Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Θέατρο “Βουλή”




Η πολιτική μας χρόνια τώρα μοιάζει με τσιμπούσι κατσασπλιάδων.
Ένοχες συνειδήσεις, κολυμπάν στη θάλασσα του μηδενός, χωρίς κανένα ορίζοντα μπροστά τους. Η κρίση άδειασε την πολιτική σκηνή της χώρας από την μία μέρα στην άλλη, εγκαταλείποντάς την  σε ανδρείκελα κωμικά και ανόητα κι αυτοί μολονότι ποτέ ως σήμερα δεν είχαν συμμετάσχει στις δημόσιες υποθέσεις ρουφήχτηκαν απο την πολιτική ως απο δυνάμεις κενού.

Στην Βουλή, σε αυτό το “σπίτι”, ζούμε τον εκφυλισμό του πολιτικού λόγου και ταλαιπωρούμαστε απο τον εκφαυλισμό του. Είναι αυτός ο λόγος που αφυδάτωσε τις ιδέες, τις μάρανε και τις μίκρυνε, είναι ο λόγος που ταυτίζεται με την δημαγωγία, εκμαυλίζει τους Έλληνες και τους υποβιβάζει σε μάζα, υποκαθιστώντας στην αλήθεια, την υπόσχεση. Εύκολες ρητορικές εξάρσεις, ωραίες λέξεις βαλμένες πλάι-πλαί που χαϊδεύουν τα αυτιά και παρακάμπτουν τα πραγματικά προβλήματα και την αλήθεια. Κανένα επιχείρημα για  διαφώτιση, αλλά όλα τα επιχειρήματα προς ψυχική εξέγερση, προς ευκολότερη εξαπάτηση, προς ψηφοθηρική σαγήνη - δίχτυ για “ψάρια μικρά” και για γενικότερες παγιδεύσεις. Ακούγεται μόνο ένας κενός δημαγωγικός λογος γεμάτος από καλολογικά ευρήματα ή υβριστικά τοξεύματα που κάνει αφειδή χρήση του επιθέτου, το τελευταίο επιχείρημα των ανικάνων, επειδή οι επιθετικοί προσδιορισμοί υπομονεύουν και “περιγράφουν” την ουσία. Κυριαρχεί μια ακατασχετη φλυαρία που με την αοριστία της υποδηλώνει  το άψυχο κενό, που“μπάζει” καθώς λέει ο λαός,  και προδηλώνει τον πολιτικό μας εκφυλισμό, καρφώνοντας στο πνεύμα και την ψυχή των Ελλήνων την ιδέα της μηδαμινότητας και της ανικανότητας.

Ολόκληρη η πολιτική ζωή υποβιβάζεται σε επίπεδα αγοραία και φθηνά για τον πολιτικό μας πολιτισμό και το μέλλον του τόπου. Ετσι οι πολίτες μαθαίνουν να κυβερνιούνται φθηνά, και οι πολιτικατζήδες να προσφέρουν φθηνό πολιτικό έργο.

Στην Ελλάδα που γέννησε το θέατρο, την τραγωδία και την κωμωδία η Βουλή έχει γίνει ένα απέραντο θέατρο που παίζει μόνο φάρσα με θέμα και θύμα τους Έλληνες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου