Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.....

Κ΄ένα σάλεμα σάλεψε στα ολόβαθα του νου τους
Και στην καρδιά τους μιά φωνή, κ΄έτσι η φωνή μιλούσε.
«Στρατιώτες και σπαθάρηδες, τουρμάρχες και σεργέντες,
του Λογοθέτη οι σύντροφοι, του βασιλιά οι νομάτοι,
χαρά σ’έσας κι αλλοίμονο σ’ έσας του ξένου διώχτες!
Άγριο κι αν είναι το όραμα καλό είναι το σημάδι.»…


Κωστή Παλαμά, Η Φλογέρα του Βασιλιά, Λόγος Πρώτος.

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια,

που πάν' στη λευτεριά».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

(Τον έστειλαν στην κρεμάλα οι Άγγλοι 14 Μαρτη 1957, γιατί είθελε, λέει νάναι λεύτερος)

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Θέλουμε Μεταξάδες και όχι Σαμαράδες

Θέλουμε Μεταξάδες και όχι Σαμαράδες

Χρ. Παππάς: Θέλουμε Μεταξάδες και όχι Σαμαράδες
«Για να διεκδικήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις, «θέλουμε Μεταξάδες και όχι Σαμαράδες», τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής από το βήλμα της Βουλής.
Νέα πρόκληση προς το δημοκρατικό πολίτευμα συνιστά η δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής Χρήστου Παππά, ο οποίος στη συζήτηση στη Βουλή για την διεκδίκηση αποζημιώσεων από τη Γερμανία είπε ότι «για να διεκδικήσουμε τα όσα μας οφείλουν, θέλουμε Μεταξάδες και όχι Σαμαράδες».  Hμερομηνία : 24/4/13

Σήμερα που τραγικά ξεδιπλώνεται μπροστά μας, η  καθολική απαξίωση και πλήρης κατάρρευση του Κοινωνικού Κράτους. με θράσος και ιταμότητα κάποιος κονδυλφόρος θεωρησε ότι η δήλωση του Χρηστου Παππα είναι πρόκληση προς το δημοκρατικό πολιτευμα.

Στην Πατρίδα μας, πρωτεργάτης του Κοινωνικού Κράτους υπήρξε ο Ιωάννης Μεταξάς. Ο οποίος όχι μόνο πρωτοπορεί για την εποχή του, αλλά και ανοικτά αντιπαρέρχεται παγιωμένα συμφέροντα στον πολιτικό, οικονομικό και συνδικαλιστικό στίβο προκειμένου με αγώνα να επιτύχει την θεμελίωσή του. Με σθένος εγκαθιδρύει τις βάσεις πάνω στις οποίες εργάτες και αγρότες, αλλά και όλη η μεσαία τάξη της χώρας, στηρίχθηκαν για να προστατευθούν και να ευημερήσουν.


1)Καθιέρωση 8ώρου και πληρωμής υπερωριών. Σήμερα έχει ήδη εν πολλοίς καταλυθεί στην πράξη

2)Καθιέρωση υποχρεωτικής αργίας την Κυριακή. Μερική κατάλυση για πολλούς συμπολίτες μας

3)Καθιέρωση ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος. Σήμερα έχει ήδη εν πολλοίς καταλυθεί στην πράξη

4)Καθιέρωση αδείας μετ’ αποδοχών και θερινών διακοπών. Σήμερα έχει ήδη εν πολλοίς καταλυθεί στην πράξη

6)Ίδρυση του ΙΚΑ. Σήμερα έχει πτωχεύσει

7)Ίδρυση Κρατικών παιδικών σταθμών. Σήμερα αδυνατεί το Κράτος να τους συντηρήσει επαρκώς σε πλείστες περιπτώσεις

8)Χαρίζονται δάνεια σε αγρότες. Σήμερα επιβάλετε η αποπληρωμή τους ακόμη και με το πέρασμα των χρεών στις επόμενες γενιές

9)Επιτυγχάνεται πλήρης απασχόληση. Σήμερα επισήμως έχουμε 1.500.000 ανέργους

10)Επιτυγχάνεται για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους, πλεονασματικός προϋπολογισμός. Σήμερα παρά την σωρευτική κατακρήμνιση του ΑΕΠ κατά 20% και άνω αυτό δεν έχει καταστεί δυνατό

11)Ξεκινούν οι πρώτες γεωτρήσεις για την άντληση πετρελαίου στα δυτικά κοιτάσματα της χώρας στην περιοχή Κατακόλου Ηλίας. Οι πιστωτές μας το περιμένουν πράγματι με ανυπομονησία.

Tα θεμέλια του κοινωνικού κράτους που έβαλε ο Μεταξάς καταρρεύσαν μετά από  τρείς δεκαετίες κομματικής διαχείρισης, δημοκρατικού διαγουμίσματος  και εντέλει Μνημονίου.

Ήτανε, είναι και θα είναι ο μοναδικός πολιτικός που δεν συμβιβάστηκε ποτέ. Δεν άλλαξε τις σκέψεις του, τα πιστεύω του. Δεν προσαρμόστηκε στις ανάγκες της στιγμής ώστε να διευκολύνει την πολιτική του καριέρα. “Εξάλλου ο Νικολούδης μου έλεγε ότι πριν αρχίσει η δημοσιογραφική επίθεση της Ιταλίας εναντίον μας, νόμισε χρέος του να ρωτήσει τον Μεταξά μήπως θα 'πρεπε να σκεφθεί να τα φτιάξει με τους Βουλγάρους κάνοντας μερικές παραχωρήσεις (έξοδο στο Αιγαίο). Ο Μεταξάς αγρίεψε: "Όσο είμαι εγώ πρωθυπουργός, δεν παραχωρώ ούτε μία σπιθαμή ελληνικού εδάφους. Αυτά να τα κάνετε εσείς, όταν καθίστε σ' αυτή την καρέκλα."
Γιώργος Σεφέρης, Πολιτικό Ημερολόγιο τόμος Α' 1935-1944 σελ. 33

Πόσοι και ποίοι πολιτικοί της σημερινής Ελλάδας έχουν αυτό το προνόμιο; Κανένας! Τα τελευταία πενήντα χρόνια οι εναγκαλισμοί του χθές εναλλάσσονται με τις ύβρεις του σήμερα και στη μέση ο λαός περιμένει μια καλύτερη μέρα, βλέποντας τα όνειρα του να ποδοπατούνται, τις ελπίδες του να λεηλατούνται στο όνομα της δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που από πολίτευμα έχει μετατραπεί σε ιδεολόγημα. Έχει μετατραπεί στην στυγνότερη μορφή δικτατορίας όπου στον λαό της Ελλάδας επιβάλλονται οι ανεξέλεγχετες παρορμήσεις του αφιονισμένου όχλου. Ενός όχλου που κυριαρχείται από ένστικτα,. τρώει τα ψίχουλα που περισσεύουν από το τραπέζι της κομματικής νομενκλατούρας ήσυχος ασυνείδητος και ευτυχής μη έχοντας γνωρίσει άλλη ευτυχία παρά μόνο την πλάνη της ευτυχίας των reality show. Και μία ναρκισσιστική αριστερά που αυτοαποκαλείται “δημοκρατική” με την πτώση του υπαρκτού, της πνευματικής της πατρίδας, έσπευσε να πνίξει το πένθος μπουκώνοντας το απύλωτο στόμα της με το βιός της Ελλάδας και τις επιδοτήσεις του State Department και του Soros.

Ο Ιωάννης Μεταξάς  ήτανε, είναι και θα παραμείνει  ο μοναδικός πολιτικός που μέσα στην Βουλή, («αυτό το μπορντέλο όπου τριακόσοι μασκαράδες γαμούν τις πολιτικές ελευθερίες του ελληνικού λαού» Μ. Καραγάτση, Τα στερνά του Μίχαλου, σελ. 225), βροντοφώναξε. ΕΓΩ! Αναλαμβάνω τις ευθύνες....και η βουλή υποτάχθηκε. Τα ανθρωπάκια γίνανε χαμηλά-χαμηλά, ισόπεδα, ταπεινά, χώμα-γιοφύρι να γενώ να με πατήσεις άρχοντά μου, δουλοπρεπείς χατζηαβάτηδες και τον ψήφισαν Πρωθυπουργό..και μετά άρχισαν να στριμώχνονται στις πόρτες των ξένων πρεσβειών γλείφοντας τα πόδια των ισχυρών πρακτορεύοντας την Ελλάδα μπας και τους ξαναπαραδόσουν την εξουσία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου