Δεν νοσταλγούμε τους "Συνταγματάρχες"...

 Μια μερίδα "προοδευτικών" , ξέρετε, απ αυτούς που παρέλαβαν μια Ελλάδα ευημερούσα και πλούσια και την ρήμαξαν, την μάδησαν, την εξευτέλισαν την κατακρεούργησαν, μοίρασαν τα "ιμάτιά της" μεταξύ τους, κατασπατάλησαν και οικειοποιήθηκαν την περιουσία της και γυμνή και αποκαμωμένη την έσυραν και την πούλησαν στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα, αφήνοντας το λαό της μέσα στη φτώχεια, στην ανέχεια και τη δυστυχία, βιάζοντας το ίδιο το Σύνταγμα και κάθε έννοια δικαίου και όλα αυτά στο όνομα της...δημοκρατίας!!!
    Αυτοί οι "προοδευτικοί", εκπροσωπούμενοι από τα διάφορα πολύχρωμα κόμματα, κατηγορούν όσους έχουν αντίθετες απόψεις με αυτούς, όσους αγαπούν την Ελλάδα και αναπολούν με συγκίνηση τις ηρωϊκές της καταβολές και τη δόξα της, ως  "νοσταλγούς των Συνταγματαρχών"!
Όχι, δεν νοσταλγούμε τους " Συνταγματάρχες".
Νοσταλγούμε αυτά πού είχαμε την εποχή των " Συνταγματαρχών".
Νοσταλγούμε την ευημερία, τη τάξη, την ανύπαρκτη ανεργία, τα χιλιάδες εργοστάσια, βιοτεχνίες που αναζητούσαν προσωπικό!!!
Νοσταλγούμε την ανυπαρξία αστέγων και πεινασμένων.
Νοσταλγούμε τις ξεκλείδωτες πόρτες, τα παράθυρα χωρίς κάγκελα, τους δρόμους χωρίς ύποπτες σκουρόχρωμες "υπάρξεις" (που τώρα καραδοκούν να σε μαχαιρώσουν για να σου πάρουν μερικά ευρώ ).
Νοσταλγούμε τα καθαρά πάρκα και κτήρια, χωρίς τα κακόγουστα αισχρογραφήματα πάνω τους.
Νοσταλγούμε το Εθνικό μας οδικό δίκτυο, χωρίς πουλημένα ιδιωτικά διόδια κάθε 10 χιλιόμετρα!
Νοσταλγούμε τα σχολεία μας με τους δασκάλους να διδάσκουν την Ιστορία μας, όπως ήταν  και όχι κακοποιημένη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της ...παγκοσμιοποίησης και της κάθε άσχετης άξεστης και μισέλληνος ..."ιστοριογράφου"!
Νοσταλγούμε την ιατρική περίθαλψη, τα αγροτικά ιατρεία-μέχρι στο τελευταίο χωριό- τα δωρεάν φάρμακα, τα καθαρά νοσοκομεία χωρίς ράντζα και χωρίς φακελάκια!
Νοσταλγούμε τη δωρεάν παιδεία, τους μορφωμένους καθηγητές, την Ελληνική γλώσσα!
Νοσταλγούμε το κύρος της χώρας μας, νοσταλγούμε αυτή την ίδια τη χώρα μας, νοσταλγούμε την ΕΛΛΑΔΑ μας.
    Εάν για όλα αυτά που στερηθήκαμε, φταίει η " δημοκρατία", (με τη μορφή που έχει σήμερα) τότε τους τη χαρίζουμε.
    Θέλουμε τη Δημοκρατία μας χωρίς εισαγωγικά και για το λόγο αυτό θα σκεφθούμε πολύ αν θα ψηφίσουμε τα κόμματα που κατέστρεψαν τη χώρα καθώς και εκείνα που προσφέρουν στους μελαχροινοκατάμαυρους λαθρομετανάστες την Ελλάδα σαν χώρο εγκαταστάσεως αυτών και των αιμοσταγών  θρησκειών και εθίμων τους.
    Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και μόνον σ αυτούς.
    Ο Ελληνικός λαός, ξύπνησε από τη νάρκη της "μουσικής των Σειρήνων" της ψευτοδημοκρατίας και θα δώσει ένα ηχηρό μήνυμα στους κακοποιούς της δημοκρατίας, του Συντάγματος και των Εθνικών παραδόσεων.

 Α. Αλεξανδρής
http://fnpress.blogspot.com/2014/03/blog-post.html

Δεν μας τρομάζει τίποτα...

Στους Ελεύθερους Φυλακισμένους

Καλή ανάσταση, ελεύθεροι φυλακισμένοι

Τη νύχτα της αναστάσεως, οι ελεύθεροι φυλακισμένοι: Νίκος Μιχαλολιάκος, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Χρήστος Παππάς, Γιάννης Λαγός, Γιώργος Γερμενής, Θέμις Σκορδέλη και Θωμάς Μπαρέκας, θα βρίσκονται σε κάποια φυλακή.

Κι απέξω από αυτή τη φυλακή, θα αλυχτάνε τα μαντρόσκυλα του καθεστώτος.

Του καθεστώτος που απαγόρευσε στους ελεύθερους φυλακισμένους να σηκώσουν την Ελληνική σημαία ανήμερα της 25^ης Μαρτίου, για να μην ενοχληθούν λέει οι αλλοδαποί εγκληματίες!

Του καθεστώτος που έχει αναλάβει εργολαβικά να μετατρέψει την Ελλάδα σε ινδοκίνα της Ευρώπης.

Του καθεστώτος της ρεμούλας, της αρπαχτής, της δηθενιάς, του ρατσισμού έναντι των Ελλήνων, του δοσιλογισμού και του πρόστυχου θεάματος. 

Κι αφού επιβάλλουν, μέσα από τα χειραγωγούμενα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, απόλυτη σιγή σε κάθε είδους αντίπαλο λόγο, τα λυκόρνια της εξουσίας, ρίχνουνε τόνους λάσπη, απάνω σ’ εκείνους που τους καταδίκασαν πριν τους δικάσουν!

Και λένε για αυτούς τους Έλληνες, πως είναι άνθρωποι της βίας, πώς ξυλοκοπούν ανυπεράσπιστους μετανάστες, πως έχουνε βάψει τα χέρια τους με αίμα.

Αλλά εμείς, εμείς που φιμωθήκαμε από το καθεστώς, ξέρουμε καλά, γιατί τα ζούμε έξω από την πόρτα μας, ότι το μόνο τους έγκλημα ήταν πως συνέδραμαν τον Έλληνα να διασώσει την αξιοπρέπεια του, την παράδοση του, τον τρόπο ζωής του και, εν τέλει, τον ίδιο του τον πολιτισμό, απέναντι σε μια ορδή λαθραίων εποικιστών, που ήρθαν και κατέλαβαν τις γειτονιές του με το έτσι θέλω.

Ποια βία και ποιες επιθέσεις;
Βία δηλαδή ονομάζουνε τον αγώνα των κατοίκων του αγίου Παντελεήμονα, για να πάρουνε πίσω από τις συμμορίες των Αφγανών πρεζέμπορων, την πλατεία τους, την παιδική τους χαρά, την εκκλησία τους;

Φασισμό αποκαλούνε την οργάνωση και την εμψύχωση των χιλιάδων ξεσπιτωμένων Ελλήνων στα Πατήσια, στον Κολωνό, στην πλατεία Βάθη, στα Σεπόλια, στο Μεταξουργείο, στου Γκύζη, προκειμένου να αντισταθούν όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά στον διμέτωπο αγώνα τους, απέναντι στις δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος και στο στιλέτο του Μαροκινού μαχαιροβγάλτη;

Έγκλημα ονομάζουν το αυτοί οι άνθρωποι δεν κλείσανε τα μάτια τους στη δρομολογημένη γενοκτονία των Ελλήνων αλλά έλαβαν το θάρρος να βγούνε στους δρόμους και να σταθούν πλάι στον δοκιμαζόμενο Έλληνα, που δεν είχε άλλο να αντιτάξει απέναντι στην κτηνωδία του αλβανού κατσαπλιά, παρά μια κουρελιασμένη σημαία και ένα μεγάλο παρελθόν, πεταμένο στα σκουπίδια της ιστορίας, από τις  ρεπούσηδες και από τους βιαστές της ιστορίας;

Για ποια εγκλήματα λοιπόν τους κατηγορούν;
Για ποιες ένοχες πράξεις τους καταδικάζουν ως εγκληματική οργάνωση, προτού καν τους οδηγήσουνε μπροστά στους εγκάθετους δικαστές τους;
Επειδή θέλουν να αλλάξουν τη μοίρα μιας ολόκληρης γενιάς, που  καταδικάζεται να δουλεύει νύχτα-μέρα στα εργοστάσια των πολυεθνικών, για ένα κομμάτι βρώμικο ψωμί;
Επειδή δεν κλείνουνε τα μάτια στις λαμογιές, στις σπέκουλες, στις ατιμίες και στις ληστείες μιας κοινωνικοπολιτικής ελίτ, που βυζαίνει το αίμα των Ελλήνων;

Επειδή αντιστέκονται στην παντοκρατορία των καθοδηγούμενων ΜΜΕ και τολμούν να ξεσκεπάσουν τη γελοιότητα μιας συμμορίας διεφθαρμένων και ανικάνων, που θυμούνται τα θύματα τους, τους εξαθλιωμένους, τους πένητες και τους άστεγους, είκοσι μέρες πριν από τις εκλογές;

Επειδή είναι οι μόνοι που φτύνουνε τα μούτρα τον κάθε λογής παγαπόντη, της αριστεράς ή της δεξιάς χείρας του καθεστώτος, που τη μέρα το παίζει «παιδί του λαού» και τη νύχτα συντρώγει σε πανάκριβες ταβέρνες, με τους κάπο ντι τούτι κάπι της ντόπιας ολιγαρχίας;

Αυτά είναι τα εγκλήματα τους;

Γι αυτό τους τιμωρούν έτσι ανελέητα, όπως δεν τιμωρήσανε ποτέ , τους μελαμψούς βιαστές και τους βαλκάνιους αντεροβγάλτες;

‘Η μήπως τους θεωρούν εγκληματίες γιατί οργανώθηκαν σαν μια γροθιά [και καλά έκαμαν!] ώστε να εμποδίσουν να υψωθεί ένας μιναρές εκεί που σήμερα υπάρχει ένα καμπαναριό και να σωθεί ένα ελληνικό σχολειό, εκεί όπου ετοιμάζεται να εγκαθιδρυθεί ο νόμος της σαρία;

Και μήπως τους κατηγορούν για εγκληματίες, επειδή αναγκάστηκαν να φτιάξουν ομάδες αυτοάμυνας [και πως αλλιώς μπορούσε να γίνει?] ή να εκπαιδεύουν άνδρες και γυναίκες για να προστατεύουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους, απέναντι στον όποιον θα εισέβαλε μέσα στο ίδιο τους το σπίτι;
Κι ακόμα χειρότερα, μήπως τους κατηγορούν, επειδή έφεραν τα παιδιά τους στα σχολειά της οργάνωσης [και πολύ σωστά έπραξαν] ώστε να μην ξεχάσουν τι παναπεί έθνος και πατρίδα και σημαία, την ίδια ώρα που κατατρομαγμένοι δάσκαλοι στα σχολεία δεν τολμούν να διδάξουν ούτε τον εθνικό ύμνο, ενώ, από τις τηλεοράσεις βομβαρδίζονται νυχθημερόν μυαλά και ψυχές με κάθε λογής ανιστόρητα καραγκιοζιλίκια;

Αυτά λοιπόν είναι τα εγκλήματα τους;

Γιατί όλοι εμείς, που επιμένουμε ακόμα να ζούμε στις παλιές μας γειτονιές, όλοι εμείς που δεν παρατήσαμε τις πλατείες μας και τις μνήμες μας στον λαθροεισβολέα, για να λουφάξουμε στα φρουρούμενα προάστια, πίσω από θωρακισμένες πόρτες και συνεχείς περιπολίες σεκιουριτάδων, δεν είδαμε ποτέ να γίνονται και άλλα.

Ούτε είδαμε ποτέ τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες να ξαμολιούνται στους δρόμους, με κουκούλες και με ρόπαλα, ούτε μας απείλησαν ποτέ ότι θα μας κόψουν χέρια και πόδια, όπως ουρλιάζουνε στις ορδές των αντιφα, που έχουν επιβάλλει τον τρόμο του κουκουλοφόρου, σε συμμαχία με τους λαθρέποικους.              

Γι’ αυτό λοιπόν, ετούτοι οι ωραίοι Έλληνες, ζούνε σήμερα τα δικά τους πάθη, μέσα σε κάποιες φυλακές;

Γι’ αυτό σηκώνουνε έναν σταυρό μαρτυρίου, στο όνομα της ελευθερίας ολωνών μας;

Γι’ αυτό βλέπεις να βγαίνουμε κρυφά οι λίγοι Έλληνες και να προσευχόμαστε βουβά, για να ξαναγυρίσουν κοντά μας, εκείνοι που χώρεσαν μιαν άνοιξη σε μια φυλακισμένη σημαία;

Αλλά έτσι γίνονταν πάντοτε, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο.

Τον πολιτισμό μας τον διατηρήσαμε στα κρυφά σχολειά, τη γλώσσα μας την κρατήσαμε στις στάχτες της Αλεξάνδρειας, τα μνημεία μας τα προστατεύσαμε στα υπόγεια των μουσείων, τα όπλα μας τα κρατήσανε κλέφτες κι αρματολοί και την ελευθερία μας τη διεκδικήσαμε μέσα από τις φυλακές μας.

Καλή Ανάσταση λοιπόν, ελεύθεροι φυλακισμένοι.

Οι Έλληνες θα κρατήσουμε για σας, μια στάλα ουρανό ωσότου να ξανάρθει η ανάσταση του γένους μας και να ξαναβγούμε στο προσκήνιο της ιστορίας, ως τέτοιοι που είμαστε: Πρεσβευτές του Ωραίου, του Μεγάλου και του Αληθινού κι όχι ζήτουλες των εθνών και παλιόψαθες των λαθροεισβολέων…  

ΠΗΓΗ :   Λευτέρης Πανούσης

   

Ενα παγιδευμένο ανθρωπάκι....

Σε κείμενό του ο Νίκος Δήμου με τίτλο: "Αντικληρικισμός και αντικομουνισμός" γράφει χαρακτηριστικά: " Όσο πλησιάζει το Πάσχα και σκέπτομαι πως πάλι θα ξοδέψουμε χρήματα για να φέρουμε το (δήθεν) Άγιο Φως και να το υποδεχθούμε με τιμές αρχηγού κράτους, γίνομαι εμμανής αντικληρικός." 

Ο... προοδευτικός κ. Δήμου για ακόμη μια φορά επιτίθεται στα όσια και ιερά της Χριστιανικής Πίστης προσβάλλοντας εν μέσω Μεγάλης Εβδομάδας το "ανέσπερον Φως της Αναστάσεως".--->εδώ

Ο Δήμου δεν είναι κανένα σπάνιο είδος. Στους διαδρόμους των παράκεντρων της εξουσίας κάτι τύποι σαν και αυτόν περισσεύουν. Έχει την εντύπωση ότι μπορεί να μπει στον κόσμο της εξουσίας. Έχει την εντύπωση ότι για χάρη του δηλητηρίου που ξερνάει κατά των Ελλήνων και της Ορθοδοξίας θα ανοίξουν οι πόρτες και θα εισέλθει στους ναούς του κόσμου τροπαιοφόρος και νικητής. Φρούδες ελπίδες πανικοβλημένου ζώου που βλέπει την φωτιά της ανυπαρξίας να τον περικυκλώνει και προσπαθεί να βρει διέξοδο. Πρέπει να είναι πολύ μεγάλος ο τρόμος που έχει σμιλέψει στην ψυχή του ένα τόσο κακότεχνο μνημείο εγωισμού. Απολύτως παγιδευμένο ανθρωπάκι στήνει δόκανα στον ίδιο τον εαυτό του, κατακομματιασμένη θλιβερή ύπαρξη. Κάθε είδος σεβασμού προς τους άλλους, κάθε αξιοπρέπεια την έχει ξεριζώσει από μέσα του σαν βρόμικο άντερο και το έχει κάνει θηλιά στο λαιμό του. Δεν είναι παρά ένας δούλος βουτηγμένος μέσα στην σκληρότητα της έπαρσης και του ναρκισσισμού του. Ανίκανος για δημιουργικό λόγο τραβάει ο ίδιος το σκοινί, γυρίζει γύρω γύρω τυφλωμένος από τον πόνο και έχει την εντύπωση ότι αυτό το τυφλό σημειωτόν είναι τρόπος ζωής, και δημιουργίας. Κουραστικός και κενός στα όρια της εκπόρνευσης, πανικόβλητος , οδηγημένος μονάχα από τον εκτραχηλισμό της πολιτικής και τους εμπρηστικούς λόγους των πουλημένων νεροκουβαλητών του αμερικανισμού και της Νέας Τάξης περιμένει μόνο το εύγε των πλανητικών νταβατζήδων.

Ο λόγος του Δήμου δεν είναι παρά ο απόηχος μιας αβουλίας. Ανίκανος να υψώσει νέο λόγο μηρυκάζει τα συνθήματα των καιρών, έχοντας καταπιεί τα δολώματα σαν χάνος. Με τον φόβο να του ροκανίζει τα ποδάρια και την οδύνη φωλιασμένη βαθιά στην ψυχή του αγωνίζεται, φωνάζει: "νάμαι και εγώ εδώ!".

Και να βρισκότανε ένας θεατρικός συγγραφέας να ανακαλύψει και να περιγράψει τον φόβο και την οδύνη του Δήμου, οι θεατές ύστερα από τα πρώτα δέκα λεπτά θα σηκώνονταν και θα φεύγανε, δεν θα αντέχανε τόσο πηχτή μονοτονία και τέτοια άπνοια πάνω στη σκηνή. Όχι, το θέατρο δε θα μπορούσε να αποδώσει την φρικτή του κατάσταση. Η ζωγραφική Ναι. Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής του Ελ Γκρέκο τον αποδίδει απόλυτα. Η ίδια έκφραση, το ίδιο ύφος, η ίδια αλαζονεία. Υπάρξεις αιωρούμενες μεταξύ φόβου και οδύνης και πίσω οι φωτιές του auto da fe που καίει τους αιρετικούς τότε και, πολύ θα το θελε ο Δήμου, τους Ελληνορθοδόξους σήμερα.

Οι Ιστοσελίδες που ενοχλούν...

Η πατρίδα μας έχει βουλιάξει στο βούρκο ενός παρωχημένου πολιτικού λόγου που παραπέμπει στις σκοτεινότερες εποχές βαρβαρότητας, την πολιτικά μηδενιστική συμπεριφορά, την άσκηση ωμής βίας και συνολικά την καταστροφή της συλλογικής οντότητας των Ελλήνων. Ο Έλληνας άνθρωπος του 21ου αιώνα είναι ένα ηθικό ναυάγιο. Ζει ενστικτωδώς τον "θάνατο του Έθνους", στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή δεν υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και δεν τα θέτει ποτέ στην ψυχή του. Για την αλλοίωση αυτή του Έλληνα ανθρώπου το έδαφος είναι έτοιμο. Η επιχείρηση "καμμένη γη" που προετοίμασαν οι εγκάθετοι των "εθνικών" και πλανητικών νταβατζήδων έχει ολοκληρωθεί. Σήμερα ο κόσμος της Ελλάδας παρουσιάζεται αδειανός και η πίστη στο Έθνος που χαλύβδωσαν οι αγώνες της Φυλής έγινε συντρίμμια.

Αν όμως η πίστη έχει τραγικά υποχωρήσει αφήνοντας ερημωμένες τις συνειδήσεις, η αγάπη προς αυτήν την πατρίδα που είναι υπόθεση και κοινωνική συμπεριφορά παραμένει ισχυρή. "Σε τούτο το λαό, ο δεσμός του αίματος, εξακολουθεί πάντοτε να είναι τρομακτικά ιερός, όπως άλλοτε. Ο οίκος και το γένος δένουν τους ανθρώπους με αλυσίδες βαρύτατες, άλλοτε χρυσές και άλλοτε μολυβένιες"(Μ. Καραγάτση, Η Μεγάλη Χίμαιρα). Δολοφονήθηκε ο νομοθέτης αλλά ο νόμος του παραμένει δρών, ισχυρός και ρυθμίζει όχι πια την συμπεριφορά των ανθρώπων αλλά την στάση απέναντι στην επέλαση της Νέας Τάξης.

Στο σημερινό κόσμο που κινείται σ΄ένα συνεχές ημίφωτο. Κόσμο που ζει στο χθες και το πουθενά, η αίσθηση μιας κοινωνίας χωρίς σκοπό, χωρίς πίστη, που σαν καράβι σέρνεται από θάλασσα σε θάλασσα χωρίς δρομολόγιο, με σπασμένες πυξίδες, εγκαταλειμμένο στα κύματα εκφράζει μία συγκλονιστική απουσία που εκβάλλει κατ ευθείαν στην σπουδαιότητα των Πατριωτικών ιστοσελίδων. Στο ιδεολογικά βασανισμένο και παρηκμασμένο πολιτικό περιβάλλον της Ελλάδας, οι Πατριωτικές ιστοσελίδες είναι το πνεύμα, η ψυχή, το σώμα, το στόμα που Έλληνα, Ελληνίδα, Ελληνόπουλο “ακαρτερούσες, έλα πάλι, να σου πή”. Αποκτούν μία σπουδαιότητα εφάμιλλη, αν όχι υπερβολικά μεγαλύτερη από εκείνη του κανονιού που γκρέμισε τον Μεσαίωνα, της τυπογραφίας που διέλυσε την απολυταρχία.

Βάζοντας το μαχαίρι στο κόκαλο ο δημόσιος Πάσχος Μανδραβέλης  με ένα  πιασάρικο άρθρο “η ακροδεξιά επέλαση στο Διαδύκτιο” εκφράζει την ανησυχία του για τις πατριωτικές φωνές που βρίσκουν διέξοδο και έκφραση στο διαδίκτυο. Ενοχλείται ο άνθρωπος που μέσα από το διαδίκτυο μπορούν και εκφράζουν τις απόψεις τους  Έλληνες πατριώτες. Δεν του αρέσει καθόλου που οι πατριωτικές φωνές βρήκαν επιτέλους τρόπο να ξεφύγουν από τον αποκλεισμό και να ξεπεράσουν το μονοπώλιο και το νταβατζιλίκι των ΜΜΕ(ξαπάτησης). Τα αμερικανόδουλα προπαγανδιστικά μαντεία έχασαν την αποκλειστικότητα της ενημέρωσης. Οι πατριώτες μέσα από το διαδίκτυο χάλασαν το πάρτι του έξανδραποδισμού των Ελλήνων. Τα εκσυγχρονιστικά παπαγαλάκια, οι σύγχρονοι αχυράνθρωποι, τα άβουλα πιόνια, οι δημόσιοι διανοούμενοι που πουλιούνται στον πιο καπάτσο και πληρώνονται με ομόλογα ασυνειδησίας ανησυχούν. Ο δημοσιογραφικός ζογκλέρ (Μανδραβέλης)  αλιεύοντας μέσα στις ιστοσελίδες ενοχλήθηκε από τις πατριωτικές εξάρσεις ορισμένων. Δεν τον ενόχλησαν τα "συγκεκριμένα ποσά βίας" που μας πέταξε ο Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος κολλητήρι του ΣΥΡΙΖΑ ούτε η "...πρωτόγονη, βίαιη υποχρεωτικά έκφραση..." που βαρύγδουπα δήλωσε ο επιστημονικά ανύπαρκτος καραγκιόζης Βέλτσος....ούτε οι αριστερόστροφοι απολογητές των δολοφόνων της 17Ν, Ενοχλείται, όμως από τις ανώδυνες  πατριωτικές εξάρσεις μιας μερίδας που δεν έχει κάψει σχολεία, καταστρέψει Πανεπιστήμια, ρίξει βόμβες σε βιβλιοπωλεία και εφημερίδες, δεν έκαψε την Αθήνα τον Δεκέμβρη 2008 στην “πορτοκαλί εξέγερση” τιμωρία του δύστροπου Καραμανλή Β’

Πάσχο μου αν δεν ξέρεις...Ρώτα! Οι πατριώτες στις ιστοσελίδες τους δεν κατασκευάζουν τον λόγο τους. Σε αντίθεση με τα αναξιοπρεπή μηρυκαστικά της σεσημασμένης δημοσιογραφίας και τηλεαστέρες της "ενημέρωσης" που ξεσκονίζουν τις εξουσίες που διαχειρίζονται το σύστημα της σήψης. Σε αντίθεση με τον επιδοτούμενο χυλό των ιστορικών, πανεπιστημιακών, σοφών και φωτιστάδων που εγκλωβισμένοι μέσα στο απόλυτο μηδέν μας οπισθοδρομούν στην βαρβαρότητα, αποδυναμώνουν τον πολιτισμό μας, καταστρέφουν την Πολιτεία μας και την καταστούν ευάλωτη στις θελήσεις των πλανητικών νταβατζήδων. Οι Έλληνες πατριώτες τον λόγο τους τον γεννούν. Πετιέται, κόβεται από μέσα τους, όπως τα μάρμαρα του Παρθενώνα, οι πέτρες των Βυζαντινών Ναών από τα λατομεία. Κινητήρια δύναμης είναι το πάθος για την Ελλάδα σαν τρόπος και σκοπός ζωής. Ενα πάθος μέσα στο οποίο συγχωνεύονται όλα τα πάθη όλες οι φιλοδοξίες για ένα καλύτερο αύριο, για το μέλλον. Τα κείμενα τους δεν είναι πλασμένα με "ψυχραιμία υπολογισμένη" ή "επιμελημένα". Κυριαρχούνται από το δαιμόνιο της φυλής. Επιμένουμε σ' αυτή τη λεπτομέρεια, γιατί τα κείμενα τους και στο σύνολο τους και στις λεπτομέρειες, και με ό,τι φανερώνουν και σε ό,τι κρύβουν , είναι κείμενα, είναι καρπός αληθινής χειροπιαστής ανιδιοτελούς αγάπης γι αυτήν την ξέρα που κατοικούμε.

Η αφθονία του λόγου , η δύναμη της έκφρασης, η ανοιχτοματιά, η τόλμη είναι τα πιο φανερά δείγματα του περιεχομένου των πατριωτικών ιστοσελίδων . Δίνουν φωνή στους Έλληνες που καταρρέουν.

"Όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας" τρέμουν! Οι ιστοσελίδες των Ελλήνων πατριωτών, ακροδεξιάς αν θέλεις Πάσχο μου,καρφί δεν μας καίγεται, παίρνουν απροσμέτρητες διαστάσεις. Είναι δυνατές γεμάτες πάθος καταλυτικό για τους Έλληνες που ψάχνουν να βρουν την χαμένη τους Ζωή.

Η Ελλάδα στις πατριωτικές ιστοσελίδες ή ακροδεξιές ή όπως αλλοιώς θέλεις πέστες είναι το αμετακίνητο κέντρο μίας ολόκληρης ύπαρξής. Αυτή η ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα που διακλαδώνεται μέσα στα κείμενα τους, ανασηκώνει τους πατριώτες μπλογκερς από το επίπεδο της τυφλής και στενής υποταγής, στα ποικίλα κέντρα εξουσίας, που διακρίνει την πλειονότητα των δημοσιογράφων, δημόσιων διανοούμενων και "πολιτικών αναλυτών". Σε αντίθεση με τους μεροκαματιάρηδες διψασμένους για "ορατότητα" που ρίχνουν στο χαρτί τα σκουπίδια του μεγαλοφυούς μυαλού τους με, απόλυτα "μακντοναλντοποιημένα" άρθρα φασόν, και με τεχνάσματα που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση που αγωνίζεται για την επιβίωσή της σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά, οι Έλληνες πατριώτες, λόγω του ότι δεν γράφουν κατά παραγγελία δεν φοβούνται και μπορούν κατά την περίσταση να είναι τραχύς, ευαίσθητοι οι απόλυτοι. σε ένα ανελέητο πόλεμο με την άσοφη σοφία των "διαβασμένων" του κοσμοπολιτισμού.

Απαλλαγμένοι από εκλεκτικές συγγένειες και το κόστος ζωής που επιβάλουν στις επαγγελματίες πουτάνες της πληροφόρησης τις αγωνιώδεις αναζητήσεις διεξόδων που εξαπατούν. Οι πατριώτες μπλογκερς μας δίνουν όλη τη ζέστα και την ασπαίρουσα αρετήν του "η Ελλάς απαμύνεται την δεσποσύνην ", αλλά και μαζί την ψυχική αγωνία του ανθρώπου που είναι αναγκαστικός κληρονόμος και δια των γενεών μεταδότης και πολλαπλασιαστής του"μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστιν η πατρίς και σεμνώτερον και αγιώτερον και έν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ΄ανθρώποις"

Και μια παρατήρηση...Αφου, όπως λές Πάσχο, οι Ελληνες δεν διαβάζουν Ηλία Βενέζη ή Στρατή Μυριβήλη γιατί δεν προτείνεις στο αφεντικό σου να μοιράσει “το Νούμερο 31328” του Ηλία Βενέζη για να μάθουν οι αναγνώστες σας από πρώτο χέρι πως “εκφράζονται” οι Μογγόλοι.

Υπόθεση Κρανιδίωτη: Το Ξεβράκωμα της ΝΔ

Τα αγοράκια της κωλονακιωτικής ελαφροδεξιάς υποτάχθηκαν στις απαιτήσεις της αριστεράντζας που δεν μπορούσε να χωνέψει ότι ο Φαηλος Κρανιδιώτης δεν έβριζε πατριώτες, δεν έβριζε εθνικιστές και κρατούσε τις “σφαίρες” του για τον αληθινό αντίπαλο την αριστερόστροφη σάχλα με το βρώμικο μάτι και τον έβγαλαν απο το ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ (Νυχτωμένη Διαχρονικά). Το σκυλολόι της αριστεράς είχε λυσσαξει μαζί του γιατι δεν ενοιωθε  “κανένα δέος γι΄αυτούς του μαλάκες”.https://www.facebook.com/failos.kranidiotis/posts/685599944786025

Η αποπομπή Κρανιδίωτη επιβεβαιώνει αυτά που είχαμε γράψει παλαιότερα. Επιβεβαιώνει  ένα μόνο πράγμα. Το κόμμα  του  κυρίου Σαμαρά, είναι πολιτικά ανύπαρκτο γιατί το κόμμα του αγνοεί ολοφάνερα την σχέση πολιτικής με την ιστορία.

Η ΝΔ δεν είχε ούτε θα αποκτήσει πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική άποψη, άλλη εκδοχή. Έχει στερήσει από τον εαυτό της την δυνατότητα να οδηγήσει την χώρα. Παίζει ρόλο διακοσμητικό του πολιτικού σκηνικού, άκρως παθητικό. Κυριαρχείται από ανθρώπους με αποξεραμένους τους γεννητικούς αδένες της δράσης γεματους ιδέες αλλά χωρίς ιδεολογία και πιστεύω. Όλα τα χρόνια της ύπαρξής της  δεν έχει κατορθώσει να ψελλίσει ούτε απόπειρα κριτικού λόγου και έγκυρης αντίστασης στην ιδεολογική τρομοκρατία της Νεοταξίτικης αριστεράς. Σήμερα, κυριαρχούμενη από βαθιά συμπλέγματα μειονεξίας περιφέρεται στην πολιτική σκηνή σαν ηττοπαθής Λευκορώσος χωρίς πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική εκδοχή, άλλη οπτική.

Το κόμμα της ΝΔ είναι πολιτικά και κοινωνικά ανύπαρκτο, γιατί έχει κυριολεκτικά απορροφηθεί από την κυρίαρχη μόδα του αριστερισμού. Πανικοβάλλεται, κυριολεκτικά τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί "ελληνοκεντρική", "εθνικιστική", "αντιδραστική", “δεξιά”. Τα στελέχη της τρέχουν να υιοθετήσουν τη γλώσσα, τα κριτήρια, τις αξιολογήσεις της νεοταξίτικης αριστεράς. Όλο αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα ΝΔ δεν έχει τίποτα δικό της να αντιτάξει στον ιδεολογικό μονόδρομο της αριστεράς. Είναι ένα κόμμα γεμάτο ιδέες αλλά χωρίς ιδεολογία. Οι ανακυλωμένοι πρώην κνιτες, οι εξωμότες κομμουνιστές που μάζεψε στις γραμμές της θα της δώσουν ιδεολογία; Ας γελάσουμε!  Πως είναι δυνατόν όλοι αυτοί να ξεχάσουν τις εκλεκτικές τους συγγένειες  και να δώσουν δύναμη όταν το κύριο μέλημα τους είναι το “χρέος να κριθεί βιώσιμο”,  να υπακουομε στα υπερθνενικά και σιωνιστικά διευθυντήρια (δηλώσεις Ρουπακιώτη, ομολογία Μπαλτάκου). Οι θεωρητικοί του χάους ή του φιάσκου  που ανοιγαν χαντάκι με τα πάνω κάτω στην οδό Βαλαωρίτου πριν καθήσουν για καφέ στου Jimmy’s εχουν περασει στην φτηνη δημαγωγία που δεν παραγει ιδεολογια ουτε καν ιδέες. Με αυτούς η ΝΔ θα οδηγήσει τον λαό;

Η ΝΔ είναι κόμμα χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, χωρίς κοινωνική πρόταση,  δεν είναι παρά ένα μεταλλαγμένο πολιτικό μόρφωμα, μία σχεδία πάνω στην οποία ξάπλώνουν  οι άνθρωποι της και αφήνονται  να τους πηγαίνουν τα κύματα των προοδευτικών ιδεών της διεθνιστικής θολο-κουλτούρας του αναχρονιστικού μαρξισμού της δεκαετίας του 20. Εσιώπησε και σιωπά στην απογύμνωση της Ελλάδας από κάθε περιεχόμενο πολιτιστικής ιδιαιτερότητας, γόνιμης ετερότητας ιστορικών εθισμών και συλλογικών αναγκών και  περιορίζεται  σε κουφια κενά περιεχομένου φληναφήματα χωρίς την μεγάλη σύνθεση που θα φέρει την Ελλάδα σε μία δημιουργική επαφή με την κληροδοτημένη πείρα της παράδοσης. Την παράδοση που δεν είναι αντίθετη με τον νεωτερισμό , αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να γίνονται οι νεωτερισμοί, ώστε να έχουν σημασία και διάρκεια. Όχι αυτό που είναι «πίσω μας», αλλά αυτό που είναι μόνιμο, αυτό που είναι «μέσα μας».

Αντί του δυνατού πολιτικού λόγου σε όλα από την ιστορία, την γλώσσα, την πολιτική, την εγκληματικότητα, την λαθρομενάστευση η ΝΔ έγινε μαζική. Ανίκανη να παράγει ιδεολογία και πίστη σε ιδεώδη περιορίζεται σε κούφια διλλήματα “ευρώ ή δραχμή” και διαχείριση της κυβέρνησης. Καλλιεργεί τον φόβο άντι την υπερηφάνεια του ανήκειν.   Αυτοκαθησυχάζεται με την σκέψη μίας “σιωπηλής πλειοψηφίας”. Δεν βλέπει πως η μάζα αυτή είναι πρώτα σιωπηλή και μετά πλειοψηφία ή μάλλον δεν είναι πλειοψηφία παρά σαν σιωπή. Κυριολεκτικά γλύφει την αριστερά. Δεν έχει καταλαβει ότι όλα έχουν αλλάξει. Όπως οι μαθητές των τελευταίων θρανίων η ΝΔ παρακολουθεί το πολιτικό γίγνεσθαι ανίκανη να εκφράσει ουσιαστικό πολιτικό λόγο.

Η ΝΔ αγωνίζεται να πείσει με αριστερό λαϊκίστικο λόγο τούς Ελληνες ότι είναι το κόμμα του κέντρου και ότι εκπροσωπεί την κεντρο-δεξιά. Αλλά κέντρο ποιου πράγματος; Με ποιο πολιτικό θαύμα μία αριστερά χωρίς δεξιά μπορεί να δημιουργήσει ένα πολιτικό κέντρο; Περιορίζεται μόνο σε τσιτάτα τύπου “κοινωνικός φιλευθερισμός” σε αφορισμούς χωρίς νόημα. Σε μία εποχή που τα πάντα ισοπεδώνονται.

Η ΝΔ με συστολή και ευπρέπεια, με το “σας” και με το “σεις”, διεκδικεί εύσημα καθωσπρεπισμού στην λαίλαπα της ισοπεδωτικής αριστεράς σε μία προσπάθεια να μη κοπούν οι γέφυρες διαλόγου μαζί της.

Η ΝΔ θυμίζει το γνωστό γαϊδούρι του Μπουριντάν που δεμένο σε ίση απόσταση μεταξύ σανού και κριθαριού δεν μπορούσε να αποφασίσει ποιο να φάει πρώτο και πέθανε από την πείνα. Είναι ανίκανη να εκφράσει πολιτικό λόγο γιατί ακόμη είναι εγκλωβισμένη στην κληρονομιά του ούτε δεξιά ούτε αριστερά στο ιδεολόγημα του “μεσαίου χώρου” ή με άλλα λόγια του “να τα έχουμε καλά με όλους”. Προς Θεού να μη δυσαρεστήσουμε το αριστερό ακροατήριο. Περισσότερο την ενδιαφέρουν τα τσογλάνια, οι τεντιμπόηδες πρασινοφρουροί η ροζέ αριστερά παρά οι Έλληνες που ζούνε μέσα στην ένδεια και τον φόβο. Η Παιδεία αφελληνίζεται. Η Ιστορία έχει πέσει στα νύχια εμπαθών ιστοριοδηφών που με τα λεφτά του ΝΑΤΟ(Παρασκευή+13, 15/4/11), επιδιώκουν την αλλαγή της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων. Σκοτεινές και περίεργες ΜΚΟ, φωνακλάδικες και τσαμπουκαλούδες προσπαθούν να επιβάλουν στους Ελληνες τις σχηματοποιήσεις του Χάντιγκτον και να τους μετατρέψουν από Ιστορικό Έθνος σε ουδέτερο πολτό, έναν πολυπολιτισμικό Φρανκεστάιν. Επιδιώκεται η αλλαγή της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων όπως κυνικά έγραψε ο πρωτεργάτης της σειράς 1821 του ΣΚΑΙ κύριος Βερέμης  ότι η εκπομπή “προσφέρει μία μοναδική ευκαιρία υπερβάσεως της καθηλωμένης συνειδήσεως μας” (Καθημερινή 27/2/2011).

Η απάντηση της ΝΔ σε αυτήν την επέλαση που θέλει να μετατρέψει τους Έλληνες από Έθνος σε πληθυσμό ήταν η σιωπή.

Οι διάφοροι  επιδοτούμενοι ψευτοπροδευτικοί βυσσοδομούσαν με καλογερική μανία εναντίον όποιου θα είχε κριτική άποψη για το έκτρωμα του ΣΚΑΙ και η ΝΔ διάλεξε την φυγή δια της σιωπής. Τα καλά παιδιά της προτίμησαν τον ευδαιμονισμό της φακιρικής ανυπαρξίας αντί του δυνατού λόγου. Ο Mr Alexis τύπωσε επίσημη αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ με την μουρη του στα τουρκικά στην πολύπαθη Θράκη. Ας μας πει ο πολυπράγμων πρωην πρασινοφρουρός διπλωματικός σύμβουλος του Mr Alexis: είναι η αφίσα αυτή μία έμμεση αναγνώριση των αιτημάτων και διεκδικήσεων των Μογγόλων; Η ΝΔ δεν τόλμησε να βγάλει άχνα. Η ΝΔ κοιτάζει αλλού. Σφυρίζει αδιάφορα. Η ΝΔ κάνει πίσω σε όλες τις απαιτήσεις της αριστεράντζας γιατί το αριστερό σκυλολόι  δεν μπορεί δήθεν να απαρνηθεί τις ιδέες του που θέλουν τον εξανδραποδισμό και την εξάφάνιση των Ελλήνων.  

Η ΝΔ δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι δύσκολοι καιροί χρειάζονται μεγάλους ανθρώπους. Στις ταραχώδης και απελπισμένες εποχές, εμφανίζεται πάντα μία ομάδα ανθρώπων, μία κίνηση στην οποία τα πεπρωμένο εμπιστεύεται να αλλάξει την ροπή των πραγμάτων. Με τους ανθρώπους της να στριμώχνονται στα διαπλεκόμενα τηλεπαράθυρα, η ΝΔ ακόμη ψάχνεται. Οι άνθρωποι της δεν έχουν άλλη εκλογή από το να παίζουν με τους αριθμούς, να χρησιμοποιούν τον απλοϊκό χωρίς πλατιές ιδέες λόγο που καταλήγει στην παρακμή.

Η ΝΔ πρέπει να μάθει επιτέλους ότι κάθε πολιτική προϋποθέτει μία δύναμη και κάθε δύναμη προϋποθέτει θέληση. Ένα κόμμα άξιο του ονόματός του είναι πρώτα ένας πολιτικός θεσμός. Ένα κόμμα καθοδηγούμενο από οικονομικά, χρηματικά, η κοινωνικά συνθήματα δεν είναι κόμμα, αλλά ένας συνεταιρισμός εμπόρων. Και μάλιστα ευπαθής και ευάλωτος συνεταιρισμός Η ΝΔ δεν είναι παρά μία παρέα “καλών παιδιών”. Μέσα στην λαίλαπα που καταστρέφει την Ελλάδα η ΝΔ περιορίζεται σε ψιθύρους. Είναι μία παρέα καλόπαιδων ανίκανων να εκφράσουν κριτικό λόγο στην επέλαση της Νέας Τάξης. Περιορίζονται σε αφορισμούς  αφήνοντας την αριστερόστροφη ανακυκλωμένη προοδευτικάντζα να έχει λόγο για όλους και για όλα.

Αριστεράντζα: Ο Επιθανάτιος Ρόγχος

Η αριστεράντζα  πλατιά, στενή, φαρδουλή, ξεκωλη, κομμουνιστική, προοδευτική, δήθεν “πατριωτική”, ας βρουνε τις διαφορές μεταξύ τους,  είναι αλληλένδετη με την βαρβαρότητα: Τα ανθρωποειδή της Αριστεράς: ο  νεοταξίτης αριστερός λακές που ρίχνει ανάθεμα στην Ελλάδα, ο αμφισβητίας  που καταριέται την κοινωνία, οι κουκουλοφόροι , οι δολοφόνοι της Marfin, του Μανώλη και του Γιώργου, τα πρακτορίδια και οι πράκτορες των ΜΚΟ του Νεοταξισμού  που βλέπουν συνωστισμούς, οι επαναστάτες του φραπέ που αφού λεηλάτησαν τα Πανεπιστήμια  του λαού, θα ξαναμπούν στα γκέτο των ιδιωτικών τους και

μετά κατευθείαν για Εσπερία,  κατάστρεφουν τα πάντα και δεν δημιουργούν

τίποτα.  Η Αριστερά δεν υπάρχει παρά σαν αντίδραση. Μάταια προσπαθούν οι διάφοροι βαστάζοι, οι ανιματέρ, οι κατίνες, τα κορίτσια γλάστρες και τα αγόρια κόπανοι των ΜΜΣ(κοταδισμού), εκτελώντας πειθήνια τις εντολές των πλανητικών νταβάδων, να της δώσουν το φιλί της ζωής. Η θέση της αριστεράς είναι μοιραία και το αναπόφευκτο τέλος της η χωματερή της Ιστορίας.

Με το μυαλό ντοπαρισμένο απο τα αναβολικά της 40χρονης κυριαρχίας η κακομοίρα υποτακτικιά του αμερικανοσιωνισμού  αριστεράντζα μαζευεται γυρω απο τα τραπεζάκια των τηλεοπτικών συζητήσεων-σόου, και απο τις σελίδες των περιτυλιγμάτων CD και DVD για να  αναθεματίσει, με λύσσα ιεροεξεταστή, την Χρυσή Αυγή. Πρόκειται για ένα σόου περιορισμένης πολιτικής εμβέλειας. Απλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι η παρουσία της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί το τέλος αυτής της ψευδεπίγραφης ιδεολογίας και των τεχνικών συνειδησιακών μορφωμάτων της. Μας μιλάνε  για το δήθεν πρόβλημα.

Δεν λένε όμως λέξη για τους λόγους που το προκάλεσαν. Προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατήσουν στο απυρόβλητο της πολιτικής κριτικής τα πραγματικά αίτια της κόλασης που ζει η Ελλάδα. Είναι θλιβερά απομεινάρια της κατεδάφισης της Αριστεράς.  Άριστα εκπαιδευμένοι στην διαστρέβλωση των εννοιών και των λέξεων με αυταπάρνηση έχουν εκχωρήσει την κρίση, την νοημοσύνη τους ακόμη και την σκέψη τους στην δημιουργία εντυπώσεων. Είχαν εθισθεί να λατρεύουν και να χειροκροτούν τους κουκουλφόρους, τους τραμπούκους που δέρναν καθηγητές μέσα στα Πανεπιστήμια (Πανούση Γρησπολάκης, Μάνθος, Κίττας) και τους τρομοκράτες της 17Ν. Ο επί χρόνια εθισμός στην άσκηση της παρασημαντικής θέσεων και εννοιών δημιούργησε το ανθρωπολογικό τύπο της Αριστεράς με την ανάπηρη και ακρωτηριασμένη λογική στην υπηρεσία της Νέας Τάξης και του αμερικανοσιωνισμού

Η μαινόμενη αριστεράντζα κλεισμένη μέσα στην ψυχοπαθολογική μονομέρεια, στην θρησκοληψία του φανατισμού θυσιάζει την νοημοσύνη της και το όραμα μιας γενιάς για να γίνει ένα ασπόνδυλο φερέφωνο.

Τώρα μέσα από την τραυματισμένη Έλλάδα  που άφησαν οι εγκάθετοι  του πολιτικού της  συνονθυλεύματος έρχεται να βγάλει φωνή, μία εξωραϊσμένη ψευδαίσθηση αποδοκιμασίας, ή παραίτησης από τις ευθύνες της. Νομίζουν ότι χαρακτιρίζοντας την Χρυσή Αυγή με ένα “εγκληματική οργάνωση” θα λειάνουν τις γωνίες και θα σώσουν την αριστερά από την χλεύη και την απαξίωση που τις επιφυλάσσουν οι Έλληνες.  Χρόνια ολόκληρα οι τραμπούκοι του κομματικού αριστερού παρακράτους καίνε και καταστρέφουν σχολεία, πανεπιστήμια, εκκλησίες. Η τρομοκρατία της νεοταξίτικης αριστεράς, αντιεξουCIAστές, κουκουλοφόροι, το λούμπεν του φραπέ, για χρόνια λυμαίνεται τα πανεπιστήμια, τα σχολεία και η Αριστερά πρόσφερε πάντα το ιδεολογικό άλλοθι.

Η  Αριστερά πρωτοστάτησε στην οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας χαρακτηρίστηκαν "πολιτικό γεγονός" , η κατάληψη και καταστροφή "διαμαρτυρία", η παρανομία "ανυπακοή", το 'έγκλημα "παράβαση", η εγκληματικότης "παραβατικότητα", ο νόμος "αυθαιρεσία" η νόμιμη εξουσία "αυταρχισμός". Η χυδαιότης “τέχνη”  Άξιος ο μισθός σας αριστεράντζα   και σεις μαινόμενοι νεοταξίτες, καταντήσατε τον Έλληνας άνθρωπο του 21ου αιώνα να είναι ένα ηθικό ναυάγιο, κωφάλαλο, ανίκανο να ακούσει, ανήμπορο να μιλήσει και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξει. Να ζει ενστικτωδώς τον "θάνατο του Έθνους", να στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή να μην υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και να μην τα θέτει ποτέ στην ψυχή του.Για την αλλοίωση αυτή του Έλληνα ανθρώπου το έδαφος το καλλιέργησε η Αριστερά πρακτορεύοντας την Νέα Τάξη και είναι έτοιμο. Η επιχείρηση "καμμένη γη" που προετοίμασαν οι εγκάθετοι των "εθνικών" και πλανητικών νταβατζήδων έχει ολοκληρωθεί. Σήμερα ο κόσμος της Ελλάδας παρουσιάζεται αδειανός και η πίστη στο Έθνος που χαλύβδωσαν οι αγώνες της Φυλής έγινε συντρίμμια.

Έρχονται τώρα  οι διάφοροι επαγγελματίες αριστεροί σαν τους “εν πολλές αμαρτίες περιπεσώντες άνδρες”  να μας κάνουν να ξεχάσουμε τον Δεκέμβρη 2008, “τα συγκεκριμένα ποσά βίας”  το παραλήρημα της Αριστεράς για “κινηματική βία”. Δεν έχουν ούτε την στοιχειώδη ευαισθησία ή εντιμότητα να αναμετρηθούν με τις αιτίες της πρωτοφανούς κτηνωδίας που βιώνουμε σήμερα. Περιορίζονται στην προτεραιότητα των εντυπώσεων, στην κενολογία. Με πλασματικό προσωπείο προσπαθούν να ψιμυθιώσουν την στυγνή καπηλεία από την Αριστερά των αγωνιών, των φόβων μιάς νεολαίας που την δίδαξε να ζητάει τα πάντα, να μην προσφέρει τίποτα και να κάνει καβαφικά «το αύριο σαν αύριο να μη μοιάζει».

Οι   αριστεροί του 50, του 60 του 70  ήτανε τραγικοί. Οι  αριστεροί, του είδους του σήμερα είναι φρικτοί και φαιδροί. Γιατί το παρελθόν τους είναι βουβό. Όλοι αυτοί οι αρρωστημένοι ελπίζουν ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Οι μαφιόζοι της Αριστεράς  είναι οι εκπρόσωποι ενός λούμπεν που η χαρά της ζωής και της δημιουργίας του είναι βάρος, στόματα σφιγμένα, γεμάτα μίσος και απόγνωση. Ακαλαίσθητοι από φυσικού τους, ακόμη και κάτω από το Armani παραμένει ο ψυχισμός του Μογγόλου.

Είναι τα ανθρωποειδή του όχι, του ιδεοληπτικού «εναντίον όλων». Είναι τα ανθρωποειδή της αμφισβήτησης, της μνησικακίας, του διχασμού και των παιχνιδιών της παγκοσμιοποίησης. Είναι τα ανθρωποειδή που τα υποσυνείδητα συμπλέγματα μειονεξίας τα αναγκάζουν να χαράσσουν γραμμές υπεροχής καλλιεργώντας των φιλιστινισμό των μαζών, οδηγώντας τις πλάνες των όχλων και ακολουθώντας την αλήθεια της ιστορίας. Ένας εμετός ύπαρξης δηλαδή, τυφλωμένα, κολλημένα ανθρωπόμορφα ζώα, επικίνδυνα, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό τους μήτε για τους άλλους γύρω του. Μάρτυρες τα ερείπια και ο χαλασμός που βιώσαμε τα 40 χρόνια “ΔΕΙΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”. (Δείμος ο γιος του Αρη)

Μπορούμε να παρομοιάσουμε τα διάφορα αριστερά ενεργούμενα,   με τα αιλουροειδή, που τραυματίζουν αντί να σκοτώσουν. Είναι οι αρνήσεις που ακολουθούν και συνοδεύουν κάθε θέση, το ανάποδο σε κάθε ορθό, το όχι που απαντά σε κάθε ναι.

Η αριστερά  είναι αλληλένδετη με την βαρβαρότητα: Τα ανθρωποειδή της Αριστεράς: ο  νεοταξίτης αριστερός λακές που ρίχνει ανάθεμα στην Ελλάδα, ο αμφισβητίας  που καταριέται την κοινωνία, οι κουκουλοφόροι , οι δολοφόνοι της Marfin του Μανώλη και του Γιώργου, τα πρακτορίδια και οι πράκτορες των ΜΚΟ του Νεοταξισμού  που βλέπουν συνωστισμούς, οι επαναστάτες του φραπέ που αφού λεηλάτησαν τα Πανεπιστήμια  του λαού, θα ξαναμπούν στα γκέτο των ιδιωτικών τους και μετά κατευθείαν για Εσπερία,  κατάστρεφουν τα πάντα και δεν δημιουργούν τίποτα.  Η Αριστερά δεν υπάρχει παρά σαν αντίδραση. Μάταια προσπαθεί ο κοινωνικός της ντελβές και οι βαστάζοι, οι ανιματέρ, οι κατίνες των ΜΜΣ(κοταδισμού) εκτελώντας πειθήνια τις εντολές των πλανητικών νταβάδων, να της  δώσουν το φιλί της ζωής. Η θέση της αριστεράς   είναι μοιραία και το αναπόφευκτο τέλος της η χωματερή της Ιστορίας.

Η αθλιότητα, οι βαρβαρότητες των χρόνων της μεταπολίτευσης  είναι οι τελευταίοι της σφαδασμοί. Τα δε σχόλια, άρθρα, συζητήσεις, συνεντεύξεις είναι ο μονολογος του  επιθανάτιου ρόγχου της ξεπουλημένης Νεοταξίτικης Αριστεράς και φερέφωνου του αμερικανοσιωνισμού.