Σώσμα κρασί σερβιρισμένο σε νέο ποτήρι....

Ο πρώην υπουργός και στέλεχος της μεγάλης “δημοκρατικής παράταξης” σύντροφος Αλέκος Παπαδόπουλος έδωσε μία βαρυσήμαντη συνέντευξη στον κύριο Παπαχελά στην εκπομπή “νέοι Φάκελλοι (28/3/2011). Τα είπε όλα! Έξω από τα δόντια! Αμέσως κινητοποιήθηκαν τα ΜΜΕ(ξαπάτησης) να μας παρουσιάσουν τα λεγόμενα του σαν την απόλυτη σοφία.

Αχ! Αλέκο! Δεν μας είπες τίποτα καινούργιο. Το κόμμα σου έφερε την χώρα στην σημερινή κατάντια. Από την ημέρα που το ΠΑΣΟΚ (ΠΑνελληνια Οργάνωση Καθαρμάτων) άρπαξε την κυβέρνηση με το κούφιο σύνθημα “Αλλαγή” και ο λαός την εξουσία άρχισε η κατρακύλα στου κακού την σκάλα. Το κόμμα του ή η “μεγάλη δημοκρατική” έκανε δώρα στο εαυτό της, τα έδωσε όλα στην ανάγκη να γραπωθεί στην εξουσία. Ο Ανδρέας Παπανδρέου καλλιέργησε την ιταμότητα, την λαμογιά την απαξίωση των θεσμών. Επέβαλε στην ελληνική κοινωνία την χυδαιότητα των πρασινοφρουρών. Αρκούσε να ανήκεις στην Οργάνωση Καθαρμάτων του Ανδρέα για να μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Το φαυλοκρατικό σύστημα στην παπαδνρεϊκή του ολοκληρωση. Κάντε ό,τι θέλετε, αρκεί να με ψηφίζεται. Καταπατάτε τους νόμους. Διαγουμίζετε τα λεφτά του ελληνικού λαού. Μετατρέψτε τα διαλεκτικά σε βίλες και κότερα, σε BMW και σε πρώτο τραπέζι πίστας στα σκυλάδικα πολυτελείας. Αρκεί να με ψηφίζετε. Τα πακέτα στήριξης, δισεκατομμύρια Ευρώ τόσα Ευρώ που δεν είχε δει η Ελλάδα στα 150 χρόνια ανεξαρτησίας, κατασπαταλήθηκαν ασύστολα και χωρίς αιδώ και ντροπή στην ικανοποίηση των απωθημένων της κοινωνικής στέρησης του λαού. Να γίνω κάποιος.

Έρχεται ο Αλέκος σαν τον εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσώντα άνδρα να μα πει τί; Αργησε! Μπορεί να τον ετοιμάζουν σαν την εφεδρεία των αρίστων που θα βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο, θα φέρει εις πέρας την δυσάρεστη δουλειά του ξεπουλήματος. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Οι Έλληνες ρωτάνε. Που ήσουν όταν ο πλούτος της χώρας ληστευόταν. Που ήσουν όταν τα Πανεπιστήμια οι ανίκανοι, αλλά ανήκοντες στην “μεγάλη δημοκρατική παράταξη” τα μετέτρεπαν σε χωματερές των ελπίδων των νέων. Που ήσουν όταν τα σχολεία κατασκεύαζαν όχι Έλληνες πολίτες, αλλά αφισοκολλητές Που ήσουν όταν οι ανίκανοι για κάθε δραστηριότητα καταλάμβαναν θέσεις και αξιώματα με μόνο προσόν το πάχος των αφισών που είχαν κολλήσει. Μπορεί να έπεισε την μάζα, την αδιαφοροποίητη, την ουδέτερη, τα υποζύγια των ψήφων. Δεν έπεισε τους Έλληνες που για 35+1 χρόνια σιωπηλά δουλεύουν, καλλιεργούν, παράγουν χωρίς εκλεκτικές κομματικές συγγένειες. Δεν έπεισε τον αγρότη που δουλεύει την γή με αγάπη και μεράκι χωρίς να ζυγίζει το μπαμπάκι 10 φορές. Δεν έπεισε την δημόσια υπάλληλο που την είδα, με ευχάριστη έκπληξη, να ξεπερνά τον εαυτό της για να με εξυπηρέτηση. Υπάρχουν και αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Τα ΜΜΕ(ξαπατησης) θα βαφτίσουν τον Αλέκο στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, θα τον ραντίσουν με ύσσωπο και θα καθαρισθεί από τις αμαρτίες του παρελθόντος και έτσι αναβαπισμένο και καθαρό θα μας τον σερβίρουν σαν την εφεδρεία των αρίστων.

Προπαγανδιστές για γέλια και για κλάματα

Για δύο και πλέον εβδομάδες οι Έλληνες γίνονται μάρτυρες μίας πρωτόγνωρης για την Ελλάδα "εξέγερσης". Άριστα σχεδιασμένη, καλά οργανωμένη και συντονισμένη μετέτρεψε την χώρα σε ερείπια. Κατέστρεψε περιούσιες μεροκαματιάρηδων, μικρο εμπόρων και άφησε χιλιάδες ανέργους. Τα χρυσά γκέτο της Φιλοθέης, του Ψυχικού και της Πολιτείας που θα έπρεπε να είναι ο λογικός στόχος μιας "ταξικής" εξέγερσης εξακολουθούν να είναι φωτισμένα και όμορφα σαν να μην συνέβη τίποτα. Στην οδό Φιλαδελφέως στο Κεφαλάρι ούτε ένα κάδος σκουπιδιών δεν κάηκε. Τα μικρομάγαζα διαγουμίστηκαν κανονικά. Κανείς από του αγριεμένους "νέους" δεν άγγιξε τα Χοντος η το Αttica ή τον περιώνυμο Mall. Συστηματικά, μεθοδικά το εμπόριο των μικρομεσαίων καταστράφηκε για να κάνει χώρο στα πολυεθνικά μεγαθήρια.

Ο γνωστός και μη εξαιρετέος φραγκολεβαντίνος Σωμερίτης μας είχε προειδοποιήσει από τις σελίδες του Βήματος όταν για πολλοστή φορά ο Καραμανλής συναντήθηκε με τον Πούτιν.

Με ολίγη ομόδοξη Ορθοδοξία και με τη γενική αίσθηση ότι με αυτά τη «φέρνουμε» στους μισητούς Αμερικανούς και στους ανθέλληνες Ευρωπαίους- μείον ο Σαρκοζί, αλλά ως πότε; Δοκίμασαν το «κόλπο» ο Νάσερ και ο Μακάριος. Απέτυχαν. (Το Βήμα 30/4/2008)

Ο Νάσερ άρπαξε τον πόλεμο των "έξη ημερών" ο Μακάριος άρπαξε το πραξικόπημα του 74 και σήμερα ο Καραμανλής αρπάζει την μήνη των κουκουλοφόρων αντιεξουCIAστων.

Μαζεύτηκαν όλα τα λιανοτούφεκα της νεοταξίτικης διανόησης να μας το κάνουν όμορφο. Να ερμηνεύσουν τα γεγονότα ώστε να τα καταλάβουμε καλύτερα.

Ο Μπουκάλας έσπασε πλάκα από την Καθημερινή (19/12/08) προσπαθώντας να μας διασκεδάσει και να μας χλευάσει μιλώντας για τους "έξωθεν οχτρούς" και "έξωθεν επεμβάσεις", για πράκτορες σκοτεινούς και φοβερούς, για μυστηριώδεις χημικές ουσίες και για τραμπούκους εισαγμένους από Ιταλία, μεταμφιεσμένους σε Αγιοβασίληδες . Ξέχασε να μας πει για το δολάριο που λαδώνει την προπαγανδιστική μηχανή, αλλά δεν πειράζει αυτό μας το είπε η κυρία Plame.

Ο Γιανναράς τα φόρτωσε στον δύστυχο Αλαβάνο και στον πεθαμένο φασισμό.

Ανενδοίαστα και ανερυθρίαστα, θα έλεγα. Την περασμένη Κυριακή η πρώτη αντίδραση του Αλαβάνου μετά τη δολοφονία του μαθητή ήταν να δηλώσει ότι στη σημερινή Ελλάδα «είναι κακούργημα να είσαι νέος». Να πει, δηλαδή, στα παιδιά όλης της χώρας ότι ένα παιδί δολοφονήθηκε όχι επειδή το σκότωσε ένας δολοφόνος αλλά επειδή ήταν παιδί.

Αλλά ο πραγματικά ωραίος. Ο απόλυτος ρέκτης είναι ο φιλόσοφος, συγγραφέας, ποιητής, ξερόλας Δήμου. Διαβάστε και προσοχή μην τρελαθείτε.

Ο θάνατος του Αλέξη ήταν η αφορμή. Ποιες ήταν οι αιτίες; Η τριτοκοσμική καθυστέρηση της χώρας, η περιθωριοποίηση των νέων, η απίθανη μουσειακή παιδεία μας (19^ος αιώνας: αποστήθιση και απομνημόνευση!), ο αυταρχισμός, η φαυλότητα και ανικανότητα του κράτους, η ατιμωρησία των πάντων;

Ιστορικοί του μέλλοντος εδώ ξεκινάτε εσείς!

Και ψυχίατροι του παρόντος συμπληρώνουμε εμείς!

Για όλα φταίει η παιδεία, του έχει κάτσει στο στομάχι η απόσυρση του βιβλίου αίσχους, η αποστήθιση και η απομνημόνευση. Οι αγωνιστές του 114 θα ήταν από άλλο ανέκδοτο. Φαίνεται η αποστήθιση και η απομνημόνευση του 60 ήταν καλής ποιότητας. Μέσα στις βίαιες συγκρούσεις του τότε δεν είχε σπάσει ούτε μία βιτρίνα στην Πανεπιστημίου και στην Σταδίου. Εποχή που η καταστολή δεν καταλάβαινε και πολλά πράγματα από δικαιώματα και σχετικές παρλαπίπες. Αν δεν πιστεύει! Ας ρωτήσει τον Φαράκο ή τον Καρκαγιάννη ή το Θεοδωράκη να του πουν. Η "απίθανη μουσειακή παιδεία μας". Εδώ το χολερικό φωτισμένο κολεγιόπαιδο αρλουμπολογώντας έχει ξεπεράσει τον εαυτό του. Την δεκαετία του 60 το Δημόσιο Σχολείο ήταν πανίσχυρο. Οι μαθητές του σάρωναν το βραβεία της Μαθηματικής Εταιρείας και περνούσαν στα Πανεπιστήμια με το σπαθί τους. Τα ιδιωτικά, Λύκειο Μακρή, σχολή Μωραΐτη, Μαρούδα, Λαζαροπούλου, Τυχόπουλου ήταν το καταφύγιο των ανικάνων και των ηλιθίων που έπρεπε να δώσουν απολυτήριες εξετάσεις ώστε τα απολυτήρια τους να είναι ισότιμα των απολυτηρίων του Δημοσίου. Όσον αφορά το Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών, από ότι μου λένε οι παλαιότεροι, απλά ξέρανε ότι υπάρχει. Το μόνο που ζήλευαν ήταν το γήπεδο μπάσκετ με το παρκέ που όμως δεν το έσωζε από την ομάδα του 10ου.

Φαίνεται ότι τα λιανοντούφεκα της Νέας Τάξης, Μπουκάλας, Δήμου, Γιανναράς δεν έχουν κατορθώσει να πείσουν τους Έλληνες ότι αυτό που ζούμε και και βιώνουμε τις τελευταίες ήμερες είναι έκρηξη οργής. Ο Έλληνας βλέπει, ακούει, μαθαίνει. Το διαδίκτυο είναι όργανο ανατροπής αλλά και πληροφόρησης. Οι Έλληνες κατάλαβαν ότι η Ελλάδα δεν έπεσε θύμα οργής ενός τυχαίου πλήθους που εξοργίστηκε από ένα φόνο, άλλωστε δεν είναι ο πρώτος φόνος. Ο Μπουκάλας μιλάει ειρωνικά για "έξωθεν οχτρούς". Αποφεύγει όμως να εξηγήσει μερικές απορίες που βασανίζουν το μυαλό των τρισκατάρατων νοικοκυραίων. Που βρέθηκαν οι χιλιάδες πέτρες μέσα σε μία τσιμεντούπολη όπως η Αθήνα; Που βρέθηκαν οι χιλιάδες βόμβες Μολότοφ την επομένη του θανάτου του Αλέξη; Που βρέθηκαν τα πανίσχυρα λαιζερ που λούζαν τους άνδρες της αστυνομίας;

Επιστρατεύθηκε λοιπόν ο πολύς Παπαχελάς που βλέπει οράματα και ακούει φωνές να μας διασκεδάσει. Με άφθονη ειρωνική διάθεση από τις στήλες της Καθημερινής (24/12/08) μας έριξε το ακόλουθο ευτράπελο και διασκεδαστικό.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο εγγονός του ιστορικού σταθμάρχη της CIA Toμ Καραμεσίνη, ο Τζέρι Καραμεσίνης, εμφανίσθηκε προχθές στη Νομική Σχολή και πέταξε δύο μολότοφ στη Σόλωνος. Ανήκε σε μια ειδική επιχειρησιακή ομάδα του αμερικανικού Πενταγώνου, που έχει ως σχέδιο να κάψει σιγά - σιγά ένα μεγάλο μέρος ελληνικού εδάφους και στο τέλος να πυρπολήσει το ελληνικό κομμάτι του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Πρόκειται για καλά μελετημένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας...

Ξέχασε να προσθέσει ότι ο ιστορικός σταθμάρχης της CIA Τομ Καραμεσίνης ήταν και ο υποδιευθυντής (Deputy) της CIA επικεφαλής της Chile Task Force που ανέτρεψε τον Allende.
Ο Παπαχελάς αφου είδε τον Τζέρι έξω από την Νομική Σχολή μάλλον θα σταμάτησε να πιάσει ψιλοκουβέντα μαζί του και κόλλησε εκεί.

Αν είχε προχωρήσει πιο κάτω, στην γωνία Σίνα και Ακαδημίας μπροστά στο καμένο κτίριο του Πανεπιστημίου θα είχε δει το φάντασμα του Allende να περιφέρεται μελαγχολικό. Να κοιτάζει τις καταστροφές και να θυμάται την απεργία των φορτηγατζήδων, την απεργία της κατσαρόλας, και το αντιεξουCIAστικό παρακράτος του Patria Y Libertad, τότε η πατρίδα φοριόταν, πατριώτες εναντίον των απάτριδων κομουνιστών, όλα καλοστρωμένα από τον θείο του Τζέρι που μαζί με το δημοσιογραφικό συγκρότημα El Mercurio δημιούργησαν το ανάλογο χάος ώστε να περάσουν τα άρματα του Pinochet.

Λίγο ποιο κάτω θα είχε δει τα φαντάσματα του Chris Woodhouse και Kermit Roosvelt να κάθονται στα σκαλάκια της Ακαδημίας και συγκινημένοι να θυμούνται τις ωραίες εκείνες ημέρες που η επιχείρηση Ajax στο Ιράν ανέτρεψε τον κακό δαίμονα των πετρελαιάδων, πάλι τα πετρέλαια στη μέση, Μοσσαντέχ.
Γεμάτοι υπερηφάνεια βλέπανε τους εγκάθετους να καταστρέφουν, να καταστρέφουν και αναπολούσαν το τότε. Όταν ο ένας από την Κύπρο και ο άλλος στο πεδίο της μάχης του Ιράν πλήρωναν τον υπόκοσμο και τους μπαχαλάκηδες της Τεχεράνης να καίν να λεηλατούν και να καταστρέψουν ώστε ο σατανάς Μοσσαντεχ να ανατραπεί και να επιστρέψει ο εκλεκτός του αμερικανισμού Σάχης.

Ο Παπαχελάς μπορεί να το παίζει αυθεντία αλλά την εποχή του διαδικτύου δεν υπάρχουν αυθεντίες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Είτε του αρέσει του Παπαχελά είτε δεν του αρέσει. Η Ελλάδα αυτή την στιγμή υφίσταται επίθεση ανατροπής. Τα διαμάντια του στέμματος της CIA για το σήμερα θα ανοίξουν μετά εξήντα ή εκατό χρόνια. Υπάρχουν τόσα πολλά ιστορικά προηγούμενα και η μεθοδολογία της ανατροπής έχει τόσο μεγάλη βιβλιογραφία που ότι και να γράφει μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει. Η κατάντια του όμως να προσβάλει την νοημοσύνη μας για "μιά έπαυλι στόν Νείλο, ένα μέγαρον στήν πόλιν" είναι για κλάματα.

Ο Αλέξης Παπαχελάς Ανησύχησε!!

«Υπάρχει ένα παρακράτος δομημένο, το οποίο εμφανίζεται κάθε τόσο και επιτελεί το έργο του και ξανα εξαφανίζεται. Καμιά οργανωμένη πολιτεία δεν μπορεί να δεχθεί τη συνύπαρξη με ένα παρακράτος. Είναι θέμα για όλους μας, να τελειώνουμε με αυτά τα φαινόμενα» δήλωσε κατά την έξοδό του από το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» ο βουλευτής Β' Αθήνας του ΠΑΣΟΚ, Πέτρος Ευθυμίου, όπου παρέμεινε για προληπτικούς λόγους, μετά την επίθεση που δέχθηκε χθες, από οπλισμένο με σιδηρολοστό άτομο.(κλικ)

Ο Παπαχελάς(κλικ) τρόμαξε με τις παραπάνω δηλώσεις του συντρόφου Ευθυμίου όταν ο τελευταίος δέχθηκε τα "συγκεκριμένα ποσά βίας" (κλίκ). Τον έλουσε κρύος ιδρώτας μήπως και η δήλωση του Ευθυμίου παρερμηνευθεί και έσπευσε ασμένως να μας πάει πενήντα χρόνια πίσω. στην εποχή της ΚΑΡΦΊΤΣΑΣ του Γκοτζαμάνη, του Μήτσου, του Καπερώνη, μάλιστα έκανε και μία βόλτα στην γειτονιά του (το Ψυχικό) να δει μήπως το σπίτι της Φρειδερίκης ξανάνοιξε.

Πολύ σωστά λέει ότι "ουδείς κάτω των 45 περίπου καταλαβαίνει για τι πράγματα μιλάμε". Εκείνο το οποίο καταλαβαίνουμε σήμερα είναι μία πολιτεία ανοχύρωτη στις συμπληγάδες του παρακράτους των κουκουλοφόρων του Αλαβάνου, των "ταλιμπάν" του "πολυπολιτισμικά ορθού". Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης και το παρουσίασε με άφθαστη γλαφυρότητα ο Σκαμπαρώνης στο "Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου"(κλικ) ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και με καινούργια ονόματα, Antifa, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά" που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης.

Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα καθίκια του "αντιεξουσιαστικού" χώρου του σήμερα που πάνω τους στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων. Οι εγκάθετοι του σημερινού παρακράτος καίνε βιβλιοπωλεία, προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΊΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν.

Μέρα μεσημέρι σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, μέσα σε πολύ κεντρικούς και γεμάτους κόσμο δρόμους γίνονται σημεία και τέρατα και δεν συλλαμβάνεται κανένας, δεν εντοπίζεται τίποτα. Πήγαινε κύριε Παπαχελά να διαβάσεις καμιά εφημερίδα της εποχής του πρώτου Καραμανλικού Impero. Έπεφτε καμιά προκήρυξη η έβγαινε καμιά αφίσα που διασάλευε την αρμονία "Καραμανλής ή τανκς" και σε λίγες ημέρες τους είχαν μπουζουριάσει και τσιφ στον εισαγγελέα.

Ο κύριος Παπαχελάς έβγαλε και συμπέρασμα "παρακράτος δεν υπάρχει". Είναι αφελής ή πλανάται. Η αφέλεια και η πλάνη είναι ανθρώπινες ατέλειες του νού. Η εσκεμμένη αφέλεια και η εσκεμμένη πλάνη, αν δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι εδώ κάτι βρωμάει και ζέχνει κάτι παίζεται, είναι ύποπτες και φανερώνουν ιδιοτέλεια συμφέροντος.

Το παρακράτος του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.

Όλο αυτό το παρακράτος ο Παπαχελάς προσπαθεί να το παρουσιάσει ουδέτερα και ανώδυνα σαν μια Ντίσνεϋλαντ ανομίας και αναρχίας, ένα αναγκαίο κακό που πήρε ασυλία με τον μπαμπούλα της κακιάς δεξιάς. Δεν έχει τον Θεό του το άτομο. Συγγνώμη δεν θέλω να τον προσβάλω με το θρησκόληπτο καλαμπούρι μου. Γιατί πράγματι δεν έχει τον Θεό του ή τον οποιοδήποτε Θεό η Μαμμωνά. Λίγο ακόμη και θα μας πει ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά τα συμπτώματα μιας "παιδικής αρρώστιας" κάτι σαν ιλαρά ή κοκκύτης πού την κόλλησαν τα παιδία κάνοντας κακές παρέες ή ακούγοντας το "στην ταράτσα χτυπάνε τον Αντρέα". Η αντοχή μας έχει τα όρια της.


Δεν θα μπούμε στην κρανιακή κάψα του συντρόφου Ευθυμίου για να βρούμε τους "κούφιους δαίμονες" που προκάλεσαν τα σχόλια του Παπαχελά και που τον προτρέπουν για περισσότερη "πολιτική ωριμότητα". Είναι ατυχής η προσπάθεια του να μας μεταφέρει πενήντα χρόνια πίσω για να κρύψει το παρακράτος που νέμεται κυριολεκτικά την χώρα σήμερα. Δυστυχώς για αυτόν και τα λοιπά εγκάθετα φερέφωνα των πλανητικών νταβατζήδων οι Έλληνες βλέπουν, ακούν και διαβάζουν.

Βλέπουν την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας προάγγελων άλλων κακών που έρχονται και διαισθάνονται ότι η ΚΑΡΦΊΤΣΑ είναι εδώ. Είδαν τις καταστροφές του σχολικού συγκροτήματος Παγκρατίου και συγκλονίστηκαν. Όταν άκουσαν τις δηλώσεις του γραφείου τύπου του "συνασπισμού" που ταύτιζε τις καταστροφές των βανδάλων με την κυβερνητική πολιτική στηνεκπαίδευση τότε κατάλαβαν ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Οι αφιονισμένοι τραμπούκοι που διακόπτουν βίαια τις διαδικασίες εκλογής πρυτάνεων, καταλαμβάνουν εργαστήρια γιατί βρίσκουν τα θέματα δύσκολα, προπηλακίζουν χυδαιότατα καθηγητές κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του παρακράτους του τότε που μας θύμισε ο Παπαχελάς.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού παρακράτους έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Θα πρέπει, ρε Αλέξη, να διαβάσεις τον Αναγνωστόπουλο στην Αυγή(κλικ) για να καταλάβεις τι λέμε. Εκτός και αν από τότε που έπαψες να είσαι ο ανταποκριτής της στην Νέα Υόρκη, τι ωραίο κτίσιμο προφίλ, έπαψες να την διαβάζεις. Ακόμη και πανεπιστημιακοί παγκοσμίως άγνωστοι(κλικ) για το επιστημονικό τους έργο αντί τουλάχιστον να σιγούν αιδημόνως δεν ντρέπονται και υπερασπίζονται άμεσα την βία του παρακράτους " Στο επίπεδο της κινηματικής αριστεράς τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί οι ενέργειες πρέπει να έχουν την πρωτόγονη, βίαιη υποχρεωτικά έκφραση και είναι ηλίθιοι αυτοί που λένε να καταδικάσουμε τη βία. Δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή αν δεν υπάρξει βία, ως μαμή της ιστορίας, που είναι η περίφημη έκφραση του Μαρξ"

Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της κακής αστυνομίας, του κακού κράτους της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού παρακράτους της αριστεράς έχουν πολιτική κάλυψη την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι παρακρατικοί του 60.

Αναρωτιέται ο Αλέξης "Μα, Ποιο Παρακράτος;" Μα, αυτό που βιώνουμε καθημερινά.

Το παρακράτος που δρα ανενόχλητα να καίει. να καταστρέφει, να λεηλατεί και ένα χέρι αόρατο να κρατά τις αστυνομικές δυνάμεις σε ακινησία, σε απόσταση αναπνοής από τους κουκουλοφόρους εμπρηστές, τους κουκουλοφόρους βανδάλους.

Το παρακράτος που τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων.