Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Κυβερνομούτσοι Εμπρός!

Πάλι κέντησαν οι δημόσιοι διανοούμενοι Μετά τον δημόσιο καθηγητή (κλίκ) που ανησύχησε από τις πατριωτικές ιστοσελίδες, έχουμε τον δημόσιο Τάσο Τσακίρογλου(κλικ). Μία καρικατούρα στο σταυρόλεξο της εθνοφοβίας, που χρησιμοποίησε τον νεολογισμό κυβερνομούτσοι για να περιγράψει τις πατριωτικές ιστοσελίδες. Ο όρος από μόνος του είναι απόδειξη της ψυχικής του και πνευματικής του οκνηρίας. Είναι ρηχός απόλυτα προπονημένος με διάφορες συνταγές και δόσεις εθνοφοβίας. Είναι η απελπισία του ίδιου του Τάσου που δεν έχει άλλο μέσο να εντυπωσιάσει και που στερείται και αυτής της στοιχειώδους ικμάδας προς παραγωγήν πραγματικού έργου.

Ναι! Είμαστε μούτσοι στο καράβι ΕΛΛΆΣ! Οι ιστοσελίδες μας είναι το ματσακόνι που βγάζει την σκουριά από την καρίνα του πλοίου. Κτυπάμε δυνατά την σαπίλα και τον ήχο του κτυπήματος τον αρπάζει το διαδίκτυο και μας τον αποτελειώνει. Τον ακούνε οι Έλληνες, οι Ελληνίδες τα Ελληνόπουλα οι ήρωες αγωνιστές της ζωής και αναγαλλίαζουν. Εμείς οι Έλληνες μούτσοι ξύνουμε τα μαλάκια που έχουνε κολλήσει στα ύφαλα του πλοίου μας, τρέφονται από τους οχετούς των μυστικών κονδυλίων, τους βόθρους της μίζας, τον δυσώδη βόρβορο της αισχράς εμπάθειας.

Το πλοίο ΕΛΛΆΣ είναι στις ιστοσελίδες μας το αμετακίνητο κέντρο μίας ολόκληρης ύπαρξής. Σε αντίθεση με τους
διψασμένους για "ορατότητα" που ρίχνουν στο χαρτί τα σκουπίδια του μεγαλοφυούς μυαλού τους με , απόλυτα "μακντοναλντοποιημένα" άρθρα φασόν, και με τεχνάσματα που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση που αγωνίζεται για την επιβίωσή της σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά, οι Έλληνες κυβερνομούτσοι, λόγω του ότι δεν γράφουν κατά παραγγελία δεν φοβούνται και μπορούν κατά την περίσταση να είναι τραχύς, ευαίσθητοι οι απόλυτοι. σε ένα ανελέητο πόλεμο με την άσοφη σοφία των "διαβασμένων" του κοσμοπολιτισμού(κλίκ).

Η αφθονία του λόγου , η δύναμη της έκφρασης, η ανοιχτοματιά, η τόλμη είναι τα πιο φανερά δείγματα του περιεχομένου των ιστοσελίδων τους . Δίνουν φωνή στους Έλληνες που καταρρέουν. "Όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας" τρέμουν!

Οι ιστοσελίδες των κυβερνομούτσων παίρνουν απροσμέτρητες διαστάσεις. Είναι δυνατές γεμάτες πάθος καταλυτικό για τους Έλληνες που ψάχνουν να βρουν την χαμένη τους Ζωή. Το γράψιμο ενός κειμένου, για μας τους μούτσους, δεν είναι πράξη βιοποριστική αλλά σανίδα σωτηρίας που καταφεύγουμε για να γλιτώσουμε από την απελπισία, γιατί αγωνιάμε και πονάμε τον τόπο μας. Βέβαια ο λόγος μας δεν είναι πάντα προσεγμένος όσο θάπρεπε, συμβαίνει να τραυματίζεται, να σκοντάφτει, να αλαφιάζεται αλλά αυτό προέρχεται από την νεανικότητα της ψυχής μας, δείχνει φρεσκάδα, υπάρχει ροδαλότητα. Τι δηλαδή τα φέρετρα της τελειότητας των ιεροφάντων της Νέας Τάξης και του εθνοφοβισμού;

Μέσα στο άγχος και στην μουντάδα μιας χώρας που συνεχώς βομβαρδίζεται από αμετροεπείς λόγους, πρόστυχες πράξεις και πρακτικές ελάχιστες στιγμές ανάτασης, έστω και σύντομης απομένουν. Πρόκειται για στιγμές που ο κυβερνομούτσος κτυπάει το ματσακόνι και ο ήχος του ρέει, σφηνώνει στις ιστοσελίδες, αντιτάσσεται στα ντεσιμπέλ και στη βρομιά της παρακμής, διαποτίζει συνειδήσεις. Ήχος μεστός και ουσιαστικός που αντιπαραβάλλεται επιτυχώς με τις ιαχές των ημερών μας. Χαρίζει μια νότα αισιοδοξίας και ελπίδας στην ασχήμια της χοντροκομμένης δημοσιογραφίας των εξουσιών. Προτείνει ένα νέο τρόπο παρουσίασης και την βεβαιότητα πως η πολιτική, η ιστορία, τα γεγονότα μας αφορούν ακόμη. Εκεί έξω στην Ελλάδα , στην κυριολεξία , υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ίσως όχι αγγελικά πλασμένος αλλά πάντως όμορφος, ένας κόσμος που δίψα για έναν άλλου τύπου αγώνα.

Κυβερνομούτσοι Εμπρός! Κτυπάτε γερά το ματσακόνι!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου