21η Απριλίου 1967: Σαράντα πεντε χρόνια μετά...

Πριν από 45 χρόνια τα άρματα των Παπαδόπουλου, Μακαρέζου, Παττακού επέβαλαν στον ελληνικό λαό την επτάχρονη δικτατορία.

45 χρόνια μετά θα ξαναγραφούν τα ίδια και τα ίδια, θα εκφωνηθούν λόγοι της δεκάρας, θα επαναληφθούν τα ίδια βαρετά κλισέ για τους πραξικοπηματίες και το πώς κατέλυσαν την Δημοκρατία.

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 παρουσιάζεται σαν ένα στιγμιαίο γεγονός. Όλοι οι ρέκτες που θα χύσουν τα κροκοδείλια δάκρυα για την δημοκρατία που χάθηκε δεν θα βγάλουν λέξη για το πώς φτάσαμε ως εκεί.

Το 1967 η βουλή είχε μετατραπεί, κατά την έκφραση του Γεωργίου Παπανδρέου, σε οίκο ανοχής και η δημοκρατία δεν ήταν παρά μία πεπειραμένη μελαχρινή με τσακίρικα μάτια, πονηρό μουτράκι και ένα κορμάκι με μικρά ηδονικά τρεμουλιαστά λακκάκια. Πόρνη που τριγυρνούσε στα έδρανα της βουλής με το βρακί της η και χωρίς βρακί. Κούναγε προκλητικά το τροφαντά πισινά και τους πουδραρισμένους γλουτούς της. Ανέμιζε δύο μαστάρια καλά κρεατωμένα, σφικτά, γεροστεκούμενα με μεγάλες καστανόμαυρες ρώγες ορθωμένες. Έβαζε χέρι στη σχισμή του παντελονιού τους και οι 300 κερατάδες με βλέμμα απλανές, με μισάνοιχτο στόμα ευχαριστούσαν εκ βάθους καρδίας την καλή κυρία που το σπίτι της ήταν τόσο εξυπηρετικό.

Μέσα σ’ αυτό το μπορντέλο δεν υπήρχαν πλέον, εκτός εξαιρέσεων, παρά βουλευτές εξαγορασμένοι και βουλευτές προς εξαγορά. Όλοι αυτοί, και ήταν 45, που σαν βουλευτές της Ένωση Κέντρου, δέχτηκαν με αυτές τις συνθήκες να εγκαταλείψουν το κόμμα τους και να γίνουν υπουργοί. Θα έπρεπε να παραμείνουν στην συνείδηση του ελληνικού λαού η ντροπή του κοινοβουλευτισμού και όμως ο Μητσοτάκης ζει και βασιλεύει και επί πλέον μας κληρονόμησε την σπορά του.
Έξω ο λαός σπρωχνόταν στα πεζοδρόμια από πολιτικατζήδες της κακιά ώρας που δεν ξέρανε τι τους γινότανε και τι θέλανε.

Το δίδυμο της αριστεράς ΕΔΑ (νόμιμη) ΚΚΕ (παράνομο) ακολουθώντας την παλιά και πάγια «πολιτική» του εναντία και κόντρα, το Viagra της ύπαρξης της, έσπρωχνε τον λαό στο αγώνα και στην πάλη, χωρίς στόχους, σκοπό και λύσεις. Το μόνο που έκανε ήτανε να επαναλαμβάνει το ηττοπαθές καλαμπούρι: «ο Θεός να βάλει το χέρι του»! για να την πιάσουν χαράματα στον ύπνο και να την σύρουν με τις πιτζάμες και τα νυχτικά στα κρατητήρια και στις εξορίες.
Ο Ανδρέας που κατέπλευσε στην Ελλάδα μετά 30 χρόνια, χρησίμευσε σαν σύνδεσμος της CIA με την Ένωση Κέντρου του πατέρα του, χειροφίλησε την Φρειδερίκη, αποφάσισε να υπερκεράσει την αριστερά ΕΔΑ/ΚΚΕ. Δημαγωγώντας ασύστολα, οδήγησε τις πλάνες του λαού και ακολούθησε την αλήθεια της ιστορίας για να βρεθεί στο Πικέρμι και από εκεί με το αμερικάνικο διαβατήριο στη τσέπη να την κοπανίσει, αφήνοντας τον λαό στο σκοτάδι.

Σήμερα 45 χρόνια μετά, οι ίδιοι άνθρωποι αδύναμοι, άβουλοι, ταπεινοί παθητικά υποταγμένοι στην οποιαδήποτε μοίρας τους και φοβερότερη μοίρα από την κομματοκρατία δεν υπάρχει, αποτελούν την άρχουσα ελίτ, μια άρχουσα ελίτ στενοκέφαλη, απαιτητική, αυταρχική, επίμονη στις ελάχιστες ηλίθιες ιδέες της τις ριζωμένες στο κουτοπουλίσιο κεφάλι της πιστό αντίγραφο της κομματικής της ρίζας με μία γερή δόση υστερίας επιπλέον.
Δεν χτυπάνε πλέον τον Αντρέα στη ταράτσα της Μπουμπουλίνας.

Η “Μπουμπουλίνας” μετακόμισε. Εγκαταστάθηκε στα ΜΜΣ(κοταδισμού), στις ΜΚΟ, στα Πανεπιστήμια, στα Σχολεία. Εκεί χτυπάνε τους Έλληνες, τις Ελληνίδες, τα Ελληνόπουλα οι εγκάθετοι του Νεοταξίτικου παρακράτους. Προσπαθούν να επιβάλουν στους Ελληνες την ισοπεδωτική ομοιομορφία της Νέας Τάξης του αμερικανισμου. Σήμερα, 44 χρόνια μετά,"βαράνε" τις παραδόσεις τους, την ιστορία τους, το είναι τους.

Το ΕΑΤ/ΕΣΑ μεταλλάχθηκε(κλίκ) στην νεοταξίτικη GESTAPO του ΕΛΙΑΜΕΠ, των διαφόρων καλοταϊσμένων χωματερών και αποθετηρίων σκέψεις, των ΜΚΟ που κανείς δεν εξέλεξε και κανείς δεν ελέγχει και που με πολύ λογισμό, συμπλεγματική μανία βυσσοδομούν κατά της Ελλάδας. Πρακτορεύουν ξένα συμφέροντα προσπαθώντας να κάνουν τους Έλληνες αντικείμενα χωρίς μνήμη, χωρίς παρελθόν και μέλλον, κατακάθια δουλοπαροίκων της νέας φεουδαρχίας της Νέας Τάξης.

Οι συμπλεγματικοί σκυλάνθρωποι αγράμματοι υποδεκανείς της ΕΣΑ που έπαιζαν μπάλα με το σώμα του Ανδρουλάκη -- Μίμη δεν σε πονάνε πλέον οι κατεστραμμένοι αυχενικοί σου σπόνδυλοι; -- κλονοποιήθηκαν στα σημερινά νεοταξίτικα σκυλιά του Παβλόφ, Δήμου, Σωμερίτη Μανδραβέλη, Βερέμη, Πρετεντέρη, Δραγώνα, Λιάκο......., που γαβγίζουν λυσσάρικα στο άκουσμα των λέξεων πατρίδα, έθνος, θρησκεία.

Σήμερα, 45 χρόνια μετά, τα δεκανίκια της Νέας Τάξης έχουν επιβάλλει στους Ελληνες την πλέον στυγνή δικτατορία που θέλει να καταργήσει κάθε εθνική συγκρότηση και συλλογική υπόσταση και να μας ρίξει πίσω σε μία νέα αποικιοκρατία με σύγχρονο μανδύα.

Το δημοκρατικό πολίτευμα στην 21 Απριλιου 1967.." Επεσε όχι σαν ώριμο φρούτο, αλλά σαν σαπισμένο"..

Το 2007 για τα σαράντα χρόνια από το πραξικόπημα ο μακαρίτης αγωνιστής Καρκαγίαννης από τις στήλες της Καθημερινής:

Το δημοκρατικό πολίτευμα πριν καταλυθεί το 1967 είχε υπονομευθεί πολιτικά

Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης Αναγνώστης, αφού διάβασε όσα έγραψε ο Τύπος και άκουσε όσα μετέδωσε η τηλεόραση για τα σαράντα χρόνια από το πραξικόπημα του 1967, μου τηλεφώνησε και μου είπε περίπου τα εξής: «Γράφετε για το πραξικόπημα με κάποιο είδος κρυφής και ανομολόγητης νοσταλγίας για τη δυστυχία που μας βρήκε. Οι αναμνήσεις από διώξεις, βασανιστήρια, ξερονήσια, από δίκες και καταδίκες καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος από όσα γράφετε. Μετά έρχεται η ίντριγκα του πραξικοπήματος, τα στοιχεία που συνθέτουον τη συνωμοσία των συνταγματαρχών. Πώς πήραν την απόφαση, πώς κινήθηκαν εκείνο το μοιραίο βράδυ, πώς βραχυκύκλωσαν τους στρατηγούς, που και αυτοί ετοίμαζαν το δικό τους πραξικόπημα, και πώς, μέσα σε λίγες ώρες, εξουδετέρωσαν και αιχμαλώτισαν ολόκληρη τη νόμιμη ηγεσία της χώρας, τον βασιλιά, την κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα, όλους τους έπιασαν στον ύπνο! Φοβάμαι ότι ένας νεότερος (ίσως το 80% του πληθυσμού είναι “νεότεροι”) θα αισθανόταν θαυμασμό για τους συνταγματάρχες πραξικοπηματίες, για την οργανωτικότητα και την αποφασιστικότητά τους και περιφρόνηση για την τότε πολιτική ηγεσία, η οποία αφέθηκε να πιαστεί στον ύπνο και δεν επιχείρησε καν να υπερασπισθεί το δημοκρατικό πολίτευμα, στο οποίο και η ίδια όφειλε την ύπαρξή της. Δεν αμφισβητώ τα όσα γράφετε. Ηταν τόσα και άλλα τόσα. Ελάχιστα, όμως, ασχοληθήκατε με τα πολιτικά αίτια του πραξικοπήματος. Τι ήταν εκείνο που επέτρεψε στους συνταγματάρχες να οργανωθούν τόσο καλά, να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους και μέσα σε λίγες ώρες να καταλύσουν το δημοκρατικό πολίτευμα, πιάνοντας στον ύπνο ολόκληρη την πολιτική ηγεσία.» Λίγες μέρες πριν από το πραξικόπημα έτυχε να πάρω μέρος σε μια σύσκεψη στελεχών στα γραφεία της τότε ΕΔΑ. Πλησίαζαν οι εκλογές και αντικείμενο της σύσκεψης ήταν η οργάνωση του προεκλογικού αγώνα, ώστε η Αριστερά να βγει ενισχυμένη. Θυμάμαι τον εισηγητή (μέλος της ηγεσίας της ΕΔΑ και κρυφά της ηγεσίας του παράνομου ΚΚΕ) να λέει ότι η απειλή προέρχεται από την αριστερή δημαγωγία του Ανδρέα Παπανδρέου που προσπαθούσε να υπερφαλαγγίσει την Αριστερά (το κατόρθωσε αργότερα, μετά τη δικτατορία). Συνεπώς τα προεκλογικά συνθήματα της Αριστεράς θα πρέπει να υπερακοντίζουν εκείνα του Ανδρέα Παπανδρέου προς μια πιο ριζοσπαστική αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος. Μετά την εισήγηση σηκώθηκε ο μακαρίτης Ανδρέας Λεντάκης (ηγετικό στέλεχος της Νεολαίας Λαμπράκη και μετά τη δικτατορία, δήμαρχος Υμηττού επί δύο τετραετίες και βουλευτής) και είπε ότι το ερώτημα δεν είναι ποιος θα βγει ενισχυμένος από τις εκλογές, το ερώτημα είναι αν θα φτάσουμε στις εκλογές. Αρκεί να φτάσουμε στις εκλογές και ας τις κερδίσει η ΕΡΕ. Είπε πολλά και κατέληξε: η κύρια απειλή δεν προέρχεται από τη δημαγωγία του Ανδρέα Παπανδρέου, την οποία πρέπει η Αριστερά να αντιμετωπίσει με περισσότερη δημαγωγία. Η απειλή προέρχεται από την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος και τη ματαίωση των εκλογών. Ο Ανδρέας Λεντάκης, νέος τότε, περίπου τριαντάρης, είχε το δικό του τρόπο να σκέφτεται και να αναλύει τα γεγονότα και νομίζαμε ότι ήταν παράξενος. Δεν ήταν παράξενος. Απλώς σκεφτόταν πιο ελεύθερα και πιο αδογμάτιστα από την ηγεσία και από όλους εμάς. Τον άμεσο κίνδυνο κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος φαίνεται ότι κατάλαβε και ο ηγέτης της Ενωσης Κέντρου ο Γεώργιος Παπανδρέου. Τον Δεκέμβριο του 1966 συμφώνησε στην πτώση της κυβέρνησης Παρασκευόπουλου και την αντικατάστασή της από αμιγή κυβέρνηση της μειοψηφίας της ΕΡΕ από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Πίστευε και είχε δίκαιο ότι μια κυβέρνηση της «Δεξιάς» με τα ερείσματα που είχε στο Παλάτι, στον Στρατό και στον «συμμαχικό» παράγοντα, ήταν καταλληλότερη για να αντιμετωπίσει την άμεση απειλή κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος και να οδηγήσει ομαλά τη χώρα σε εκλογές. Φαίνεται ότι ο γηραιός και πολύπειρος ηγέτης δεν γνώριζε τότε αυτό που αποκαλύφθηκε αργότερα: ότι το Παλάτι με τους στρατηγούς σχεδίαζε τη δική του εκτροπή και ότι σ’ ένα είδος εκτροπής είχε συμφωνήσει το σύνολο της ηγεσίας της ΕΡΕ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η Αριστερά, παρ’ ότι είχαν ενημερωθεί από τον Γεώργιο Παπανδρέου για τους φόβους του, ότι «στον στρατό δεν έχουμε ούτε λοχία», και ότι η μόνη λύση που απέμενε ήταν ο σχηματισμός κυβέρνησης από τη μειοψηφία της ΕΡΕ αντιμετώπισαν τον ελιγμό ως... «προδοσία του δημοκρατικού αγώνα» και συνέχισαν τη μεταξύ τους πλειοδοσία ακραίων, λαϊκίστικων συνθημάτων. Διακήρυσσαν διάφορες «λεβέντικες» μπαρούφες, ότι δεν θα αποτολμήσουν πραξικόπημα, ότι «ο λαός δεν φοβάται το πραξικόπημα» και θα τιμωρήσει τους πραξικοπηματίες αν το αποτολμήσουν. Ασφαλώς και δεν φοβούνταν και κανείς δεν αμφισβήτησε τον «ηρωισμό» και τη «λεβεντιά» τους. Αλλά η πολιτική είναι μια δύσκολη τέχνη, πέρα από ηρωισμούς και λεβεντιές. Εκείνο που αμφισβητήθηκε αργότερα ήταν η πολιτική τους οξυδέρκεια, ότι δεν επισήμαναν τον άμεσο και θανάσιμο κίνδυνο που διέτρεχε το δημοκρατικό πολίτευμα, που μόνο με μια βασική συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων, με ένα είδος «ιστορικού συμβιβασμού» μπορούσε να αντιμετωπισθεί. Αυτό ακριβώς εννοούσε ο μακαρίτης Ανδρέας Λεντάκης με την «παραδοξότητα», ας γίνουν οι εκλογές και ας τις κερδίσει η ΕΡΕ! Το 1967 το δημοκρατικό πολίτευμα καταλύθηκε μέσα σε λίγες ώρες χωρίς να προβάλει καμιά αντίσταση, επειδή πριν καταλυθεί είχε υπονομευθεί πολιτικά, ιδιαίτερα μετά τα «ιουλιανά» του 1965. Ενα παράδοξο παιχνίδι μεταξύ ακραίων δυνάμεων, μια αλληλοτροφοδοσία σε ακραία συνθήματα θα έλεγα μια υπόγεια και άτυπη συμμαχία διέβρωσε το δημοκρατικό πολίτευμα, ιδεολογικά το αχρήστευσε. Επεσε όχι σαν ώριμο φρούτο, αλλά σαν σαπισμένο. Σήμερα το δημοκρατικό πολίτευμα δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει γιατί δεν υπάρχουν δυνάμεις να το απειλήσουν. Το παιχνίδι όμως των ακραίων δυνάμεων ανανεώθηκε και συνεχίζει να υπονομεύει το δημοκρατικό πολίτευμα και να το απαξιώνει…

Hμερομηνία δημοσίευσης: 29-04-07

Η Βλαχάρα

“Βλαχάρα!” φώναζαν στην σύζυγο του Ακη κυρία Βίκυ Σταμάτη οι όχλοι έξω απο τα δικαστήρια. Ας γελάσω! Η κυρία Σταμάτη δεν είναι παρά η εικόνα της Ελλάδας όπως την κατάντησε ο ολετήρας αρπακολατζής Ανδρέας και το κόμμα του. Η Βίκυ είναι η επιτομή  της ελληνικής φαυλοκρατίας όπως την ολοκλήρωσε, την θεσμοθέτησε απεριόριστα,με την ανοχή της ΝΔ (Νυχωμένης Διαχρονικά) και των άλλων “δημοκρατικών δυνάμεων”, το ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνια Σοσιληστρική Οργάνωση Καθαρμάτων).  

Με γυαλιά σινιέ Ferragamo, τσάντα Dior 3.200 ευρώ και ντύσιμο 5.000 ευρώ (ReaFM 20/4/2012) η κυρία Σταμάτη ή “βλαχάρα” είναι η γνήσια εικόνα της “μεγάλης δημοκρατικής παράταξης” των “προοδευτικών δυνάμεων” που έστεισαν στην Ελλάδα το σύστημα διαφθοράς που αφού επεκτάθηκε σε όλες τις πλευρές της εθνικής ζωής  κατάφαγε τον πλούτο της χώρας με την ψήφο αυτών που σήμερα κλαψουρίζουν και φωνάζουν “βλαχάρα”.

Η “δημοκρατική παράταξη” της “βλαχάρας”   διαμοίρασε τα ιμάτια της Ελλάδας. Κρατησε για τον εαυτό της τα μοντελάκια Dior και τα κυλοτάκια Victoria Secret και πέταξε στους χαχόλους της ψηφομάζας τα αποφόρια της και τις  μεταχειρισμένες κυλότες και αυτοί ήταν ευχαριστημένοι, μα πολύ ευχαριστημένοι.

Τα “συστημικά” κόμματα

Πάνω που είχαμε αποφασίσει η ψήφος μας στην 6ην Μαϊου να πάει στους Έλληνες, στους ελληνόψυχους, στη Χρυσή Αυγή ήλθε ό κύριος Παπαχελάς που βλέπει όράματα και ακούει φωνές, να χρακτηρίσει την Χρυσή Αυγή “εξωσυστημικό” κόμμα και να μας αποσυγκροτήσει. Δεν θέλει και πολύ.  Κηπουροί, βοσκοί, γεωργοί είμαστε που κατά τον κύριο Λίακο δεν πρέπει να έχουμε γνώμη. Στην δημοκρατία μας δεν είναι δυνατόν ο εργάτης η housewife να έχουν διαμορφωμένη άποψη. Ποιά  είναι τα “συστημικά” κόμματα απο τα οποία  πρέπει να διαλέξει η ψηφομάζα; Δεν είναι δύσκολο να τα βρούμε. έχουν την αποκλειστικότητα στα ΜΜΕ(ξαπάτησεις), πρώτο τραπέζι πίστας στα σκυλάδικα της ενημέρωσης...απο τα περιτυλίγματα CD,DVD που παίζουν τις εφημερίδες μέχρι την καλοστημένη φάμπρικα των “ενημερωτικών” εκπομπών της TV... Ας μοιραστούμε την “λιστα” μαζί σας....

Πράσινοι: Είναι οι πραγματικοί χαμαιλέοντες. Ενα μόρφωμα που κάτω απο ένα φευδεπιγραφο σύνθημα και με κλαψιαρικο λόγο κοβεται δήθεν για το περιβάλον άλλα μόνο εκεί που περνάνε αγωγοί πετρελαίου! Καρφί δεν τους καίγεται για την Ελαφονησο της Λακωνίας που ετοίμαζεται να τσιμεντοποιηθεί. Μία πραγματική, συνειδητή και παραδεκτή πέμπτη φάλαγγα.

ΝΔ: Έχει στερήσει από τον εαυτό της την δυνατότητα να κυβερνήσει την χώρα. Παίζει ρόλο διακοσμητικό του πολιτικού σκηνικού, άκρως παθητικό. Κυριαρχείται από ανθρώπους με αποξεραμένους τους γεννητικούς αδένες της δράσης χωρίς ιδεολογία και πιστεύω. Όσα χρόνια κυβερνάει δεν έχει κατορθώσει να ψελλίσει ούτε απόπειρα κριτικού λόγου και έγκυρης αντίστασης στην ιδεολογική τρομοκρατία της Νεοταξίτικης αριστεράς. Κυριαρχούμενη από βαθιά συμπλέγματα μειονεξίας περιφέρεται στην πολιτική σκηνή σαν ηττοπαθής Λευκορώσος χωρίς πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική εκδοχή, άλλη οπτική. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πολιτικά και κοινωνικά ανύπαρκτη, γιατί έχει κυριολεκτικά απορροφηθεί από την κυρίαρχη μόδα του αριστερισμού. Πανικοβάλλεται, κυριολεκτικά τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί "ελληνοκεντρική", "εθνικιστική", "αντιδραστική". Τα στελέχη της τρέχουν να υιοθετήσουν τη γλώσσα, τα κριτήρια, τις αξιολογήσεις της νεοταξίτικης αριστεράς. Όλο αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα ΝΔ δεν έχει τίποτα δικό της να αντιτάξει στον ιδεολογικό μονόδρομο της κατεστημένης "προοδευτικής" ασυδοσίας γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα, το πνευματικό της κενό είναι ολοφάνερο.

ΠΑΣΟΚ: Από την στιγμή που ανέβηκε στην εξουσία το 1981 ισοπέδωσε την ελληνική κοινωνία "προς τα κάτω" στο χαμηλότερο επίπεδο λειτουργίας ποιοτικών κριτηρίων, επιβάλλοντας έναν βάναυσο αμοραλίστικο, μονοκομματικό καθεστώς. Ένα καθεστώς που τυράννησε την Ελλάδα και την ξεκούρδισε. Σήμερα ονειρεύται την επιστροφή του και ελπίζει ότι θα το περιμένει ο "μόσχος ο σιτευτός" και μέχρις τότε ο πολιτικός του λόγος έχει εκπέσει σε προσβλητική και της μέσης νοημοσύνης κενολογία, σε ατεκμηρίωτη υποσχεσιολογία, σε παιδαριώδεις κομπασμούς, κυριαρχόυμενος από μία εξουσιαστική λογική στην υπηρεσία της Νέας Τάξης.. Πλαστογραφεί ανετότατα της λέξεις πρόοδος και δημοκρατία μας προφέρει την πράσινη ανάπτυξη συρρικνώνοντας την πολιτική σε φύκια και μεταξωτές κορδέλες.

ΣΥΡΙΖΑ: Έχει καλουπωθεί μέσα σε ιδεολογήματα και νεκρές πολιτικές οριοθετήσεις, αναμασώντας δογματικές θέσεις και επαναστατικές φράσεις όπως τα "συγκεκριμένα ποσά βίας" τουΠαπαδάτου-Αναγνωστοπουλου ή την "κινηματική βία" του Βέλτσου. Είναι ένα γρανάζι του συστήματος, ή ουρά της παγκοσμιοποίησης που λόγο αδράνειας το ονομάζουμε Αριστερά. Πρακτορεύει ασύστολα τον υπερεθνικό πλανητικό Μολώχ κομπάζοντας κατενθουσιασμένο που υπηρετεί τόσο πιστά την Νέα Τάξη. Ανίκανο να δημιουργήσει, να εκφράσει την λαϊκή οργή, καλλιεργεί την καταστροφική μανία των μαζών οδηγεί τις πλάνες τους και ακολουθεί την αλήθεια της ιστορίας. Ξεριζώνει μεθοδικά κάθε έρεισμα πολιτιστικής ιδιαιτερότητας και πνευματικής αντίστασης των ελλήνων στην απανθρωπιά της Νέας Τάξης.

ΔΗΜΑΡ (Δημοκρατική Αριστερά) λειτουργεί σαν ανάχωμα προς τα αριστερά  θα εξακολουθήσει να  παραπλανά και να εξαπατά κρύβοντας το μπασταρδο πρόσωπο της πίσω από μία δήθεν ανησυχία για το μέλλον της Ελλάδας.  Ελλάδας που τα μέλη του τόσο έχουν βυσσοδομήσει εις βάρος της. Οι δημόσιες προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις συμμετέχουν με πολλή θράσος και απελπισία στην προσπάθεια να δώσουν πολιτική οντότητα στο νέο αριστερό μόρφωμα,  να χειραγωγήσουν τους Έλληνες και να τους βάλουν στη κομματική στρούγκα του σύντροφου Κουβέλη.

ΚΚΕ Έχει φορέσει τα "ενάντια και κόντρα" που λειτουργούν σαν το πολιτικό του Viagra. Κλεισμένο μέσα στο κάστρο του Περισσού κινείται από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν έμπειρο αυτιστικό. Μη έχοντας ξεπεράσει το παρελθόν του προσπαθεί να πάρει την ιδεολογική ρεβάνς της ήττας του το 1949, στο όνομα του ελληνικού λαού που έχει κατά προδώσει και εξακολουθεί να προδίδει. Δεν μπορεί να διακρίνει τον Οργουελικό εφιάλτη της εποχής της Νέας Τάξης και βυθίζεται με γρανιτώδη αυτοπεποίθηση σε μια οπισθοδρόμηση που φοβίζει. Αναθεματίζει την πλουτοκρατία χωρίς όνομα. Ποιά πλουτοκρατία;  Το μεταπρατικό και κομπραδόρικο κεφάλαιο του “γιού του Πέτρου” και της Ζήμενς που βοήθησε Την μαφία του μπαμπακιού, της κατσίκας και του πρόβατου που έκανε τα στραβά μάτια...

Αραμπας Καμμένος Με το ψευδεπίγραφο “Ανεξάρτητοι Ελληνες”  θα λειτουργήσει  σαν το ανάχωμα προς τα δεξιά. Ο άνθρωπος αυτός ξεχνώντας το παρελθόν του, Δουβλίνο 2 που το ψήφισε και έκανε την Ελλάδα χωμεταρή λαθρομεταναστών, ανάλαβε εργολαβικά να κλείσει τον δρόμο προς τα δεξιά.  Με φαυλοκυκλικά επιχείρηματα εγκλωβισμένος στο να τα “έχουμε καλά με όλους” μάζεψε  όσους μπόρεσε. Δίνει συγχωροχάρτι στην Αριστερά ελπίζοντας να πάρει το κάτι τι και από εκεί. Στον αραμπά του χώρεσαν όλοι, απο τους κλαψιάριδες αριστερούς στους ουδέτερους νεοφιλελυθερους και είναι έτοιμος να εξαπτήσει.

Αυτά είναι μερικά απο τα συστημικά κόμματα. Έσπειραν διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό, εθνομηδενισμό, ωχαδερφισμό, λαμογιά. Και θερίζουμε σήμερα έγκλημα, φρίκη, τρόμο, ανομία, φτώχεια, δυστυχία...

Στις εκλογές που έρχονται ας σκεφτούμε. Ας βάλουμε να λειτουργήσει αυτό το κουρκούτι που κάποτε ήταν ο εγκέφαλό μας. Πίσω από το παραβάν έφτασε η ώρα να πάψουμε να είμαστε ανενεργή ψηφομάζα. Ας ψηφίσουμε για την Ελλάδα. Ας ψηφίσουμε Έλληνες.. Έστω και για μία φορά ας αρπάξουμε την ευκαιρία να τους δείξουμε ότι υπάρχουμε, ότι θέλουμε να ζήσουμε σαν Ελληνες...

Ας μη τους περάσει. Η Ψήφος μας πρέπει να είναι αγωνιστική, ένα μεγάλο Οχι στα “συστημικά” κόμματα που μας έφεραν στην απόγνωση.

Έξω τα εγκεκριμένα κόμματα … Η Χρυσή Αυγή είναι εδώ έτοιμη όσο ποτέ να δώσει φωνή στους τυραγνισμένους Έλληνες, Ελληνίδες τα Ελληνόπουλα.....

UFO στην Ελλάδα

Γέμισε ο ουρανός της Ελλάδας με UFO. Σύμφωνα με εγκυρες πληροφορίες η NASA ετοιμάζεται να στείλει ειδικό τίμ να μελετήσει το φαινόμενο. Δεν είναι τυχαίο. Εκλογές έρχονται και όλοι οι πολιτικατζήδες έγιναν εξωγήινοι. Σαν να μη είχαν ζήσει στην Ελλάδα τα τελευταία 37 χρόνια. Ακουγοντανς τις δηλώσεις τους, τις συνεντεύξεις τους αναρωτιέται ο έλληνας που ήταν αυτοί οι άνθρωποι τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Μάλλον θα είχαν μετακομίσει σε άλλον πλανήτη ή τους είχαν απαγάγει οι εξωγήινοι και λίγο απο τις εκλογές μας τους έστειλαν, γι αυτό γέμισε ο ουρανός UFO.
Θα ζούσαν σε άλλο πλανήτη.
Ο Κουβέλης με δημώδη βλακεία κατακεραυνώνει τον δικοματισμό. Ο σύντροφος Τσίπρας ανακάλυψε την κοινωνία, η συντρόφισα Παπαρήγα τα ρίχνει στην πλουτοκρατία.
Τα κόμματα τους ήταν κομμάτι του συστήματος που πλιατσικολόγησε την χώρα. Αυτοί που ρίχνουν ανάθεμα στο δικοματισμό ήταν ένα μπουλόνι στον μηχνανισμό που έφερε στην Ελλάδα την εξαθλίωση και την φτώχεια.

Η Αριστερά σε αγαστή συνεργασία με τον δικοματισμό βοήθησε, κατά τον Φλωράκη, τον “γιό του Πέτρου”. Ο Πέτρος Κόκκαλης, υπουργός στην κυβέρνηση του βουνού που κατέφυγε μετά στην Ανατολική Γερμανία ήταν ο πατέρας του Σωκράτη. Έτσι μαζί με τον «γιο του Πέτρου» βοηθήθηκε και τη Ζήμενς. Η αριστερά πήρε μίζες απο την Siemens. Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Κανάλι 1 του Πειραιά, ο κ. Κοροβέσης δήλωσε πως «η υπόθεση Siemens είναι ένα δομικό σκάνδαλο του μαφιόζικου καπιταλισμού». Στη συνέχεια τόνισε ότι «το μέγα σκάνδαλο είναι ότι έχουν πάρει χρήματα και το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, ύστερα από τις πληροφορίες που έχουμε, την περίοδο της οικουμενικής Κυβέρνησης Τζανετάκη και αυτά τα δύο κόμματα, δεν έχουν αντιδράσει. Άρα λοιπόν πρόκειται για μία διαφθορά όλου του πολιτικού συστήματος και δυστυχώς είναι μέσα και η αριστερά».

Έρχονται σήμερα να το παίξουν αγνοί και ωραίοι..Ας γελάσουμε....

Οι “μακαρίτες σε διακοπές”

Οι “μακαρίτες σε διακοπές” της μεταπολιτευτικής παράγκας τρέμουν, Οι δημόσιες δημοσμοσκοπήσεις, αλλά κύρίως οι μυστικές που τις κρύβουν σαν εφτασφράγιστο μυστικό στα κομματικά μαγειρεία τους έχουν κάνει να χάσουν τον ύπνο τους. Οι εξ επαγγέλματος σωτήρες μας, που περιφρονούν τον λαό, τους γεωργούς, τους βοσκούς, τις νοικοκυρές, είναι πιθανόν το βράδυ των εκλογών να βγούν μαύροι και άραχνοι. Την επομένη των εκλογών το “συνταγματικό τόξο”, τα “συστημικά κόμματα” θα είναι καπνός. Η Χρυσή Αυγή είναι εδώ!

Οι βλαχομπαρόκ ιερείς της δημοκρατίας, οι Μαρίες Αντουανέτες που λένε περιφρονητικά “φάτε παντεσπάνι”, και η λούμπεν παρασιτική ολιγαρχία μας κάτι πρέπει να κάνουν. Η μεταπολιτευτική παράγκα που φτιαχτηκε πάνω στην εθνοκτονία και στο πλιάτσικο τρίζει. Αυτή την στιγμή άρχισε μία σειρά καφκικών καταστάσεων. Οι σιωπηρές συμφωνίες δίνουν και παίρνουν. Η κρατικοδίαιτη αριστερά της σαμπάνιας και η ενοχική “δεξιά” των ταβλαδόρων της γνωστής πλατείας αποφάσισαν. Ας δώσουμε κάτι στην ψηφομάζα να χαρεί να φχαριστηθεί. Σκέφτονται, τι θα κάνει, θα ξεχάσει και θα ξαναπεράσει απο το μαγαζί μαζί με την έρμη ψήφο της.

Η προοπτική η Χρυσή Αυγή να είναι στην Βουλή τράβηξε το μανίκι της χαρωπής και ωραίας ΜΚΟ που απαρτίζει το πολιτικό μας σύστημα και των βαστάζων των ΜΜΕ(ξαπάτησης). Η επιχείρηση σκούπα κατά των λαθρομεταναστών, παρά τις φιλότιμες προσπάθειεςτων Mont Blanc της “ενημέρωσης” δεν έπυσε κανέναν απο τους τυραγνισμένους Έλληνες, οι δημοσκοπήσεις τον χαβά τους. Οι συστημικοί ψηφοφόροι που δεν έμαθαν ακόμα να κατανοούν το νόημα των θυσιών που τους επιβλήθηκαν,“την κάνουν”.

Η Χρυσή Αυγή είναι εδώ! Ένα ρήγμα άνοιξε στο πολιτικό κατεστημένο. Το καλούπι της απόλυτης πίστης στο μεταπολιτευτικό καθεστώς ράγισε. Το ρήγμα πρέπει να κλείσει. Και να εμφανίστηκε ο Άκης να επισκευάσει το ράγισμα, να κλείσει το ρήγμα. Είναι η τελευταία εξυπηρέτηση που περιμένει το ΠΑΣΟΚ να του προσφέρει. Να βοηθήσει τα εκλογικά υποζύγια να καταλάβουν ότι αυτός και μόνο είναι η αιτία των κακών. Δεν χρειάζονται πολύπλοκα κίνητρα απλά να παίξει τον ρόλο του στο θέατρο της κάθαρσης, ακολουθώντας το εγχειρίδιο της Madison Avenue, μέχρι τις εκλογές και μετά όλα θα είναι καλά και ωραία. Έλα όμως που δεν είναι έτσι! Ο Άκης δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου της διαφθοράς και της λαμογίας της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που πάνω του χτύπησε το πλοίο Ελλάς.

Ο,τι και να κάνουν όσους Άκηδες και να πίασουν το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Οι Ελληνες πήραν την μεγάλη απόφαση. Η ψήφος είναι της Χρυσής Αυγής. Είναι ψήφος αγωνιστική, είναι ψήφος για το Έθνος και θα πάει σε εκείνους που αγωνίζονται να κρατήσουν την φωτιά αναμμένη..

Ψήφος Ελπίδας....

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν είναι τυχαία ούτε θα αφήσει την κοινωνία χωρίς βαθιές πληγές. Ολος ο πολιτικός κόσμος των τελευταίων χρόνων συνωμότησε –μέσω της αδιαφορίας και της ολιγωρίας του– στο να πλησιάζει μια τόσο ακραία οργάνωση στη Βουλή.

Αυτά είναι μερικά απο τα ωραία και περιεκτικά που έγραψε κάποιος κύριος Νίκος Κωνσταντάρας στην Καθημερινή κάτω απο τον πιασάρικο τίτλο “Η φτώχεια περνάει, το μίσος μένει”. Η Χρυσή Αυγή τον έχει κάνει να χάσει τον ύπνο τους. Με την συνήθη “σοβαρότητα” που χαρακτηρίζει τους μετρ του εξυπνακισμού προσπαθεί να μας πείσει με το φαυλοκυκλικό επίχειρημα: “είσαι φτωχός, άρα μισείς, άρα ψηφίζεις Χρυσή Αυγή. Ας γελάσουμε και ας συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Ο κόσμος οι τυραγνισμένοι Έλληνες μας αγκαλίαζουν!

Πρέπει να ξέρει και αν δεν ξέρει να μάθει: η φτώχεια δεν γενάει μίσος. Τις δεκαετίες 50 και 60 η φτώχεια στην Ελλάδα ενδημούσε ήταν παντού και όμως ο κόσμος κοιμόταν έξω, άφηνε τις πόρτες των σπιτιών του ξεκλείδωτες, περπατούσε στους δρόμους, και δεν υπήρχαν κάγκελα στα παράθυρα, τα σχολεία ανθρώπινα. Ο κόσμος τότε δεν μισούσε, αγωνιζόταν. Το μίσος εμφανίστηκε στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση. Το έφερε η αριστερά που μισεί τα πάντα. Μισεί την Ελλάδα. Μισεί το χώμα που πατάει. Μισεί οτίδήποτε ξεφεύγει απο τα νύχια της. Εφαρμόζοντας ένα όψιμο ρεβανσισμό, όχι τόσο για τα χρόνια της χούντας, όσο για τα συμβάντα κατά την διάρκεια του “εμφυλίου πολέμου” καλλέργησε ένα απύθμενο μίσος κατά κάθε τι που θύμιζε Έθνος, πατρίδα. Καταλήστεψε τον πλούτο της χώρας.

Η Αριστερά σε αγαστή συνεργασία με τον δικοματισμό βοήθησε, κατά τον Φλωράκη, τον “γιό του Πέτρου”. Ο Πέτρος Κόκκαλης, υπουργός στην κυβέρνηση του βουνού που κατέφυγε μετά στην Ανατολική Γερμανία ήταν ο πατέρας του Σωκράτη. Έτσι μαζί με τον «γιο του Πέτρου» βοηθήθηκε και τη Ζήμενς. Η αριστερά πήρε μίζες απο την Siemens. Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Κανάλι 1 του Πειραιά, ο κ. Κοροβέσης δήλωσε πως «η υπόθεση Siemens είναι ένα δομικό σκάνδαλο του μαφιόζικου καπιταλισμού». Στη συνέχεια τόνισε ότι «το μέγα σκάνδαλο είναι ότι έχουν πάρει χρήματα και το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, ύστερα από τις πληροφορίες που έχουμε, την περίοδο της οικουμενικής Κυβέρνησης Τζανετάκη και αυτά τα δύο κόμματα, δεν έχουν αντιδράσει. Άρα λοιπόν πρόκειται για μία διαφθορά όλου του πολιτικού συστήματος και δυστυχώς είναι μέσα και η αριστερά».

Η εκτραχηλισμένη Αριστερά πορνομανιακά κατέστρεψε κάθε έκφραση δημιουργίας, επέβαλε στην Ελλάδα μία άνευ προηγουμένου απολυταρχία. Εξευτέλισε κάθε έννοια λόγου, έργου και πράξης. στο όνομα της “δημοκρατίας που επανήλθεν στην κοιτίδα της”. Αντικατέστησε το πνεύμα με συνθηματολογία της δεκάρας. Και είναι, ίσως, η πρώτη φορά που για 37+1 χρόνια στην ιστορία της λεγόμενης “δημοκρατίας” η Αριστερά με τον μανδύα του προοδευτισμού και του εκσυγχρονισμού συσσώρευσε τόσα σκουπίδια. Το αποτέλεσμα αυτής της προοδευτικής και εκσυγχρονιστική επέλασης ήταν η δημιουργία πραγματικού αισθητικού, ηθικού και πολιτικού χάους, ο θρίαμβος της ασυνειδησίας και της ασυδοσίας, και ο βαρύτατος τραυματισμός της πολιτικής αισθητικής των υποταγμένων Ελλήνων χωρίς κανένα αντιστάθμισμα. Αυτό πήρε τέλος...

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΉ είναι εδώ για να δώσει φωνή στους έλληνες και τις Ελληνίδες, αλλά κυρίως στα Ελληνόπουλα που είδαν τα όνειρα τους να γίνονται βίλες στην Εκάλη, στην Πολιτεία και στο Ψυχικο, τα σχολεία τους χωματερές ελπίδων παραδομένα στις μικρονοϊκές μεοψηφίες του χωρτασμένου λούμπεν (τσογλαναρία στην μαρξιστική) των βορείων προαστείων.

Ο Αγώνας άρχισε. Ψήφος στη Χρυσή Αυγή δεν είναι ψήφος φτώχειας ή αγανάκτησης. Είναι ψήφος ελπίδας για ένα καλλίτερο αύριο.....