Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

Έθνος, εθνική κυριαρχία, εθνική αξιοπρέπεια.....



Η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα και οι ανεξάρτητοι ουραγοί της βγήκε στο κάγκελο ουρλιάζοντας για την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και διάφορες άλλες παρλαπίπες. Οι “Γραικύλοι της σήμερον” τώρα θυμήθηκαν την εθνική κυριαρχία, το έθνος, την εθνική αξιοπρέπεια επειδή έτσι είπαν οι image makers του συντρόφου Τσίπρα, Κουβέλη και των άλλων προοδευτικών ολετήρων. Οι άνευ όρων ζηλωτές του “εκσυγχρονισμού” της “επικαιροποίησης” και της “καινοτομίας” που αναγόρευαν τις ιδεοληψίες τους σε φετίχ ενάντια και κόντρα στις έννοιες του έθνους και της πατρίδας, ξαφνικά και απο το πουθενα σε μία απελπισμένη προσπάθεια να χειραγωγήσουν τους Έλληνες θυμήθηκαν την λέξη Εθνος και ανερυθρίαστα κλείνουν το μάτι στους ταλαιπωρημένους Έλληνες.

Οι Έλληνες δεν ξεχνάνε ότι:

Για 37+1 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα μιλάνε για έθνος λοιδορούσαν όποιον τόλμαγε να μιλήσει για Έθνος, πατρίδα, αγώνες, Μακεδονία.

Για 37+1 χρόνια οι ίδιοι ανθρωποι που σήμερα μιλάνε για έθνος γαλούχησαν την ελληνική νεολαία να μισεί την πατρίδα, να καίει την σημαία, και να φτύνει την έννοια του Έθνους.

Για 37+1 χρόνια όποιος μιλούσε για ελληνισμό και τις αξίες του, για θρησκεία, πατρίδα οι διάφοροι σύντροφοι και συντρόφισσες, τα Botox των ΜΜΕ(ξαπάτησης) του προοδευτισμού, και οι πανεπιστημιακοί υπαλληλίσκοι τον χλεύαζαν, τον αποκαλούσαν ακροδεξιό, χρησαυγίτη, εθνικιστή και ότι άλλο μπορούσε να κατεβάσει ο συφιλιδικός και κατευθυνόμενος εγκέφαλός τους.

Για 37+1 χρόνια ανέξοδο διαπιστευτήριο αναρρίχησης στις εκπαιδευτικές βαθμίδες των πανεπιστημίων ήταν η αφιλοπατρία, το μένος κατα της Εκκλησίας, η αναμάσηση της πολυπολιτισμικής μπούρδας. Οι νατοκεμαλικές συμμορίες μαίνονταν ότι οι η ιστορία, η ποτισμένη με αίμα και δάκρυα, είναι μία συνεχής συλλογική πλάνη, μια κοινωνική συνείδηση κίβδηλη.

Όλοι αυτοί που σήμερα ωρύονται για το Έθνος είναι οι ίδιοι σκατζόχηροι που στάζοντας δηλητήριο απο την μύτη τους αγωνίζονταν να μεταβάλλουν τους Έλληνες από ιστορικό Έθνος σε μάζα καταναλωτικών ηιλιθίων. Παρουσίαζαν το έθνος σαν μία φανταστική ομάδα που με την πλήρη ομοιότητα των μελών της καταλήγει σε μία ιδεολογική κατασκευή που ναρκοθετεί τον ατομισμό και απορρίπτει τις ατομικές ιδιότητες.

Η λέξη Έθνος ήταν απαγορευμένη. Ακόμη το να την ξεστομίσεις ήταν αρκετό να σε ονομάσουν “καραγκιόζη με γκρά” “Ελληνάρα”, “Εθνικί”. Σήμερα όλο αυτό το συνονθύλευμα των ελαττωματικών όντων που ακούει στο όνομα αριστερά και οι διάφοροι δήθεν ανεξάρτητοι ουραγοί της βγαίνει και μιλάει για εθνική κυριαρχία και την απώλεια της. Το ίδιο αυτό συνονθύλευμα αδιαφόρησε έκανε την πάπια, μάλιστα μπορεί και να το βόλευε, όταν το State Department χρηματοδοτούσε το βιβλίο της Ρεπούση. Αυτό δεν ήταν απώλεια εθνικής κυριαρχίας; Δεν ήταν πολιτιστική επέμβαση στην αλλοίωση και το ξανα γράψιμο της Ιστορίας του Έθνους;

Η εφημερίδα Παρακευή+13 (15/4/11) παρουσίασε μια άριστα τεκμηριωμένη μελέτη πώς το ΝΑΤΟ υποδεικνύει: “Έτσι να διδάσκεται το παρελθόν σας”. Η αριστερά και οι διάφορες συμμορίες της έκαναν το κορόιδο. Βγάλανε τον σκασμό. Που ήταν τότε ο σύντροφός Κουβέλης που ξαφνικά ανακάλυψε και πρόσθεσε στο λεξιλόγιο του την λέξη Έθνος. Λέξη που πριν από λίγο καιρό του προκαλούσε αλλεργία, ακόμη και την ανάφορα στην λαϊκή μουσική ώς εθνική την κατήγορούσε για εθνοκεντρισμό. . Δεν είδαμε καμία επερώτηση από το μέρος αυτών που τώρα κόπτονται για την Εθνική κυριαρχία για τα λεφτά που σκορπάει απλόχερα το ΝΑΤΟ οι διάφοροι οργανισμοί, και οι ΜΚΟ για το άλλαγμα των φώτων της ελληνικής ιστορίας ώστε οι δύστροποι Έλληνες να ξεχάσουν το παρελθόν τους και να γίνουν δουλοπάροικοι της Νέας Τάξης. Μαλιστα ο Κουβέλης έβαλε στου συνδυασμούς του πολιτικού του μορφώματος και την Ρεπούση γνήσια υπάλληλο της Νέας Τάξης που στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας, της παγκοσμιοποιησης δούλεψε να μαράνει το εθνικό συναίσθημα των Ελλήνων. Ο κύριος Καμμένος κοίταζε αλλού....

Όλοι αυτοί μεροκαματιάρηδες δημοσιογράφοι, μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακοί, μεροκαματιάρηδες σχολιαστές, μεροκαματιάρηδες δημόσιοι διανοούμενοι που υπερασπίστηκαν με πάθος το βίβλιο αίσχος της Ρεπούση- με το ίδιο πάθος είχαν υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν - έρχονται σήμερα και βάζουν στο στόμα τους την λέξη Εθνος. Οι τραμπούκοι γραικύλοι καρπάζωναν όποιον τόλμαγε να βγεί μπροστά τους. Με τσαμπουκά, τον πιό Νεάντερταλ αντιελληνισμό του δρόμου, στο όνομα της επιστημονικής ουδετερότητας σιδέρωναν την έννοια του έθνους, ξεγύμνωναν τους Έλληνες από την εθνική τους ενδυμασία για να μπουν στα μπαούλα της νέας τάξης σαν ουδέτερο βρακί. Πρότειναν έναν ελληνισμό με μικρό έψιλον απαλλαγμένο από γεωγραφικά, βιολογικά, εθνικά και γλωσσικά χρακτηριστικά. Για να βγάλουν το ψωμί τους καταργούσαν τον ελληνισμό. Ελληνικό έθνος μέχρι χθές δε υπήρχε και αν υπήρχε κακώς υφίστατο, τέτοιο φρούτο ήταν ενοχλητικό, ένα μυγόχεσμα στο βορινό παραθύρι στο χωριό του παππού τους, μια κουτσουλιά που επιμένει να γράφει ελληνικά, να μιλάει ελληνικά, να σκέπτεται ελληνικά και να διεκδικεί μοίρα στον κόσμο.

Νάτοι τώρα! Οι θρασύτατοι μεταμοντέρνοι λαπάδες, τα χαμαντράκια και οι χαμούρες του Soros, του State Department, του NATO που αναρριχήθηκαν, τίς οίδε με ποιές διασυνδέσεις, για να αποδομήσουν, πλημμυρισμένοι με εκατομμύρια δολάρια προπαγάνδας, την περιπέτεια του ελληνισμού στην ιστορία και τα ιστορικά μας συμφραζόμενα, να μιλάνε για Έθνος, εθνική ανεξάρτησία, εθνική αξιοπρέπεια.

Νομίζουν όλα αυτά τα νανάκια ότι μηρυκάζοντας την λέξη έθνος θα κάνουν τους ιστορικά παρόντες, τους πολιτιστικά αυτόνομους Έλληνες να ξεχάσουν ότι για χρόνια μας λέγαν ότι η ελληνικότητα ήταν απερίφραστα ένα ιδεολόγημα που εγκλείει ένα είδος ιδεοληπτικής νεύρωσης. Έχουν την εντύπωση ότι με την διγλωσσία των μαθητευόμενων μάγων, την ταχυφλεγή ρητορική τους, θα παγιδεύσουν τους Έλληνες. Απέναντι σε μία τέτοια ιδεοληπτική στρατηγική των προοδευτικών τραμπούκων οι Έλληνες θα γελάσουν και θα τραβήξουν τον δρόμο της τιμής και της αξίας για μία νέα αυγή του ελληνισμού. Μέσα από την κρίση θα βγει η κάθαρση.

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

Ο Πασοκάνθρωπος



Ζούμε σήμερα στον καιρό ενός διαφορετικού είδους οργανικού όντος, αυτό του πασοκανθρώπου (μισός πασόκος-μισός άνθρωπος) ο οποίος είναι ο άνθρωπος-έμπορος, ο μαζα-άνθρωπος, ο άνθρωπος καταναλωτικό αντικείμενο, ο άνθρωπος των υλικών αγαθών και ανέσεων προηγμένων σε τελικό στόχο και προοπτική. Το παρελθόν τού είναι βουβό . Το μέλλον δεν τον απασχολεί. Το παρόν του είναι το «βασίλειο του κανείς» των εμπορικών κέντρων που του χαρίζουν την ψευδαίσθηση της εντατικότητας και της πλησμονής. Οι αξίες έχουν μικρύνει. Η γη έχει στενέψει και πάνω της χοροπηδά ο πασοκάνθρωπος που τα μικραίνει όλα. Η ράτσα του είναι άφθαρτη, όπως του ψύλλου. Ο πασοκάνθρωπος ειρωνεύεται τα πράγματα που ξεφεύγουν από την φιλοδοξία του και την ευφυΐα του, οι οποίες είναι καθαρά και ουσιαστικά υπολογιστικές: «Αγάπη; Δημιουργία; Πάθος; Αγώνας; Ένταση; Ελπίδα; Απελπισία;...Τι είναι αυτά»; Έτσι ρωτά ο πασοκάνθρωπος και κλείνει πονηρά το μάτι ήσυχος, ασυνείδητος και ευτυχής. Εφεύρα την χαρά της ζωής κραυγάζει.


Εφεύραμε την χαρά μας λένε πρόεδροι, υπουργοί, πολιτικοί, όλοι χαμογελαστοί με τα επισκευασμένα και γυαλισμένα δόντια τους! Και όλοι με μιά νοικοκυρά στο πλευρό τους, όταν δεν είναι με παιδιά και εγγόνια. Μιλούν θρασύτατα για ελευθερία, δημοκρατία, προοδευτικότητα, μεγάλη δημοκρατική παράταξη ενώ προορίζουν την δουλεία για τον ηλίθιο λαό, εμπαίζουν ότι πιο ιερό και επιτίθενται οι μεν στους δε, κινούμενοι από ένα χέρι άπληστο, εγκληματικό, ισχυρό, οι άνθρωποι και οι απόψεις τους, σαν ματαιόδοξα αθύρματα. Σιχαμερές εικόνες μιάς ηλίθιας χαμέρπειας. Είναι οι νάνοι, που παριστάνουν δημόσια τον άθεο ή τον κοσμοπολίτη ή τον διεθνιστή ή τον σοσιαλιστή ή τον προοδευτικό και τεντώνονται να φθάσουν σε ύψος ώστε να φανούν γίγαντες.


Οι πασοκάνθρωποι είναι αυτοί που ζούνε πιό πολύ γιατί είναι αυτοί που διακινδυνεύουν λιγότερο Δεν μετράνε την αξία της ζωής με την έντασή της αλλά με την διάρκειά της. Δεν αναρωτιόνται τι θα μπορούσαν να δώσουν στην ζωή, αλλά τι μπορούν να πάρουν απ’ αυτήν. Ξέρουν την τιμή των πάντων και την αξία του τίποτα. Ο κόσμος τους είναι ένας κόσμος χωρίς εντάσεις, είναι ένας κόσμος εκτός ιστορίας, γιατί είναι οι εντάσεις που υπάρχουν κάτω από την εξέλιξη εκείνες που παράγουν τα γεγονότα. Είναι οι μετριότητες του Μοντερλάν, οι παλιάνθρωποι του Ζάν-Πώλ Σαρτρ, οι άχρηστοι του Θουκιδίδη, οι άνθρωποι-πυγμαίοι προσεχτικοί στο να προφυλακτούν απο κάθε συγκίνηση, από κάθε μεγάλο πόνο και κάθε μεγάλη χαρά και από τους συνδεδεμένους με τέτοια ύπαρξη κινδύνους. Είναι οι άνθρωποι του «δώστα όλα». Είναι οι άνθρωποι της μνησικακίας, του παιγνιδιού των κομμάτων, της μικροπολιτικής, των συμβιβασμών, της περιορισμένης δυνατότητας.. Είναι οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ, οι ηθικά και πνευματικά ανάπηροι. Έχουν μεταμορφωθεί σε σκουλήκια που όταν τους πατάνε ζαρώνουν και μετά παραπονιούνται πώς τους ποδοπατούν.

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Τα διαμάντια της δημοσιογραφίας



“Τα αποκαλυπτικά Wikileaks μας είπαν εσχάτως ότι ένας Ελληνας δημοσιγράφος ήταν πληροφοριοδότης της πρεσβείας τροφοδοτώντας με... πληροφορίες για τις πολιτικές εξελύξεις της Ελλάδας τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Ακούγεται σαν ανέκδοτο. Ένας δημοσιογράφος; Μα εδώ υπάρχει στριμωξίδι στη Βασιλίσσης Σοφίας εδώ και πολλά χρόνια...Αρχίζω να κλονίζομαι για την εγκυρότητα των wikileaks”...Παρακευή+13, 9/3/2012 σελ. 56.

Πολύ πιο πριν από τα Wikileaks η Αμερικανίδα πράκτορας της CIA Plame Wilson στο βιβλίο της μας είχε δώσει μία γεύση του τι γίνεται στο σκοτεινό κόσμο της ελληνικής ανεξάρτητης, μαχητικής, αδέσμευτης δημοσιογραφίας.

"...Μετά απο μακριά σιωπή φύσηξε (το ανθρωποειδές, σημ. σχολιαστή) τον καπνό απο τα ρουθούνια του, χαμογέλασε, και ψυθύρισε με την βαρειά του προφορά: Γιατί άργησες τόσο;"

Αυτή είναι πράγματι μια ιστορική φράση. Με αυτή την φράση,όπως αναφέρεται στο βιβλίο "Fair Game: My Life as a Spy, MyBetrayal byt he White House, 2007", (σελ. 41), έκλεισε η συμφωνία μεταξύ της κυρίας Plame-Wilson και του "Έλληνα" ανθρωποειδούς που δέχθηκε να στρατολογηθεί και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην CIA για την μεγαλύτερη δόξα της Αμερικής και την υποταγή των Ελλήνων στα κελεύσματα της Νέας Τάξης,

Η κυρία Plame Wilson πράκτορας της CIA αφού τελείωσε την εκπαίδευση της στη 'Farm" τοποθετήθηκε στο κλιμάκιο της CIA στην Αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα. Με κάλυψη το γραφείο πολιτικών υποθέσεων την ημέρα ασχολείτο με visas και μετά το κλείσιμο, με ενθουσιασμό νεοσυλλέκτων, όργωνε τα κοινωνικά κυκλώματα της Αθήνας για στρατολόγηση πρακτόρων που θα ήταν έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες του, με το αζημίωτο (perks).

Η αποστολή της πρέπει να στέφτηκε με επιτυχία αν κρίνουμε με πόση μανία διάφοροι κονδυλοφόροι και πολιτικατζήδες συντάχθηκαν με τους βομβαρδισμούς της Σερβίας, υποστήριξαν μετά διατροφικής μανίας το σχέδιο Ανάν, το βούλωσαν και το βουλώνουν για τα αίσχη του Guantanamo, ονόμασαν απλά "πρακτικές" τα ιπτάμενα express του μεσονυκτίου της CIA, καθύβρισαν τους Έλληνες που αντιστάθηκαν στο βιβλίο αίσχος υψώνοντας ένα νέο ΟΧΙ στον Νεοταξισμό, βυσσοδομούν ασύστολα κατά του προέδρου Πούτιν. Μας προειδοποιούσαν απο τις σελίδες του Βήματος όταν για πολλοστή φορά ο Καραμανλής συναντήθηκε με τον Πούτιν.

Με ολίγη ομόδοξη Ορθοδοξία και με τη γενική αίσθηση ότι με αυτά τη «φέρνουμε» στους μισητούς Αμερικανούς και στους ανθέλληνες Ευρωπαίους- μείον ο Σαρκοζί, αλλά ως πότε; Δοκίμασαν το «κόλπο» ο Νάσερ και ο Μακάριος. Απέτυχαν. (Το Βήμα 30/4/2008)


Η Κυρία Plame-Wilson έφυγε, μας άφησε όμως την κοπριά της. Κοπριά που την διαβάζουμε καθημερινά, την αισθανόμαστε. Οι διάφοροι Δήμου, Μανδραβέλης, Σωμερίτης, Ανδριανόπουλος,Παπαχελάς, Κουλογλου ο κατάλογος είναι μακρύς, θα ουρλιάξουν συνωμοσιολογία. Το βιβλίο τη κυρίας Pale δεν αφήνει αμφιβολίες. Οι πράκτορες είναι ανάμεσα μας! Ποιοι είναι; Δεν χρειάζεται σοφία ούτε μαντείο, ούτε χαρτορίχτρα απλά ένα διάβασμα των εφημερίδων και ανάλυση του περιεχομένου αρκεί για να αποκτήσει όνομα και ταυτότητα ο θλιβερός θίασος των νεοταξίτων λακέδων.

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Τα "αναχώματα"...



Η λαϊκή οργή έχει γίνει ποτάμι που είναι έτοιμο να παρασήρει τα πάντα. Να ανατρέψει το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης που στήθηκε πάνω σε μία προδοσία και μεγάλωσε με τα βοδρολήμματα του προοδευτισμού ληστεύοντας τον πλούτο της χώρας. Τρόμος βασιλεύει στην ψυχή των διαπλεκόμενων ιερατείων. Οι μεγάλοι καραγκιοζοπαίχτες ανησυχούν. Που θα πάει αυτή η οργή; Το ΠΑΣΟΚ διαλύεται η λάσπη που κρατούσε ενωμένο αυτό το ετερόκλητο συνονθύλευμα των πασοκανθρώπων έκοψε. Δεν υπάρχουν εκείνα τα πραγματάκια που τους έδιναν τον κοινό τόπο. Δεν υπάρχει πλέον η λαμογιά, η κατασπάραξη του ΦΠΑ, το ζύγισμα του μπαμπακιού δέκα φορές, τα πακέτα στήριξης που καταβροχθίστηκαν στέρεψαν. Η ΝΔ (Νυχτωμένη Διαχρονικά) αφού για χρόνια ολόκληρα ήταν ουραγός της αριστεράς αρλουμπολογίας, εγκλωβισμένη στο ιδεολόγημα του “μεσαίου χώρου”, είναι ανίκανη να εκφράσει πολιτικό λόγο. Υποταγμένη στην ιδεολογική ουδετερότητα έχει απογοητεύσει τους συνειδητούς οπαδούς της που περίμεναν την αναγέννηση και τον αγώνα κατά της πολιτικής βαρβαρότητας που θέλει να μετατρέψει τον Ελληνα άνθρωπο απο υποκείμενο της ιστορίας σε άβουλο καταναλωτικό αντικείμενο.

Το ποτάμι της λαϊκής οργής είναι έτοιμο να ξεχειλίσει και στις επόμενες εκλογές να έχει αλλάξει το πολιτικό τοπίο. Μπορεί να πάει στο ΚΚΕ. Μπορεί να πάει στην Χρυσή Αυγή. Κρύος ιδρώτας έχει κόψει τους ανθρώπους της διαπλοκής. Οι μυστικές δημοσκοπήσεις τους έχουν κάνει να χάσουν τον ύπνο τους. Αναρωτιούνται όπως ο Λένιν κάποτε: “Τι να Κάνουμε”.

Η λύσης βρέθηκε. Αμέσως στήθηκαν τα αναχώματα. Όπως τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης στήθηκε το ΕΚΚΕ για να κόψει απο αριστερά το ΚΚΕ έτσι και σήμερα. Ένας ολόκληρος μηχανισμός στήθηκε απο την Madison Avenue για να πλασάρει στους Έλληνες το νέο, το ανανεωτικό, το “προοδευτικό” και καθαρό από τις μισαλλοδοξίες του παρελθόντος που με όνομα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα λειτουργήσει σαν ανάχωμα προς τα αριστερά θα εξακολουθήσει να παραπλανά και να εξαπατά κρύβοντας το μπασταρδο πρόσωπο της πίσω από μία δήθεν ανησυχία για το μέλλον της Ελλάδας. Ελλάδας που τα μέλη του τόσο έχουν βυσσοδομήσει εις βάρος της. Οι δημόσιες προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις συμμετέχουν με πολλή θράσος και απελπισία στην προσπάθεια να δώσουν πολιτική οντότητα στο νέο αριστερό μόρφωμα, να χειραγωγήσουν τους Έλληνες και να τους βάλουν στη κομματική στρούγκα του σύντροφου Κουβέλη.

Ο κύριος Καμμένος, με το μόρφωμα “Ανεξάρτητοι Έλληνες” λειτουργεί σαν το ανάχωμα προς τα δεξιά. Ο άνθρωπος αυτός ξεχνώντας το παρελθόν του, Δουβλίνο 2 που το ψήφισε και έκανε την Ελλάδα χωμεταρή λαθρομεταναστών, ανάλαβε εργολαβικά να κλείσει τον δρόμο προς τα δεξιά. Με φαυλοκυκλικά επιχείρηματα εγκλωβισμένος στο να τα “έχουμε καλά με όλους” θα προσπαθήσει να μαζέψει όσους μπορέσει. Δίνει συγχωροχάρτι στην Αριστερά ελπίζοντας να πάρει το κάτι τι και από εκεί. Όλα στην προσπάθεια να γίνει το ανάχωμα που θα εμποδίσει τους αγανακτισμένους ψηφοφόρους να πάνε αλλού. Μόνο και η σκέψη ότι Η Χρυσή Αυγή μπορεί να μπεί στην Βουλή και να χαλάσει το πάρτι του αφελλήνισμού, να ακουστεί ο λόγος των ελλήνων οδήγησε στην δημιουργία του πολυσυλλεκτικού, αδιαφοροποίητου και πολυδιαφημισμένου μορφώματος Καμμένου. Οι Έλληνες δεν θα εξαπατηθούν. Η ψήφος είναι μία και θα πάει σε αυτούς που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την Ελλάδα, το ελληνισμό, τους Έλληνες.

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Ένας “δεξιός” γιαλαντζί....


Ο κύριος Καμένος με προφανή σύγχυση αυτο χαρακτηρίστηκε σαν δεξιός Στην Ελλάδα μπορεί να ισχύει αυτό που κάποτε είχε πει ο Τσαρούχης ότι είσαι ότι δηλώσεις, στην περίπτωση Καμένου δεν είναι μία απλή δήλωση αλλά προσπάθεια εξαπάτησης. Δεν αρκεί αγαπητέ μου κύριε να δηλώνεις δεξιός, αλλά και να είσαι. Εκείνο που χαρακτηρίζει την κίνηση Καμένου είναι η μεγάλη προσοχή να μην δυσαρεστήσει το τυχόν αριστερό ακροατήριο της. Περιορίζεται σε μία αντιμνημονιακή ρητορική και νομίζει ότι κάτι κάνει. Καλή η αντιμνημονική πολιτική, αλλά δεν είναι ούτε πιστεύω ούτε ιδεολογία και κόμμα χωρίς ιδεολογία δεν είναι κόμμα που διεκδικεί το μέλλον αλλά ένα πολιτικό μόρφωμα που προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει στην δυστυχία και να πάρει κανα ψηφουλάκι. Ο κύριος Καμένος δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι δύσκολοι καιροί χρειάζονται μεγάλους ανθρώπους. Στις ταραχώδεις και απελπισμένες εποχές, εμφανίζεται πάντα μία μορφή στην οποία τα πεπρωμένο εμπιστεύεται να αλλάξει την ροπή των πραγμάτων. Ο κύριος Καμένος ακόμη ψάχνεται. Δεν έχει άλλη εκλογή απο την δημαγωγία, να ζητάει περισσότερα, να παίζει με τους αριθμούς, να χρησιμοποιεί τον απλοϊκό χωρίς πλατιές ιδέες λόγο που καταλήγει στην παρακμή. Ο Καμένος πρέπει να μάθει επιτέλους ότι κάθε πολιτική προϋποθέτει μία δύναμη και κάθε δύναμη προϋποθέτει θέληση. Ένα κόμμα άξιο του ονόματός του είναι πρώτα ένας πολιτικός θεσμός. Ένα κόμμα καθοδηγούμενο απο οικονομικά, χρηματικά, η κοινωνικά συνθήματα δεν είναι κόμμα, αλλά ένας συνεταιρισμός εμπόρων. Και μάλιστα ευπαθής και ευάλωτος συνεταιρισμός. Εμείς οι Έλληνες πολίτες έχουμε την θέληση, το πάθος. Έχουμε απαλλαγεί από τα δεσμά του παρελθόντος. Περιμένουμε από τον κύριο Καμένο αυτή την θέληση να την κάνει δύναμη και να μας οδηγήσει προς τα εμπρός για μία Ελλάδα νέα. Το κλείσιμο του μάτιου στους παρηκμασμένους αριστερούς, στους χαρατσομένους ραγιάδες, στα φορολογικά υποζύγια δεν είναι πολιτική. Ξεχνάει ότι ο λαός μπορεί να λέει πολλά, αλλά το ένστικτό του είναι αλάθητο, και το ένστικτο του λέει δεν είναι “καλά” παρά με μια πολιτική που τον βοηθά να υπερβεί τον εαυτό του και τον καθιστά κάτι. Το μόρφωμα του κυρίου Καμένου δεν έχει καταλάβει, ακόμα, ότι οι απλοί Έλληνες αυτοί που υπέφεραν την πράσινη πανούκλα, την βαρβαρότητα της αριστεράς έχουν κάνει την υπέρβαση και περιμένουν η υπέρβαση αυτή να γίνει δύναμη για ανατροπή και πράξη για απαλλαγή από τις δοξασίες του παρελθόντος που έφεραν την Ελλάδα στον πάτο. Αν δεν ξεπεράσει την ανάγκη των εσωτερικών του ισορροπιών μας μένει ο απόπατος και ο Καμένος έχει ευθύνη.



Ο κύριος Καμένος θυμίζει το γνωστό γαϊδούρι του Μπουριντάν που δεμένο σε ίση απόσταση μεταξύ σανού και κριθαριού δεν μπορούσε να αποφασίσει ποιο να φάει πρώτο και πέθανε από την πείνα. Είναι ανίκανος να εκφράσει πολιτικό λόγο γιατί ακόμη είναι εγκλωβισμένος στην κληρονομιά του ούτε δεξιά ούτε αριστερά στο ιδεολόγημα του “μεσαίου χώρου” ή με άλλα λόγια του “να τα έχουμε καλά με όλους”. Προς Θεού να μη δυσαρεστήσουμε το αριστερό ακροατήριο. Περισσότερο τον ενδιαφέρουν τα περιτρίμματα της πρωτόγονης αριστεράς παρά οι Έλληνες που ζούνε μέσα στην ένδεια και τον φόβο. Η Παιδεία αφελληνίζεται. Η Ιστορία έχει πέσει στα νύχια εμπαθών ιστοριοδηφών που με τα λεφτά του ΝΑΤΟ(Παρασκευή+13, 15/4/11), επιδιώκουν την αλλαγή της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων. Σκοτεινές και περίεργες ΜΚΟ, φωνακλάδικες και τσαμπουκαλούδες προσπαθούν να επιβάλουν στους Ελληνες τις σχηματοποιήσεις του Χάντιγκτον και να τους μετατρέψουν από Ιστορικό Έθνος σε ουδέτερο πολτό, έναν πολυπολιτισμικό Φρανκεστάιν και όμως ο κύριος Καμένος περιορίζεται σε αφορισμούς και γενικόλογες παρατηρήσεις. Δεν αρκεί το "Greece is not for sale". Καλό για την δημιουργία εντυπώσεων. Πρέπει να συνοδεύεται απο αγώνα κατά του αφελληνισμού.



Αγαπητέ Καμένε, Η πραγματική Δεξιά, η Δεξιά της δημιουργίας, η Δεξιά του αγώνα με καθαρές ιδέες έχει δικαίωμα και υποχρέωση να αρνηθεί τις "αλήθειες" της μεταπρατικής αριστεράς και να τις αντιπαρατάξει με τις πιο δυνατές δικές της αλήθειες. Εκεί που υπάρχει θέληση υπάρχει ένας δρόμος. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Πρέπει η Δεξιά να αντιληφθεί την ανάγκη να διακηρύξει αυτό που είναι. Να αναγνωρίσει τον κυριότερο εχθρό της, τον ισοπεδωτισμό, αρνητή και μειωτή της διαφοροποιήσεως του κόσμο και το κυριότερο να παραδεχθεί ότι τίποτα δεν είναι ουδέτερο στην ύπαρξη και ότι σε κάθε θέμα πρέπει να έχει τον λόγο της.


Στην Ελλάδα σήμερα, σε μία εποχή που όλος ο κόσμος αυτοδιακηρύσσεται στ' αριστερά, ή σχεδόν, το να είναι κανείς Δεξιός, είναι ακόμη ο καλύτερος τρόπος να είναι αλλού...Οι Δεξιοί είναι σήμερα η βαθύτερη συνείδηση μιάς πάσχουσας κοινωνίας. Είναι οι άριστοι, οι μοναδικοί, οι ευγενείς που δεν επιτρέπουν σε ημιμαθείς με πασσαλείματα γνωσεων να υποθηκεύουν το μέλλον της Ελλάδας. Προχωρούν ίσα μπροστά δεν στέκονται στην άκρη με ρεβεράντζες και τσιριμόνιες στην απολυταρχία των οπαδών του δόγματος του αίματος. Δεν έχουμε ανάγκη να φανούμε αρεστοί. Ο Αγώνας είναι ρήξη. Ρήξη με το άνομο παρελθόν. Εμείς ξέρουμε γιατι καταντήσαμε ότι καταντήσαμε φταίει το καθεστώς της μεταπολίτευσης που θεσμοθέτησε την διαφθορά, την λαμογιά και τον ωχαδερφισμό στο όνομα της προοδευτικότητας. Πρέπει να το μάθει και ο Καμένος. Θα πάρει μερικές ψήφους, αλλά οι ψήφοι δεν είναι πολιτική αλλά χαρτί συνδιαλλαγής. Δεν μπορεί να το παίζει δεξιός και την ίδια στιγμή να λέει ότι ο Βορίδης (RealFm) θα ανοίξει την Γιάρο και την Μακρόνησο μόνο και μόνο για να χαϊδέψει τα αυτιά της αριστεράς.

Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Μόνο εμείς μπορούμε......

Το πολιτικό μας κατεστημένο είναι σάπιο! Δεν έχει ούτε τα αναγκαία, τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά για να κυβερνήσει. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση είναι δυο αντίπαλα στρατόπεδα που κινητήριος δύναμης τους είναι τα πάθη, το ενάντια και κόντρα, το κάφτε τα όλα, χωρίς θέσεις, χωρίς προτάσεις. Έτοιμο να θυσιάσει λίγα στρέμματα Ελλάδας για να μη χάσει τον ύπνο του. Αντιπροσωπεύει τις δύο όψεις της σφραγίδας του θανάτου, του οποίου το αποτύπωμα φέρει η ιστορία μας εδώ και 37+1 χρόνια: του δηλητηρίου των ιδεολογιών, της παντοδυναμίας του παρά. Η επικράτηση του αντικατοπτρίζει την παρακμή μας, γιατί η επιλογή του αντιστοιχεί στις δύο βασικές αιτίες αυτής της παρακμής. Υπάρχει γιατί πρέπει να υπάρχει. Είναι το κατεστημένο που μας αξίζει. Δεν έκλεψε τα αξιώματα του. Η εποχή μας αναγνωρίζεται σε αυτό. Δημιούργησε ένα καθεστώς που αρμόζει στην απάθεια μας.

Η διοίκηση του κράτους είναι σάπια. Οι καρεκλοκεύνταυροι, μισοί καρέκλες μισοί ανθρωπόμορφα όντα, αδιαφορούν για όλα, για τα πάντα, για όλους. Όταν δεν αδιαφορούν είναι για να παραλύσουν κάθε κίνηση. Υπολογίζουν μόνο στην κονόμα και πώς θα κάνουν δώρα στον εαυτό τους.

Το πνευματικό κατεστημένο είναι σάπιο. Δεν έχει ούτε τα ελάχιστα χαρακτηριστικά, αναγκαία για να καθοδηγήσει το έθνος των Ελλήνων στην έξοδο από την παρακμή. Δεν ενδιαφέρεται Επιθυμεί ένα λαό χωρίς σκέψη, μία άμορφη μάζα κρέας για τα κανόνια της Νέας Τάξης, ένα προορισμένο για εκμετάλλευση ζώο, ένα ανθρώπινο συνονθύλευμα αντίθετο στη φύση και για το οποίο η λέξη έθνος δεν θα έχει κανένα νόημα.

Οι πολιτικατζήδες περιορίζονται στα αξιώματα, στις απολαβές, στην λαμογιά και τις μίζες. Κύριο μέλημά τους είναι η διατήρηση της κάστας τους και συνθηκολογούν σε οποιανδήποτε απαίτηση ή οποιονδήποτε εκβιασμό για να την διατηρήσουν.

Τα σύνορα μας είναι ανοιχτά οι ψυχές μας βγαίνουν σε πλειστηριασμό. Το κράτος που δεν επιτρέπει να εκτραπεί η ρόδα ενός φορτηγού χωρίς να διεξάγει έρευνες επιτρέπει την απαλλοτρίωση των Ελλήνων χωρίς να λέει λέξη. Οι ΜΚΟ, οι οργανώσεις σφραγίδα με πολλά λεφτά που κανείς δεν ξέρει από που έρχονται, οι πολυτελείς αφίσες το μαρτυρούν, και οι ανεπάγγελτοι ιστρούχτορές το αποδεικνύουν, ανεξέλεγκτα απαλλοτριώνουν την σκέψη μας, με τσαμπουκά και νταιλίκι.

Όλοι οι σημερινοί ταγοί δυστυχισμένοι μέτοικοι περιορίζονται στα αξιώματα, τις θεσιθηρίες, στην δουλοπρέπεια προς τους πλανητάρχες και στην αδιαφορία προς την μόνη πραγματική δύναμη: την δύναμη των Ελλήνων.


Οι Έλληνες κοιμούνται. Σε λίγο δεν θα έχουν κανένα χαρακτηριστικό Έθνους. Απλά θα συνωστίζονται πάνω σ’ αυτόν τον χώρο που ακούει στο όνομα Ελλάς.

Το Έθνος είναι σύνδεσμος ατόμων ομοιογενών, ομόγλωσσων και συνειδητοποιημένων για την οντότητα τους. Έχουν επίγνωση των πεπρωμένων τους ως σημερινού κρίκου της ομηρικής αλυσίδας που δένει την μία γενιά με την άλλη. Έχουν ένα χώρο, μια γη για να γεννιούνται, να ζουν, να πεθαίνουν, όπως γενιές πριν από αυτούς και γενιές μετά από αυτούς. Μια Πατρίδα γη που αποκτήθηκε με θυσίες και αγώνες και ποτίστηκε με αίμα.

Αυτά τα απλά θέλουν να τα λησμονήσουμε Διαμαντοπούλες, Ρεπούσηδες, Λιάκοι, Δραγώνες, Δήμου, Αδριανόπουλοι, Μπουκάλες, Μανδραβέληδες, Σωμεριτηδες .....μας έβαλαν στο πλυντήριο. Θέλουν να μας «πλύνουν τον εγκέφαλο» για να ξεθωριάσει μέσα μας κάθε έννοια του έθνους. Να ξεχάσουμε την ιστορία μας, την γλώσσα μας, την θρησκεία μας ώστε να πάψουμε να είμαστε εμπόδιο στα πλανητικά σχέδια.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ένα απλό και συνάμα δύσκολο πράγμα.

Δεν θα σωθούμε αν δεν θέλουμε να σωθούμε. Δεν θα επιβιώσουμε σαν Έθνος αν δεν κάνουμε εμείς οι ίδιοι προσωπικά και συλλογικά, αυτά που δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει η νομεκλατούρα που μας κυβερνάει.

Κανείς δεν θα μας υπερασπισθεί αν εμείς δεν υπερασπίσουμε τον εαυτό μας. Χρειάζεται σάλπισμα θέλησης, αποτίναξη της υπνηλίας, της μαστούρας που μας ποτίζουν. Σημαίνει έχθρα ζωντανή, ξεχειλισμένη, βαθιά κατά οποιουδήποτε προσβάλει την υπόσταση μας.
Το μέλλον μας είναι στα χέρια μας και μας ανήκει.

Οι «Ευρωπαίοι» δεν θα θυσιάσουν ούτε μία σταγόνα αίμα, δάκρυα, ιδρώτα ή συμφέρον για να μας υπερασπισθούν. Ο Τούρκος, σαν καλός κουμπάρος, θα θυσιάσει τα πάντα για να μας καταβροχθίσει, ονειρευόμενος την αυτοκρατορία του. Οι Σλάβοι θα περιμένουν χαιρέκακα την συντριβή μας για να γλείψουν κάνα κοκαλάκι από τα αποφάγια του Τούρκου.

Οι πολιτικατζήδες αφού φρόντισαν για το μέλλον των παιδιών τους θα πηδήξουν στα κότερα τους και θα φύγουν νύχτα για να ξεκοκαλίσουν τα κοψίδια της αρπαχτής και της λαμόγιας τους σε άλλους τόπους. Οι διανοούμενοι ρυπαροί και τρισάθλιοι, όσοι προλάβουν να την κοπανίσουν θα παίξουν «τον θλιμμένο και αδικημένο πρόσφυγα» και μερικοί άλλοι, που στην κωλοτσεπη ή στο ταγάρι κρατάνε και κάνα αμερικάνικο διαβατήριο θα πάνε για την νέα τους πατρίδα. Ποια πατρίδα; Μήπως είχανε και ποτέ.
Μόνο εμείς μπορούμε να τα ανατρέψουμε όλα αυτά.... Αν θέλουμε..
Αλλιώς η Ελλάδα, ό,τι απομείνει θα είναι η χώρα των χαμένων ευκαιριών και των χαμένων ανθρώπων που..."Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα - προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα!"

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Οι Θεματοφύλακες.....


Η εισαγωγή των γένοσημων φαρμάκων στην Ελληνική αγορά έδωσε την ευκαιρία σε διάφορους παράξενους να βγούνε στο γυαλί και να χτυπιούνται σαν τις κάρυες στα κεραμίδια και να ωρύονται για την υγεία του λαού. Μας άρεσε πάρα πολύ η διαφήμιση, ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Το παιδί απο το Μεταξουργείου και η παρέα του Ιατρικού Συλλόγου αποφάσισαν σε μία νύχτα να αυτοανακηρυχθούν σε “θεματοφύλακες της δημόσιας υγείας”.
Μέχρι σήμερα η μόνη χρήσιμη υπηρεσία που προσέφερε, όπως μου είπε φίλος γιατρός, ήταν να εκδίδει τα αυτοκόλλητα για τα αυτοκίνητα των γιατρών. Για 37+1 χρόνια η δημόσια υγεία ήταν μία χωματερή, τα νοσοκομεία αποθετήρια διαπλοκής και συναλλαγής και όμως όλα ήταν μέλι γάλα. Συνέδρια, ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό, επιπλώσεις σπιτιού ή ακόμη και ενοικιάσεις αυτοκινήτων με leasing (Καθημερινή 26/2/2012) ήταν λίγα απο τα μέσα εργαλεία ή επί το ευγενικότερον “προωθημένες τεχνικές marketing”, που χρησιμοποιύσαν οι φαρμακευτικές εταιρείες για να προωθούν τα σκευάσματα τους και να κατάληστεύουν τα ταμεία. Το Πανευρωπαικό Καρδιολογικό Συνέδριο είναι το πιό δυνατό παράδειγμα διαπλοκής και συναλλαγής Κάθε χρόνο με “αεροπλάνα και παπόρια” εκατοντάδες καρδιολόγοι, ειδικοί παθολόγοι με τις οικογένεις και τις φιλιππινέζες μεταφερόντουσαν στο τόπο του συνεδρίου όχι βέβαια για να ενημερωθούν, όπως είπε κάποιος με δημώδη βλακεία, αλλά για να περάσουν καλά, να κάνουν τα ψώνια τους με αντάλλαγμα το συνταγολόγιο τους.
Η εισαγωγή των γενοσήμων φαρμάκων θα βάλει τέλος σε αυτό το παρεμπόριο και το φτηνό αλισβερίσι. Για αυτό ο Ιατρικός Σύλλογος θυμήθηκε και άρχισε να ουρλιάζει και προσβάλλοντας τον κοινό νου των πολιτών αυτοανακυρήχθηκε σε “θεματοφύλακα της δημόσιας υγείας”. Μάλλον ανθρωποφύλακας των συμφερόντων της συντεχνίας του είναι.