Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Η λυσσασμένη κυρία Ρεπούση...


Λύσσαξε πάλι η γνωστή Ρεπούση της ΔΗΜΑΡ - το επίθετο της έχει γίνει πλέον κοινό ουσιαστικό όπως αυτό του κουισλινγκ - με συνήγορους τον “αιδοιολόγο” βουλευτή/ποιητή του ΣΥΡΙΖΑ Κουράκη και τoν Χατζησωκράτη τον δυστηχή του ιδίου φυράματος για το μάθημα των θρησκευτικών.


Η κύρια αυτή με γρανιτώδη παρακμιακό χομεϊνισμό και υστερική μονομανία   εκφράζεται πάνω στο ίδιο θέμα με τις ίδιες αγκυλωμένες απόψεις. Προκαλεί κυριολεκτικά τρόμο η ευκολία με την οποία η μακντολαντοποιημένη βουλευτής οπισθοδρομεί ξαφνικά στην παραίτηση από κάθε εχέγγυο σοβαρότητας. Η ιδεολογική αγκιτάτορας της Νέας Τάξης με φανατισμένο πάθος και παράφορο μένος συνθηματολογεί με πρωτόγνωρο παροξυσμό κατά της θρησκείας άμεσα και έμμεσα κατά της εκκλησίας. Η  δήθεν μεροκαματιάρα προοδευτική σαλτιμπάγκος με φανατισμένη αντιπαλότητα προς την Εκκλησία ρίχνει τα αποξέσματα των εντέρων της και του συφιλιδικού μυαλού της. Οι προσπάθειες της αγγίζουν τα όρια του γελοίου σε σύγκριση με το μέγεθος της πολιτιστικής δυναμικής που παρήγαγε η Ελληνορθόδοξη νοηματοδότηση της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων.


Σε αντίθεση με τον πολιτικό κόσμο που πάντα με το ένα χέρι αρπάζει το καπέλο και με το άλλο σφίγγει το χέρι των δυνατών της κάθε εποχής εκληπαρώντας την εξουσία, η Εκκλησία ήταν, είναι και θα είναι στο πλευρό του αγωνιζομένου Έθνους. Αυτό ενοχλεί.

Η υπερπολιτική Εκκλησία εκπροσωπεί την λαϊκή αντίστασή στον αφελληνισμό. Συνδέεται στην συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων με τον ρόλο του "θεματοφύλακα των ιερών και οσίων του δοκιμαζόμενου Γένους". Η Εκκλησία και η Ελληνορθόδοξη πίστη είναι η αντίσταση, η τελευταία "γραμμή αμύνης", των Ελλήνων στην προσπάθεια της ντόπιας δουλικής ελιτ που δεν ανέχεται έστω και ενδεχομένως τον αντίλογο στην προσπάθεια της να ανταποκριθεί στις νεοταξίτικες απαιτήσεις της παγκοσμιοποίησης.

Στην προσπάθεια της να απωθησει  στο κοινωνικό περιθώριο τις τάσεις υπεράσπισης παραδοσιακών και ιστορικών ιδιατεροτήτων η παγκοσμιοποιημένη, πολυπολιτισμική μεροκαματιάρα του Soros και του  USAID κτυπάει την Θρησκεία και την Εκκλησία σαν τον  υπερπολιτικό εκφραστής αυτών των ιδιαιτεροτήτων


Απάντηση στην Ρεπούση την ιδεολογικη γκασταρμπάιτερ των ξένων κέντρων την έχει ήδη δώσει ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Όταν οι πολιτικές ελίτ εκλιπαρούσαν του Άγγλους για την εξουσία ή συνεργαζόντουσαν με τους Γερμανούς καταχτητές, ο Δαμασκηνός προσέφερε τον λαιμό του στο σκοινί του Γερμανού μπόγια για την σωτηρία του δοκιμαζόμενου Γένους.


“Οι ιεράρχες της Ελλάδος δεν τυφεκίζονται, απαγχονίζονται Να σεβαστείτε αυτήν την παράδοση”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου