλιογραφία που ότι και να γράφει μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει. Η κατάντια του όμως να προσβάλει την νοημοσύνη μας για "μιά έπαυλι στόν Νείλο, ένα μέγαρον στήν πόλιν" είναι για κλάματα.

Μνήμη Μαλβίνας Κάραλη

Αναβλήθηκε η λήψη απόφασης για την προσφυγή Σωμερίτη

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) αναμένεται να συζητηθεί εκ νέου η προσφυγή που κατάθεσε ο δημοσιογράφος κ. Ριχ. Σωμερίτης κατά του τηλεοπτικού σταθμού Mega και της κυρίας Μαλβίνας Χαριτοπούλου. Το Συμβούλιο ύστερα από συνεδρίαση τριάμισι ωρών την περασμένη Πέμπτη (απόντος του προέδρου κ. Γ. Κασιμάτη, που ήταν ασθενής) ανέβαλε την απόφασή του καθώς το Mega κατέθεσε υπόμνημα με τις θέσεις του λίγη ώρα προτού συγκροτηθεί σε σώμα. Οπως είπε ο αντιπρόεδρος κ. Αντ. Μανιτάκης, η υπόθεση βρίσκεται σε προκαταρκτικό στάδιο και το αρμόδιο κλιμάκιο «δεοντολογίας και παραπόνων των πολιτών» δεν έχει υποβάλει εισήγηση για το θέμα.

Ολα ξεκίνησαν την 1η Δεκεμβρίου 1997. Η κυρία Χαριτοπούλου, στην εκπομπή της «Μαλβίνα Hostess», που προβάλλεται στο Mega, έκανε λόγο για «νυκτερινούς επισκέπτες στο Μαξίμου», κατονομάζοντας και δημοσιογράφους μεταξύ των οποίων και τον κ. Σωμερίτη. Δύο ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα ­ και ενώ ο κ. Σωμερίτης είχε εκφράσει τις διαμαρτυρίες του ­ η δημοσιογράφος επανήλθε λέγοντας ότι «ένας που σκέπτεται να μου κάνει μήνυση γιατί τον έβαλε το Μαξίμου ­γέλιο που έχουμε να κάνουμε ­διότι αυτός ο τυπάκος όταν ήταν παιδί αμούστακο στην Κατοχή αξιώθηκε την καταγέλαστη αθανασία. Διότι ήταν το μόνο κατοχικό παιδί που ήτανε τόσο μπαλό, τόσο χοντρό που οι φίλοι του το φωνάζουνε "ντικ". Θε μου, σχώρα με, και ποια παιδιά ήταν χοντρά "φακάτοι"; Τα παιδιά των δωσιλόγων ή τα εκ γενετής παχύδερμα, αυτά που ουδεμία σχέση με Ριχάρδο Λεοντόκαρδο ούτε με Ρίτσαρντ Γκιρ μόνο με "ντικ"...». Ο κ. Σωμερίτης αντέδρασε έντονα τονίζοντας ότι ο ίδιος και η οικογένειά του αντιστάθηκαν στις κατοχικές δυνάμεις και ότι η «επίθεση» που δέχθηκε οφείλεται στο γεγονός ότι είχε ασκήσει κριτική στο βιβλίο του συζύγου της κυρίας Χαριτοπούλου «Αρης ο αρχηγός των ατάκτων». Παράλληλα ο δημοσιογράφος προσέφυγε στο ΕΣΡ. Επειδή και ο ίδιος είναι μέλος του Συμβουλίου, ζήτησε την εξαίρεσή του από τις διαδικασίες.

Η πρώτη συζήτηση έγινε πριν από περίπου δέκα ημέρες στην Επιτροπή Δεοντολογίας του Συμβουλίου, αλλά οι εκπρόσωποι των κομμάτων διατύπωσαν διαφορετικές θέσεις. Οι προσκείμενοι στη Ν. Δημοκρατία κ.κ. Ν. Κουλούρης και Τ. Αθανασιάδης, καθώς και οι κ.κ. Μ. Κοψίδης και Π. Αλέπης από το ΚΚΕ έκριναν ότι δεν τίθεται θέμα επανόρθωσης. Αντίθετα υπέρ της επανόρθωσης τάχθηκαν οι εκπρόσωποι του ΠαΣοΚ κυρία Βάσω Αρτινοπούλου και κ. Π. Σούρλας, καθώς και ο κ. Ν. Καϊμάκης από τον Συνασπισμό.

Πάντως το θέμα έλαβε μεγάλες διαστάσεις την περασμένη εβδομάδα και μέσω του Τύπου, σε ορισμένες μάλιστα εφημερίδες έγινε και πρωτοσέλιδο. Τις απόψεις του εξέφρασε ο κ. Σωμερίτης και σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη Τετάρτη, τονίζοντας ότι θα καταφύγει και στα δικαστήρια: «Το μόνο που επιθυμώ από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης» είπε ο κ. Σωμερίτης «είναι να αξιώσει από το Mega και όχι από τη Μαλβίνα Χαριτοπούλου την αποκατάσταση των πραγμάτων. (...) Δεν αμφισβητώ το όργανο αλλά τις πιέσεις που ασκούνται σε αυτό, σε μια απόπειρα μετατροπής του σε ένα είδος διακομματικής επιτροπής».

Επί της ουσίας, τώρα, ο κ. Σωμερίτης αμφισβήτησε τα όσα υποστήριξαν σε συνάντηση με τα μέλη του ΕΣΡ οι νομικοί σύμβουλοι του Mega, ότι η εκπομπή της κυρίας Χαριτοπούλου είναι σατιρική και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπισθεί. Ο κ. Σωμερίτης είπε ότι δεν μπορεί να δεχθεί ότι η συκοφαντία είναι σάτιρα, ενώ αναφερόμενος στη δήλωση της κυρίας Χαριτοπούλου στο ΕΣΡ, ότι τιμά τη μνήμη του πατέρα του, επανέλαβε ότι πρέπει να γίνει από το κανάλι δημόσια επανόρθωση.

Το ΒΗΜΑ, 22/02/1998 , Σελ.: A64
Κωδικός άρθρου: B12469A642
ID: 68537

Ελληνες και Ποντίκια....

Τα τελευταία χρόνια ένας εσμός δημοσιογράφων διανοούμενων και διαφόρων άλλων παραγόντων συναγωνίζεται στο να υπερασπίζεται μετά μανίας κάθε αυθαιρεσία του αμερικανοσαξωνικού άξονα Λυτό το εκφυλισμένο σύμφυρμα παρατάχθηκε με τον αγγλοαμερικανικό άξονα στην αιματηρή εθνο κάθαρση δεκάδων χιλιάδων Σέρβων και τη δολοφονία αθώων πολιτών από την Νατοϊκή Luftwaffe. Έχει βαλθεί να υποστηρίζει με πάθος και φανατισμό κάθε αυθαιρεσία του αγγλοαμερικανικού άξονα, κάθε παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, κάθε βιασμό της εννοίας Διεθνούς Δικαίου, κάθε νομιμοποίηση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καθολική και παντοτινή καταστολή της ανεξαρτησίας των λαών.Τα ανθρωπάρια αυτά έχουν μάθει να διασώζονται όχι με επίπλαστες δικαιολογίες άλλα με θωρακισμένες ψυχολογικές βεβαιότητες. Δεν ανησυχούν γιατί οι αξίες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ηθική αλληλεγγύη προς τα θύματα καταπίεσης και μαζικού εξανδραποδισμού δεν είναι ανάγκη να επιβληθούν ή να αναχαιτίσουν την γενοκτονία των Ιρακινών, των Αφγανών, τον εκπατρισμό των Παλαιστινίων η την εθνοκάθαρση στην Βόρεια Κύπρο. Οι εγχώριοι κλώνοι,. ερωμένοι του Χάντιγκτον σε όλες τις ιδεολογικοπολιτικές τους εκδοχές και συγκυρίες με τρομακτικές ανασφάλειες, επιθετικές φοβίες που γεννάει η ανορθόλογη φυγή στο μηδενισμό, τον πανικό που κρύβεται μέσα σε κάθε μαινόμενο ιδεολόγο ανοίγουν την κερκόπορτα από όπου περνάει η ξενοκρατία, η ξένη εξάρτηση και ο αυταρχισμός . Πάγια χαρακτηριστικά των ιδεολογικοπολιτικών εκλογικεύσεων της ντόπιας συντεχνίας των νεροκουβαλητών της Νέας Τάξης είναι η προσπάθεια απώθησης στο κοινωνικό περιθώριο κάθε προσπάθειας υπεράσπισης παραδοσιακών ιδιαιτεροτήτων, η αμφισβήτηση της φιλοπατρίας, τα αναμάσημα μαρξιστικών καταλοίπων περί διεθνισμού, η καλλιέργεια αμπελοφιλοσοφημάτων περί κοσμοπολιτισμού και παγκοσμιοποίησης που εμφανίζουν τις πατρίδες ως περιττές και η καλλιέργεια της θέσης ότι η υποταγή στην θέληση του ισχυρότερου αποτελεί, δήθεν, αναγκαιότητα στην οποία οι αδύναμοι θα πρέπει, δήθεν, να υποτάσσονται μονίμως και αδιαμαρτύρητα. Οι θέσεις τους κινούνται σε διανοητικό επίπεδο παιδαριώδους κραυγαλέου ανορθολογισμού με πολύ λογισμό, λίγη διαίσθηση, αλλά καθόλου αυτοπεποίθηση. Η παρακολούθηση των διανοητικών τους ακροβατισμών γεννάει πανικό, ναυτία και εμετό.
Πολλοί θα αναρωτηθούν ποια είναι τα κίνητρα που οδηγούν τους αρλουμπολόγους αυτούς να βυσσοδομούν με τόση υστερική μανία κατά της Ελλάδος. Η κυρία Plame-Wilson(κλίκ)καί ο κύριος Kiesling(κλίκ) στα βιβλία τους μας έδωσαν μία ιδέα για το ποιός και πώς κινάει τα σχοινιά στις ασπόνδυλες μαριονέτες του Νεοταξισμού.
Καταλαβαίνουμε ότι μία μεγάλη χώρα όπως η Αμερική θέλει και μπορεί να υπερασπισθεί τα στρατηγικά της συμφέροντα στρατολογώντας, επιδοτώντας διαφόρους οσφυοκάμπτες που είναι έτοιμοι να ζευτούν και να σύρουν τον αραμπά της Νέας Τάξης.
Εκείνο που μας απασχολεί είναι. Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που διαστρεβλώνουν τις συνειδήσεις τους και τους κάνουν να αποκαλούν την Ελλάδα Odd country.....ή Greek Tiermondism, να εκφράζονται απαξιωτικά για τους Έλληνες που αντιστάθηκαν στο βιβλίο αίσχος και να τους ονομάζουν κηπουρούς, βοσκούς και καπετάνιους; Θέλουμε να μάθουμε, από που ορμώμενοι και ποια είναι τα κίνητρά τους ώστε αποκαλούν την ελληνική γλώσσα των 3000 χρόνων "ντοπιολαλιά"; Ποια είναι τα κίνητρα που τους καθοδηγούν ώστε να επιμένουν, με σαθρή επιστημοσύνη, να παρουσιάζουν την Ελλάδα σαν αποκύημα της φαντασίας μερικών ρομαντικών του 19ου αιώνα; Σήμερα δε μετά την συνάντηση Καραμανλή- Πούτιν και την υπογραφή της συμφωνίας South Stream ένας φραγκολεβαντίνος να μας απειλεί θυμίζοντας τον Νάσερ και φαντάζομαι υπαινισσόμενος τον πόλεμο των Έξη Ημερών.
Για να δοθεί απάντηση θα χρειαζότανε να επιστρατευθεί ολόκληρο επιτελείο από ψυχολόγους, ψυχιάτρους, κοινωνιολόγους. Και όμως η απάντηση είναι απλή. Την έδωσε ένας πρώην πράκτορας της KGB, - μόνον ο Κούλογλου θα φιλοξενεί πρώην πράκτορες - ο οποίος πριν αυτομολύσει στην Δύση υπηρέτησε στο Τόκιο. Στο βιβλίο του ON THE WRONG SIDE: MY LIFE in the KGB ο Stanislav Levchenko. μας προσφέρει τα μυστικά της τέχνης του στρατολογείν πράκτορες και πρακτορίδια. Την συνοψίζει σε ένα απλό ακρωνύμιο M(oney). I(Ideology). C(ompromise). E(go). Το ακρωνύμιο MICE μεταφράζεται στα Ελληνικά κατά μια φανταστική συγκηρία "ποντίκια"

Money. (Χρήμα) Η πρασινωπή μαγία αναμοχλεύει συνειδήσεις και τις κάνει να τραγουδούν και να χορεύουν στο ρυθμό που θέλει ο μέγας κλαριτζής του σύμπαντος.
Αν νομίζεται ότι φακελάκια παίρνουν μόνο οι γιατροί, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Φυσικά δεν είναι μόνο το μετρητό που βοηθάει Υπάρχουν υποτροφίες, Συνέδρια με τα έξοδα πληρωμένα και το κάτι τις, θέσεις επισκέπτη καθηγητή ή καθηγήτριας σε κάποιο πανεπιστήμιο πέραν του Ατλαντικού, Yale, Princeton, Tufts, και λίγο Harvard και μαζί με όλα τα άλλα παρά λίγο να πάει η νησίδα Πάτροκλος σ΄άλλα χέρια. και φυσικά δημοσιογράφοι(κλίκ).

Ideology (Ιδεολογία) Η ιδεολογία ήτανε η κινητήριος δύναμής την εποχή του Μεσοπολέμου και του Πρώτου Ψυχρού Πολέμου. Το τέλος του κομουνισμού που φλόγιζε και έδινε έμπνευση για αγώνες άλλαξε το ιδεολογικό υπόβαθρο. Σήμερα το περιβάλλον, τα "ανθρώπινα δικαιώματα " παίζουν τον ρόλο που έπαιζε η πάλαι ποτέ κραταιά ιδεολογία. Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλι και αγωνίζονται για το περιβάλλον όπως η δράση των περιβαλλοντολόγων στην Αλεξανδρούπολη, η τα ανθρώπινα δικαιώματα "μειονοτήτων" κατά σύμπτωση εκεί που υπάρχουν συμφέροντα και περνούν αγωγοί.

Compromise (Φόβος μην εκτεθούμε) Ο καθένας έχει κάποιο μυστικό που προσπαθεί να το κρύψει. Μετά την κατοχή πολλοί δωσίλογοι πήρανε τα πιστοποιητικά των Εγγλέζων για καλές δήθεν υπηρεσίες και φυσικά έκανα τα πάντα να τα εξαργυρώσουν, όπως κατά την διάρκεια του αγωνα της Κύπρου. Πόσοι είναι αυτοί που σήμερα παίζουν τον αντιστασιακό και ας μην είχαν αφήσει επωμίδα αξεσκόνιστη και πουλί απεριποίητο κατά την εποχή της Χούντας. Το φάντασμα της Χούντας τους κυνηγάει και θα χορέψουν κατά πως πρέπει για να μην εμφανιστεί ξαφνικά κάνα χαρτάκι από τα αρχεία του ΕΑΤ-ΕΣΑ ή από τα καμμένα αρχεία του στρατιωτικού ακολούθου στο Παρίσι...

Ego (Εγώ). Πόσες ταλαιπωρημένες υπάρξεις, νομίζουν ότι είναι μεγάλοι δημοσιογράφοι, ποιητές, λογοτέχνες , πολιτικοί αναλυτές αλλά δεν είναι παρά τσιράκια του νεοταξισμού. Πόσοι πρώην διορθωτές που το παίζουν μεγάλοι και εμπνευσμένοι συγγραφείς και αρθρογράφοι οφείλουν την ύπαρξή τους στο ότι τα έχουν καλά και ακολουθούν τις παραγγελιές της Νέας Τάξης.

Τα ντόπια MICE είναι τα τρωκτικά που ροκανίζουν την ύπαρξη της χώρας.